Geri Dön

Üçüncü basamakta takipli tip 2 Diabetes mellitus hastalarının aile hekimliğine başvuru sıklığı ile HBA1C düzeyleri arasındaki ilişki

The relationship between the frequency of visits to family medicine and HBA1C levels i̇n pati̇ents wi̇th type 2 Diabetes mellitus followed up at a terti̇ary care center

PDF İndir

  1. Tez No: 1012693
  2. Yazar: NAGİHAN NUR DURUKAN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. MEHMET GÖKTUĞ KILINÇARSLAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Tip 2 Diyabetes Mellitus, Aile Hekimliği, Hekim Güveni, HbA1c, Glisemik Kontrol, Diabetes mellitus-tip 2, Hekime güven, Hemoglobin A-glikolize, Type 2 Diabetes Mellitus, Family Medicine, Physician Trust, HbA1c, Glycemic Control, Family practice, Diabetes mellitus-type 2, Trust the physician, Hemoglobin A-glycosylated
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Aile Hekimliği Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

AMAÇ: Bu çalışma, üçüncü basamak bir sağlık kuruluşuna başvuran Tip 2 Diyabetes Mellitus (Tip 2 DM) hastalarının aile hekimliğine başvuru oranı ile glisemik kontrol (HbA1c) düzeyleri arasındaki ilişkiyi ve bu süreçte hekim güveninin rolünü incelemeyi amaçlamaktadır. YÖNTEM: Kesitsel tipteki bu çalışma, Eylül-Aralık 2025 tarihleri arasında Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi'ne başvuran ve araştırmaya dahil edilme kriterlerini karşılayan 80 Tip 2 DM hastası ile yürütüldü. Hastaların sosyodemografik verileri ve klinik özellikleri yapılandırılmış anket formu ve katılımcı beyanıyla toplandı. Katılımcıların glisemik kontrol düzeylerini değerlendirmek amacıyla son üç aya ait HbA1c değerleri ile son bir yıl içindeki birinci ve üçüncü basamak sağlık kuruluşu başvuru sayıları elektronik tıbbi kayıt sistemi üzerinden retrospektif olarak tarandı. Hekim güvenini değerlendirmek için“Wake Forest Hekim Güven Ölçeği”kullanıldı. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistiklerin yanı sıra bağımsız örneklemler için t-testi, ANOVA, korelasyon analizleri ve HbA1c düzeyinin bağımlı değişken olduğu lineer regresyon modeli kullanıldı. BULGULAR: Araştırmaya dahil edilen 80 katılımcının yaş ortalaması 61,76±10,61 yıl, BKİ ortalaması 30,53±7,00 kg/m² ve ortalama HbA1c düzeyi %7,23±1,43 olarak saptandı. Katılımcıların %52,5'inin (n=42) glisemik kontrolünün (HbA1c≥ %7) hedeflenen düzeyde olmadığı belirlendi. Hekim güven puanı ortalaması 42,56±4,84 olarak bulundu; güven düzeyi ile HbA1c arasında doğrudan bir ilişki saptanmazken, aylık gelir durumu ile güven arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki tespit edildi. Çoklu regresyon analizinde, HbA1c düzeyi üzerinde en anlamlı belirleyici faktörün“oral ve parenteral”ilaç kullanım durumu olduğu görüldü. Tüm örneklemde aile hekimine başvuru oranı ile HbA1c arasında anlamlı bir ilişki bulunmamasına rağmen, gerçekleştirilen alt grup analizinde glisemik kontrolü yetersiz olan (HbA1c≥%7) bireylerde aile hekimine başvuru oranı arttıkça HbA1c düzeyinin anlamlı şekilde düştüğü saptandı. Ayrıca aylık gelir durumu ile HbA1c değerleri arasında pozitif yönlü anlamlı bir korelasyon belirlendi. SONUÇ: Bu çalışma, aile hekimliği izleminin Tip 2 DM yönetimindeki rolünün, hastanın mevcut glisemik kontrol düzeyine göre değişkenlik gösterdiğini ortaya koymaktadır. Araştırma sonucunda, genel örneklemde aile hekimine başvuru oranı ile HbA1c arasında anlamlı bir ilişki saptanmazken; glisemik kontrolü yetersiz olan (HbA1c≥ %7) riskli hasta grubunda aile hekimi başvuru oranının artmasının glisemik iyileşme ile doğrudan ilişkili olduğu belirlendi. Hekim güveninin HbA1c üzerinde doğrudan bir etkisi saptanmamış olsa da güven düzeyinin sosyoekonomik faktörlerle şekillendiği görüldü. Ayrıca, gelir düzeyi ile HbA1c arasındaki pozitif ilişki, ekonomik avantajın her zaman daha iyi metabolik sonuçlar doğurmadığına işaret etmektedir. Sonuç olarak, kronik hastalık yönetiminde birinci basamak sağlık hizmetlerinin sürekliliği, özellikle glisemik hedeflere ulaşamamış“kırılgan”hasta grubunda tedavi başarısını artırmak için proaktif bir strateji olarak teşvik edilmelidir.

