Geri Dön

Siroz tanılı kritik hastalarda enfeksiyon etkenleri epidemiyolojisi ve hasta sağkalım üzerine etkileri

Epidemiology of infectious agents and their impact on survival in critically ill cirrhotic patients

  1. Tez No: 1013591
  2. Yazar: ONUR AYHAN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. LEYLA FERLİÇOLAK
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Siroz, Yoğun Bakım Ünitesi, Enfeksiyon Odakları, İlaç Direnci, Sağkalım, Cirrhosis, Intensive Care Unit, Infection Sources, Drug Resistance, Survival
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: İç Hastalıkları Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Sirozlu kritik hastalar, sıklıkla kronik zeminde akut karaciğer yetmezliğini tetikleyen ve giderek artan bir şekilde çoklu ilaca dirençli patojenlerin neden olduğu enfeksiyonlara karşı oldukça duyarlıdır. Bu nedenle, bu kırılgan popülasyonda enfeksiyon odaklarını, etken mikroorganizmaları, direnç paternlerini ve bunların yoğun bakım ünitesi (YBÜ) ile hastane sağkalımı üzerindeki etkilerini retrospektif olarak değerlendirmeyi amaçladık. Ayrıca, enfeksiyon yönetimi stratejilerine daha iyi rehberlik edebilmek için uygun ampirik antibiyotik tedavisinin prognostik değerini belirlemeyi hedefledik. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, Temmuz 2013 ile Ekim 2024 tarihleri arasında Ankara Üniversitesi İbn-i Sina Hastanesi iç hastalıkları YBÜ'ye kabul edilen hastalar dâhil edildi. Başlangıçta taranan 2221 yatış kaydından; verilerine ulaşılamayanlar (n=126) dışlandığında toplam 152 siroz tanısı ile yatış saptandı. Tekrarlayan yatışların (n=15) ve 48 saatten kısa süreli yatışların (n=9) dışlanması sonrası 128 siroz hastası (≥18 yaş) çalışmaya dâhil edildi. Hastaların demografik verileri, siroz etiyolojileri, komorbiditeler, YBÜ yatış endikasyonları, laboratuvar ve mikrobiyolojik sonuçlar, klinik skorlamalar (Child-Pugh, MELD 3.0, SOFA, CLIF-SOFA, APACHE II) ve sağkalım süreleri hasta dosyaları ile hastane bilgi yönetim sistemi üzerinden taranarak kaydedildi. Tanımlayıcı analizleri takiben gruplar arası karşılaştırmalarda uygunluğuna göre Mann-Whitney U, Kruskal-Wallis, Pearson Ki-Kare testleri uygulanmıştır. Mortaliteyi etkileyen risk faktörlerinin saptanmasında lojistik regresyon analizi ve sağkalım analizleri için Kaplan-Meier yöntemi, Log-Rank testi ve tek değişkenli Cox regresyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Dahil edilen hastaların medyan yaşı 62 olup %56,2'si erkekti. Medyan YBÜ yatış süresi 7 gün olup, YBÜ mortalite oranı %52,3 idi. Ayrıca yatışta hesaplanan yüksek SOFA, MELD 3.0 skoru ve APACHE II skorları anlamlı olarak artmış mortalite ile ilişkili bulundu (p=0,001; p=0,030; p=0,001). Hastaların yatış anında alınan kültür örneklerinin %59,4'ünde klinik olarak anlamlı enfeksiyon etkeni olarak değerlendirilen mikrobiyolojik üreme tespit edilmiştir. En sık izole edilen etkenler Gram-negatif bakteriler (%43,4) olup bunların büyük çoğunluğunu Escherichia coli (Gram-negatif izolatların %30,3'ü) oluşturmaktaydı. Gram-pozitif bakteriler %30,3 hastada saptanmış olup çoğunluğunu E. faecium (Gram-pozitif izolatların %39,1'i) oluşturmaktaydı. En sık mikrobiyolojik etken saptanan enfeksiyon odağı kan dolaşımı (%30,3) idi. Gram-negatif etkenlerin %46,7'si çoklu ilaca dirençli (MDR), %20'si yaygın ilaca dirençli (XDR) ve %10'u 'Pan-drug rezistan' (PDR) olarak tanımlandı. Medyan YBÜ yatış süresi 7 gün olup, YBÜ mortalite oranı %52,3 bulundu. Enfeksiyon etkeni saptanmayan hastalara kıyasla YBÜ mortalitesi için göreceli risk (HR); periton kaynaklı (HR=16,15), solunum yolu kaynaklı (HR=1,66), kateter kaynaklı (HR=1,54) ve kan dolaşımı kaynaklı (HR=1,27) enfeksiyonlarda anlamlı olarak yüksekti (p=0,003). SARS-CoV-2 enfeksiyonu (n=10) %90 gibi yüksek bir mortalite oranına sahipti. İzole edilen etkene uygun ampirik antibiyotik tedavisinin YBÜ ve hastane sağkalımını anlamlı düzeyde artırdığı saptandı (p=0,007 ve p=0,046). Sonuç: Siroz tanılı kritik hastalarda enfeksiyon nedeniyle yatış ve buna bağlı mortalite oranları oldukça yüksektir. Kateter ve periton kaynaklı enfeksiyonlar en yüksek mortaliteyle seyreden tabloları oluştururken; etkenlerde artmış direnç oranları, ampirik antibiyotik seçimini oldukça zorlaştırmaktadır. Saptanan etkenin başlanan ampirik antibiyotik tedavisinde duyarlı olması, hasta sağkalımını olumlu yönde etkilediği çalışmamızda gözlenmiştir. Bu durum, her kliniğin kendi lokal antibiyotik direnç paternini dikkate alarak ampirik tedavi stratejilerini belirlemesinin önemini vurgulamaktadır. Ayrıca organ yetmezliklerini yansıtan SOFA skoru, prognoz tayininde son derece değerli bir göstergedir.

