Geri Dön

Obstrüktif uyku apnesi hastalarında tanı ile serum endokan, total tiyol düzeyi ve tas-tos ilişkisi

The relationship between diagnosis, serum endocan, total thiol levels, and tas-tos in patients with obstructive sleep apnea

  1. Tez No: 1016882
  2. Yazar: HANİFE ERDEM
  3. Danışmanlar: PROF. DR. FİKRET KANAT
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göğüs Hastalıkları, Chest Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Selçuk Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmada obstrüktif uyku apne sendromu (OSAS) hastalarında serum endokan düzeyi, total antioksidan seviye (TAS), total oksidan seviye (TOS), total tiyol ve native tiyol düzeyleri ile OSAS tanısı ve hastalık şiddeti arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Bu kesitsel hasta-kontrol çalışmasına, Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Uyku Birimi'nde polisomnografi ile değerlendirilen toplam 162 olgu dahil edildi. Katılımcıların 81'i kontrol grubunu, 81'i OSAS grubunu oluşturdu. OSAS grubu apne-hipopne indeksine göre hafif, orta ve ağır OSAS olarak alt gruplara ayrıldı. Tüm olgularda demografik veriler, vücut kitle indeksi, polisomnografik parametreler ve laboratuvar bulguları kaydedildi. Serum endokan düzeyi, Human ESM1 ELISA kiti kullanılarak, örnekler 1/2 oranında dilüe edildikten sonra sandwich-ELISA yöntemi ile ölçüldü. Total antioksidan seviye, total oksidan seviye, total tiyol ve native tiyol düzeyleri spektrofotometrik yöntemle analiz edildi. Elde edilen veriler OSAS varlığı, hastalık şiddeti ve biyobelirteçlerin tanısal değerleri açısından karşılaştırıldı. Bulgular: OSAS grubunda yaş kontrol grubuna göre daha yüksekti (49.2±11.0 vs 44.1±8.6 yıl; p=0.0013). Vücut kitle indeksi [30.8 (27.4–34.5) vs 27.2 (24.9–32.0) kg/m²; p<0.001], apne-hipopne indeksi [22.0 (14.5–52.0) vs 2.5 (1.5–3.5); p<0.001] ve desatürasyon indeksi [22.9 (13.0–54.0) vs 2.9 (1.7–4.0); p<0.001] anlamlı olarak daha yüksekti. Ortalama oksijen satürasyonu [%91.0 (90.0–92.0) vs %94.0 (93.0–95.0); p<0.001] ve en düşük oksijen satürasyonu [%82.0 (76.0–85.0) vs %90.0 (88.0–91.0); p<0.001] daha düşüktü. Hemoglobin [15.6 (14.8–16.5) vs 14.8 (13.4–16.3) g/dL; p=0.003], hematokrit [%46.6 (43.9–48.2) vs %43.6 (39.7–47.3); p=0.006] ve eritrosit sayısı (5.4±0.6 vs 5.1±0.5×10⁶/µL; p<0.001) OSAS grubunda daha yüksekti. Buna karşın endokan (909.8±328.1 vs 871.1±396.6 pg/mL; p=0.500), TAS (p=0.448), TOS (p=0.791), OSI (p=0.996), total tiyol (p=0.895), native tiyol (p=0.953), disülfit (p=0.753) ve disülfit/native tiyol oranı (p=0.625) açısından anlamlı fark saptanmadı. ROC analizinde biyobelirteçlerin AUC değerleri 0.478–0.541 arasında kaldı. Lojistik regresyonda endokan, OSI ve disülfit/native tiyol oranı bağımsız prediktör değilken, yalnızca VKİ bağımsız belirleyici bulundu (OR=1.153, %95 GA: 1.075–1.238; p<0.001). Sonuç: Endokan, TAS, TOS ve tiyol-disülfit homeostazı parametreleri OSAS varlığını veya hastalık şiddetini ayırt etmede anlamlı bulunmadı. Bu biyobelirteçlerin OSAS için bağımsız tanısal belirteç olarak klinik kullanım değeri sınırlı görünmektedir.

