Depresyon ve bipolar bozukluklarda elektroensefalografi (EEG) alfa güç değerinin incelenmesi
Investigation of electroencephalography (EEG) alpha power value in depression and bipolar disorders
- Tez No: 1002193
- Danışmanlar: PROF. DR. BARIŞ METİN
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Nöroloji, Psikoloji, Psikiyatri, Neurology, Psychology, Psychiatry
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Üsküdar Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Nörobilim Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Nörobilim Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu araştırmada, bipolar ve depresyon bozukluğu tanısı almış bireylerle sağlıklı bireylerin elektroensefalografi (EEG) alfa güç değeri arasındaki fark incelenmiştir. Araştırmada her birinde 30 katılımcının yer aldığı sağlıklı kontrol, bipolar bozukluk ve depresyon grupları dahil edilmiştir. Katılımcılardan alınmış olan EEG kayıtlarının arşiv taraması yapılarak elde edilen verilerin alfa güç değerleri elektrot bazında incelenmiştir. Karşılaştırma yapılan üç grup arasında yer alan farkların belirlenebilmesi için öncelikle Kruskal-Wallis testi yapılmış olup bu test sonucunda anlamlı bulunan elektrotlara Bonferroni düzeltmeli Mann–Whitney U post-hoc analizleri kullanılmıştır. Bonderroni düzeltmesi uygulanması ise, üç grup arasındaki çoklu ikili karşılaşmalarda Tip 1 hata oranında yaşanancak olan artmayı önlemektir. Bu aşamada anlamlılık düzeyi, karşılaştırma sayısına bölünerek yeniden hesaplanmıştır hesaplanmış (.05/3 = .0167) ve istatistiksel anlamlılık sınırı p < .0167 olarak belirlenmiştir. Bu uygulama, family-wise hata oranını kontrol altına alarak yanlış pozitif sonuçların önüne geçmeyi amaçlamaktadır. Yapılan Kruksal- Wallis analiz sonucunda FP1,FP2,F3,F7,F8 elektrotlarında 3 grup arasında anlamlı fark saptanmış olup (p < .05) post-hoc analizi yapıldıuğında ise bu anlamlı farklılığın yalnızca T3 ve FP2 elektrotlarında sağlıklı grup ve depresyon bozukluğu grubu arasında olduğu sonucuna varılmıştır. (sırasıyla U = 222.5, p = .001; U = 276, p = .010; Bonferroni düzeltilmiş p < .0167). F7 ve F8 elektrotları üzerinden yapılan ilk analizin aksine çoklu karşılaştırma düzeltmesi sonrası anlamlılık korunmamıştır. Yapılan analiz ve değerlendirmeler sonucunda, EEG alfa güç değerindeki değişimlerin özellikle sol temporal ve frontopolar kortikal bölgelerde depresyon bozukluğuyla anlamlı yönde ilişkili olabileceğini buna karşın bipolar bozukluk için bir ayırt edici farklılığın gösterilmediği düşünülmeltedir. Elde edilen bu sonuçlar EEG verileri üzerinden yorumlandığında alfa aktivitesinin depresyon bozukluğu için“nörofizyolojik belirteç”kavramının kullanılmasında bir zemin sağlayacağı düşünülmektedir. Daha geniş örneklem ve klinik alt tipleri açsından zengin bir grup üzerinden çok merkezli çalışma içeren araştırmalar önerilmektedir
Özet (Çeviri)
This study investigated the difference in electroencephalography (EEG) alpha power values between individuals diagnosed with bipolar and depressive disorders and healthy individuals. The study included three groups: healthy control, bipolar disorder, and depression, each with 30 participants. EEG recordings were reviewed from the archives, and the alpha power values were analyzed on an electrode basis. To determine the differences between the three groups, the Kruskal-Wallis test was performed. For electrodes found to be significant, Bonferroni-corrected Mann-Whitney U post-hoc analyses were applied. The Bonferroni correction aims to prevent an increase in the Type 1 error rate in multiple pairwise comparisons between the three groups. The significance level was recalculated by dividing by the number of comparisons (.05/3 = .0167), and the statistical significance level was set at p < .0167. This application aims to control the family-wise error rate and prevent false positive results. Krussal-Wallis analysis revealed a significant difference between the three groups at electrodes FP1, FP2, F3, F7, and F8 (p < .05). Post-hoc analysis showed that this significant difference was only observed at electrodes T3 and FP2, between the healthy group and the depression disorder group (U = 222.5, p = .001; U = 276, p = .010; Bonferroni corrected p < .0167, respectively). Unlike the initial analysis performed on electrodes F7 and F8, significance was not maintained after multiple comparison correction. Based on the analysis and evaluations, it is thought that changes in EEG alpha power values, particularly in the left temporal and frontopolar cortical regions, may be significantly associated with depression, while no distinguishing difference was shown for bipolar disorder. Interpreting these results from EEG data, it is believed that alpha activity will provide a basis for using the concept of a“neurophysiological marker”for depression. Research involving a larger sample size and a richer range of clinical subtypes, including multicenter studies, is recommended.
Benzer Tezler
- 1978-1987 yılları arasında izlenen 33 cushing sendromu olgusunun incelenmesi
Başlık çevirisi yok
METİN CANER
- Depresif kişilerin kendilerine ve önem verdikleri bir kişiye ilişkin yüklemeleri
Başlık çevirisi yok
IŞIK PAPATYA
- Polietilenglikol esaslı bazı yeni oligoazoperoksiester başlatıcıların sentezi ve karekterizasyonu
Synthesis and characterization of some new oligoazoperoxyester initiators based on polyethyleneglycolos
ALİPAŞA AYAS
