Geri Dön

Yoğun bakımdaki 60 yaş üstü hastalarda diyafram kalınlığının hasta sonlanım üzerine etkisinin değerlendirilmesi

Assessment of the impact of diaphragm thickness on patient outcomes in intensive care unit patients over 60 years of age

PDF İndir

  1. Tez No: 1013786
  2. Yazar: MUHAMMET FATİH CAN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. ESRA ATEŞ BULUT
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Diyafram ultrasonografisi, diyafram kalınlığı, sarkopeni, yaşlı, yoğun bakım, mortalite, Diaphragmatic ultrasonography, diaphragm thickness, sarcopenia, older adults, intensive care, mortality
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Adana Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve amaç: Yaşlı nüfusun artmasıyla birlikte yoğun bakım ünitelerine kabul edilen ileri yaştaki hasta sayısı giderek artmaktadır. Yaşlanma ve kritik hastalık sürecine eşlik eden sarkopeni, mortalite ve olumsuz klinik sonuçlarla yakından ilişkilidir. Diyafram ultrasonografisi, kas kütlesinin değerlendirilmesinde noninvaziv, yatak başında uygulanabilen ve tekrarlanabilir bir yöntemdir. Bu çalışmada, dahili yoğun bakım ünitesinde takip edilen 60 yaş ve üzeri hastalarda diyafram kalınlığının mortalite üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Bu prospektif, gözlemsel ve tek merkezli çalışma, Adana Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi Dahili Yoğun Bakım Ünitesi-2'de gerçekleştirildi. Çalışmaya 01 Ağustos 2024 – 31 Aralık 2026 tarihleri arasında yoğun bakım ünitesine kabul edilen, 60 yaş ve üzerindeki 154 hasta dahil edildi. Malignite öyküsü bulunan, kas hastalığı olan, diyafram paralizisi bulunan veya yoğun bakıma entübe kabul edilen hastalar çalışma dışı bırakıldı. Hastaların yoğun bakım yatışını takip eden ilk 24 saat içerisinde sağ hemidiyaframdan ultrasonografik ölçümler yapılarak inspiryum sonu diyafram kalınlığı (DTi), ekspiryum sonu diyafram kalınlığı (DTe) ve diyafram kalınlaşma fraksiyonu (DTF) hesaplandı. Hastaların demografik özellikleri, komorbid hastalıkları, APACHE II ve SOFA skorları, laboratuvar parametreleri, mekanik ventilasyon gereksinimleri, yoğun bakım yatış süreleri ve servise devredildikten sonra taburculuğa kadar olan mortalite verileri prospektif olarak kaydedildi. Diyafram parametrelerinin mortaliteyi öngörmedeki performansı ROC analizi ile değerlendirildi. Sağkalım analizlerinde Kaplan–Meier yöntemi ve Cox regresyon analizi kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya alınan 154 hastanın 49'u (%31,8) eksitus oldu, 105'i (%68,2) servise devredildi. Hastaların ortalama yaşı 75,23±8,90 olarak gözlemlendi. Mortalite gelişen hastalarda SOFA (8,82±3,84 ve 5,85±2,68) ve APACHE II (25,38±6,83 ve 19,87±6,55) skorları anlamlı olarak daha yüksekti (p<0,01), yaş ve cinsiyet açısından fark gözlenmedi. Laboratuvar değerlerinden mortalite gözlenen hastalarda trombosit ve serum albümin düzeyleri anlamlı olarak daha düşüktü, prokalsitonin ve bilirubin ise daha yüksekti (p<0,05). İnspiryum sonu ve ekspiryum viii sonu diyafram kalınlıkları mortalite grubunda anlamlı düzeyde daha düşük saptandı (p<0,05). Buna karşın DTF değerleri açısından gruplar arasında anlamlı farklılık izlenmedi. ROC analizinde DTi (AUC:0,677; %95 GA:0,587-0,768 ve DTe (AUC:0,670; %95 GA:0,577-0,762) ölçümlerinin mortaliteyi öngörmede orta düzeyde ayırt edici performans gösterdiği saptandı(p<0,01). Youden indeksi kullanılarak mortaliteyi öngörmede DTe için optimal kesim değeri 1,55 mm olarak saptanmıştır. Kaplan–Meier analizinde düşük DTe sahip hastalarda (≤1,55 mm) sağkalım süresi anlamlı olarak daha düşük bulundu (p=0,02). Çok değişkenli Cox regresyon analizinde SOFA skorunun mortalite için bağımsız risk faktörü olduğu gösterilirken (HR=1,21; %95 GA:1,09–1,33; p<0,001), DTe >1,55 mm olmasının mortalite riskini bağımsız olarak azalttığı saptandı (HR=0,47; %95 GA:0,25–0,88; p=0,02). Sonuç: Yoğun bakımda tedavi edilen yaşlı hastalarda düşük diyafram kalınlığı artmış mortalite ile ilişkili bulunmuştur. Diyafram kalınlığı ölçümü, kritik hastalarda kas kütlesinin değerlendirilmesinde kolay uygulanabilir ve güvenilir bir yöntem olarak prognostik bilgi sağlayabilir. Özellikle yoğun bakım yatışının erken döneminde yapılan diyafram ultrasonografisinin yüksek riskli hastaların belirlenmesine katkı sağlayabileceği ve klinik karar verme süreçlerinde yardımcı bir araç olarak kullanılabileceği düşünülmektedir. Bulgularımızın daha geniş örneklemli ve çok merkezli çalışmalar ile desteklenmesi gerekmektedir.

