Komplike olmayan kron kırıklarının reataçman tekniği ile farklı retantif preparasyon ve materyaller ile restorasyonu sonrası kırılma dayanımlarının değerlendirilmesi
Evaluation of fracture resistance after reattachment of uncomplicated crown fractures using different retentive preparation techniques and materials
- Tez No: 1008560
- Danışmanlar: DOÇ. DR. BURCU GÜÇYETMEZ TOPAL
- Tez Türü: Diş Hekimliği Uzmanlık
- Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
- Anahtar Kelimeler: Reataçman, Fiberle güçlendirilmiş akışkan kompozit, İnternal dentin oluğu, Kırılma dayanımı, Kuvvet geri kazanım, Reattachment, Fiber-reinforced flowable composite, Internal dentin groove, Fracture resistance, Force recovery
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Afyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Diş Hekimliği Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Pedodonti Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, komplike olmayan kron kırıklarının reataçman tekniği ile restorasyonunda farklı yapıştırma tekniklerinin ve farklı yapıştırma materyallerinin kırılma dayanımı üzerindeki etkilerinin in- vitro olarak değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Dahil edilme kriterlerine uygun 160 insan maksiller anterior dişi kullanıldı. Dişlerde kırma cihazı ile komplike olmayan kron kırığı oluşturulup kullanılacak yapıştırma materyaline göre iki ana gruba ayrıldı. Dişler birinci ana grupta fiberle güçlendirilmiş akışkan kompozit rezin (everX FlowTM GC Corporation, Tokyo, Japonya) kullanılarak, ikinci ana grupta ise nanohibrit akışkan kompozit rezin (Estelite Universal FlowMedium® Tokuyama Dental Corporation, Tokyo, Japonya) kullanılarak yeniden yapıştırıldı. Dişler, kırık parça reataçmanında uygulanacak retantif preparasyon tekniklerine göre dört alt gruba ayrıldı (basit yapıştırma, internal dentin oluğu, eksternal chamfer ve internal dentin oluğu ile kombine eksternal chamfer). Kırılan dişler, fraktografik analiz ile incelenmiş olup, bağlantı arayüzünün mikromorfolojileri de taramalı elektron mikroskobu ile incelenmiştir. Çalışmanın istatiksel analizi SPSS istatiksel yazılım paket programı ile yapılmıştır. Bulgular: Bulgular incelendiğinde, her iki materyalde de tekniklere bağlı olarak kuvvet geri kazanım (KGK) değerlerinin değiştiği görüldü. Toplam değerlere bakıldığında, fiberle güçlendirilmiş akışkan kompozit rezin materyalinin KGK ortalamasının (63,94 ± 23,51), nanohibrit akışkan kompozit rezin materyaline (53,02 ± 29,58) göre daha yüksek olduğu belirlendi (p = 0,008). Teknikler açısından değerlendirildiğinde, basit yapıştırma tekniğinin istatistiksel olarak en düşük KGK değerlerine sahip olduğu görüldü (p= 0,002). Sayısal olarak en yüksek KGK değerleri kombine teknikte olurken, internal dentin oluğu tekniği ve eksternal chamfer tekniği ile aralarındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (p>0,05). Restoratif materyal türü ile retantif preparasyon yöntemi arasında kırılma dayanımı açısından istatistiksel olarak anlamlı bir etkileşim bulunmadı (p>0,05). Sonuç: Çalışmada fiber ile güçlendirilmiş akışkan kompozitin, nanohibrit akışkan kompozite kıyasla kırılma dayanımını anlamlı şekilde artırdığı gözlenmiştir. Basit yapıştırma tekniği en düşük kuvvet geri kazanımını sağlarken, diğer teknikler benzer performans göstermiştir. Bu bulgular, fiber ile güçlendirilmiş akışkan kompozitlerin ratantif preparasyon teknikleri ile kullanımının reataçman tedavisinde klinik olarak umut verici olduğunu ve gelecekteki çalışmalara yol gösterici olabileceğini ortaya koymaktadır.
