Geri Dön

Diyabetik retinopatide inflamatuar bir belirteç olarak suPAR: OKT korelasyonları ve klinik sonuçları

SuPAR as an inflammatory biomarker in diabetic retinopathy: OCT correlations and clinical outcomes

  1. Tez No: 1016022
  2. Yazar: BÜŞRA UZUN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. AHMET ELBAY
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göz Hastalıkları, Eye Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: suPAR, diyabetik retinopati, diyabetik maküler ödem, inflamatuvar biyobelirteç, VEGF, IL-1β, optik koherens tomografi, santral maküla kalınlığı, suPAR, diabetic retinopathy, diabetic macular edema, inflammatory biomarker, VEGF, IL-1β, optical coherence tomography, central macular thickness
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Bezm-İ Alem Vakıf Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, diyabetik retinopatili (DRP) hastalarda serum soluble ürokinaz plazminojen aktivatör reseptörü (suPAR) düzeylerini ölçmek ve retinopati olmayan diyabetes mellitus hastaları (DM) ve sağlıklı gönüllülerin serum düzeyleri ile karşılaştırmaktır. Materyal ve Metod: Bezmialem Vakıf Üniversitesi Hastanesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalı'nda Şubat–Nisan 2026 tarihleri arasında yürütülen bu kesitsel çalışmaya toplam 156 katılımcı dahil edildi. Katılımcılar; DRP'li hastalar (n=52), DM'li hastalar (n=58) ve sağlıklı kontroller (n=53) olmak üzere üç gruba ayrıldı. Tüm katılımcılarda serum suPAR, IL-1β, VEGF, CRP ve HbA1c düzeyleri ölçüldü; OKT ile santral maküla kalınlığı (SMK) ve koroid vasküler indeksi (KVİ) değerlendirildi. İstatistiksel analizde Kruskal-Wallis, One-Way ANOVA, Spearman korelasyonu ve çok değişkenli lineer regresyon yöntemleri kullanıldı. Bulgular: Serum suPAR düzeyleri DRP grubunda (medyan: 11,11 ng/mL), hem DM grubuna (7,69 ng/mL) hem de kontrol grubuna (6,62 ng/mL) kıyasla istatistiksel olarak ileri derecede anlamlı biçimde yüksek bulundu (p<0,001). suPAR; IL-1β (rs=0,496), VEGF (rs=0,509), HbA1c (rs=0,450) ve SMK (rs=0,222) ile anlamlı pozitif korelasyon gösterdi. Çok değişkenli lineer regresyon analizinde DRP varlığı (β=0,492, p<0,001), IL-1β (β=0,375, p<0,001) ve VEGF (β=0,173, p=0,034), suPAR'ın bağımsız belirleyicileri olarak saptandı ve bu üç değişken birlikte suPAR varyansının %62,6'sını açıkladı. CRP her iki diyabetik grupta yüksek olmakla birlikte DRP ile DM grupları arasında ayrım yapamadı (p=0,541). KVİ gruplar arasında anlamlı farklılık göstermedi (p=0,972). Sonuç: Bu çalışma, suPAR'ın diyabetik retinopatide demografik, klinik ve biyokimyasal değişkenlerden bağımsız olarak yükselebildiğini; inflamatuvar (IL-1β) ve anjiyojenik (VEGF) süreçlerle güçlü korelasyon sergilediğini ortaya koymaktadır. suPAR, retinopatisi olmayan diyabetik bireylerden retinal mikrovasküler tutulumu olanları ayırt edebilme kapasitesiyle CRP'ye kıyasla daha özgül bir biyobelirteç adayı olarak öne çıkmaktadır. Bu bulguların prospektif ve daha geniş örneklemli çalışmalarla doğrulanması, suPAR'ın klinik izlemdeki rolünün belirlenmesi açısından gereklidir.

