Kronik spontan ürtiker hastalarında serum NT PRO-CNP, VEGF-A düzeylerinin incelenmesi ve bunların tedaviye yanıt ve hastalık özellikleri ile ilişkisinin araştırılması
Investigation of serum NT PRO-CNP, VEGF-A levels in patients with chronic spontaneous urticaria and their association with treatment response and disease characteristics
- Tez No: 1014517
- Danışmanlar: PROF. DR. EZGİ AKTAŞ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Dermatoloji, Dermatology
- Anahtar Kelimeler: endotel, NT-proCNP, omalizumab, triptaz, ürtiker, VEGF-A, endothelium, NT-proCNP, omalizumab, tryptase, urticaria, VEGF-A
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Başakşehir Çam ve Sakura Şehir Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Dermatoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, kronik spontan ürtiker (KSÜ) hastalarında vasküler endotelyal büyüme faktörü-A (VEGF-A) ve N-terminal pro-C tipi natriüretik peptit (NT-proCNP) düzeylerini kontrol grubuyla karşılaştırmak; omalizumab tedavisi altında bu belirteçlerin zaman içindeki değişimini ve klinik yanıtla ilişkisini değerlendirmek; ayrıca ürtiker fenotipleri, dermografizm, otoimmünite belirteçleri ve hemostaz parametreleri ile ilişkilerini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Tek merkezli, tanımlayıcı, olgu-kontrollü ve prospektif tasarımla yürütülen çalışmaya 58 kronik spontan ürtiker (KSÜ) hastası ile yaş ve cinsiyet açısından uyumlu 61 kontrol bireyi dahil edilmiştir. Klinik değerlendirmede Ürtiker Aktivite Skoru-7 (ÜAS7), Ürtiker Kontrol Testi (ÜKT) ve Kronik Ürtiker Yaşam Kalitesi Anketi (KÜYKA) kullanılmıştır. Serum VEGF-A, NT-proCNP ve bazal serum triptaz düzeyleri ELISA yöntemi ile ölçülmüştür. Hastalara omalizumab tedavisi uygulanmış ve üçüncü ayda klinik ölçekler ile biyobelirteç ölçümleri tekrarlanmıştır. İstatistiksel analizlerde uygun parametrik veya parametrik olmayan testler kullanılmış, korelasyon analizi Spearman rho ile değerlendirilmiş ve anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: KSÜ hastalarında başlangıçta VEGF-A ve NT-proCNP düzeyleri kontrol grubuna kıyasla daha düşük saptanmıştır. Omalizumab tedavisi sonrası üçüncü ayda her iki belirteçte artış izlenmiş, ancak hasta ve kontrol grupları arasındaki fark devam etmiştir (p=0,001). NT-proCNP ve VEGF-A'daki değişim arasında güçlü pozitif korelasyon bulunmuştur (r=0,500; p=0,001). Alıcı işletim karakteristiği eğrisi (ROC) analizinde VEGF-A ve NT-proCNP hasta-kontrol ayrımında yüksek ayırt edicilik göstermiştir. Dermografizm pozitif hastalarda her iki belirteç daha yüksek bulunmuş, miks ürtiker fenotipinde ise VEGF-A düzeyleri anlamlı derecede artmıştır. Üçüncü ay sonunda KSÜ grubunda D-dimer ve fibrinojen düzeyleri kontrol grubuna göre yüksek saptanmıştır. Sonuç: KSÜ'de VEGF-A ve NT-proCNP düzeylerinin düşük seyretmesi ve omalizumab tedavisi ile paralel artış göstermesi, hastalığın mast hücresi-IgE ekseninin ötesinde anjiyojenik ve endotelyal mekanizmalarla ilişkili olabileceğini xvii düşündürmektedir. Başlangıç NT-proCNP ve VEGF-A düzeylerinin yüksek ROC performansı göstermesi, bu belirteçlerin KSÜ'de tanısal biyobelirteç olarak değerlendirilebileceğine işaret etmektedir. Bununla birlikte, bu ayırt edici gücün farklı kohortlarda doğrulanması, VEGF-A ve özellikle NT-proCNP'nin klinik kullanıma aktarılabilirliğinin netleştirilmesi açısından önem taşımaktadır.
