Geri Dön

Pediatrik hastalarda kolistin tedavisi ve nefrotoksisite

Colistin therapy and nephrotoxicity in pediatric patients

  1. Tez No: 1014613
  2. Yazar: GÜLSÜM ELİF ÖMER
  3. Danışmanlar: PROF. DR. HAKAN ERDOĞAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Kolistin, akut böbrek hasarı, nefrotoksisite, çocuk yoğun bakım, çok ilaca dirençli Gram-negatif bakteri, Colistin, pediatric intensive care, acute kidney injury, nephrotoxicity, multidrug-resistant Gram-negative bacteria
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Çocuk Nefrolojisi Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET PEDİYATRİK HASTALARDA KOLİSTİN TEDAVİSİ VE NEFROTOKSİSİTE Amaç: Kolistin, çok ilaca dirençli Gram-negatif bakterilerin neden olduğu ciddi nozokomiyal enfeksiyonların tedavisinde kullanılan önemli antibiyotik seçeneklerinden biridir. Bununla birlikte, özellikle nefrotoksisite riski nedeniyle klinik kullanımında yakın izlem gerekmektedir. Bu çalışmada, çocuk yoğun bakım ünitesinde intravenöz kolistin tedavisi alan pediatrik hastalarda kolistin kullanımının böbrek fonksiyonları ve laboratuvar parametreleri üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesi, akut böbrek hasarı (ABH) gelişme sıklığının ve nefrotoksisite ile ilişkili olabilecek faktörlerin belirlenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif çalışma, Ocak 2020-Mart 2025 tarihleri arasında Bursa Şehir Hastanesi Çocuk Yoğun Bakım Ünitesi'nde intravenöz kolistin tedavisi alan hastaların dosya kayıtları incelenerek gerçekleştirildi. Kronik böbrek hastalığı bulunan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Toplam 67 hastaya ait 130 kolistin tedavi epizodu değerlendirildi. Hastaların demografik özellikleri, altta yatan hastalıkları, kolistin dozu ve tedavi süresi, eş zamanlı kullanılan antimikrobiyal ajanlar, kültür üremeleri, mortalite durumu ve laboratuvar parametreleri kaydedildi. Laboratuvar değerleri kolistin tedavisi öncesi, tedavi bitimi ve tedavi bitiminden 6 ay sonrası olmak üzere değerlendirildi. Akut böbrek hasarı, serum kreatinine dayalı KDIGO kriterlerine göre tanımlandı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 67 hastanın 41'i (%61,2) erkek, 26'sı (%38,8) kızdı. Toplam 130 kolistin tedavi epizodu değerlendirildi. Kolistin tedavi süresi ortancası 14 gün olarak bulundu. Tedavi epizodlarının büyük çoğunluğunda 5 mg/kg/gün dozunda kolistin kullanıldı. En sık eşlik eden durumlar trakeostomi (%43,3), serebral palsi (%31,3) ve epilepsi (%31,3) idi. En sık izole edilen mikroorganizmalar Acinetobacter, Pseudomonas ve Klebsiella türleri olup, en sık üreme yeri trakeal aspirat örnekleriydi. Tedavi sürecinde CRP, prokalsitonin ve lökosit düzeylerinde anlamlı azalma, platelet sayısında ise anlamlı artış saptandı. Genel hasta grubunda tedavi öncesi ve tedavi sonrası kreatinin ve GFR değerleri arasında anlamlı kötüleşme izlenmedi. Toplam 130 kolistin tedavi epizodunun 12'sinde (%9,2) akut böbrek hasarı gelişti. ABH gelişen epizodlarda yatış süresinin daha uzun olduğu, tekrarlayan kolistin kullanımı, çoklu antibiyotik kullanımı ve vankomisin maruziyetinin ABH gelişimi ile ilişkili olduğu saptandı. Kolistin kullanım süresi vii ve kolistin dozu ile ABH gelişimi arasında anlamlı ilişki bulunmadı. Hasta bazlı mortalite oranı %62,7, epizod bazlı mortalite oranı ise %32,3 olarak saptandı. Etken mikroorganizma, kolistin dozu, kolistin kullanım süresi, yatış süresi, eş zamanlı antibiyotik sayısı ve üreyen bakteri sayısı ile mortalite arasında anlamlı ilişki izlenmedi. Sonuç: Bu çalışmada çocuk yoğun bakım ünitesinde kolistin tedavisi alan hastalarda akut böbrek hasarı oranı %9,2 olarak saptandı. Genel hasta grubunda kolistin tedavisi sonrası böbrek fonksiyonlarında anlamlı kötüleşme izlenmemekle birlikte, uzun yatış süresi, tekrarlayan kolistin kullanımı, çoklu antibiyotik kullanımı ve özellikle vankomisin maruziyeti ABH gelişimi ile ilişkili bulundu. Bulgularımız, kolistin tedavisi alan pediatrik yoğun bakım hastalarında nefrotoksisite riskinin yalnızca kolistin maruziyeti ile değil, hastanın klinik ağırlığı ve eş zamanlı nefrotoksik ilaç yükü ile birlikte değerlendirilmesi gerektiğini göstermektedir. Bu nedenle kolistin tedavisi sırasında böbrek fonksiyonlarının düzenli izlenmesi, gereksiz nefrotoksik ilaç kullanımından kaçınılması ve yüksek riskli hastaların yakın takip edilmesi önemlidir.

