ANCA negatif pausi-immün nekrotizan glomerülonefritli hastaların retrospektif analizi
Retrospective analysis of patients with ANCA-negative pauciimmune necrotizing glomerulonephritis
- Tez No: 1017974
- Danışmanlar: PROF. DR. FATİH ÖZALTIN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Pausi-immün glomerülonefrit, ANCA, çocuk, renal sağkalım, Pauci-immune glomerulonephritis, ANCA, pediatric, renal survival
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Pausi-immün glomerülonefrit, çocukluk çağında nadir görülmekle birlikte hızlı ilerleyen böbrek hasarı ve son dönem böbrek yetmezliğine yol açabilen ciddi bir glomerüler hastalıktır. Olguların büyük çoğunluğunda anti-nötrofil sitoplazmik antikor (ANCA) pozitifliği saptanmakla birlikte, pediatrik yaş grubunda ANCA negatif pausi-immün nekrotizan glomerülonefrite ilişkin veriler oldukça sınırlıdır. Bu çalışmada, ANCA negatif ve ANCA pozitif pausi-immün glomerülonefritli çocukların klinik, laboratuvar ve histopatolojik özellikleri ile renal sonuçlarının karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya, böbrek biyopsisinde pausi-immün glomerülonefrit saptanan 21 çocuk hasta dahil edildi. Hastalar ANCA durumuna göre ANCA negatif ve ANCA pozitif olmak üzere iki gruba ayrıldı. Demografik veriler, başvuru semptomları, ekstrarenal organ tutulumu, laboratuvar parametreleri, böbrek biyopsisi bulguları, uygulanan indüksiyon tedavileri ve izlem verileri retrospektif olarak değerlendirildi. Renal sağkalım Kaplan-Meier yöntemi ile analiz edildi ve gruplar log-rank testi ile karşılaştırıldı. Ayrıca renal sağkalım ile ilişkili olası bağımsız değişkenler Cox regresyon analizi ile araştırıldı. Toplam 21 hastanın 14'ü (%66,7) ANCA negatif, 7'si (%33,3) ANCA pozitifti. Tanı anındaki ortanca yaş 12 yıl olup hastaların 12'si (%57,1) kızdı. Gruplar arasında yaş, cinsiyet ve antropometrik ölçümler açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. Ekstrarenal organ tutulumu ağırlıklı olarak ANCA pozitif grupta gözlenirken, ANCA negatif hastaların büyük ölçüde renal sınırlı bir fenotip sergilediği görüldü. Başvuru sırasında ANCA pozitif hastalarda serum kreatinin düzeyi daha yüksek, eGFR düzeyi daha düşük ve sedimentasyon değeri daha yüksek bulundu; bu bulgular ANCA pozitif grupta daha ağır sistemik inflamasyon ve renal tutulum ile uyumlu olarak değerlendirildi. Buna karşılık, ANCA negatif grupta daha belirgin proteinürik başvuru fenotipi izlendi. Histopatolojik incelemede kresent oluşumu ANCA pozitif grupta daha yaygınken, endokapiller hiperselülarite yalnızca ANCA negatif hastalarda gözlendi. Kresent yüzdesinin %50'nin üzerinde olması ve hücresel kresent varlığı daha kısa renal sağkalım ile ilişkili bulundu. Rituksimab yalnızca ANCA pozitif hastalarda kullanılmıştı; siklofosfamid ANCA negatif hastalarda kesintisiz uygulanırken, ANCA pozitif hastalarda rituksimab eklenmesini takiben sıklıkla kesintiye uğramış olduğu saptandı. Renal replasman tedavisi gereksinimi ANCA pozitif hastalarda daha yüksekti. Tüm kohortta 12 aylık renal sağkalım oranı %81,0 olarak hesaplandı. Kaplan-Meier analizinde renal sağkalımın ANCA pozitif hastalarda anlamlı olarak daha kısa olduğu gösterildi. Çok değişkenli Cox regresyon analizinde bağımsız bir öngörücü saptanmadı; ancak olay sayısının azlığı nedeniyle bu analizlerin sınırlı güçte olduğu sonucuna varıldı. Sonuç olarak, ANCA pozitif pausi-immün glomerülonefritli çocukların ANCA negatif olgulara kıyasla daha ağır başvuru renal tutulumu, daha sık ekstrarenal tutulum, farklı indüksiyon tedavi paternleri ve daha kısa renal sağkalım ile izlendiği gösterildi. Buna karşılık ANCA negatif olguların daha proteinürik ve renal sınırlı bir fenotip sergileyebildiği görüldü. Bulgularımız, pediatrik pausi-immün glomerülonefritte ANCA durumuna göre klinik, histopatolojik ve prognostik açıdan birbirinden ayrışan iki alt grubun varlığına işaret etmektedir. Erişkin çalışmalardan farklı olarak, rituksimabın pediatrik popülasyonda renal sonuçlar açısından belirgin bir üstünlük sağladığı gösterilememiştir. Buna karşılık, bulgularımız indüksiyon tedavisinin ilk altı ayında pulse steroid ve siklofosfamid uygulamasının kesintisiz sürdürülmesinin daha iyi renal sonuçlarla ilişkili olabileceğine işaret etmektedir. Bununla birlikte, bu gözlemlerin daha geniş örneklemli, çok merkezli ve prospektif pediatrik çalışmalarda doğrulanması gerekmektedir.
