Çin Halk Cumhuriyeti'nin Güney Çin Denizi'ndeki askeri kapasite inşası
The People's Republic of China's military capacity building in the South China Sea
- Tez No: 1009615
- Danışmanlar: PROF. DR. HAVVA KÖK ARSLAN
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Uluslararası İlişkiler, International Relations
- Anahtar Kelimeler: Güney Çin Denizi, Çin, deniz merkezli askerî kapasite inşası, gri bölge stratejileri, A2/AD, deniz jeopolitiği, jeoekonomi, South China Sea, China, maritime-centered military capacity building, gray zone strategies, A2/AD, maritime geopolitics, geoeconomics
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Üsküdar Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu tez, Çin'in Güney Çin Denizi'nde yürüttüğü faaliyetleri, klasik askerîleştirme tartışmalarının ötesine geçerek“deniz merkezli askerî kapasite inşası”kavramsallaştırması çerçevesinde analiz etmektedir. Çalışmanın temel amacı, Çin'in bölgedeki uygulamalarının yalnızca savunmacı modernizasyon ya da dönemsel askerî hamleler olarak değil; altyapı yatırımları, askerî ve paramiliter kuvvet kullanımı, bilgi ve gözetleme kapasitesi, hukukî–söylemsel meşruiyet üretimi ve jeoekonomik araçların birlikte işlediği uzun vadeli ve kademeli bir güç inşa süreci olarak değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymaktır. Tez, kuramsal olarak gri bölge stratejileri ve güvenlikleştirme literatürlerinden yararlanmakta; askerî kapasiteyi yalnızca savaşma yeteneği üzerinden değil, deniz alanlarında fiilî denetim üretme ve davranışları yönlendirme kapasitesi üzerinden ele almaktadır. Bu bağlamda geliştirilen“deniz merkezli askerî kapasite inşası”kavramı, Çin kaynaklarında öne çıkan savunmacı modernizasyon söylemi ile Batılı literatürdeki askerîleştirme, A2/AD ve fiilî denetim vurgularını ortak bir analitik zeminde değerlendirmeyi mümkün kılmaktadır. Yöntemsel olarak çalışma, nitel araştırma yaklaşımını benimsemekte; akademik literatür taraması, doküman analizi ve resmî söylem incelemesine dayanmaktadır. Çin kaynakları ile Batılı literatür karşılaştırmalı biçimde ele alınarak, Güney Çin Denizi'ndeki faaliyetlere ilişkin kavramsal ve normatif ayrışmalar ortaya konulmaktadır. Ayrıca 2009–2025 döneminin tek bir analitik süreklilik içinde incelenmesiyle, literatürde sıklıkla eleştirilen zamansal parçalanmışlığın aşılması hedeflenmektedir. Ampirik bulgular, Çin'in Güney Çin Denizi'nde izlediği stratejinin açık askerî çatışmadan kaçınan; ancak gri bölge pratikleri ve eşik altı zorlama mekanizmaları yoluyla deniz alanlarında kalıcı fiilî denetim üretmeyi amaçlayan bir mantığa dayandığını göstermektedir. Yapay ada ıslahı, ileri üs altyapılarının kurulması, sahil güvenlik ve deniz milisi unsurlarının yoğun kullanımı ile A2/AD mimarisinin geliştirilmesi, bu kapasite inşa sürecinin temel bileşenleri olarak öne çıkmaktadır. Çalışma, Çin'in deniz merkezli askerî kapasite inşasının bölgesel güç dengeleri, jeoekonomik ilişkiler ve uluslararası deniz düzeni üzerinde önemli etkiler doğurduğunu ortaya koymaktadır. Bu süreç, Güney Çin Denizi'nde güvenlik ikilemini derinleştirmekte; hukukî–normatif alanda aşınmaya yol açarak fiilî uygulamaların zaman içinde yeni“normal”ler üretmesine zemin hazırlamaktadır. Sonuç olarak tez, Güney Çin Denizi'ni yalnızca bölgesel bir uyuşmazlık alanı olarak değil; deniz alanlarında güç, hukuk ve düzen arasındaki ilişkinin yeniden tanımlandığı çok katmanlı bir stratejik alan olarak ele almakta ve literatüre kavramsal, analitik ve dönemsel düzeylerde bütüncül bir katkı sunmayı amaçlamaktadır.
