Geri Dön

Çocuk yoğun bakım ünitesinde kardiyopulmoner resüsitasyon yapılan hastaların değerlendirilmesi

Evaluation of patients who underwent cardiopulmonary resuscitation in the pediatric intensive care unit

  1. Tez No: 1017933
  2. Yazar: MERVE ERTÜRK ÇOLAK
  3. Danışmanlar: DR. NEVİN KILIÇ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç Bu çalışmada, hastanemizde kardiyopulmoner resüsitasyon (KPR) uygulanan pediyatrik hastaların demografik, klinik ve laboratuvar özelliklerinin incelenmesi; sağkalımla ilişkili faktörlerin belirlenmesi ve bağımsız prognostik belirleyicilerin saptanması amaçlandı. Gereç ve Yöntem Ocak 2018 – Aralık 2024 tarihleri arasında çocuk yoğun bakım ünitesinde yatmış olan, hastanemizin acil servis, çocuk yoğun bakım ünitesi, servis klinikleri, 112 acil sistemi, kardiyovasküler cerrahi yoğun bakım ünitesi ve ameliyathane dahil herhangi bir yerinde KPR uygulanan, 1 ay ile 18 yaş arasındaki 159 pediyatrik hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Hastalar hastane taburculuğuna bakılarak sağ kalan ve eksitus olan olarak iki gruba ayrıldı. Demografik özellikler, başvuru nedeni, komorbiditeleri, arrest özellikleri, uygulanan tedaviler, hastanede kalış süreleri, komplikasyonlar ve laboratuvar parametreleri iki grup arasında karşılaştırıldı. İstatistiksel analizde Mann-Whitney U testi, ki-kare testi, Fisher kesin testi, Receiver Operating Characteristic (ROC) analizi ve çok değişkenli lojistik regresyon analizi kullanıldı. Bulgular Çalışmaya dahil edilen 159 hastanın yaş ortalaması 64,74±68,42 ay olup %56'sı erkekti. Hastane taburculuk sağkalım oranı %20,8, spontan dolaşımın geri dönüşü (ROSC) oranı %66,04 ve 24 saatlik sağkalım oranı %60,38 olarak belirlendi. Yaş, cinsiyet ve komorbidite sayısı sağkalım üzerinde anlamlı etki göstermezken komorbidite türü sağkalımla anlamlı ilişki gösterdi (p=0,03); kardiyolojik komorbiditeli hastalarda sağkalım yalnızca %4,76 olarak belirlendi. Gündüz saatlerinde gerçekleşen arrestlerde sağkalım (%27,08), gece arrestlerine (%11,11) kıyasla anlamlı düzeyde yüksek bulundu (p=0,02). Hastane dışı arrestlerde sağkalım (%30,49), hastane içi arrestlerden (%10,39) anlamlı biçimde yüksekti (p=0,01). Respiratuvar arrest gelişen hastalarda sağkalım (%38,46), kardiyak arrest gelişenlere (%8,51) kıyasla anlamlı düzeyde yüksek saptandı (p<0,001). Solunum yetmezliğine bağlı arrestlerde sağkalım en yüksek (%36,76), şoka bağlı arrestlerde ise en düşük (%8,33) olarak saptandı (p<0,001). KPR süresi sağ kalan hastalarda (13,52±10,23 dk) eksitus olan hastalara (30,79±16,09 dk) kıyasla anlamlı biçimde kısa bulundu (p<0,001); ROC analizinde >20 dakika için AUC=0,791 hesaplandı (p<0,05). KPR sonrası trombosit düzeyi sağ kalan hastalarda [317,0 (246,0-450,0) ×10³/µL] eksitus olan hastalara [225,0 (119,0-323,0) ×10³/µL] kıyasla anlamlı biçimde yüksek saptandı (p<0,001). Çok değişkenli lojistik regresyon analizinde KPR süresi (OR=1,06; p=0,01), KPR sonrası trombosit düzeyi (OR=0,996; p=0,01) ve KPR sonrası INR (International Normalized Ratio) düzeyi (OR=5,86; p=0,04) mortalite üzerinde bağımsız belirleyici faktörler olarak saptandı. INR için ROC analizinde >1,2 kesme değerinde AUC=0,781 bulundu (p<0,05). Sodyum bikarbonat uygulanan hastalarda (p<0,001) ve başlangıçta çoklu inotrop desteği alan hastalarda (p=0,02) sağkalım gözlenmedi. KPR sonrası en sık görülen komplikasyon beyin ödemi (%52,73) oldu; beyin ödemi gelişen hastalarda sağkalım %13,79 olarak belirlendi. Hastane taburculuğunda sağ kalan 33 hasta nörolojik sonlanım açısından retrospektif veriler doğrultusunda değerlendirildi; hastaların 16'sında (%48) nörolojik sekel ya da mevcut nörolojik durumda kötüleşme saptandı. Sonuç Pediyatrik kardiyak arrest sonrası sağkalımı belirleyen etkenler çok boyutludur. KPR süresi, KPR sonrası trombosit sayısı ve INR düzeyi, sağkalım üzerindeki bağımsız prognostik belirleyiciler olarak öne çıkmaktadır. Gece saatlerinde sağkalımın belirgin biçimde düşük olması, bu alanlara yönelik ekip hazırlığının ve resüsitasyon kalitesinin artırılmasının önemine dikkat çekmektedir. Solunum etiyolojili arrestlerde elde edilen daha iyi sonuçlar, erken tanı ve müdahalenin arrest gelişimini önlemedeki belirleyici rolünü vurgulamaktadır. Anahtar Kelimeler Çocuk yoğun bakım, INR, kardiyak arrest, kardiyopulmoner resüsitasyon, KPR süresi, prognostik faktörler, sağkalım

