Chaucer's the Canterbury tales as Medieval estates satire through Medieval self-fashioning
Ortaçağ öz-biçimlendirmesi yoluyla Ortaçağ sınıf hicvi olarak Chaucer'ın Canterbury hikayeleri
- Tez No: 1008178
- Danışmanlar: PROF. DR. NÜKET BELGİN ELBİR
- Tez Türü: Doktora
- Konular: İngiliz Dili ve Edebiyatı, English Language and Literature
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: İngilizce
- Üniversite: Atılım Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: İngiliz Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: İngiliz Kültürü ve Edebiyatı Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
On dördüncü yüzyıl, Yüzyıl Savaşları, Kara Ölüm, Köylü Ayaklanması ve ticaretteki gelişmeler nedeniyle derin bir sosyal ve kültürel dönüşümün yaşandığı kaotik bir dönemdi. Bu olaylar, kapitalizmin ve paralı şövalyeliğin doğmasına, feodal yapının ve soylu sınıfının gücünü kaybetmesine, feodal şövalyeliğin aristokratik ve saray usulü değerlerinin çürümesine ve geniş çaplı bir toplumsal hareketliliğe neden olmuş; Ortaçağ hiyerarşik üç sınıf yapısının en alt basamağındaki halkın, kimliklerini belirleyen sınıf kısıtlamalarını reddetmelerine, soylu sınıfı taklit ederek öz- biçimlendirme performanslarını sergilemelerine ve bu taklitçi asilzade benlikleri aracılığıyla soyluluk iddia etmelerine yol açmıştır. Chaucer,“Genel Prolog”da Şövalye, Franklin ve Bath'lı Kadın adlı Canterbury hacılarını, sergiledikleri soyluluk performansları aracılığıyla sınıfsal stereotipleri temsil eden hicivsel karakterler olarak kurgular. Bu sınıf stereotipleri, toplumsal hareketliliğin bir sonucu olarak ortaya çıkan“orta sınıf”ın paralı şövalyelerini, zenginleşen köylülerini ve kadın tüccarlarını temsil etmektedir. Soyluluk performanslarını, anlattıkları şövalye romansları aracılığıyla söylevsel olarak kanıtlamaya amaçlayan bu hacılar, ironik bir biçimde şövalye romansları yoluyla soyluluk kazanmak yerine, temsil ettikleri sınıfın hicvini ortaya koymaktadır. Chaucer, Ortaçağ sınıf hicvini, Giovanni Boccaccio'nun şövalye romanslarını ve geleneksel Gawain romanslarını hicivsel bir üslupla yeniden romantize ederek ortaya koymaktadır. Bu bağlamda, bu tez Canterbury Hikayeleri'ni Chaucer'ın Ortaçağ şövalye romansları ve saray usulü aşk geleneklerini yeniden biçimlendirerek ortaya koyduğu ayırt edici bir Ortaçağ sınıf hicvi örneği olarak incelemektedir. Şövalye'nin Hikayesi, Chaucer'ın, Ortaçağ feodal şövalyeliğin Şövalye karakteri ile temsil edilen yozlaşmasını hicvetmek amacıyla, Boccaccio'nun Teseida adlı eserini yeniden yazması olarak analiz edilir. Franklin'in Hikâyesi, Chaucer'ın, şövalyelik ve saray soyluluğu değerlerinin zayıflamasını ve Franklin karakterinde temsil edilen Ortaçağ köylülerinin soyluluk iddiasıyla sınıf kimliklerini yeniden biçimlendirmelerini hicvetmek amacıyla, Boccaccio'nun The Filocolo adlı eserini yeniden yazması olarak incelenmektedir. Bath'lı Kadın'ın Hikayesi ise Chaucer'ın Sir Gawain ile Lady Ragnelle'in Düğünü adlı eseri, Bath'lı Kadın'ın temsil ettiği Ortaçağ tüccarlarının soyluluk iddialarına dayalı kimlik biçimlendirmelerini ve Ortaçağ feodal, ataerkil toplumun kadın düşmanı anlayışını hicvetmek amacıyla yeniden kaleme alışı olarak değerlendirilmektedir.
