Geri Dön

A qualitative analysis of digital strategies for building trust and increasing brand awareness among real estate sector in Türkiye

Türkiye'de gayrimenkul sektöründe güven oluşturma ve marka bilinirliğini artırmaya yönelik dijital stratejilerin niteliksel analizi

  1. Tez No: 1009616
  2. Yazar: PARVIN ASADPOUR
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ ELİF TÜRK
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: İşletme, Business Administration
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: İngilizce
  9. Üniversite: İstanbul Gedik Üniversitesi
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: İşletme Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: İşletme Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu çalışma, hızla dijitalleşen Türkiye gayrimenkul sektöründe dijital stratejilerin güven inşası ve marka bilinirliği üzerindeki etkisini incelemektedir. Yaygın emlak portalları ve sosyal medya kullanımına rağmen, süregelen bilgi asimetrisi, doğrulanmamış ilanlar ve tutarsız çevrimiçi uygulamalar tüketici güvenini zayıflatmaya devam etmektedir. Marka Değeri Kuramı (Keller, 2001), E-Güven Modeli (Gefen vd., 2003) ve AIDA çerçevesine dayanan araştırma, amaçlı örnekleme yoluyla seçilen 12 katılımcıyla (7 sektör profesyoneli, 5 tüketici) gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmelere dayanmaktadır. Veriler, yüksek kodlayıcılar arası uyum oranı (%89) ile tematik analiz yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular, güven ve marka bilinirliğini eş zamanlı olarak şekillendiren dört temel ve birbirine bağlı faktörü ortaya koymaktadır: dijital bilgi şeffaflığı (%83), hizmet kalitesi ve yanıt verme hızı (%92), sosyal kanıt ve kullanıcı deneyimi (%75) ile düzenleyici ve etik sinyaller (%58). Dijital stratejilerin ikili bir işlev üstlendiği görülmektedir. Arama motoru optimizasyonu ve portal görünürlüğü marka farkındalığını artırırken bilişsel güveni tesis etmekte; sosyal medya ve influencer etkileşimi duygusal hatırlanırlığı ve ilişkisel güveni güçlendirmekte; sanal gerçeklik ve içerik temelli uygulamalar ise deneyimsel güvenilirlik sağlamaktadır. En kritik bulgu, marka bilinirliğinin güvenin oluşması için bir ön koşul niteliği taşıması ve güvenin zamanla savunuculuk, tekrar etkileşim ve organik yayılım yoluyla bilinirliği yeniden besleyen döngüsel bir yapı oluşturmasıdır. Bununla birlikte sektör; yaygın dijital dolandırıcılık, doğrulama mekanizmalarındaki boşluklar, küçük ve orta ölçekli firmalar arasındaki dijital olgunluk farkları ve altyapı eşitsizlikleri gibi ciddi yapısal sorunlarla karşı karşıyadır. Buna karşın yapay zekâ, sanal gerçeklik ve blokzincir gibi PropTech çözümlerinin yaygınlaşması ve devlet destekli dijital kayıt sistemlerinin gelişimi önemli fırsatlar sunmaktadır. Araştırma, uygulayıcıların doğrulama süreçlerini kurumsallaştırmalarını, şeffaf ve otantik dijital deneyimlere yatırım yapmalarını ve bütüncül güven–marka bilinirliği stratejileri kapsamında proaktif çevrimiçi itibar yönetimi benimsemelerini önermektedir. Politika yapıcılar açısından ise bağlayıcı dijital standartların oluşturulması, platform yönetişiminin güçlendirilmesi, doğrulama altyapısının geliştirilmesi ve ülke genelinde kapasite artırıcı girişimlerin hayata geçirilmesi, Türkiye gayrimenkul sektörünün dijital potansiyelinin güvenli ve sürdürülebilir biçimde açığa çıkarılması açısından kritik önem taşımaktadır.

