Geçici restorasyon materyallerine uygulanan farklı yüzey işlemlerinin renk stabilitesine ve yüzey pürüzlülüğüne etkisinin incelenmesi
Evaluation of the impact of different surface treatments on the color stability and surface roughness of temporary restoration materials
- Tez No: 1012610
- Danışmanlar: DOÇ. DR. CEYDA AKIN
- Tez Türü: Diş Hekimliği Uzmanlık
- Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
- Anahtar Kelimeler: Geçici restorasyon materyalleri, Yüzey işlemleri, Renk stabilitesi, Yüzey pürüzlülüğü, CAD/CAM, Interim restorative materials, Surface treatments, Color stability, Surface roughness, CAD/CAM
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Necmettin Erbakan Üniversitesi
- Enstitü: Diş Hekimliği Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Protetik Diş Tedavisi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı; geleneksel, eksiltmeli (CAD/CAM freze) ve eklemeli (3B yazıcı) üretim teknolojileriyle elde edilen beş farklı geçici restorasyon materyaline uygulanan farklı yüzey bitirme işlemlerinin (kontrol, mekanik polisaj ve glaze), fırçalama simülasyonu sonrasındaki renk stabilitesi (ΔE00) ve yüzey pürüzlülüğü (Ra) üzerindeki etkilerini in vitro olarak değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmada beş farklı geçici restorasyon materyali (Imident, Protemp 4, Revotek LC, VarseoSmile Temp, CAD-Temp) kullanılarak, 10 mm çapında ve 2 mm kalınlığında toplam 180 adet disk şeklinde örnek hazırlanmıştır. Yüzeyleri standart yöntemlerle zımparalanarak standardize edilen örnekler rastgele üç alt gruba ayrılmış ve şu yüzey bitirme protokolleri uygulanmıştır: Herhangi bir işlem uygulanmayan kontrol grubu, Sof-Lex disk sistemiyle mekanik polisaj uygulanan grup ve yüzey örtücü ajan Optiglaze uygulanan grup. Başlangıç yüzey pürüzlülüğü kontakt profilometre ile, başlangıç renk değerleri ise spektrofotometre ile ölçülmüştür. Daha sonra tüm örneklere 1 yıllık klinik kullanımı simüle eden 10.000 döngülük fırçalama simülasyonu uygulanmıştır. Yaşlandırma işlemi sonrasında pürüzlülük ve renk ölçümleri tekrarlanarak CIEDE2000 (ΔE00) renk farkı değerleri hesaplanmış ve yüzey topografyaları SEM ve AFM ile kalitatif olarak incelenmiştir. İstatistiksel analizlerde; Kolmogorov-Smirnov ve Shapiro-Wilk normallik testlerinin yanı sıra, Tek Yönlü ANOVA, İki Yönlü ANOVA ve Bonferroni çoklu karşılaştırma testleri kullanılmıştır (p<0,05). Bulgular: İstatistiksel analizlere göre; restorasyon materyali türünün, uygulanan yüzey işleminin ve bu iki faktör arasındaki etkileşimin, renk değişimi ve yüzey pürüzlülüğü üzerinde anlamlı bir etkisi olduğu saptanmıştır (p<0,001). Fırçalama simülasyonu sonrasında tüm deney gruplarının yüzey pürüzlülüğünde anlamlı bir artış görülmüş ve herhangi bir işlem görmeyen kontrol gruplarının tamamı 0,2 µm olan klinik pürüzlülük eşiğini aşmıştır. Konvansiyonel ve kompozit bazlı materyallerde (Imident, Revotek LC, Protemp 4) en başarılı pürüzsüzlük ve en düşük renk değişimi Optiglaze uygulanan gruplarda elde edilmiştir. Ancak CAD/CAM (CAD-Temp) ve 3B yazıcı (VarseoSmile Temp) ile üretilen dijital materyallerde, en düşük renk değişimi Optiglaze grubunda değil, mekanik polisaj grubunda elde edilmiştir. Tüm materyal ve yüzey işlemi kombinasyonları arasında, fırçalama sonrası en düşük renk değişimini ve pürüzsüzlüğü CAD-Temp materyaline uygulanan mekanik polisaj işlemi sunmuştur. Sonuç: Geçici restorasyon materyallerinin sadece frezle veya zımparayla düzeltilerek bırakılması plak birikimine ve renklenmeye yol açtığından klinik olarak kabul edilemez. Geleneksel akrilikler ve kompozitlerde, nano-dolduruculu yüzey örtücülerin kullanımı tercih edilmelidir. Buna karşın, CAD/CAM ve 3B yazıcı gibi dijital materyallerde mekanik polisaj işlemi en başarılı klinik performansı sergilemektedir.