Özet (Çeviri)

Objective: The aim of this study was to measure serum soluble urokinase plasminogen activator receptor (suPAR) levels in patients with diabetic retinopathy (DR) and to compare them with the serum levels of diabetes mellitus (DM) patients without retinopathy and of healthy volunteers. Materials and Methods: A total of 156 participants were included in this cross-sectional study, conducted at the Department of Ophthalmology, Bezmialem Vakıf University Hospital, between February and April 2026. Participants were divided into three groups: patients with DR (n=52), patients with DM (n=58), and healthy controls (n=53). Serum suPAR, IL-1β, VEGF, CRP, and HbA1c levels were measured in all participants; central macular thickness (CMT) and choroidal vascularity index (CVI) were assessed by OCT. Kruskal-Wallis, one-way ANOVA, Spearman correlation, and multivariate linear regression methods were used in the statistical analysis. Results: Serum suPAR levels were found to be statistically highly significantly elevated in the DR group (median: 11.11 ng/mL) compared with both the DM group (7.69 ng/mL) and the control group (6.62 ng/mL) (p<0.001). suPAR showed significant positive correlations with IL-1β (rs=0.496), VEGF (rs=0.509), HbA1c (rs=0.450), and CMT (rs=0.222). In multivariate linear regression analysis, the presence of DR (β=0.492, p<0.001), IL-1β (β=0.375, p<0.001), and VEGF (β=0.173, p=0.034) were identified as independent predictors of suPAR, and these three variables together explained 62.6% of the variance in suPAR. Although CRP was elevated in both diabetic groups, it could not discriminate between the DR and DM groups (p=0.541). CVI showed no significant difference among the groups (p=0.972). Conclusion: This study demonstrates that suPAR can be elevated in diabetic retinopathy independently of demographic, clinical, and biochemical variables, and that it exhibits strong correlations with inflammatory (IL-1β) and angiogenic (VEGF) processes. With its capacity to distinguish diabetic individuals with retinal microvascular involvement from those without retinopathy, suPAR stands out as a more specific candidate biomarker compared with CRP. Validation of these findings in prospective studies with larger samples is needed to determine the role of suPAR in clinical monitoring.

Benzer Tezler

  1. Tip 2 diyabetli hastalarda prognostik nutrisyon indeksinin diyabetik retinopati ve şiddeti ile ilişkisi

    Başlık çevirisi yok

    ENES CEYLAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALİ ÖZDEMİR

  2. Hiperreflektif noktalar tespit edilen diyabetik retinopatili hastalarda oksidatif, antioksidatif belirteçlerin ve inflamatuar sitokinlerin değerlendirilmesi

    Evaluation of oxidative, antioxidative status and inflammatory cytokines in patients with detected hyperreflective dots in diabetic retinopathy

    MEHMET CEM SABANER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Göz HastalıklarıAfyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi

    Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MÜBERRA AKDOĞAN

  3. Tip 2 diyabetes mellitus tanılı hastalarda HBA1C düzeyi ile monosit / hdl oranı arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the relationship between HBA1C levels and monocyte/hdl ratio in patients diagnosed with type 2 diabetes mellitus

    NAHİDE GİZEM ÇİFÇİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    İç HastalıklarıKütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ AYCAN ACET

  4. Tip 2 diabetes mellitus tanılı hastalarda nötrofil lenfosit ve trombosit lenfosit oranı ve komplikasyonlarla ilişkisi

    The relationship of the neutrophil lymphocyte ratio and the trombocyte lymphocyte ratio with complications in patients with type 2 diabetes mellitus

    AYÇA ÖZBEK ÖZÜTEMİZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıDokuz Eylül Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FIRAT BAYRAKTAR

  5. Non-diyabetik ve tip-2 diyabetik hastalarda plazma pentraxin-3 seviyelerinin karşılaştırılması

    The comparison of plasma Pentraxin-3 levels in non-diabetic and type-2 diabetic patients

    ÖMER TAMER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıGata

    Dahiliye Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. YALÇIN ÖNEM