Özet (Çeviri)

ABSTRACT COLISTIN THERAPY AND NEPHROTOXICITY IN PEDIATRIC PATIENTS Introduction: Colistin is an important therapeutic option for severe nosocomial infections caused by multidrug-resistant Gram-negative bacteria. However, its clinical use requires close monitoring due to the risk of nephrotoxicity. This study aimed to evaluate the effects of intravenous colistin therapy on renal function and laboratory parameters in pediatric patients hospitalized in a pediatric intensive care unit, and to determine the frequency of acute kidney injury and factors associated with nephrotoxicity. Materials and Methods: This retrospective study was conducted by reviewing the medical records of patients who received intravenous colistin therapy in the Pediatric Intensive Care Unit of Bursa City Hospital between January 2020 and March 2025. Patients with chronic kidney disease were excluded. A total of 130 colistin treatment episodes belonging to 67 pediatric patients were evaluated. Demographic characteristics, underlying diseases, colistin dose and duration, concomitant antimicrobial agents, microbiological culture results, mortality status, and laboratory parameters were recorded. Laboratory parameters were evaluated before colistin therapy, at the end of treatment, and 6 months after treatment. Acute kidney injury was defined according to serum creatinine-based KDIGO criteria. Results: Of the 67 patients included in the study, 41 (61.2%) were male and 26 (38.8%) were female. A total of 130 colistin treatment episodes were analyzed. The median duration of colistin therapy was 14 days. Colistin was administered at a dose of 5 mg/kg/day in the majority of treatment episodes. The most common underlying conditions were tracheostomy (43.3%), cerebral palsy (31.3%), and epilepsy (31.3%). The most frequently isolated microorganisms were Acinetobacter, Pseudomonas, and Klebsiella species, and the most common culture source was tracheal aspirate. During the treatment period, C-reactive protein, procalcitonin, and leukocyte counts significantly decreased, while platelet counts significantly increased. No significant worsening in creatinine or glomerular filtration rate was observed after treatment in the overall study population. Acute kidney injury developed in 12 of 130 colistin treatment episodes (9.2%). Episodes complicated by acute kidney injury were associated with longer ix hospitalization, repeated colistin exposure, multiple antibiotic use, and concomitant vancomycin therapy. No significant association was found between acute kidney injury and either colistin treatment duration or colistin dose. Patient-based mortality was 62.7%, while episode-based mortality was 32.3%. No significant association was observed between mortality and causative microorganism, colistin dose, duration of colistin therapy, length of hospitalization, number of concomitant antibiotics, or number of isolated bacteria. Conclusion: In this study, the frequency of acute kidney injury among pediatric intensive care patients receiving colistin therapy was 9.2%. Although no significant deterioration in renal function was observed in the overall study population after colistin therapy, longer hospitalization, repeated colistin exposure, multiple antibiotic use, and especially concomitant vancomycin therapy were associated with acute kidney injury. These findings suggest that the risk of nephrotoxicity in pediatric intensive care patients receiving colistin should be evaluated not only in relation to colistin exposure itself but also together with the patient's clinical severity and concomitant nephrotoxic drug burden. Regular monitoring of renal function, avoidance of unnecessary nephrotoxic agents, and close follow-up of high-risk patients are essential during colistin therapy.

Benzer Tezler

  1. Çocuklarda çok ilaca dirençli gram negatif nozokomiyal kan akımı enfeksiyonlarının tedavisinde kolistin kullanımı

    Use of colistin in the treatment of multi-drug resistant gram negative nosocomial blood flow infections in children

    CANKAT GENİŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. NACİYE GÖNÜL TANIR

  2. Çocuk yoğun bakım ünitesinde kolistin kullanan hastalarda böbrek yetmezliği kriterlerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of renal failure criteria in patients using colistin in the pediatric intensive care unit

    BEYZA SOĞANCI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGaziantep Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET BOŞNAK

  3. Çocuk kliniklerinde yatan hastalarda kolistin kullanımının değerlendirilmesi

    Evaluation of colistin use in hospitalized children in pediatric clinics

    ALİ RIZA GEDİK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıDicle Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. FESİH AKTAR

  4. Trakeostomili çocuklarda trakeal aspirat kültür üremelerinin alt solunum yolu enfeksiyonu ve kolonizasyon şeklinde ayrımına etki eden faktörler:Çocuk yoğun bakım deneyimi

    Factors affecting the differentiation of tracheal aspirate culture growths into lower respiratory tract infection versus colonization in tracheostomized children: Pediatric intensive care unit experience

    MUHAMMET SAFA KÜTÜK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ABDULRAHMAN ÖZEL

    PROF. DR. EMRAH CAN

  5. Çocuk yoğun bakım ünitesinde yatan hastalardan izole edilen mikroorganizmalar ve antibiyotik duyarlılıkları

    Microorganisms isolated from patients in the pediatric intensive care unit and their antibiotic sensitivities, specialization thesis in medicine, department of pediatrics

    SELİN ALTINTAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGaziantep Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET BOŞNAK