Özet (Çeviri)

Objective This study aimed to evaluate the demographic, clinical, and laboratory characteristics of pediatric patients who underwent cardiopulmonary resuscitation (CPR) at our institution, to identify factors associated with survival and to determine independent prognostic predictors. Materials and Methods A retrospective analysis was conducted on 159 pediatric patients aged 1 month to 18 years who received CPR in all units of our hospital — including the emergency department, pediatric intensive care unit (PICU), inpatient wards, 112 emergency medical services, cardiovascular surgery ICU, and operating room — between January 2018 and December 2024. Patients were categorized as survivors and non-survivors at hospital discharge. Demographic features, diagnoses, comorbidities, arrest characteristics, administered treatments, length of hospital stay, post-arrest complications, and laboratory parameters were compared between the two groups. Statistical analyses included the Mann-Whitney U test, chi-square test, Fisher's exact test, Receiver Operating Characteristic (ROC) analysis, and multivariate logistic regression. Results The mean age of the 159 patients was 64,7±68,4 months; 56% were male. The hospital discharge survival rate was 20,8%, the return of spontaneous circulation (ROSC) rate was 66,04%, and the 24-hour survival rate was 60,38%. Age, sex, and number of comorbidities did not significantly affect survival, whereas the type of comorbidity was significantly associated with outcome (p=0.03); survival among patients with cardiac comorbidities was only 4,76%. Survival was significantly higher in daytime arrests (27.08%) compared to nighttime arrests (11,11%) (p=0,02). Out-of-hospital cardiac arrests had significantly higher survival (30,49%) than in-hospital arrests (10.39%) (p=0,01). Respiratory arrests were associated with markedly higher survival (38,46%) than cardiac arrests (8,51%) (p<0,001). Survival was highest in respiratory failure-induced arrests (36,76%) and lowest in shock-induced arrests (8,33%) (p<0,001). CPR duration was significantly shorter in survivors (13,52±10,23 min) than in non-survivors (30,79±16,09 min) (p<0,001); ROC analysis identified a threshold of >20 minutes with AUC=0,791 (p<0,05). Post-CPR platelet count was significantly higher in survivors [317,0 (246,0–450,0)×10³/µL] than in non-survivors [225,0 (119,0–323,0)×10³/µL] (p<0,001). Multivariate logistic regression identified CPR duration (OR=1,06; p=0,01), post-CPR platelet count (OR=0,996; p=0,01) and post-CPR INR level (OR=5,86; p=0,04) as independent predictors of survival. ROC analysis for INR yielded an AUC of 0,781 at a threshold of >1,2 (p<0,05). No patient who received sodium bicarbonate (p<0,001) or previously required multiple inotropic agents (p=0,02) survived. The most common post-CPR complication was cerebral edema (52,73%); survival among patients who developed cerebral edema was 13,79%. Of the 33 patients who survived to hospital discharge, neurological outcomes were retrospectively evaluated, and 16 (48%) were found to have neurological sequelae or worsening of their pre-existing neurological status. Conclusion Survival following pediatric cardiac arrest is determined by a combination of interrelated factors. CPR duration, post-CPR platelet count, and post-CPR INR level emerged as independent prognostic predictors of survival. The notably lower survival rates in nighttime highlights the need to strengthen team readiness and resuscitation quality in that setting. The better outcomes observed in respiratory etiology arrests underscore the critical role of early recognition and intervention in preventing arrest progression. Keywords Cardiac arrest, cardiopulmonary resuscitation, CPR duration, INR, pediatric intensive care, prognostic factors, survival

Benzer Tezler

  1. Çocuk yoğun bakım ünitesinde kardiyopulmoner resusitasyon yapılan hastaların değerlendirilmesi

    Evaluation of cardiopulmonary resusitation when perforemed in a pediatric intensive care unit

    SEDA SÜER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıNecmettin Erbakan Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AHMET OSMAN KILIÇ

  2. Kritik çocuk hastaların acil servis yönetiminin prognoz ile ilişkisi

    The relationship between the management of critically ill pediatric patients in the emergency department and prognosis

    ASENA SEVDENUR GÜR ALBAYRAK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bakanlığı

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NİLDEN TUYGUN

    DOÇ. DR. ZEYNELABİDİN ÖZTÜRK

  3. Kardiyopulmoner resüsitasyon yapılmış çocuk hastalarda kardiyak arrestin etyolojisi, klinik özellikleri, uygulanan tedaviler ve sonuçları

    Etiology, clinical characteristics, treatments and results of cardiac arrest in pediatric patients undergoing cardiopulmonary resuscitation

    LALA GURBANOVA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAnkara Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. TANIL KENDİRLİ

  4. Kritik çocuk hastada akut böbrek hasarı öngörülebilir mi ?

    Is acute kidney injury predictable among critically ill pediatric patients?

    SERCAN SEMERCİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MELTEM EROL

    DR. ABDULRAHMAN ÖZEL

  5. Kardiyopulmoner resüsitasyon uygulanmış ve çocuk yoğun bakım ünitesinde yatmış olan çocuk hastaların klinik bulgu ve laboratuvar tetkiklerinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

    Retrospective evaluation of clinical findings and laboratory examinations of pediatric patients who received cardiopulmonary resuscitation and hospitalized in the pediatric intensive care unit

    SÜMEYYE ERDOĞAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAdıyaman Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÇAPAN KONCA