Özet (Çeviri)
Objective: This study aimed to compare vascular endothelial growth factor-A (VEGF-A) and N-terminal pro-C-type natriuretic peptide (NT-proCNP) levels in patients with chronic spontaneous urticaria (CSU) and healthy controls; to evaluate the longitudinal changes of these biomarkers and their relationship with clinical response during omalizumab therapy; and to investigate their associations with urticaria phenotypes, dermographism, autoimmune markers, and hemostatic parameters. Materials and Methods: This single-center, descriptive, case–control, prospective study included 58 patients with CSU and 61 age- and sex-matched healthy controls. Clinical evaluation was performed using the Urticaria Activity Score-7 (UAS7), Urticaria Control Test (UCT), and Chronic Urticaria Quality of Life Questionnaire (CU-Q2oL). Serum VEGF-A, NT-proCNP, and baseline serum tryptase levels were measured using enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA). All patients received omalizumab therapy, and clinical scales and biomarker measurements were repeated at month three. Continuous variables were analyzed using appropriate parametric or non-parametric tests. Correlations were evaluated using Spearman's rho, and statistical significance was defined as p<0.05. Results: At baseline, serum VEGF-A and NT-proCNP levels were significantly lower in patients with CSU compared with healthy controls. Both biomarkers increased after three months of omalizumab therapy; however, the difference between patients and controls remained significant (p=0.001). A strong positive correlation was observed between changes in NT-proCNP and VEGF-A levels (r=0.500; p=0.001). ROC analysis demonstrated high discriminative ability for both VEGF-A and NT-proCNP in distinguishing CSU patients from controls. Higher biomarker levels were observed in patients with dermographism, and VEGF-A levels were significantly elevated in the mixed urticaria phenotype. At month three, D-dimer and fibrinogen levels remained higher in the CSU group compared with controls. The high ROC performance of baseline NT-proCNP and VEGF-A levels suggests that these biomarkers may be considered candidate diagnostic markers in CSU. Nevertheless, validation of this discriminative ability in independent cohorts is xix essential to clarify the clinical translatability of VEGF-A and, in particular, NTproCNP. Conclusion: The reduced levels of VEGF-A and NT-proCNP in CSU and their parallel increase during omalizumab therapy suggest that angiogenic and endothelial mechanisms may contribute to disease pathogenesis beyond the mast cell–IgE axis.
Benzer Tezler
- Kronik spontan ürtiker hastalarında serum dehidroepiandrosteron sülfat (DHEA-S), kortizol, serotonin taşıyıcı protein (SERT) düzeylerinin hastalık şiddeti ve psikojenik stres ölçekleri ile ilişkisi
The relationship of serum dehydroepiandrosterone sulfate (SERT), cortisol, serotonin transporter protein (SERT) levels with disease severity and psychogenic stress scales in patients with chronic spontaneous urticaria
RABİA ERÇOBAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
DermatolojiSelçuk ÜniversitesiDermatoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. GÜLCAN SAYLAM KURTİPEK
- Kronik spontan ürtiker hastalarında serum IL-33, IL-25, ve TSLP düzeylerinin değerlendirilmesi
Evaluation of serum IL-33, IL-25, and TSLP levels in patients with chronic spontaneous urticaria
IŞIKHAN ÖZKIR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
DermatolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiDeri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
PROF. DR. EZGİ AKTAŞ
- Kronik spontan ürtiker hastalarında serum Claudin-3 ve intestinal fatty acid binding protein düzeylerinin hastalık şiddetiyle ilişkisi ve hastalığın patogenezindeki potansiyel rolünün değerlendirilmesi
Evaluation of the relationship between Claudin 3 and iFABP levels and disease severity in patients with chronic spontaneous urticaria and their potential role in the pathogenesis of the disease
KADER PALA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
DermatolojiDicle ÜniversitesiDeri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MUSTAFA ESEN
- Kronik spontan ürtiker hastalarında Akdeniz Diyeti ve serum I-FABP düzeylerinin ilişkisi
Association of Mediterranean Diet and serum I-FABP levels in patients with chronic spontaneous urticaria
EGE AYKAŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
DermatolojiSüleyman Demirel ÜniversitesiDeri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
PROF. DR. İJLAL ERTURAN
- Kronik spontan ve kronik uyarılabilir (indüklenebilir) ürtiker hastalarında serum SCCA2 düzeyinin değerlendirilmesi
Evaluation of serum SCCA2 levels in patients with chronic spontaneous and chronic inducible urticaria
OSMAN GÖKDENİZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
DermatolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiDeri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ZAFER TÜRKOĞLU