Geri Dön

Parastomal hernide risk faktörleri ve sarkopeni ile ilişkisi

Risk factors for parastomal hernia and its association with sarcopenia

PDF İndir

  1. Tez No: 1008425
  2. Yazar: İLKNUR MUTLUER GÜL
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. TOLGA ÖLMEZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Genel Cerrahi, General Surgery
  6. Anahtar Kelimeler: Parastomal herni, Stoma, Sarkopeni, Psoas kas indeksi, Vücut kitle indeksi, Parastomal hernia, Stoma, Sarcopenia, Psoas muscle index, Body mass index
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Adana Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, stoma oluşturulan hastalarda parastomal herni insidansını belirlemek, herni gelişiminde rol oynayan risk faktörlerini değerlendirmek ve sarkopeninin parastomal herni gelişimi üzerindeki etkisini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif çalışmaya, stoma oluşturulan toplam 239 hasta dahil edildi. Hastalar parastomal herni gelişen ve gelişmeyen gruplar olarak ikiye ayrıldı. Demografik özellikler, klinik veriler, cerrahi parametreler, laboratuvar bulguları ve radyolojik ölçümler karşılaştırıldı. Sarkopeni değerlendirmesi psoas kas indeksi (PMI) kullanılarak yapıldı. PMI'nin sarkopeniyi öngörmedeki tanısal değeri ROC analizi ile değerlendirildi. Bağımsız risk faktörlerini belirlemek amacıyla çok değişkenli lojistik regresyon analizi uygulandı. Bulgular: Çalışmada parastomal herni insidansı %45,2 olarak saptandı. Herni gelişen hastalarda yaş ve vücut kitle indeksi anlamlı derecede yüksek bulunurken, kadın cinsiyetin daha yüksek oranda olduğu görüldü (p<0,05). Çok değişkenli analizde cinsiyet (OR=3,013; p=0,003), yaş (OR=1,042; p=0,003), VKİ (OR=1,173; p=0,001) ve albümin düzeyi (OR=1,105; p<0,001) bağımsız risk faktörleri olarak belirlendi. Tanı dağılımında kolorektal kanserlerin herni gelişen grupta daha yüksek oranda olduğu saptandı (p<0,001). Ayrıca komorbidite varlığı (p=0,015), kemoterapi öyküsü (p=0,025) ve postoperatif kemoterapi (p=0,018) herni gelişen grupta daha yüksek bulundu. PMI değerleri açısından herni gelişen ve gelişmeyen gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı (p=0,464). PMI cut-off değerine göre yapılan karşılaştırmada da anlamlı ilişki bulunmadı (p=0,360). Buna karşın sarkopeni varlığı değerlendirildiğinde herni gelişmeyen grupta sarkopeni oranının daha yüksek olduğu görüldü (p=0,044). Cinsiyete göre yapılan analizlerde bu farkın özellikle erkek hastalarda anlamlı olduğu saptandı (p=0,041). Cerrahi açıdan değerlendirildiğinde rektum ve sigmoid cerrahilerinin herni gelişen grupta daha yüksek olduğu (p=0,002), elektif cerrahilerin herni gelişimi ile ilişkili olduğu (p=0,043) saptandı. Ayrıca herni gelişen hastalarda takip süresinin daha uzun olduğu görüldü (p=0,011). Sonuç: Parastomal herni gelişimi multifaktöriyel bir süreç olup; yaş, cinsiyet, VKİ ve albümin düzeyi bağımsız risk faktörleri olarak öne çıkmaktadır. Sarkopeni ile parastomal herni arasındaki ilişkinin beklenen doğrultuda olmadığı ve cinsiyete göre farklılık gösterebileceği görülmüştür. PMI'nin tek başına herni gelişimini öngörmede sınırlı değere sahip olduğu saptanmıştır. Bu bulgular, parastomal herni gelişiminde yalnızca kas kitlesinin değil, vücut kompozisyonunun daha kompleks bileşenlerinin de rol oynayabileceğini düşündürmektedir. Daha geniş ve prospektif çalışmalar ile bu ilişkinin daha net ortaya konmasına ihtiyaç bulunmaktadır.

