Geri Dön

Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesine gelen 0-18 yaş grubunun beslenme biçiminin ve diyet örüntüsünün mikro besin ögeleri düzeyi üzerine etkisi

The effect of dietary habits and patterns on micronutrient levels in the 0-18 age group admitted to Kırıkkale University Faculty of Medicine

  1. Tez No: 999368
  2. Yazar: NİL KOÇ GÖKŞEN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. AYŞEGÜL ALPCAN
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Beslenme ve Diyetetik, Child Health and Diseases, Nutrition and Dietetics
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Kırıkkale Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Dahili Tıp Bilimleri Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu çalışma ile Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesine gelen 0-18 yaş grubunun beslenme biçiminin ve diyet örüntüsünün mikro besin ögeleri düzeyi üzerine etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Çalışma 207 sağlıklı çocuk üzerinde yapılmıştır. Çocukların beslenmeleri ile ilgili veriler anket uygulaması ile yüz yüze görüşme tekniği kullanılarak annelere sorularak toplanmıştır. Ek olarak çocukların geriye dönük 24 saatlik besin tüketim kayıtları alınmıştır. Bu sayede çocukların günlük diyetle aldıkları enerji ve mikro besin ögeleri miktarları“Beslenme Bilgi Sistemi (BeBİS) programı”kullanılarak hesaplanabilmiştir. Çocukların günlük diyetle aldıkları mikro besin ögeleri miktarları günlük önerilen besin ögeleri değerleri ile karşılaştırılmıştır. Buna göre günlük diyetle alınan enerji ve mikro besin ögelerinin tüketimi“yetersiz”,“yeterli”ve“fazla”tüketim olarak değerlendirilmiştir. Bununla birlikte çocuklara ait mikro besin ögeleri serum laboratuvar sonuçları da hasta dosyasından retrospektif olarak alınmıştır. Serum mikro besinlerin değerlendirilmesi yapılırken Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde kullanılan alt ve üst limit değerler göz önüne alınarak“düşük”,“normal”ve“yüksek”olarak değerlendirilmiştir. Elde edilen tüm verilerin istatistiksel analizleri SPSS 22.0 programı ile yapılmıştır. Çalışmadaki çocukların %48,8'i kız, %51,2 si erkek olup %14,5'i 0-6 ay, %14,0'ü 7-11 ay, %15,9'u 12-23 ay. %30'u 2-6 yaş, %16,4'ü 6-12 yaş, %9,2'si 12-18 yaş arasındadır. Çocukların %33,7'si okula gitmektedir. Çocukların günlük diyetle en fazla yetersiz alımının olduğu vitamin D vitamini olmuştur (>6 ay-<2 yaş; %72,6, ≥2-18 yaş; %94,8). Diyetle (>6 ay-<2 yaş) demir, folat, çinko, magnezyum, kalsiyum, potasyum, sodyum, fosfor ve B12 vitamini alımlarındaki yetersizlik oranları ise sırasıyla %54,8, %19,4, %14,5, %17,7, %1,60, %3,20, %1,60, %0,0 ve %4,80'dir. Çocukların (≥2-18 yaş) %40,9'unun demir, %19,1'inin folat, %17,4'ünün çinko, %25,2'sinin magnezyum, %31,3'ünün kalsiyum, %12,2'sinin potasyum, %7,0'sinin sodyum, %13,2'sinin B12 vitamini ve %2,0 oranında fosforun günlük diyetle yetersiz alımı olduğu görülmüştür. Çocukların günlük potasyum ve fosfor tüketimleri ile serum durumları arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptanmıştır (p<0,01). Günlük diyetle yeterli potasyum alan çocukların %98,1'inin normal serum potasyum, yeterli fosfor alımı olan çocukların %92,7'sinin normal serum fosfor durumuna sahip olduğu gözlenmiştir. Çocukların günlük diyetle enerji alımları arasında serum folat (p<0,01), magnezyum, sodyum, potasyum ve fosfor (p<0,05), haftalık tavuk eti tüketimleri arasında serum 25(OH)D vitamini (p<0,01) ve serum folat (p<0,05), aylık balık tüketimleri arasında serum magnezyum (p<0,01), folat ve sodyum (p<0,05), haftalık kuru baklagil tüketimleri arasında serum folat (p<0,05) ve sodyum (p<0,01), günlük yumurta tüketimleri arasında serum magnezyum ve fosfor (p<0,05), günlük süt tüketimleri arasında serum folat (p<0,01), günlük sebze tüketimleri arasında serum çinko, kalsiyum ve potasyum düzeyleri açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır (p<0,05). Sonuç olarak çalışmamızda da görüldüğü gibi özellikle düşük-orta gelirli ülkelerdeki bebekler ve çocuklar diyetle yetersiz mikro besin alımları dolayısıyla çoklu mikro besin eksiklikleri açısından yüksek risk altındadır. Çalışmamızda beslenmenin mikro besin düzeyleri üzerine etkisi görülmektedir. Çalışmamız bölgesel bir çalışma olduğundan, daha fazla, farklı bölge ve yaş gruplarındaki örneklemlerle genişletilmelidir.

