Geri Dön

Üriner inkontinansı olan kadın hastaların konservatif tedavi yanıtlarını serum testesteron düzeyi etkiler mi?

Does serum testosterone level influence conservative treatment responses in women with urinary incontinence?

PDF İndir

  1. Tez No: 1002814
  2. Yazar: TERLAN SELİN KOTAN YAVAŞ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. SERPİL AYDOĞMUŞ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Kadın Hastalıkları ve Doğum, Obstetrics and Gynecology
  6. Anahtar Kelimeler: Üriner inkontinans, testosteron, pelvik taban kas gücü, yaşam kalitesi, konservatif tedavi, Urinary incontinence, testosterone, pelvic floor muscle strength, quality of life, conservative treatment
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışma, üriner inkontinansı olan kadınlarda konservatif tedavi (pelvik taban kas egzersizleri) yanıtının serum testosteron düzeyi ile ilişkisini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Çalışmada, düşük ve normal testosteron düzeyine sahip kadınların pelvik taban kas gücü, üriner semptomlar ve yaşam kalitesi skorlarındaki tedaviye bağlı değişiklikler karşılaştırılmıştır. Ayrıca, testosteron düzeylerinin tedavi öncesi klinik bulgular, yaşam kalitesi ölçümleri ve semptom şiddeti ile ilişkisi incelenmiştir. Yöntem: Araştırma, İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniğinde yürütülmüştür. Araştırma, toplam 41 üriner inkontinanslı kadının dahil edildiği bir klinik çalışma olarak yürütüldü. Katılımcılar serum testosteron düzeyine göre düşük (n=21, %51,2) ve normal (n=20, %48,8) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Tüm hastalara standartize pelvik taban kas egzersiz programı uygulandı. Demografik, obstetrik ve klinik veriler kaydedildi; pelvik taban kas gücü Oxford skoru ile değerlendirildi. Semptom şiddeti ve yaşam kalitesi I-QOL (İnkontinans Yaşam Kalitesi Ölçeği), UDI-6 (Ürogenital Distres Envanteri) ve IIQ-7 (İnkontinans Etki Anketi) ölçekleriyle ölçüldü. Grupların tedavi öncesi–sonrası değişimleri Wilcoxon testiyle, gruplar arası karşılaştırmalar Mann Whitney U testiyle, değişkenler arası ilişkiler Spearman korelasyon analiziyle değerlendirildi. Tedavi sonrası bağımlı değişkenler üzerinde testosteron düzeyinin etkisini incelemek için yaş, BMI ve pelvik taban kas gücü (öncesi) kovaryantları kontrol edilerek MANCOVA analizi uygulanmıştır Bulgular: Düşük ve normal testosteron grupları arasında yaş, BMI, obstetrik öykü ve ek hastalıklar açısından anlamlı fark bulunmadı. Tedavi öncesi değerlendirmede düşük testosteron grubunda I-QOL davranışları sınırlama ve I-QOL toplam puanları daha yüksek; UDI-6 stres semptomları, UDI-6 toplam ve IIQ-7 toplam puanları ise daha düşük bulundu (p<0.05). Pelvik taban kas gücü başlangıçta düşük testosteron grubunda anlamlı olarak daha yüksek saptandı (p=0.034). Tedavi sonrası değerlendirmede normal testosteron grubunda pelvik taban kas gücü anlamlı düzeyde artarken (p<0.001), düşük testosteron grubunda anlamlı değişim izlenmedi (p=0.071). Normal testosteron grubunda tüm yaşam kalitesi alt ölçekleri (I-QOL toplam, davranış kısıtlanması, psikososyal etkilenme, sosyal izolasyon) ve tüm UDI-6 alt boyutları anlamlı düzeyde iyileşme gösterdi (tüm p<0.001). Buna karşın düşük testosteron grubunda I-QOL puanları belirgin şekilde kötüleşirken, UDI-6 ve IIQ-7 puanları anlamlı şekilde arttı, yani semptom şiddeti yükseldi (tüm p<0.01). Düşük testosteron grubunda, serum testosteron düzeyi ile UDI-6 obstrüktif/işeme güçlüğü puanları arasında anlamlı pozitif korelasyon saptandı (r = 0,639; p = 0,002). Aynı grupta free testosteron düzeyi ile pelvik taban kas gücü arasında anlamlı negatif ilişki bulundu (r = –0,485; p = 0,026). Normal testosteron grubunda, serum testosteron düzeyi ile I-QOL psikososyal etkilenme (r = –0,478; p = 0,033) ve I-QOL toplam puanları (r = –0,492; p = 0,028) arasında anlamlı negatif korelasyon mevcuttu. MANCOVA analizine göre kovaryantlar kontrol edildiğinde testosteron düzeyi; son ölçüm pelvik taban kas gücü (η²=0.263), I-QOL toplam (η²=0.691), UDI-6 toplam (η²=0.627) ve IIQ-7 toplam (η²=0.707) üzerinde bağımsız ve güçlü bir etkiye sahiptir (tüm p<0.001). Modelin genel multivaryat etkisi anlamlı bulunmuştur (Pillai's Trace=0.834, p<0.001). Sonuç: Bulgular, serum testosteron düzeyinin üriner inkontinanslı kadınlarda konservatif tedavi yanıtının önemli bir belirleyicisi olduğunu göstermektedir. Normal testosteron düzeyine sahip hastalar pelvik taban kas gücü, semptom şiddeti ve yaşam kalitesi açısından tedaviden anlamlı yarar sağlarken, düşük testosteron düzeyine sahip hastalarda tedavi yanıtı sınırlı kalmıştır. Bu sonuçlar, testosteronun pelvik taban fonksiyonu ve tedaviye yanıt üzerinde potansiyel bir biyolojik belirleyici olabileceğini düşündürmekte ve tedavi planlamasında hormonal profilin dikkate alınmasının klinik doğruluğunu desteklemektedir.