Özet (Çeviri)

OBJECTİVE: This study aims to investigate the relationship between the proportion of family medicine visits and glycemic control (HbA1c) levels among patients with Type 2 Diabetes Mellitus (T2DM) presenting to a tertiary care institution, while also examining the role of physician trust in this process. METHOD: This cross-sectional study was conducted with 80 patients with Type 2 DM who presented to Çanakkale Onsekiz Mart University Health Application and Research Hospital between September and December 2025 and met the inclusion criteria. Sociodemographic data and clinical characteristics of the patients were collected through a structured questionnaire and participant self-reports. To evaluate the glycemic control levels of the participants, HbA1c values from the last three months and the number of primary and tertiary healthcare visits within the last year were retrospectively reviewed via electronic health records (EHR). The 'Wake Forest Physician Trust Scale' was utilized to assess physician trust. In the data analysis, in addition to descriptive statistics, independent samples t-test, ANOVA, correlation analyses, and a linear regression model—with HbA1c level as the dependent variable—were employed. RESULTS: The mean age of the 80 participants included in the study was 61.76± 10.61 years, the mean BMI was 30.53 ± 7.00 kg/m², and the mean HbA1c level was 7.23±1.43%. It was determined that 52.5% (n=42) of the participants did not achieve the targeted glycemic control (HbA1c≥ 7%). The mean physician trust score was found to be 42.56±4.84; while no direct correlation was observed between the level of trust and HbA1c, a significant positive correlation was identified between monthly income status and trust. In the multiple regression analysis, the use of 'oral and parenteral' medications was found to be the most significant predictor of HbA1c levels. Although no significant relationship was found between the proportion of family physician visits and HbA1c in the overall sample, subgroup analysis revealed that among individuals with poor glycemic control (HbA1c ≥7%), HbA1c levels decreased significantly as the proportion of family physician visits increased. Additionally, a significant positive correlation was identified between monthly income status and HbA1c values. CONCLUSİON: This study demonstrates that the role of family medicine follow-up in the management of Type 2 DM varies according to the patient's current glycemic control level. The results indicated that while there was no significant relationship between the proportion of family physician visits and HbA1c in the overall sample, increasing family physician visits was directly associated with glycemic improvement in the high-risk patient group with poor glycemic control (HbA1c≥7%). Although no direct effect of physician trust on HbA1c was observed, it was found that the level of trust is shaped by socioeconomic factors. Furthermore, the positive correlation between income level and HbA1c suggests that economic advantage does not always lead to better metabolic outcomes. In conclusion, the continuity of primary care services in chronic disease management should be encouraged as a proactive strategy to improve treatment success, particularly among 'fragile' patient groups who have not achieved their glycemic targets.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    800507

    Evde sağlık hizmeti alan diyabetes mellitus hastalarındaki takip parametrelerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of follow-up parameters in diabetes mellitus requesting home health care

    OSMAN ENES OĞUZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FARUK AKSOY

    UZMAN CEYHUN YURTSEVER

  2. Tez No

    431613

    Büyük arter transpozisyonu tanısı ile takip edilen hastaların klinik seyir ve prognozunu etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi

    Factors affecting clinical course and prognosis of transposition of the great arteries

    TEMUÇİN KARASU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET KEMAL BAYSAL

  3. Tez No

    523147

    Üçüncü basamak eğitim ve araştırma hastanesi olarak diyabetik hasta populasyonunda glisemik kontrol ve kronik komplikasyon sıklığının araştırılması

    Investigation of the prevention of glycemic control and chronic complication in diabetic patient population as A third step training and research hospital

    İLKER AHMET KATIRCI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıGaziantep Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUSTAFA ARAZ

  4. Tez No

    752510

    Glisemik kontrol oranlarına göre tip 2 diyabet hastalarına verilen tedaviler ve bu tedavilerin etkinliği: Tek merkezli retrospektif gerçek yaşam verileri çalışması

    The efficiency of Type 2 diabetes mellitus treatment based on glycemic control rate: A single-center retrospective real li̇fe study

    ECE ARBABİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİstanbul Medeniyet Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYTEKİN OĞUZ

    YRD. DOÇ. DR. MİRAÇ VURAL KESKİNLER

  5. Tez No

    602539

    Myasthenia gravis klinik ve demografik özellikleri

    Clinical and demographic characteristics of Myasthenia gravis

    ZEHRA YAVUZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    NörolojiAnkara Üniversitesi

    Nöroloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HÜSEYİN ÖZDEN ŞENER

Geri Dön