Özet (Çeviri)
Pauci-immune glomerulonephritis is a rare but severe glomerular disease in childhood that may lead to rapidly progressive kidney injury and end-stage kidney disease. Although most cases are associated with anti-neutrophil cytoplasmic antibody (ANCA) positivity, data on ANCA negative pauci-immune glomerulonephritis in children remain limited. The aim of this study was to compare the clinical, laboratory, and histopathological features, as well as renal outcomes, of children with ANCA negative and ANCA positive pauci-immune glomerulonephritis. A total of 21 children with biopsy-proven pauci-immune glomerulonephritis were included in the study. Patients were classified according to ANCA status as ANCA negative or ANCA positive. Demographic characteristics, presenting symptoms, extrarenal involvement, laboratory findings, kidney biopsy features, induction treatment patterns, and follow-up data were evaluated retrospectively. Renal survival was analyzed using the Kaplan–Meier method and compared between groups with the log-rank test. Potential independent factors associated with renal survival were further explored using Cox regression analysis. Of the 21 patients, 14 (66.7%) were ANCA negative and 7 (33.3%) were ANCA positive. The median age at diagnosis was 12 years, and 12 patients (57.1%) were female. There were no statistically significant differences between the groups in terms of age, sex, or anthropometric measurements. Extrarenal organ involvement was observed predominantly in the ANCA positive group, whereas ANCA negative patients showed a largely renal-limited phenotype. At presentation, ANCA positive patients had higher serum creatinine levels, lower estimated glomerular filtration rate (eGFR), and higher erythrocyte sedimentation rates, suggesting more severe systemic inflammation and renal involvement in this group. In contrast, ANCA negative patients displayed a more prominent proteinuric presentation. Histopathological evaluation revealed more extensive crescent formation in the ANCA positive group, whereas endocapillary hypercellularity was observed only in ANCA negative patients. A crescent proportion greater than 50% and the presence of cellular crescents were associated with shorter renal survival. Rituximab was used exclusively in ANCA positive patients. Cyclophosphamide was administered continuously in ANCA negative patients, whereas it was frequently interrupted in ANCA positive patients after the addition of rituximab. The need for renal replacement therapy was higher in ANCA positive patients. The overall 12-month renal survival rate of the cohort was 81.0%, and Kaplan–Meier analysis demonstrated significantly shorter renal survival in ANCA positive patients. No independent predictor was identified in multivariable Cox regression analysis; however , it was considered that these analyses might be limited by the low number of events. In conclusion, children with ANCA positive pauci-immune glomerulonephritis presented with more severe renal involvement, more frequent extrarenal manifestations, distinct induction treatment patterns, and shorter renal survival compared to ANCA negative cases. By contrast, ANCA negative patients appeared to have a more proteinuric and renal-limited phenotype. Our findings support the presence of two clinically, histopathologically, and prognostically distinct subgroups in pediatric pauci-immune glomerulonephritis according to ANCA status. Unlike findings reported in adult studies, a clear renal outcome advantage of rituximab could not be demonstrated in this pediatric cohort. In contrast, our results suggest that maintaining uninterrupted pulse steroid and cyclophosphamide therapy during the first six months of induction may be associated with better renal outcomes. These observations should be confirmed in larger, multicenter, prospective pediatric studies.
Benzer Tezler
- Renal tutulumu olan pauci-immün küçük damar vaskülitlerinde hastalık aktivitesi ve prognozun değerlendirilmesi
Evaluation of disease activity and prognosis in pauci-immune small vessel vasculitis with renal involvement
YASEMİN AYDIN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Acil TıpKocaeli Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. NECMİ EREN
- Pauci-immun glomerulonefrit tanılı hastaların böbrek iğne biyopsilerinde mtor yolağının rolünün araştırılması
Investigation of the role of mtor pathway in renal needle biopsy of patients with pauci-immun glomerulonephritis.
ÖZLEM ZEKİYE ÇAKMAK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2016
Nefrolojiİzmir Katip Çelebi Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. ZEKİ SOYPAÇACI
- Tip 3 kresentrik glomerülonefritlerin klinik ve prognostik özellikleri: Tek merkez deneyimi
Clinical and prognostic properties of type 3 cresentric glomerulonefrites: A single center experience
SERCAN ÜNAL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
NefrolojiSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ SELMA KARAAHMETOĞLU
- Psoriasisli hastalarda serum 25 hidroksivitamin D ile hastalık şiddeti arasındaki ilişki
Relationship between serum 25 hydroxyvitamin D and disease severity in patients with psoriasis
ÖZLEM BÜYÜKPAPUŞCU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
DermatolojiAydın Adnan Menderes ÜniversitesiDeri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
PROF. DR. NESLİHAN ŞENDUR
- COVID-19 hastalarında ANCA (Anti nötrofilik sitoplazmik antikor) parametrelerinin İFA (İmmün floresan antikor) yöntemiyle araştırılması
Investigation of ANCA (Anti neutrophiliccytoplasmicantibody) parameters in COVID-19 patients by İFA (immune fluorescence antibody) method
ZEYNEP AYAYDIN
Doktora
Türkçe
2023
MikrobiyolojiDicle ÜniversitesiTıbbi Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SELAHATTİN ATMACA