Özet (Çeviri)
Aim: The aim of this in vitro study was to evaluate the effects of different surface finishing protocols (control, mechanical polishing, and glaze) on the color stability (ΔE00) and surface roughness (Ra) of five different temporary restoration materials produced via conventional, subtractive (CAD/CAM milling), and additive (3D printing) manufacturing technologies after brushing simulation. Materials and Methods: A total of 180 disk-shaped specimens (10 mm in diameter, 2 mm in thickness) were prepared using five different temporary restoration materials (Imident, Protemp 4, Revotek LC, VarseoSmile Temp, and CAD-Temp). The surfaces were standardized with sandpaper and randomly divided into three subgroups for the following finishing protocols: a control group (no treatment), a mechanical polishing group (Sof-Lex disc system), and a surface sealant group (Optiglaze). Baseline surface roughness was measured using a contact profilometer, and baseline color values were recorded with a spectrophotometer. All specimens then underwent a brushing simulation of 10,000 cycles, simulating one year of clinical use. Following aging, measurements were repeated to calculate CIEDE2000 (ΔE00) color difference values, and surface topographies were qualitatively analyzed via SEM and AFM. Statistical analyses included Kolmogorov-Smirnov and Shapiro-Wilk normality tests, one-way ANOVA, and two-way ANOVA. Post-hoc comparisons were performed using Bonferroni tests (p<0,05). Results: Statistical analysis revealed that the type of restorative material, the surface treatment applied, and the interaction between these two factors had a significant effect on color change and surface roughness (p<0.001). Surface roughness significantly increased for all experimental groups after brushing simulation, and all untreated control groups exceeded the clinical roughness threshold of 0.2 µm. For conventional and composite-based materials (Imident, Revotek LC, Protemp 4), the best results regarding smoothness and low color change were achieved in the Optiglaze-treated groups. However, for digital materials produced via CAD/CAM (CAD-Temp) and 3D printing (VarseoSmile Temp), the lowest color change was observed in the mechanical polishing group rather than the Optiglaze group. Among all material and surface treatment combinations, mechanical polishing applied to the CAD-Temp material provided the lowest color change and highest smoothness after brushing. Conclusion: Leaving temporary restoration materials only finished by milling or sanding is clinically unacceptable as it leads to plaque accumulation and staining. For conventional acrylics and composites, the use of nano-filled surface sealants should be preferred. Conversely, for digital materials such as CAD/CAM and 3D printed resins, mechanical polishing demonstrates the most successful clinical performance.
Benzer Tezler
- Geçici kron materyallerinde bitim işlemleri sonrası yüzey pürüzlülüğü ve bakteri tutulumunun değerlendirilmesi
Evaluation of surface roughness and bacterial involvement after finishing in temporary crown materials
ERALP EVRAN
Doktora
Türkçe
2021
Diş HekimliğiGaziantep ÜniversitesiProtetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ ÖZGE PARLAR ÖZ
PROF. DR. ASUDE DİLEK NALBANT
- Polisaj işleminin geçici restorasyon materyallerinin renk stabilitesine olan etkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effect of polishing procedures on the color stability of provisional restoration materials
MUHAMMED BERK GÜNER
Diş Hekimliği Uzmanlık
Türkçe
2025
Diş HekimliğiKütahya Sağlık Bilimleri ÜniversitesiProtetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ EMİNE MUSTAFAOĞLU
- Farklı yöntemlerle üretilen geçici sabit restoratif materyallerin renk stabilitesinin değerlendirilmesi
Evaluation of color stability of temporary fixed restorative materials produced by different methods
ŞEYMANUR ECE YAŞAR
Diş Hekimliği Uzmanlık
Türkçe
2025
Diş HekimliğiGazi ÜniversitesiProtetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GÜLFEM ERGÜN
- Farklı indirekt kompozit materyallerinin bağlantı kuvvetine simantasyon öncesi uygulanan geçici dolgu materyallerinin etkisinin In Vitro olarak incelenmesi
An In Vitro investigati̇on of the effect of temporary filling materials applied before cementation on the bonding strength of different indirect composite materials
HATUN BAL
Diş Hekimliği Uzmanlık
Türkçe
2025
Diş Hekimliğiİstanbul ÜniversitesiRestoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. OKTAY YAZICIOĞLU
- Sabit protez uygulamalarının farklı aşamalarında pulpada damar endotellerinin hücre adezyon molekülleri yönünden immünohistokimyasal asal olarak değerlendirilmesi
Immunohistochemical evaluation of endothelial cell adhesion molecules of dental pulp in different stages of fixed prosthodontic treatment
BORA BAĞIŞ
Doktora
Türkçe
2005
Diş HekimliğiAnkara ÜniversitesiProtetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
PROF.DR. UFUK HASANREİSOĞLU