Özet (Çeviri)
The late fourteenth century was a chaotic period of a profound socio-cultural transformation due to the Hundred Years War, the Black Death, the Peasants' Revolt and the advancements in trade. These events impregnated the rise of capitalism and mercenary knighthood, weakening of feudalism and nobility, decay of the chivalric and courtly values of the medieval feudal chivalry and the upward social mobility, individuality and self-fashioning of the medieval commoners, who redefined their estate selves and boundaries with their claims to nobility. Chaucer satirically portrays his Canterbury pilgrims, namely the Knight, the Franklin and the Wife of Bath as self-fashioning medieval estates stereotypes; the perfect representatives of the self- fashioning medieval mercenary knights, peasants and merchants, respectively, all of whom claim gentility through their material and rhetorical self-fashioning courtliness performances and imitation of their noble superiors. This dissertation analyses The Canterbury Tales as a distinctive example of medieval estates satire and panorama, constructed through Chaucer's satirical rewriting of the Boccaccian and Arthurian chivalrous romances and courtly love values. Although Chaucer's self-fashioning pilgrims narrate their courtly romances as their rhetorical self-fashioning gentility performances, their romances ironically serve as Chaucer's transparent reflections and satire of their self-fashioning medieval third estate of commoners. Chapter I presents a New Historicist account of the socio-cultural, literary and historical context of the late fourteenth century English society. Chapter II analyses the mercenary Knight as the embodiment of the mercenary knights representing the decay of the medieval chivalry. The Knight's Tale is analysed as Chaucer's satirical rewriting of Boccaccio's The Teseida to present his satire of the erosion in medieval knighthood, as represented by the Knight. Chapter III examines the Franklin as the representative of the self-defined aristocratic medieval franklins. The Franklin's Tale is read as Chaucer's satirical rewriting of Boccaccio's The Filocolo to satirize the waning knightly and courtly values, and the medieval peasants' nobility self- fashioning, represented by the Franklin. Chapter IV analyses the Wife of Bath as the embodiment of the newly-wealthy, bourgeoisie and misogynist medieval female merchants. Her romance is read as Chaucer's anti-Arthurian and anti-misogynistic rewriting of The Wedding of Sir Gawain and Dame Ragnelle to satirize the medieval merchants' noblesse self-fashioning, and to give voice to their anti-misogynistic femininity performances, as embodied by the Wife of Bath. This study illustrates that The Canterbury Tales presents Chaucer's distinctive medieval estates satire, constructed by his satirical rewriting of the knightly romance and courtly love conventions.
Benzer Tezler
- Hybridity in Geoffrey Chaucer's The Canterbury Tales: Reconstructing estate boundaries
Geoffrey Chaucer'ın Canterbury Hikayeleri'nde melezleşme ve sınıflar arasındaki sınırların yeniden çizilmesi
NAZAN YILDIZ
Doktora
İngilizce
2015
Batı Dilleri ve EdebiyatıHacettepe Üniversitesiİngiliz Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HURİYE REİS
- Medieval self-fashioning: Identity performances in Chaucer's Canterbury tales
Ortaçağ öz-biçimlendirmesi: Chaucer'ın Canterbury hikâyeleri'ndeki kimlik performansları
OYA BAYILTMIŞ ÖĞÜTCÜ
Doktora
İngilizce
2016
İngiliz Dili ve EdebiyatıHacettepe Üniversitesiİngiliz Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FATMA BURÇİN EROL
- Geoffrey Chaucer's treatment of violence against women in The Canterbury Tales
Geoffrey Chaucer'in Canterbury Hikayeleri'nde kadına karşı şiddete bakış açısı
PINAR TAŞDELEN
Yüksek Lisans
İngilizce
2006
İngiliz Dili ve EdebiyatıHacettepe Üniversitesiİngiliz Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
PROF.DR. BURÇİN EROL
- Decameron ve Canterbury hikayelerindeki kadın imgeleri
Women images in Boccaccio's the Decameron and Chaucer's the Canterbury tales
AYLİN TALU
Yüksek Lisans
İngilizce
2014
İngiliz Dili ve EdebiyatıBeykent Üniversitesiİngiliz Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. LUCIA BARBARA ÇELEBİ
- A Medieval food and feast culture in the Canterbury tales
Canterbury hikayeleri eserinde Ortacağ yiyecek ve içecek kültürü
YEŞİM TÜRKER
Yüksek Lisans
İngilizce
2022
İngiliz Dili ve EdebiyatıKarabük Üniversitesiİngiliz Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ABDULSERDAR ÖZTÜRK