Özet (Çeviri)

Objective: This study aimed to investigate the relationship of serum endocan, total antioxidant status (TAS), total oxidant status (TOS), total thiol, and native thiol levels with the diagnosis and severity of obstructive sleep apnea syndrome (OSAS). Materials and Methods: In this cross-sectional case-control study, a total of 162 subjects evaluated by polysomnography in the Sleep Unit of Selçuk University Faculty of Medicine were included. Of these, 81 constituted the control group and 81 the OSAS group. The OSAS group was further classified as mild, moderate, and severe according to the apnea-hypopnea index. Demographic characteristics, body mass index, polysomnographic findings, and laboratory parameters were recorded for all participants. Serum endocan levels were measured using a Human ESM1 ELISA kit after 1:2 dilution of serum samples and analyzed by the sandwich-ELISA method. TAS, TOS, total thiol, and native thiol levels were analyzed spectrophotometrically. The obtained data were compared in terms of OSAS presence, disease severity, and the diagnostic value of these biomarkers. Results: Compared with the control group, the OSAS group had significantly higher age (49.2±11.0 vs 44.1±8.6 years; p=0.0013), body mass index [30.8 (27.4–34.5) vs 27.2 (24.9–32.0) kg/m²; p<0.001], apnea-hypopnea index [22.0 (14.5–52.0) vs 2.5 (1.5–3.5); p<0.001], and oxygen desaturation index [22.9 (13.0–54.0) vs 2.9 (1.7–4.0); p<0.001). Mean oxygen saturation [%91.0 (90.0–92.0) vs %94.0 (93.0–95.0); p<0.001] and minimum oxygen saturation [%82.0 (76.0–85.0) vs %90.0 (88.0–91.0); p<0.001] were significantly lower in the OSAS group. Hemoglobin [15.6 (14.8–16.5) vs 14.8 (13.4–16.3) g/dL; p=0.003], hematocrit [%46.6 (43.9–48.2) vs %43.6 (39.7–47.3); p=0.006], and erythrocyte count (5.4±0.6 vs 5.1±0.5×10⁶/µL; p<0.001) were significantly higher in the OSAS group. However, no significant differences were observed between the groups regarding endocan (909.8±328.1 vs 871.1±396.6 pg/mL; p=0.500), TAS (p=0.448), TOS (p=0.791), OSI (p=0.996), total thiol (p=0.895), native thiol (p=0.953), disulfide (p=0.753), or disulfide/native thiol ratio (p=0.625). In ROC analysis, the AUC values of these biomarkers ranged between 0.478 and 0.541. In logistic regression analysis, endocan, OSI, and disulfide/native thiol ratio were not independent predictors, whereas only body mass index was identified as an independent determinant of OSAS (OR=1.153, 95% CI: 1.075–1.238; p<0.001).

Benzer Tezler

  1. Obstrüktif uyku apne sendromunda OSAS ilişkili baş ağrısı ve diğer primer baş ağrıları: Klinik özellikler, risk faktörleri, sıklığı ve oksidatif ve inflamatuvar belirteçlerle ilişkisi

    OSAS-related headache and other primary headaches in obstructive sleep apnea syndrome: Clinical features, risk factors, frequency, and association with oxidative and inflammatory biomarkers

    HANDE USTALAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    NörolojiKaradeniz Teknik Üniversitesi

    Nöroloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SİBEL GAZİOĞLU

  2. Serum anjiyotensin 1, anjiyotensin 1-7, Mas düzeylerinin obstrüktif uyku apnesi hastalığı ile ilişkisinin değerlendirilmesi

    Assessing the association between serum levels of angiotensin 1, angiotensin 1-7, and Mas with obstructive sleep apnea syndrome

    GİZEM ÇİL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Göğüs HastalıklarıAtatürk Üniversitesi

    Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖMER ARAZ

  3. Obstrüktif uyku apnesi bulunan hastalarda oksidatif stres düzeyinin apne-hipopne indeksi ile ilişkisinin değerlendirilmesi

    Assessment of the relationship between the level of oxidative stress and the apnea-hypopnea index in patients with obstructive sleep apnea

    ÖZDEN SAVAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Kulak Burun ve BoğazHacettepe Üniversitesi

    Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı

    DOÇ. AHMET EMRE SÜSLÜ

  4. Kars bölgesinde yüksek yerleşimde yaşayan hastalarda uyku apnesi derecesi ile vitamin d seviyeleri arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

    The evaluation of relation between obstructive sleep apnea hypopnea syndrome severity and serum vitamin d levels at patients living at high altitude geopragraphic region of kars

    BİLGE KAĞAN TUR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıKafkas Üniversitesi

    Dahiliye Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. ERAY ATALAY

  5. Serum bikarbonat düzeyinin eklenmesinin obstrüktif uyku apnesi için Berlin uyku anketinin duyarlılık ve özgüllüğüne etkisi

    The effect of addition of serum bicarbonate levels on the sensitivity and specificity of the Berlin sleep questionnaire for obstructive sleep apnea

    MAZLUM DURSUN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Göğüs HastalıklarıDicle Üniversitesi

    Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÖKHAN KIRBAŞ