Özet (Çeviri)
This thesis analyzes China's activities in the South China Sea beyond conventional militarization debates by employing the conceptual framework of“maritime-centered military capacity building.”The main objective of the study is to demonstrate that China's practices in the region should not be understood merely as defensive modernization or episodic military actions, but rather as a long-term and gradual process of power construction. This process involves the combined use of infrastructure investments, military and paramilitary forces, surveillance and information capabilities, legal-discursive legitimacy production, and geoeconomic instruments. Theoretically, the study draws on the literature of gray zone strategies and securitization, and approaches military capacity not only in terms of war-fighting capabilities but also as the ability to generate de facto control and shape behavior in maritime domains. In this context, the concept of“maritime-centered military capacity building”provides a common analytical ground that brings together the defensive modernization discourse emphasized in Chinese sources and the notions of militarization, A2/AD, and de facto control highlighted in Western literature. Methodologically, the study adopts a qualitative research design based on literature review, document analysis, and the examination of official discourse. By comparatively analyzing Chinese sources and Western scholarship, the thesis reveals conceptual and normative divergences regarding the activities in the South China Sea. Furthermore, by examining the period between 2009 and 2025 within a single analytical continuum, the study aims to overcome the temporal fragmentation frequently criticized in the existing literature. Empirical findings indicate that China's strategy in the South China Sea is based on a logic that avoids open military confrontation while aiming to establish persistent de facto control over maritime spaces through gray zone practices and below-threshold coercion mechanisms. Land reclamation activities, the construction of forward operating bases, the extensive use of coast guard and maritime militia forces, and the development of an A2/AD architecture emerge as the core components of this capacity-building process. The study demonstrates that China's maritime-centered military capacity building has significant implications for regional power balances, geoeconomic relations, and the international maritime order. This process deepens the security dilemma in the South China Sea and contributes to normative erosion in the legal domain, enabling de facto practices to gradually evolve into new“normals.”In conclusion, the thesis approaches the South China Sea not merely as a regional dispute, but as a multilayered strategic space where the relationship between power, law, and order in maritime domains is being redefined, aiming to provide a comprehensive conceptual, analytical, and temporal contribution to the literature.
Benzer Tezler
- Çin Halk Cumhuriyeti'nin Güney Çin Denizi'ndeki egemenlik iddialarının, politikalarının ve uygulamalarının uluslararası hukuk açısından değerlendirilmesi
Evaluation of sovereignty claims, policies and practices of The People's Republic of China in the South China sea in terms of international law
ZEYNEP KIVILCIM PARMAKSIZ
Yüksek Lisans
Türkçe
2025
Uluslararası İlişkilerMilli Savunma ÜniversitesiGüvenlik Araştırmaları Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ ÜNSAL BAŞAK
- US-China rivalry in the South China Sea
Güney Çin Denizinde ABD-Çin rekabeti
ZEHRA DİLBAZ
Yüksek Lisans
İngilizce
2022
Uluslararası İlişkilerAltınbaş ÜniversitesiSiyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ AKİF BAHADIR KAYNAK
- Karşılaştırmalı dış politika analizi çerçevesinde Adalar Denizi ile Güney Çin Denizi'ndeki egemenlik iddiaları: Yunanistan ve Çin Halk Cumhuriyeti örnekleri
Sovereign claims in the sea of islands and the south China sea in the framework of comparative foreign policy analysis: Greece and the People's Republic of China samples
MERYEM TEMİZ
Yüksek Lisans
Türkçe
2023
Uluslararası İlişkilerAnkara Hacı Bayram Veli ÜniversitesiUluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SOYALP TAMÇELİK
- Bölgesel ihtilaflar bağlamında Güney Çin Denizi ve Çin Halk Cumhuriyeti'nin bölge politikaları
Territorial disputes in terms of South China Sea and the Republic of China's regional policy
DİREN ŞAHİN
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
Uluslararası İlişkilerSüleyman Demirel ÜniversitesiUluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MUHARREM GÜRKAYNAK
- Gri bölge stratejileri çerçevesinde Çin Halk Cumhuriyeti'nin uyguladığı hibrit tehditlerin analizi: Tayvan ve Güney Çin Denizi örnekleri
An analysis of the People's Republic of China's hybrid threats within the framework of gray zone strategies: The cases of Taiwan and the South China Sea
DİREN DOĞAN
Doktora
Türkçe
2025
Uluslararası İlişkilerSüleyman Demirel ÜniversitesiUluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MUHARREM GÜRKAYNAK