Aralıklı açlığın dispeptik sıçan modelindeki terapötik etkilerinde hipotalamik oreksin-A'nın rolü
The role of hypothalamic orexin-A in the therapeutic effects of intermittent fasting in a dyspeptic rat model
- Tez No: 1003205
- Danışmanlar: PROF. DR. MEHMET BÜLBÜL
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Fizyoloji, Physiology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Akdeniz Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Fizyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, kronik olarak uygulanan aralıklı açlık beslenme modelinin (AABM) dispeptik sıçan modelindeki iyileştirici etkisinin araştırılması ve olası bu etkide santral oreksin-A (OXA) nöropeptidinin rolünün aydınlatılmasıdır. Yöntem: Bu çalışmada 50 erişkin erkek Sprague–Dawley sıçan, Ad-libitum veya AABM (14 gün; günde 4 saat beslenme/20 saat açlık) protokolü ile beslenmiştir. Besin tüketimi ve vücut ağırlığı günlük olarak kaydedilip; mide boşalımı ve gastrointestinal transit (GİT) oranları ölçülerek vagal efferent fonksiyonlar değerlendirilmiştir. Plazma kortikosteron (CORT) ile beyin-omirilik sıvısında (BOS) OXA düzeyleri ELISA testi ile ölçülmüştür. Oreksinerjik nöronların kemogenetik inhibisyonu (KGİ), lateral hipotalamik alana (LHA) hM4D(Gi)-mCherry taşıyan adeno-ilişkili viral vektörün (AAV) mikroenjeksiyonunu takiben kronik Klozapin-N-oksid (CNO) uygulamasıyla sağlanmıştır. Transdüksiyon sonrası LHA ve beyin sapı kesitlerinde, OXA/OXR1 ile mCherry çift immünfloresan boyaması gerçekleştirilmiştir. Bulgular: AABM, Ad-libitum grubuna kıyasla besin tüketimini ve vücut ağırlığını azaltıp; KGİ bu etkiyi zayıflatarak AABM+KGİ grubundaki parametrelerin AABM'ye göre artmasına neden olmuştur. Besin tüketimi gruplar arasında anlamlı farklılık göstermese de AABM uygulanan tüm gruplarda kilo kaybı izlenmiştir. AABM'nin LHA'da OXA ekspresyonunu artırdığı, KGİ'nin ise bu artışı baskıladığı ve LHA–DVC projeksiyonlarının OX1R-pozitif hücrelerde mCherry sinyaliyle doğrulandığı gösterilmiştir. AABM, stresin bozmuş olduğu mide boşalımı ve GİT'i iyileştirirken KGİ bu etkiyi ortadan kaldırmıştır. AABM, strese bağlı yükselen CORT düzeylerini düşürüp OXA düzeylerini artırıp; KGİ ise CORT'taki azalmayı belirgin biçimde zayıflatmıştır. Sonuç: AABM, stresin otonom sinir sistemi üzerinden nöroendokrin yanıt ve gastrik motor fonksiyon üzerindeki olumsuz etkilerini azalttığı; bu etkinin santral OXA aracılı olduğu düşünülmektedir.
Özet (Çeviri)
Objective: This study aimed to investigate the therapeutic effects of a chronic intermittent fasting feeding model (IFFM) in a rat model of dyspepsia and to elucidate the potential role of the central neuropeptide orexin-A (OXA) in mediating these effects. Method: Fifty adult male Sprague–Dawley rats were fed either ad libitum or according to an intermittent fasting protocol (14 days; 4 h feeding/20 h fasting per day). Food intake and body weight were recorded daily. Gastric emptying and gastrointestinal transit (GIT) rates were measured to assess vagal efferent functions. Plasma corticosterone (CORT) and cerebrospinal fluid (CSF) OXA levels were quantified by ELISA. Chemogenetic inhibition (CGI) of orexinergic neurons was achieved via microinjection of an adeno-associated viral (AAV) vector carrying hM4D(Gi)-mCherry into the lateral hypothalamic area (LHA), followed by chronic clozapine-N-oxide (CNO) administration. After transduction, double immunofluorescence staining for OXA/OXR1 and mCherry was performed on LHA and brainstem sections. Results: Compared with the ad libitum group, IFFM reduced food intake and body weight. CGI attenuated this effect, leading to higher values in the IFFM+CGI group relative to IFFM alone. Although food intake did not differ significantly among groups, weight loss was observed in all IFFM-treated groups. IFFM increased OXA expression in the LHA, whereas CGI suppressed this increase; LHA–DVC projections were verified by mCherry signals in OX1R-positive cells. IFFM improved stress-impaired gastric emptying and GIT, while CGI abolished these improvements. In addition, IFFM decreased stress-elevated CORT levels and increased OXA levels, whereas CGI markedly weakened the reduction in CORT. Conclusion: IFFM appears to mitigate the detrimental effects of stress on neuroendocrine responses and gastric motor function via the autonomic nervous system, and these effects are thought to be mediated by central OXA signaling.
Benzer Tezler
- Aralıklı açlığın gece kan basınç düzeyleri üzerine etkisi
The effect of intermittent fasting on night time blood pressure values
ASLI HİLAL YILMAZ YÜCEL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
Aile HekimliğiKarabük ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ADEM ADAR
- Kronik aralıklı açlığın gastrointestinal motor fonksiyonlar üzerine ghrelin aracılı etkilerinin araştırılması
Investigation of ghrelin-mediated effects of chronic intermittent fasting on gastrointestinal motor functions
SADETTİN MERT YÜKSEL
- Genetik absans epilepsili sıçanlarda aralıklı açlığın nörogenez üzerine etkilerinin cinsiyet farklılığı açısından incelenmesi
Investigation of the effects of intermittent fasting on neurogenesis in rats with genetic absence epilepsy in terms of gender difference
DAMLA KAYALI
Doktora
Türkçe
2025
NörolojiMarmara ÜniversitesiHistoloji ve Embriyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. ÖZLEM TUĞÇE ÇİLİNGİR KAYA
- Prediyabetik hastalarda aralıklı açlığın antropometrik ölçümler ve metabolik parametreler üzerine etkisi
The effect of intermittent fasting on anthropometric measurements and metabolic parameters in prediabetic patients
RABİA KARATOPRAK PEKER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Aile HekimliğiAtatürk ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. YASEMİN ÇAYIR
- Metabolik disfonksiyon ilişkili yağlı karaciğer hastalığında aralıklı açlığın etkileri
Effects of intermittent fasting in metabolic dysfunction associated fatty liver disease
TUĞÇE ÖZLÜ
Doktora
Türkçe
2024
Beslenme ve DiyetetikSağlık Bilimleri ÜniversitesiBeslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ELVAN YILMAZ AKYÜZ