Özet (Çeviri)

Objective: The aim of this study was to determine the incidence of parastomal hernia in patients who underwent stoma creation, to evaluate the risk factors playing a role in hernia development, and to investigate the effect of sarcopenia on the development of parastomal hernia. Materials and Methods: A total of 239 patients who underwent stoma creation were included in this retrospective study. Patients were divided into two groups: those who developed parastomal hernia and those who did not. Demographic characteristics, clinical data, surgical parameters, laboratory findings, and radiological measurements were compared. Sarcopenia was assessed using the psoas muscle index (PMI). The diagnostic value of PMI in predicting sarcopenia was evaluated using ROC analysis. Multivariate logistic regression analysis was applied to determine independent risk factors. Results: The incidence of parastomal hernia in the study was found to be 45.2%. Age and body mass index were significantly higher in patients who developed hernia, while female gender was more prevalent (p<0.05). In multivariate analysis, gender (OR=3.013; p=0.003), age (OR=1.042; p=0.003), BMI (OR=1.173; p=0.001), and albumin level (OR=1.105; p<0.001) were identified as independent risk factors. In the diagnostic distribution, colorectal cancers were found to be more prevalent in the group that developed hernia (p<0.001). Furthermore, the presence of comorbidities (p=0.015), history of chemotherapy (p=0.025), and postoperative chemotherapy (p=0.018) were found to be higher in the group that developed hernia. No significant difference was found between the groups with and without hernia in terms of PMI values (p=0.464). A comparison based on PMI cut-off values also showed no significant relationship (p=0.360). However, when the presence of sarcopenia was evaluated, the rate of sarcopenia was higher in the group that did not develop hernia (p=0.044). Analyses based on gender revealed that this difference was particularly significant in male patients (p=0.041). From a surgical perspective, rectal and sigmoid surgeries were more frequent in the hernia-developing group (p=0.002), and elective surgeries were associated with hernia development (p=0.043). Furthermore, the follow-up period was longer in patients who developed a hernia (p=0.011). Conclusion: Parastomal hernia development is a multifactorial process; age, gender, BMI, and albumin level stand out as independent risk factors. The relationship between sarcopenia and parastomal hernia was not as expected and may differ according to gender. PMI alone was found to have limited value in predicting hernia development. These findings suggest that not only muscle mass but also more complex components of body composition may play a role in parastomal hernia development. Further, broader, prospective studies are needed to more clearly establish this relationship.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    334192

    Abdominoperineal rezeksiyon uygulanmış hastalarda parastomal herninin saptanmasında fizik muayene ile bilgisayarlı tomografinin karşılaştırılması

    The patients that abdominoperineal resections comparison of the specificity physical examination with computed tomographic for diagnosis parastomal hernia

    BİLGEHAN ÇAĞDAŞ SONBAHAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    Genel CerrahiAnkara Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET AYHAN KUZU

  2. Tez No

    944269

    Karın ön duvarı hernilerinde defekt boyutunun herni kesesi içeriğine ve ileus gelişimine olan etkisi

    Effect of defect size on hernia sac content and ileus development in anterior abdominal wall hernias

    İSMAİL FURKAN ŞİMŞEK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Radyoloji ve Nükleer TıpSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Radyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HASAN ERDOĞAN

  3. Tez No

    999438

    Rektum kanserinde mekanik kolorektal anastomozlarda saptırıcı ostomiler ve komplikasyonları: Retrospektif çalışma

    Diverting ostomies and their complications in mechanical colorectalanastomosis for rectum cancer: Retrospective study

    BAHADIR ÖNDEŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Genel CerrahiSağlık Bakanlığı

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    DR. NİYAZİ KARAMAN

  4. Tez No

    229571

    Peroperatif intravenöz parasetamol infüzyonunun erken postoperatif ağrı ve derlenme özelliklerinin değerlendirilmesi

    Postoperative analgesic effect and recovery characteristics of perioperative paracetamol infusion

    MURAT YILDIRIM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2007

    Anestezi ve Reanimasyonİstanbul Üniversitesi

    Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. OKTAY DEMİRKIRAN

  5. Tez No

    651599

    Patent duktus arteriosus nedeniyle tedavi uygulanmış preterm bebeklerde ibuprofen ve parasetamol tedavilerinin etkinliğinin ve tedavi zamanlamasının neonatal sonuçlara etkisinin karşılaştırılması

    Comparison of the effects of ibuprofen and paresetamol treatments on neonatal outcomes and the treatment timing in preterm babies treated for patent ductus arteriosus

    AYŞE ERDOĞAN TOKER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    UZMAN MUSTAFA KURTHAN MERT

Geri Dön