Geri Dön

Oksidatif stres ve inflamasyon belirteçlerinin akut psikozu olan çocuk ve ergenlerde rolü: Antipsikotik tedavi sürecinde SIRT-1, MDA, GPX, CAT, SOD, IL-6 ve IL-8 düzeylerinin değişimi

The role of oxidative stress and inflammatory markers in children and adolescents with acute psychosis: Changes in SRT-1, MDA, GPX, CAT, SOD, IL-6, and IL-8 levels during antipsychotic treatment

  1. Tez No: 1014048
  2. Yazar: DİLA ELİF SEMA MERT KILIÇ
  3. Danışmanlar: UZMAN MERVE ONAT
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Psikiyatri, Psychiatry
  6. Anahtar Kelimeler: Antipsikotikler, Çocuk, Ergen, İnflamasyon, Oksidatif Stres, Psikotik Bozukluk, Adolescents, Antipsychotics, Children, Inflammation, Oxidative Stress, Psychotic Disorder
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmada, akut dönemdeki psikotik bozukluk tanılı çocuk ve ergenlerde oksidatif stres ve inflamasyon belirteçlerinin düzeylerinin değerlendirilmesi ve bulguların sağlıklı kontrollerle karşılaştırılması amaçlanmıştır. Ayrıca antipsikotik tedavi sürecinde bu biyobelirteçlerde meydana gelen değişimlerin klinik belirti şiddeti ve tedavi yanıtı ile ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya akut psikoz dönemindeki 27 hasta ile 29 sağlıklı kontrol dahil edilmiştir. Psikiyatrik değerlendirme Okul Çağı Çocukları için Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi- Şimdi ve Yaşam Boyu Şekli-DSM-5 (ÇDŞG-ŞY-DSM-5), Pozitif ve Negatif Semptom Ölçeği (PANSS) ve Genel Klinik İzlenim (CGI) ölçekleri ile yapılmıştır. Katılımcıların ilk başvurudaki (T1) serum SIRT1, MDA, SOD, CAT, GPx, IL-6 ve IL-8 düzeyleri ELISA yöntemi ile analiz edilmiştir. Hasta grubunda 6–8 haftalık antipsikotik tedavi sonrası (T2) yapılan değerlendirmeler tekrarlanmıştır. Bulgular: T1'de hasta grubunda SOD düzeyleri sağlıklı kontrollere göre anlamlı düzeyde düşük bulunmuştur (p=0.003). T2'de T1'e kıyasla katalaz düzeylerinde anlamlı azalma gözlenmiştir (p=0.033). T2 döneminde MDA ve SOD düzeyleri kontrol grubuna göre daha düşük, IL-6 düzeyleri ise daha yüksek bulunmuştur (p<0.05). T1'deki SOD (ρ=-0.449, p=0.018) ve katalaz (ρ=0.495, p=0.008) düzeyleri ile PANSS toplam skor değişimi arasında anlamlı korelasyon bulunmuştur. T1-T2 arasında katalaz değişimi ile CGI şiddet puanı değişimi arasında anlamlı korelasyon gözlenmiştir (ρ=0.419, p=0.030). Son tedavi olanzapin eşdeğer dozu ile T1 GPX1 (ρ=0.503, p=0.008) ve katalaz (ρ=-0.436, p=0.023) düzeyleri arasında anlamlı ilişkiler bulunmuş, bu ilişkilerin T2 döneminde devam etmediği görülmüştür. Tedaviye yanıt veren hastalarda, yanıt vermeyenlere kıyasla katalaz düzeylerinde anlamlı azalma saptanmıştır (p=0.002). Sonuç: Bu bulgular, psikotik bozukluklarda oksidatif stres ve inflamatuar süreçlerin hem hastalığın evresine bağlı olarak değişebileceği hem de süreğen özellikler gösterebileceğini düşündürmektedir. Biyobelirteçler ile klinik semptomlar ve tedavi yanıtı arasındaki sınırlı ilişkiler, bu süreçlerin daha karmaşık mekanizmalar aracılığıyla ortaya çıkabileceğini göstermektedir. Bu bağlamda, psikotik bozukluklarda oksidatif stres ve inflamatuar sistemin çok boyutlu ve dinamik bir yapıya sahip olduğu düşünülmektedir.