Özet (Çeviri)

This study investigates how digital strategies shape trust-building and brand awareness in Türkiye's rapidly digitizing real estate sector, where persistent information asymmetry, unauthenticated listings, and inconsistent online practices continue to erode consumer confidence despite extensive use of property portals and social media platforms. Anchored in Brand Equity theory (Keller, 2001), the E-Trust Model (Gefen et al., 2003), and the AIDA framework, the study adopts a qualitative approach using semi-structured, in-depth interviews with 12 purposively selected participants (7 industry professionals and 5 consumers), analysed through thematic analysis with strong intercoder reliability (89%). The findings identify four dominant, interrelated determinants of trust and brand awareness: transparency of digital information (83%), responsiveness and service quality (92%), social proof and user experience (75%), and regulatory and ethical signaling (58%). Digital strategies perform a dual role: search engine optimization and portal dominance enhance visibility while establishing cognitive trust; social media and influencer engagement stimulate emotional recall and relational trust; and immersive content such as virtual reality strengthens experiential credibility. Crucially, brand awareness emerges as a prerequisite for trust formation, while trust subsequently reinforces awareness through advocacy, repeat engagement, and organic amplification, producing a self-reinforcing cycle. However, the sector remains constrained by widespread digital fraud, verification gaps, uneven digital maturity among small and medium-sized firms, and infrastructural inequalities. At the same time, significant opportunities arise from the expansion of Prop Tech solutions including AI, VR, and blockchain, and the development of state-backed digital registries. The study recommends that practitioners institutionalize verification mechanisms, prioritize authentic and transparent digital experiences, and adopt proactive reputation management within integrated trust–awareness strategies. For policymakers, the findings underscore the need for enforceable digital standards, strengthened platform governance, robust verification infrastructure, and nationwide capacity-building initiatives to safeguard consumers while unlocking the full potential of Türkiye's digital real estate ecosystem.

Benzer Tezler

  1. State and civil society relation in Türkiye: The case of women csos

    Türkiye'de Devlet ve sivil toplum ilişkisi: Kadın örgütleri örneği

    TUNA YÜCEL

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2025

    SosyolojiOrta Doğu Teknik Üniversitesi

    Sosyal Politika Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AYÇA ERGUN ÖZBOLAT

  2. Sağlıkta iletişim politikalarının sosyal medya üzerinden incelenmesi

    An analysis of health communication policies via social media

    MALAK ELGHANAE

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Sağlık Yönetimiİstanbul Gelişim Üniversitesi

    İşletme Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ŞEBNEM GÜRSOY ULUSOY

  3. Türkiye'de siyasi partilerde dijital dönüşüm ve siyasal iletişim: Adalet ve Kalkınma Partisi ve Cumhuriyet Halk Partisi karşılaştırmalı analizi

    Digital transformation and political communication in political parties in Türkiye: A comparative analysis of The Justice and Development Party and The Republican People's Party

    YUSUF BALCI

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Siyasal BilimlerEskişehir Osmangazi Üniversitesi

    Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. RUKİYE TINAS

  4. Müşteri ve banka iş birliği ile değer ortak yaratımı: Hizmet baskın mantık (Servıce Domınant Logıc) ve hizmet mantığı (Servıce Logıc) perspektiflerinin elektronik cüzdanlar üzerinden uygulanması

    Value co-creation in banking: Service-Dominant Logic and Service Logic perspectives via electronic wallets

    ZÜBEYDE BUKET AYDIN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    İşletmeİstanbul Teknik Üniversitesi

    İşletme Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ADNAN VEYSEL ERTEMEL

  5. E-ticarette yapay zeka pazarlamasına ilişkin tutumların, farkındalığın ve kuşaklararası farklılıkların müşteri deneyimindeki rolü

    The role of attitudes, awareness, and intergenerational differences in customer experience regarding artificial intelligence marketing in e-commerce

    ŞERİFE SİMGE SAĞANAK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    İşletmeBahçeşehir Üniversitesi

    İşletme Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. EYLEM ŞİMŞEK