Özet (Çeviri)

Aim: This study aimed to investigate the relationship between serum testosterone levels and the response to conservative treatment (pelvic floor muscle exercises) in women with urinary incontinence. Changes in pelvic floor muscle strength, urinary symptoms, and quality-of-life scores after treatment were compared between women with low and normal testosterone levels. Additionally, the associations between testosterone levels and pre-treatment clinical findings, quality-of-life measures, and symptom severity were examined. Methods: The study was conducted at the İzmir Katip Çelebi University Atatürk Training and Research Hospital, Department of Obstetrics and Gynecology. A total of 41 women with urinary incontinence were included and classified into two groups according to serum testosterone levels: low (n = 21, 51.2%) and normal (n = 20, 48.8%). All participants underwent a standardized pelvic floor muscle exercise program. Demographic, obstetric, and clinical variables were recorded, and pelvic floor muscle strength was assessed using the Oxford scale. Symptom severity and quality of life were measured using the I-QOL (Incontinence Quality of Life Scale), UDI-6 (Urogenital Distress Inventory), and IIQ-7 (Incontinence Impact Questionnaire). Pre- and post-treatment changes within groups were analyzed using the Wilcoxon test; between-group comparisons were assessed with the Mann–Whitney U test; and relationships between variables were examined using Spearman correlation analysis. To evaluate the independent effect of testosterone levels on post-treatment outcomes, a MANCOVA model controlling for age, BMI, and baseline pelvic floor muscle strength was performed. Results: There were no significant differences between low and normal testosterone groups in age, BMI, obstetric history, or comorbidities. Before treatment, the low testosterone group demonstrated higher I-QOL behavior-limitation and total scores, while UDI-6 stress symptoms, UDI-6 total, and IIQ-7 total scores were lower (p < 0.05). Baseline pelvic floor muscle strength was significantly higher in the low testosterone group (p = 0.034). After treatment, pelvic floor muscle strength increased significantly in the normal testosterone group (p < 0.001), whereas no significant improvement was observed in the low testosterone group (p = 0.071). All I-QOL subscales (total, behavior limitation, psychosocial impact, social isolation) and all UDI-6 subscales improved significantly in the normal testosterone group (all p < 0.001). In contrast, quality-of-life scores worsened markedly in the low testosterone group, and UDI-6 and IIQ-7 scores increased significantly, indicating a deterioration in symptom severity (all p < 0.01). In the low testosterone group, serum testosterone was positively correlated with UDI-6 obstructive/voiding difficulty scores (r = 0.639; p = 0.002), and free testosterone was negatively correlated with pelvic floor muscle strength (r = –0.485; p = 0.026). In the normal testosterone group, serum testosterone showed significant negative correlations with I-QOL psychosocial impact (r = –0.478; p = 0.033) and I-QOL total scores (r = –0.492; p = 0.028). According to MANCOVA analysis, when covariates were controlled, testosterone level had an independent and strong effect on final measurement pelvic floor muscle strength (η²=0.263), I-QOL total (η²=0.691), UDI-6 total (η²=0.627) and IIQ-7 total (η²=0.707) (all p<0.001). The overall multivariate model was significant (Pillai's Trace = 0.834, p < 0.001). Conclusion: The findings indicate that serum testosterone level is an important determinant of conservative treatment response in women with urinary incontinence. Women with normal testosterone levels experienced significant improvements in pelvic floor muscle strength, symptom severity, and quality of life, whereas those with low testosterone levels showed limited or no benefit. These results suggest that testosterone may act as a biological predictor of treatment response and support the clinical relevance of considering hormonal profiles in the management of urinary incontinence.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    840757