Özet (Çeviri)

This study aims to evaluate the effect of nutritional habits and dietary patterns on micronutrient levels in 0-18 age group admitted to Kırıkkale University Faculty of Medicine.The study was conducted on 207 healthy children Data regarding children's nutrition was collected through a survey and face-to-face interviews with mothers. In addition, the children's food consumption records for the past 24 hours were collected. In this way, the amounts of energy and micronutrients that children receive through their daily diet could be calculated using the“Nutrition Information System (BeBIS) program”. The amounts of micronutrients that children receive through their daily diet were compared with the daily recommended values for these nutrients. Accordingly, the daily intake of energy and micronutrients was evaluated as“insufficient,”“sufficient,”and“excessive.”In addition, serum micronutrient laboratory results for children were retrospectively obtained from patient files. Serum micronutrient evaluation was performed considering the lower and upper limit values used at Kırıkkale University Faculty of Medicine, and was categorized as“low”,“normal”and“high”. Statistical analyses of all obtained data were performed using SPSS 22.0 software. In the study, 48.8% of the children were girls and 51.2% were boys; 14.5% were 0-6 months old, 14.0% were 7-11 months old, and 15.9% were 12-23 months old. 30% were 2-6 years old, 16.4% were 6-12 years old, and 9.2% were 12-18 years old. 33.7% of the children were attending school. The vitamin with the highest daily dietary deficiency in children was vitamin D (>6 months-<2 years; 72.6%, ≥2-18 years; 94.8%). The deficiency rates for iron, folate, zinc, magnesium, calcium, potassium, sodium, phosphorus, and vitamin B12 in the diet (>6 months-<2 years) were 54.8%, 19.4%, 14.5%, 17.7%, 1.60%, 3.20%, 1.60%, 0.0%, and 4.80%, respectively. It was observed that 40.9% of children (≥2-18 years) had insufficient daily dietary intake of iron, 19.1% of folate, 17.4% of zinc, 25.2% of magnesium, 31.3% of calcium, 12.2% of potassium, 7.0% of sodium, 13.2% of vitamin B12, and 2.0% of phosphorus. A statistically significant relationship was found between children's daily potassium and phosphorus intake and their serum status (p<0.01). It was observed that 98.1% of children who received sufficient potassium through their daily diet had normal serum potassium levels, and 92.7% of children who received sufficient phosphorus intake had normal serum phosphorus levels. There were significant differences between dietary energy intake and serum folate (p<0.01), between temperature, ambient temperature, and phosphorus (p<0.05), between weekly meat consumption and serum 25(OH)D vitamin (p<0.01) and serum folate (p<0.05), between monthly fish consumption and daily serum intake (p<0.01), folate and total (p<0.05), between weekly legume intake and serum folate (p<0.05) and daily (p<0.01), between daily egg consumption and serum metabolism and phosphorus (p<0.05), between daily milk consumption and serum folate (p<0.01), and between daily vegetable consumption and serum breakdown, calcium and its components (p<0.05). In conclusion, as our study shows, infants and children, especially in low-to-middle income countries, are at high risk of multiple micronutrient deficiencies due to inadequate dietary micronutrient intake. Our study demonstrates the effect of nutrition on micronutrient levels. Since our study is regional, it should be expanded with samples from different regions and age groups.

Benzer Tezler

  1. Hiperemezis gravidarumlu gebelerde ve sağlıklı gebelerde koku algısı değişimi

    Smell perception change at pregnant women with hyperemesis gravidarum and healthy pregnant women

    HATİCE BÜTÜN ASLIYÜCE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Kadın Hastalıkları ve DoğumKırıkkale Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NEVİN SAĞSÖZ

  2. İnme sonrası meydana gelen üst ekstremite spastisite ve azalmış fonksiyonellikte vibrasyon, modifiye kısıtlayıcı zorunlu hareket tedavisi (MKZHT) ve fizyoterapi ve rehabilitasyon uygulamaları

    “upper extremity spasticity ve reduced functionality after stroke vibration, constraint-induced movement therapy (CİMT) and physiotherapy and rehabilitation applications”

    ZUHAL ŞEVVAL GÖKDERE

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Fizyoterapi ve RehabilitasyonKırıkkale Üniversitesi

    Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MERAL SERTEL

  3. Acil servise göğüs ağrısı ile gelen düşük riskli hastaların tanımlanmasında kullanılan risk skorlarının karşılaştırılması

    Comparison of risk scores identifying low-risk patients presenting to the emergency department with chest pain

    ZEYNEP KAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Acil TıpKırıkkale Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BUĞRA İLHAN

  4. Çocuk alerji ve immünoloji polikliniğine hışıltı / hırıltı nedeniyle başvuran 5 yaş altı hastaların değerlendirilmesi

    Evaluation of patients under 5 years of age who admitted to the pediatric allergy and immunology outpatient clinic with wheezing

    SİBEL ÇETİNCE ŞENSES

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıKırıkkale Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. DİLEK AZKUR

  5. Acil serviste kritik hasta seçiminde uluslararası erken uyarı skoru'nun etkinliği

    Effectiveness of the international early warning score (İEWS) system in discriminating critically ill patients in the emergency department

    FATMA BAYRAM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Acil TıpKırıkkale Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BUĞRA İLHAN

    PROF. DR. TURGUT DENİZ