Özet (Çeviri)

Objective: Critically ill patients with cirrhosis are highly susceptible to infections that frequently trigger acute-on-chronic liver failure and are increasingly caused by multidrug-resistant pathogens. Therefore, we aimed to retrospectively evaluate the foci of infection, causative microorganisms, resistance patterns, and their impact on medical intensive care unit (MICU) and hospital survival in this fragile population. Furthermore, we aimed to determine the prognostic value of appropriate empirical antibiotic therapy to better guide infection management strategies. Materials and Methods: Patients admitted to the Ankara University İbn-i Sina Hospital MICU between July 2013 and October 2024 were included in the study. From an initial screen of 2221 admission records, a total of 152 admissions with a diagnosis of cirrhosis were identified after excluding those whose data could not be accessed (n=126). Following the exclusion of recurrent admissions (n=15) and stays shorter than 48 hours (n=9), 128 patients with cirrhosis ($\geq$18 years old) were included in the study. Patients' demographic data, cirrhosis etiologies, comorbidities, ICU admission indications, laboratory and microbiological results, clinical scores (Child-Pugh, MELD 3.0, SOFA, CLIF-SOFA, APACHE II), and survival times were recorded by scanning patient files and the hospital information management system. Following descriptive analyses, Mann-Whitney U, Kruskal-Wallis, and Pearson Chi-Square tests were applied for intergroup comparisons as appropriate. Logistic regression analysis was used to identify risk factors affecting mortality, and the Kaplan-Meier method, Log-Rank test, and univariate Cox regression analysis were used for survival analyses. Results: The median age of the included patients was 62, and 56.2% were male. The median ICU length of stay was 7 days, and the ICU mortality rate was 52.3%. Additionally, high SOFA, MELD 3.0, and APACHE II scores calculated at admission were found to be significantly associated with increased mortality (p=0.001; p=0.030; p=0.001). Microbiological growth, evaluated as a clinically significant infectious agent, was detected in 59.4% of the culture samples taken at the time of admission. The most frequently isolated agents were Gram-negative bacteria (43.4%), the majority of which were Escherichia coli (30.3% of Gram-negative isolates). Gram-positive bacteria were detected in 30.3% of patients, the majority of which were E. faecium (39.1% of Gram-positive isolates). The most common infection focus where a microbiological agent was detected was the bloodstream (30.3%). Among Gram-negative agents, 46.7% were defined as multidrug-resistant (MDR), 20% as extensively drug-resistant (XDR), and 10% as 'pan-drug resistant' (PDR). The median ICU length of stay was 7 days, and the ICU mortality rate was 52.3%. Compared to patients without a detected infectious agent, the relative risk (HR) for ICU mortality was significantly higher in peritoneal-sourced (HR=16.15), respiratory-sourced (HR=1.66), catheter-related (HR=1.54), and bloodstream-sourced (HR=1.27) infections (p=0.003). SARS-CoV-2 infection (n=10) had a high mortality rate of 90%. It was determined that empirical antibiotic therapy appropriate to the isolated agent significantly increased ICU and hospital survival (p=0.007 and p=0.046). Conclusion: Hospitalization due to infection and associated mortality rates are quite high in critically ill patients with a diagnosis of cirrhosis. While catheter and peritoneal-sourced infections constitute the conditions with the highest mortality, increased resistance rates among agents make the selection of empirical antibiotics quite difficult. Our study observed that the susceptibility of the detected agent to the initiated empirical antibiotic therapy positively affects patient survival. This situation emphasizes the importance of each clinic determining its empirical treatment strategies by considering its local antibiotic resistance patterns. Additionally, the SOFA score, which reflects organ failures, is an extremely valuable indicator in determining prognosis.

Benzer Tezler

  1. Sepsisli hastalarda inflamatuar indexler mortaliteyi öngördürebilir mi?

    Can inflammatory indices predict mortality in patients with sepsis?

    EZGİ BARAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    İç HastalıklarıDicle Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALİ KEMAL KADİROĞLU

  2. Yoğun bakımda yatan kritik hastalarda anemi gelişimindeki risk faktörlerinin incelenmesi

    Examining risk factors in the development of anemia in critically ill patients in intensive care

    İREMSU SAĞLAM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İHSAN ATEŞ

  3. COVID-19 hastalarının uzun dönem izlemlerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of long-term follow-up of COVID-19 patients

    KÜBRA YILDIRIM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiKaradeniz Teknik Üniversitesi

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÜRDAL YILMAZ

  4. 2020–2023 yılları arasında Gazi Üniversitesi Hastanesi İç Hastalıkları Yoğun Bakım Ünitesine yatan solid kanserli hastaların prognozunu belirlemede sistemik immün inflamatuvar indeksin yeri

    The role of the systemic immune-inflammatory index in predicting the prognosis of solid cancer patients admitted to the Internal Medicine Intensive Care Unit of Gazi University Hospital between 2020 and 2023

    OĞUZ HAN ASİL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    İç HastalıklarıGazi Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ŞAHENDER GÜLBİN AYGENCEL BIKMAZ

  5. Postmenopozal osteoporoz tanısında fibroblast büyüme faktörü 23'ün rolü

    The role of fibroblast growth factor 23 in the diagnosis of postmenopausal osteoporosis

    ONUR KAĞAN ÖZTAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MURAT AKARSU