Geri Dön

Siyasal insan, yönetişim ve depolitizasyon

Political man, governance and depoliticization

  1. Tez No: 1011382
  2. Yazar: ÖMER TERZİ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. AHMET KEMAL BAYRAM
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Siyasal Bilimler, Political Science
  6. Anahtar Kelimeler: Siyasal İnsan, Yönetişim, Siyasal Yabancılaşma, Yönetimsellik, Siyasal Olan, Political Man, Governance, Depoliticization, Administrability, The Political
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Marmara Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Kamu Politikası Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Siyasetin varlık sebebi insan doğasına ait kabullere dayanırken, siyasal düzenin oluşumu ve meşruiyetinin temelleri insan doğası kavramı hakkındaki kavrayışlarla şekillenir. Siyasetin işlevselliği ise siyasal insanın uzlaşı telaşını taşımadan kendisini ve dünyayı nasıl anladığına dair doğrulama, yanlışlama imkanını sağlaması, duyulabilecek olan sözü söylemesini, eylemde bulunmasını, tutum ve tavır takınmasını, olasılıkların yaratılmasını ve tercih yapabilmesini mümkün kılan kollektif yaşamın anlamlandırılmasıdır. Antik Çağ'dan günümüze kadar filozofların siyasal ve toplumsal sorunlara cevap verebilmede insanın varlığını merkeze almaları, insan psikolojisinden hareketle genel kuralların konması, sistem ve teoriler üretilmesi, insanı keşfetmekten ziyade onu belirlemek üzere kurulu bir yaklaşımın izdüşümü olarak görülür. 20. yüzyıl ile liberal düşüncenin bireye aşırı değer yükleyen hem bireyin toplumsal bağlamı hem de siyasetin çatışmacı doğası konusundaki ihmalkarlığı, siyasal yabancılaşma münazaralarını gündeme getirir. 1980 sonrası küreselleşme etkisiyle alternatif olma iddiasındaki bütün siyasal düzen tahayyüllerini dışlayan neoliberalizm tartışmaları, Foucault'nun iktidar ilişkileriyle kesişen, soyut ve tarih dışı birey fikrini reddeden neoliberal yönetimsellik analizi ile siyasal insanın irtifa kaybını daha da anlamlı kılar. Siyasal insan ise siyasal olanın ne olduğu ve hangi siyasal olanın kamufle edilmesi gerektiğine karar veren, özgürlük ve iktidar ilişkileri arasında, olanakların mutabakat yöntemleriyle karşılıklı ikame edilip, bastırıldığı ya da sınırlandırıldığı, gündelik yaşamının ekonomiye indirgendiği verili ekonomik-siyasal düzenle yüzleşirken, manevra alanını siyasetten yabancılaşarak ekonomik insana devreder. Yönetişim kavramı ise bütün temel insani problemlerin çözümünde her türlü müzakeresizliğin üstesinden gelebilecek siyaset üstü tarafsızlık söylemiyle iktisadi verilerle çevrili ekonomik insan ve toplum düzeni yaratmayı hedefleyen bir düzenek olarak belirir. Uzmanlaşma, teknikleşme, işbirliği, katılım gibi yöntem ve piyasaya hemhudut en iyi pratikler, yeni kurduğu iktidar ağlarıyla, uyumlulaştırma ve aynılaştırma zemininde siyasal olanı saklayarak hem toplum içine sızar hem de toplumu depolitize eder.

Özet (Çeviri)

While the raison d'être of politics rests on assumptions about human nature, the formation of the political order and the foundations of its legitimacy are shaped by conceptions of human nature. The functionality of politics, however, lies in the interpretation of collective life that enables the political individual without the anxiety of compromise to verify or refute how they understand themselves and the world; to speak the words that can be heard; to act, to adopt attitudes and stances to create possibilities and to make choices. From antiquity to the present day, philosophers' tendency to center human existence in their attempts to address political and social issues establishing general principles and developing systems and theories based on human psychology is seen as a reflection of an approach designed not so much to discover humanity as to define it. The 20th century and liberal thought's excessive emphasis on the individual, coupled with its neglect of both the individual's social context and the conflictual nature of politics, brings debates on political depoliticization to the forefront. Neoliberalism debates, which under the influence of post-1980 globalization, exclude all political order visions claiming to be alternatives, make the decline of the political man even more meaningful through Foucault's analysis of neoliberal governance which intersects with power relations and rejects the idea of an abstract, ahistorical individual. The political man, however faces the given economic-political order where decisions are made regarding what constitutes the political and which aspects of the political must be obscured; where possibilities are mutually substituted, suppressed, or limited through consensus mechanisms; and where daily life is reduced to the economy and in doing so, cedes its maneuvering space to the economic man by depoliticizing itself from politics. The concept of governance, meanwhile, emerges as a mechanism aimed at creating an economic order centered on human beings and society one grounded in economic data through a discourse of non-partisan neutrality capable of overcoming all forms of non-negotiability in the resolution of fundamental human problems. Methods such as specialization, technicalization, cooperation, and participation, along with best practices that are market-oriented, infiltrate society while simultaneously depoliticizing it by concealing the political dimension through the power networks they establish, operating on a foundation of harmonization and standardization.

Benzer Tezler

  1. Kamu düzeni yoluyla siyasetsizleştirme

    Depoliticization via public order

    ÖZKAN DURNA

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Kamu YönetimiMersin Üniversitesi

    Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İHSAN KAMALAK

  2. Batı siyasal düşünceler tarihi içinde kozmopolitanizm: İdealler ve gerçekler

    Cosmopolitanism in western political thought: Ideals and realities

    EZGİ ÖREN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Siyasal BilimlerAnkara Üniversitesi

    Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET ALİ AĞAOĞULLARI

  3. EU and human security

    AB ve insan güvenliği

    BURCU ŞAHİNER

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2009

    Uluslararası İlişkilerMarmara Üniversitesi

    Avrupa Birliği Siyaseti ve Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. RANA İZCİ

  4. The algorithmic veil: Affective trust, AI blind spots, and the design of human-centered news ranking

    Algoritmik örtü: Duygulanımsal güven, yapay zekanın kör noktaları ve insan odaklı haber sıralamasının tasarımı

    EMRE KIZILKAYA

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    2025

    GazetecilikGalatasaray Üniversitesi

    Radyo Televizyon ve Sinema Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. KEREM RIZVANOĞLU

  5. Violence as a tool for statecraft: What role political use of violence plays to form and sustain the state

    Devlet yönetiminin bir aracı olarak şiddet: Devleti kurmada ve sürdürmede şiddetin siyasi kullanımı nasıl bir rol oynamaktadır

    AYŞE AKPINAR

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2024

    Siyasal Bilimlerİstanbul Teknik Üniversitesi

    Siyaset Çalışmaları Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)

    DOÇ. DR. EMİNE ASLI ÇALKIVİK