Geri Dön

TORAKOLOMBER SPİNAL CERRAHİLERDE CERRAHİ KANAMAYI VE TRANSFÜZYON İHTİYACINI AZALTMAK İÇİN İNTRAOPERATİF TRANSAMİN UYGULAMALARININ DOZ BAĞIMLI KARŞILAŞTIRILMASI

TORAKOLOMBER SPİNAL CERRAHİLERDE CERRAHİ KANAMAYI VE TRANSFÜZYON İHTİYACINI AZALTMAK İÇİN İNTRAOPERATİF TRANSAMİN UYGULAMALARININ DOZ BAĞIMLI KARŞILAŞTIRILMASI

  1. Tez No: 1020224
  2. Yazar: BELGÜZAR ÖZSERT BİLGİN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. BANU ÇEVİK, PROF. DR. YÜCEL YÜCE
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Anestezi ve Reanimasyon, Anesthesiology and Reanimation
  6. Anahtar Kelimeler: Traneksamik asit, Spinal cerrahi, Kanama, Kan transfüzyonu, Tranexamic acid, Spinal surgery, Bleeding, Blood transfusion
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Hamidiye Uluslararası Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Anestezi ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Çalışmamızda torakolomber spinal cerrahi vakalarında traneksamik asidin iki farklı dozda preoperatif ve postoperatif kanama ve transfüzyon üzerine olan etkileri ile yan etkilerinin ve komplikasyonlarının karşılaştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem: Çalışmamız elektif koşullarda ≥3 seviye spinal stabilizasyon cerrahisi geçirecek 62 hastanın verilerinin kaydı ile prospektif olarak planlandı. Etik kurul onayı alındıktan sonra araştırmaya başlandı. Yaşı 18'den büyük ve 65'in altında, ASA I, II ve III olan ve bilgilendirilmiş gönüllü onam formunu imzalamış hastalar çalışmaya dahil edildi. Hastalar sıralı randomizasyon yöntemi ile Grup 1; 5 mg/kg yükleme + 1 mg/kg/saat infüzyon idame TA ve Grup 2; 10 mg/kg yükleme + 2 mg/kg/saat infüzyon idame TA uygulanmış olarak eşit iki gruba ayrıldı. Preoperatif dönemde hastaların Hgb, Hct, Plt, Ast, Alt, BUN, üre, kreatinin değerleri kaydedildi. Çalışmaya dahil edilen hastalarda kan koruma stratejileri kapsamında traneksamik asit dışında herhangi bir yöntem ya da farmakolojik ajan kullanılmadı. Birinci gruptaki hastalara cerrahi insizyondan 15 dakika önce 5 mg/kg dozunda TA İV olarak yükleme dozu şeklinde uygulandı. İntraoperatif dönemde 1 mg/kg/saat dozunda idame infüzyonuna devam edildi. İkinci grupta cerrahi insizyondan 15 dakika önce 10 mg/kg dozunda TA yükleme şeklinde uygulandı. İntraoperatif dönemde ise 2 mg/kg/saat dozunda idame infüzyonuna devam edildi. İntraoperatif dönemde hastaların anestezi süresi, cerrahi süresi, vital bulguları, sıvı replasman miktarları, kan kaybı, idrar çıkışı, eritrosit süspansiyonu (ES) replasman ihtiyacı ile Hgb, Hct, Plt ve arteriyal kan gazı değerleri belirli aralıklarla kaydedildi. İntraoperatif toplam kanama miktarı kaydedildi. Hastalardan postoperatif 24 ve 48.saatlerde Hgb, Hct, Plt, Ast ve Alt, BUN, üre, kreatinin değerlerinin kontrolü amacıyla kan örnekleri alındı. Postoperatif kanama miktarı takip edildi ve varsa kan transfüzyon ihtiyacı kaydedildi. TA kullanımına bağlı gelişebilecek olası komplikasyonlar postoperatif ilk 48 saat içinde yakından takip edildi. Bulgular: Çalışmamızda gruplar arasında demografik veriler, VKİ değerleri, anestezi süresi ve cerrahi süresi açısından anlamlı fark saptanmadı. Verilen toplam sıvı miktarı, toplam idrar çıkış miktarı, toplam kanama miktarı, intraoperatif ve postoperatif kanama miktarları ve transfüzyon ihtiyaçları benzerdi. Grup 1 ve Grup 2 arasında 1. ve 5. saatlerde KTA, SpO₂, SAB ve DAB değerleri anlamlı farklılık göstermedi. Grup 2'de SAB 3. saat ölçümünde anlamlı derecede yüksekti. Hastaların kan gazı değişkenleri, tam kan sayımı ile biyokimyasal parametreleri karşılaştırıldığında tüm zaman noktalarında verilerin benzer olduğu görüldü. Her iki grupta da tam kan sayımı ile biyokimyasal parametreler postoperatif dönemde anlamlı düşüş gösterdi. Ancak gruplar arası anlamlı bir fark tespit edilmedi. İki grupta da bulantı kusma dışında TA'ya bağlı gelişebilecek postoperatif komplikasyon görülmedi. Sonuç: Çalışmamız, torakolomber spinal cerrahi uygulanan hastalarda klinik olarak kullanılabilecek en düşük dozlarda traneksamik asidin intraoperatif kan kaybı ve kan transfüzyonu ihtiyacını azalttığını göstermiştir; ancak bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. En düşük doz protokoller dahi etkinlik sağlamış ve her iki doz rejimi de herhangi bir ciddi yan etkiye yol açmamıştır. Bu bulgular, traneksamik asidin omurga cerrahisinde çok yüksek dozlara gerek kalmaksızın, düşük dozlarda da etkili ve güvenle kullanılabileceğini düşündürmektedir.