Özet (Çeviri)

Introduction and objective: As the population ages, the number of elderly patients admitted to intensive care units is gradually rising. Sarcopenia, which accompanies aging and critical illness, is closely associated with mortality and adverse clinical outcomes. Diaphragmatic ultrasonography is a noninvasive, bedside, and reproducible method for assessing muscle mass. This study aimed to evaluate the association between diaphragm thickness and mortality in patients aged 60 years and older who were monitored in a medical intensive care unit. Materials and Methods: This prospective, observational, single-center study was conducted in Medical Intensive Care Unit-2 at Adana City Research and Training Hospital. A total of 154 patients aged 60 years or older who were admitted to the intensive care unit between August 1, 2024, and December 31, 2026, were included in the study. Patients with a history of malignancy, muscle disease, or diaphragmatic paralysis, or those admitted to the intensive care unit while intubated, were excluded. Ultrasonographic measurements of the right hemidiaphragm were obtained within the first 24 hours after intensive care admission to calculate endinspiratory diaphragm thickness (DTi), end-expiratory diaphragm thickness (DTe), and diaphragm thickening fraction (DTF). Patients' demographic characteristics, comorbidities, APACHE II and SOFA scores, laboratory parameters, mechanical ventilation requirements, length of intensive care stay, and mortality data until discharge after transfer to the ward were prospectively recorded. The predictive performance of diaphragmatic parameters for mortality was evaluated using ROC analysis. Survival analyses were performed using the Kaplan–Meier method and Cox regression. Results: Of the 154 patients in the study, 49 (31.8%) died, and 105 (68.2%) were transferred to the ward. The mean age of the patients was 75.23±8.90 years. In patients who died, SOFA (8.82±3.84 vs. 5.85±2.68) and APACHE II (25.38±6.83 vs. 19.87±6.55) scores were significantly higher (p < 0.01), whereas no significant differences were observed in age and sex. In terms of laboratory values, patients who x died had significantly lower platelet and serum albumin levels and higher procalcitonin and bilirubin levels (p<0.05). End-inspiratory and end-expiratory diaphragm thicknesses were significantly lower in the mortality group (p<0.05). In contrast, no significant difference was observed between the groups in terms of DTF values. In the ROC analysis, DTi (AUC: 0.677, 95% CI: 0.587–0.768) and DTe (AUC: 0.670, 95% CI: 0.577–0.762) measurements demonstrated moderate discriminative performance in predicting mortality (p<0.01). Using the Youden index, an optimal cutoff value of 1.55 mm for DTe was identified for predicting mortality. Kaplan–Meier analysis showed a significantly shorter survival time in patients with low DTe (≤1.55 mm) (p=0.02). Multivariate Cox regression analysis showed that the SOFA score was an independent risk factor for mortality (HR=1.21; 95% CI:1.09–1.33; p<0.001), whereas DTe>1.55 mm was independently associated with a reduced risk of mortality (HR=0.47; 95% CI:0.25–0.88; p=0.02). Conclusion: Low diaphragm thickness was associated with increased mortality in elderly patients treated in the intensive care unit. Diaphragm thickness measurement, an easy-to-apply and reliable method for assessing muscle mass in critically ill patients, can provide prognostic information. Diaphragmatic ultrasonography, particularly in the early period after intensive care admission, may help identify high-risk patients and serve as an auxiliary tool in clinical decisionmaking. Our findings need to be supported by further studies with a larger sample size and a multicenter design.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    852334

    Yoğun bakım ünitemizde takip edilmiş olan yetişkin trafik kazası hastalarının değerlendirilmesi

    Evaluation of adult traffic accident patients followed in our intensive care unit

    MUAMMER KESEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Anestezi ve ReanimasyonKahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi

    Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MAHMUT ARSLAN

  2. Tez No

    945397

    Yoğun bakımda yatan 60 yaş ve üzeri hastaların GLIM ve m-NUTRIC skor ile nutrisyonel durumlarının karşılaştırılması ve bu iki skorun hastanede kalış ve mortalite üzerine etkisinindeğerlendirilmesi

    Comparison of the nutritional status of patients over 60 years of ages in intensive care with GLIM and m-NUTRIC scores and evaluation of the effect of these two scores on hospital stay and mortality

    TUĞÇE ACIYER DOĞAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    GeriatriErciyes Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SİBEL AKIN

  3. Tez No

    390297

    Yoğun bakımda yatan 65 yaş ve üstü bireylerde eklem açıklığı hareketlerinin deliryumu önlemedeki etkisi

    The effects of range of motion exercises on prevention of delirium in 65 years and older individuals admitted to intensive care unit

    CANAN KARADAŞ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    HemşirelikHacettepe Üniversitesi

    İç Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. LEYLA ÖZDEMİR

  4. Tez No

    451278

    65 yaş üstü koroner bypass hastalarında fast track (erken derlenme) protokolünün konvansiyonel metodla karşılaştırılması

    The comparison of the efficiency of fast track protocol with conventional method in patients over 65 years old who underwent coronary artery surgery

    HASAN UNCU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2002

    Göğüs Kalp ve Damar CerrahisiSağlık Bakanlığı

    Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF. OĞUZ TAŞDEMİR

  5. Tez No

    764720

    Yoğun bakım ünitesinde yatan kritik hastalarda B1, B6, B9 ve E vitaminlerinin seviyelerinin ardışık olarak tespit edilmesi

    Consequential determination of vitamins BB, B6, B9, and E in critical patients in the intensive care medicine

    GÜLŞAH GÜNEŞ ŞAHİN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Beslenme ve DiyetetikErciyes Üniversitesi

    Klinik Beslenme Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MURAT SUNGUR

Geri Dön