    Doğum şeklinin, stres üriner inkonitans gelişimine etkisinin 3.trimesterde ve postpartum dönemde pelvik taban ultrasonografi ile araştırılması

    Exploring the effect of birth mode on stress urinary incontiunence development using pelvic floor ultrasonography in the third trimester and postpatum period

    YAĞMUR KILIÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Kadın Hastalıkları ve DoğumSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. PINAR KUMRU

    DR. REYYAN GÖKÇEN İŞCAN

  2. Tez No

    526379

    Aşırı aktif mesane tanılı hastalarda pelvik taban kas eğitimi, bıofeedback ve pretibial sinir stimülasyonu tedavilerinin etkinliklerinin karşılaştırılması: Randomize kontrollü bir çalışma

    Comparison of the effects of pelvic base muscle training, biofeedback and pretibial nerve stemulation treatments in patients with overall active bladder diagnosis: A randomized control

    MERVE KESKİN PAKER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Kadın Hastalıkları ve DoğumSakarya Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. NERMİN AKDEMİR

  3. Tez No

    247389

    Posterior tibial sinirin stimülasyonunun (nöromodülasyon) aşırı aktif mesane şikayeti olan kadınlarda etkinliğinin gösterilmesi ve mesane kan akımı üzerine etkisi

    The effects of posterior tibial nerve stimulation treatment(neuromodulation)in patients with overactive bladder syndrome and the effects to bladder?s blood circulation

    MURAT ÖNAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Kadın Hastalıkları ve Doğumİstanbul Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖNAY YALÇIN

  4. Tez No

    224401

    Değişik tipte idrar kaçırma yakınmaları olan kadın hastalarda intravaginal elektirk stimülasyonunun etkinlik ve güvenilirliğinin araştırılması

    Efficiency and safety of transvaginal electrical (TES) stimulation in treating urinary incontinence

    MURAT ATAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    Ürolojiİstanbul Üniversitesi

    Üroloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TANER KOÇAK

  5. Tez No

    663213

    Stres üriner inkontinans tedavisinde transobturator tape (TOT) uygulaması ve kısa dönem sonuçlarının tensıon free vaginal tape(TVT) operasyonu sonuçlarıyla karşılaştırılması

    Comparison of transobturator tape (TOT) operation and tension free vaginal tape (TVT) operation with the short-term results in stress urinary incontinence treatment

    GÖKMEN SUKGEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Kadın Hastalıkları ve DoğumSağlık Bakanlığı

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    UZMAN GÜLTEKİN KÖSE

    DOÇ. ERTUĞRUL CAN TÜFEKÇİ

Geri Dön