Özet (Çeviri)
Aim: The aim of this study is to evaluate, in-vitro, the effects of different bonding techniques and adhesive materials on the fracture resistance of uncomplicated crown fractures restored using the reattachment technique. Materials and Methods: A total of 160 human maxillary anterior teeth meeting the inclusion criteria were used. Uncomplicated crown fractures were created using a fracture device, and the teeth were divided into two main groups according to the adhesive material to be used. In the first main group, the teeth were reattached using a fiber-reinforced flowable composite resin (everX Flow™; GC Corporation, Tokyo, Japan), while in the second main group, a nanohybrid flowable composite resin (Estelite Universal Flow–Medium®; Tokuyama Dental Corporation, Tokyo, Japan) was used for reattachment. Each main group was further divided into four subgroups according to the retentive preparation techniques applied during fragment reattachment: simple reattachment, internal dentin groove, external chamfer, and a combination of internal dentin groove with external chamfer. The fractured teeth were analyzed using fractographic analysis, and the micro-morphology of the bonding interface was examined by scanning electron microscopy. Statistical analysis of the study was performed using the SPSS software package. Results: Analysis of the results showed that, for both materials, the force recovery (FR) values varied depending on the technique used. Overall, the mean FR value of the fiberreinforced flowable composite resin (63.94 ± 23.51) was higher than that of the nanohybrid flowable composite resin (53.02 ± 29.58) (p = 0.008). When evaluated in terms of techniques, the simple reattachment technique exhibited statistically the lowest FR values (p = 0.002). Numerically, the highest FR values were observed in the combined technique, while no statistically significant difference was found between the internal dentin groove technique and the external chamfer technique (p > 0.05). No statistically significant interaction was observed between the type of restorative material and the retentive preparation method in terms of fracture resistance (p>0,05). Conclusion: The study observed that fiber-reinforced flowable composite significantly increased fracture resistance compared to nanohybrid flowable composite. The simple reattachment technique provided the lowest force recovery, while the other techniques showed similar performance. These findings suggest that the use of fiber-reinforced flowable composites in combination with retentive preparation techniques is clinically promising for reattachment treatments and may provide guidance for future studies.
Benzer Tezler
- Komplike olmayan kron kırıklarının tedavisinde insizal fragmanınreataçmanında kullanılan universal adezivlerin farklı uygulamatekniklerinin ve ph'larının kırılma dayanımı üzerine etkisininaraştırılması
The effect of different application techniques and ph values of universaladhesives used in the reattachment of incisal fragment of non-complicated crownfractures on fracture strength
ZEYNEP BAĞDATLI
Diş Hekimliği Uzmanlık
Türkçe
2024
Diş HekimliğiHacettepe ÜniversitesiRestoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. UZAY KOÇ VURAL
- Travmaya bağlı kron kırığı olan daimi dişlerin retrospektif olarak değerlendirilmesi
Retrospective evaluation of crown fractures in permanent teeth due to trauma
MELİKE SAYAR KÖKCİ
Diş Hekimliği Uzmanlık
Türkçe
2025
Diş HekimliğiSelçuk ÜniversitesiPedodonti Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GÜL TOSUN
- Çocuk hastalarda komplike olan/olmayan kron kırıklarının takibi: Retrospektif çalışma
Evaluation of complicated/uncomplicated crown fractures in pediatric dentistry
MISRA ÖZALP
Diş Hekimliği Uzmanlık
Türkçe
2021
Diş HekimliğiMarmara ÜniversitesiPedodonti Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ MÜESSER AHU DURHAN
- Dental travma sonrası daimi dişlerde kron kırıklarının modifiye eden baysal dental travma indeksi ile değerlendirilmesi ve tedavilerinin klinik takibi
Evaluation of crown fractures in permanent teeth following dental trauma using the modified baysal dental trauma index and clinical follow-up of their treatments
TUBA AYDAN
Diş Hekimliği Uzmanlık
Türkçe
2025
Diş Hekimliğiİnönü ÜniversitesiPedodonti Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SACİDE DUMAN
- Kırık parça yapıştırma tekniğinde kullanılan farklı adeziv materyaller ve retantif preparasyon tekniklerinin kırılma dayanımı üzerine etkilerinin in vitro koşullarda incelenmesi
Impact resistance of human tooth fragments reattached with different adhesive materials and retentive techniques in vitro
ESİN PÜŞMAN
Doktora
Türkçe
2009
Diş HekimliğiHacettepe ÜniversitesiPedodonti Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ZAFER C. ÇEHRELİ