Özet (Çeviri)

Objective: The aim of this study was to assess the levels of oxidative stress and inflammation biomarkers in children and adolescents diagnosed with psychotic disorders during the acute phase and to compare the findings with those of healthy controls. Additionally, the study aimed to investigate the relationship between changes in these biomarkers during antipsychotic treatment and the severity of clinical symptoms and treatment response. Materials and Methods: The study included 27 patients in the acute psychosis phase and 29 healthy controls. Psychiatric assessment was performed using the Kiddie Schedule for Affective Disorders and Schizophrenia Interview for School-Age Children—Present and Lifetime Form-DSM-5 (K-SADS-PL DSM-5), the Positive and Negative Syndrome Scale (PANSS), and the Clinical Global Impression (CGI) scales. Participants' serum levels of SIRT1, MDA, SOD, CAT, GPx, IL-6, and IL-8 at the initial visit (T1) were analyzed using the ELISA method. Assessments were repeated in the patient group following 6–8 weeks of antipsychotic treatment (T2). Results: At T1, SOD levels in the patient group were found to be significantly lower than those in healthy controls (p=0.003). At T2, a significant decrease in catalase levels was observed compared to T1 (p=0.033). During the T2 period, MDA and SOD levels were lower, while IL-6 levels were higher compared to the control group (p<0.05). A significant correlation was found between SOD (ρ=-0.449, p=0.018) and catalase (ρ=0.495, p=0.008) levels at T1 and the change in the PANSS total score. A significant correlation was observed between changes in catalase levels and changes in CGI severity scores between T1 and T2 (ρ=0.419, p=0.030). Significant relationships were found between the olanzapine-equivalent dose at the last treatment and T1 GPX1 (ρ=0.503, p=0.008) and catalase (ρ=-0.436, p=0.023) levels; however, these relationships were not observed to persist at T2. In patients who responded to treatment, a significant decrease in catalase levels was observed compared to those who did not respond (p=0.002). Conclusion: These findings suggest that oxidative stress and inflammatory processes in psychotic disorders may vary depending on the stage of the illness and may also exhibit chronic characteristics. The limited associations between biomarkers and clinical symptoms and treatment response indicate that these processes may arise through more complex mechanisms. In this context, it is believed that oxidative stress and the inflammatory system in psychotic disorders have a multidimensional and dynamic structure.

Benzer Tezler

  1. Aort ve mitral kapak hastalıklarında serum paraoksonaz, arilesteraz, total antioksidan kapasite, total oksidan kapasite ve pon 1 - q192r fenotip ilişkisi

    In aortic and mitral valvuler disase, serum paraoxonase,arylesterase,total antioxidant capacity,total oxidant capacity and pon1 ? q192 phenotypic relation

    EMİRHAN YARDAN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    BiyokimyaDicle Üniversitesi

    Biyokimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SADIK BÜYÜKBAŞ

  2. Renal transplant alıcılarında interlökin-18 (ıl-18) -607 a/c ve -137 c/g polimorfizmlerinin erken dönem greft fonksiyonlarıile ilişkisi

    Association of interleukin (il-18) -607a/c and -137c/g polymorphisms with early graft function in renal transplant recipients

    FATİH DAVRAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    BiyokimyaAkdeniz Üniversitesi

    Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. S. HALİDE AKBAŞ

  3. Deneysel akut pankreatit'te kaempferol ve kurkumin'in etkilerinin araştırılması

    Investigation of the effects of kaempferol and curcumin in experimental acute pancreatitis

    MUSA TURGUT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıPamukkale Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ HALİL KOCAMAZ

  4. Kalp yetersizliği tedavisi alan ventriküler septal defektli süt çocuklarında aldosteron ve galektin 3 arasındaki ilişki ve klinik önemi

    The relationship between aldosterone and galectin-3 and its clinical importance in infant with ventricular septal defect treated heart failure

    CEYLAN CURA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MUSTAFA ARGUN

  5. Sıçanlarda apandisit modeli: Akut faz reaktanları ve oksidatif hasar belirteçlerinin karşılaştırılması

    Appendicitis model in rats : Comparison of acute phase reactants and oxidative damage markers

    MUCAHİT TAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Çocuk CerrahisiKocaeli Üniversitesi

    Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ERCÜMENT LEVENT ELEMEN