Özet (Çeviri)

Objective: The aim of this study was to compare the effects of two different doses of tranexamic acid on preoperative and postoperative bleeding and transfusion requirements, as well as their associated side effects and complications in thoracolumbar spinal surgery cases. Materials and Methods: This prospective study was planned with data recorded from 62 patients undergoing elective ≥3 level spinal stabilization surgery. Following ethics committee approval, the study commenced. Patients aged over 18 and under 65, classified as ASA I, II, or III, who signed the informed consent form, were included. Patients were randomly assigned into two equal groups using sequential randomization: Group 1: 5 mg/kg loading dose + 1 mg/kg/hour maintenance infusion of tranexamic acid (TXA), Group 2: 10 mg/kg loading dose + 2 mg/kg/hour maintenance infusion of TXA. Preoperatively, Hgb, Hct, Plt, AST, ALT, BUN, urea and creatinine values were recorded. No other blood conservation techniques or pharmacological agents were used apart from TXA. In Group 1, 5 mg/kg of TXA was administered intravenously 15 minutes prior to the surgical incision, followed by a maintenance infusion of 1 mg/kg/hour during surgery. In Group 2, 10 mg/kg of TXA was given 15 minutes before incision, with a maintenance infusion of 2 mg/kg/hour intraoperatively. During surgery, anesthesia and surgical durations, vital signs, fluid replacement volumes, blood loss, urine output, erythrocyte suspension (ES) requirements, as well as Hgb, Hct, Plt, and arterial blood gas values were recorded at intervals. Total intraoperative blood loss was also documented. At 24 and 48 hours postoperatively, blood samples were collected to measure Hgb, Hct, Plt, AST, ALT, BUN, urea and creatinine levels. Postoperative bleeding volume and transfusion needs were monitored. Potential complications related to TXA use were closely followed during the first 48 postoperative hours. Results: There were no statistically significant differences between the groups in terms of demographic characteristics, BMI values, anesthesia and surgical durations. The total amount of fluid administered, total urine output, total blood loss, intraoperative and postoperative bleeding volumes, and transfusion requirements were also similar between the groups. No significant differences were found in MAP, SpO₂, SBP, or DBP values between Groups 1 and 2 at the 1st and 5th hours. However, SBP at the 3rd hour was significantly higher in Group 2. Blood gas variables, complete blood counts, and biochemical parameters were similar at all time points between the groups. In both groups, postoperative decreases in complete blood counts and biochemical values were statistically significant, but there were no significant differences between the groups. No postoperative complications associated with TXA use were observed in either group, except for nausea and vomiting. Conclusion: This study demonstrated that even the lowest clinically applicable doses of tranexamic acid effectively reduced intraoperative blood loss and transfusion needs in thoracolumbar spinal surgery patients, although the differences were not statistically significant. Even the low-dose protocols proved to be effective, and neither dosing regimen resulted in serious adverse effects. These findings suggest that TXA can be used safely and effectively in spinal surgery without the need for very high doses.

Benzer Tezler

  1. Erektör spina plan bloğunun, torakolomber interfasiyal plan bloğunun ve modifiye torakolomber interfasiyal plan bloğunun lomber cerrahi sonrası postoperatif ağrı üzerine etkisi ve etkinliklerinin karşılaştırılması

    Comparison of the effects and effectiveness of erector spina plane block, thoracolumbar interfacial plane block and modified thoracolumbar interfacial plane block on postoperative pain after lumbar surgery

    NİHAL ÇELENLİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Anestezi ve ReanimasyonSivas Cumhuriyet Üniversitesi

    Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ONUR AVCI

  2. Lomber cerrahi sonrası erektör spina plan bloğun ve modifiye torakolomber interfasyal plan bloğunun analjezik etkinliklerinin retrospektif karşılaştırılması

    Retrospective comparison of the analgesic effectiveness of erector spina plan block and modified thoracolumbar interfascisial plan block after lumbar surgery

    ECE TÜTÜNCÜLER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Anestezi ve ReanimasyonPamukkale Üniversitesi

    Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. RIZA HAKAN ERBAY

  3. Torakolomber geçiş bölgesi instabil kırıklarında epidemiyoloji ve cerrahi sonuçlar

    Epidemiology and surgical outcomes in unstable fractures of the thoracolumbar transition zone

    ŞAHİN KENAN DENİZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Nöroşirürjiİnönü Üniversitesi

    Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ RAMAZAN PAŞAHAN

  4. Cerrahi uygulanan vertebra kırıklarında klinik ve radyolojik sonuçların değerlendirilmesi

    Evaluation of clinical and radiological results in operated thoracolumbar vertebra fractures

    ERDİNÇ ACAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Ortopedi ve TravmatolojiAnkara Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. DERYA DİNÇER

  5. Cerrahi uygulanan torakolomber vertebra kırıklarında klinik ve radyolojik sonuçların değerlendirilmesi

    Evaluation of clinical and radiological results in operated thoracolumbar vertebra fractures

    HAKKI ÇAĞDAŞ BASAT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Ortopedi ve TravmatolojiAnkara Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TARIK YAZAR