Geri Dön

Pediatrik dilate kardiyomiyopatili hastalarda demir eksikliğinin kardiyak fonksiyonlar ve kısa dönem prognoz üzerine etkisi

Impact of iron deficiency on cardiac function and short-term outcomes in pediatric patients with dilated cardiomyopathy

PDF İndir

  1. Tez No: 1020633
  2. Yazar: GÖKÇE SU TAŞTAN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. MEHMET GÖKHAN RAMOĞLU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, pediatrik dilate kardiyomiyopatili (DKMP) hastalarda demir eksikliğinin kardiyak fonksiyonlar ve kısa dönem prognoz üzerindeki etkilerini değerlendirmek ve demir eksikliği ile ilişkili klinik ve laboratuvar özellikleri ortaya koymaktır. Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif çalışmaya Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Kardiyoloji Bilim Dalı Kliniğinde DKMP tanısıyla izlenen 0-18 yaş arasındaki 47 çocuk dahil edildi. Hastaların demografik özellikleri, demir parametreleri [ferritin, serum demiri (Fe), total demir bağlama kapasitesi (TDBK), transferrin satürasyonu (TS)], tam kan sayımı bulguları, N-terminal pro-B tip natriüretik peptid (NT-proBNP) düzeyleri, eş zamanlı ekokardiyografik incelemeleri ve kısa dönem izlem verileri değerlendirildi. Demir eksikliği; ferritin, serum demiri, TDBK ve TS değerleri kullanılarak tanımlandı. Hastalar demir eksikliği bulunan ve bulunmayan gruplar arasında karşılaştırıldı. Ayrıca demir eksikliği bulunan hastalar mutlak ve fonksiyonel demir eksikliği alt gruplarında incelendi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 47 hastanın 22'sinde (%46.7) demir eksikliği saptandı. Demir eksikliği bulunan hastaların %63.6'sında anemi ve %45.4'ünde mikrositoz mevcuttu. Demir eksikliği bulunan hastalarda beklenildiği üzere ferritin, serum demiri, transferrin satürasyonu, ortalama eritrosit hacmi (MCV) ve ortalama eritrosit hemoglobini (MCH) değerleri anlamlı düşük, eritrosit dağılım genişliği (RDW) değerleri ise anlamlı yüksek bulundu. Ekokardiyografik değerlendirmede demir eksikliği bulunan hastalarda sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu anlamlı derecede daha düşük, sol ventrikül sistol sonu çapı (LVESd) Z skoru ise anlamlı derecede daha yüksek saptandı. LVESd Z skoru demir eksikliği bulunan hastalarda medyan +6 (2.8-9.5), demir eksikliği bulunmayan hastalarda ise +4.6 (2.3-9.99) bulundu. Sol ventrikül diyastol sonu çapı (LVEDd) Z skorunun daha yüksek, fraksiyonel kısalmanın (FS) ise daha düşük olma eğiliminde olduğu görüldü (sırasıyla p=0.084 ve p=0.057). NT-proBNP düzeyleri demir eksikliği bulunan hastalarda daha yüksek olmakla birlikte istatistiksel anlamlılığa ulaşmadı (p=0.111). Yaş ve cinsiyete göre düzeltilmiş çok değişkenli analizlerde demir eksikliği ile kardiyak fonksiyonlar arasındaki ilişkinin devam ettiği görüldü. Serum demiri ve transferrin satürasyonu düzeyleri, kardiyak fonksiyonlarla ferritine göre daha güçlü ilişki gösterdi. Kısa dönem prognoz değerlendirmesinde, fonksiyonel demir eksikliği bulunan hastalarda kalp nakli gereksinimi oranları en yüksek düzeyde olup, üç aylık izlemde %80, altı aylık izlemde ise %87.5 olarak saptandı. Bu grupta ayrıca medyan hastanede yatış süresi de daha uzundu. Ancak, gruplar arasında kalp nakli gereksinimi ve medyan hastanede yatış süresi açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p>0.05). Sonuç: Pediatrik DKMP hastalarında demir eksikliği sık görülen bir komorbid durumdur ve yalnızca hematolojik değişikliklerle sınırlı kalmayarak kardiyak fonksiyonlar ile ilişkili görünmektedir. Demir eksikliği bulunan hastalarda daha düşük sistolik fonksiyonlar ve daha belirgin ventriküler yeniden yapılanma bulguları saptanmıştır. Serum demiri ve transferrin satürasyonu gibi fonksiyonel demir göstergeleri kardiyak fonksiyonlarla daha güçlü ilişki göstermektedir. Bu bulgular, pediatrik DKMP hastalarında demir durumunun rutin olarak değerlendirilmesinin klinik açıdan önemli olabileceğini düşündürmektedir.

Özet (Çeviri)

Objective: The aim of this study was to evaluate the effects of iron deficiency on cardiac function and short-term prognosis in pediatric patients with dilated cardiomyopathy (DCM) and to determine the clinical and laboratory characteristics associated with iron deficiency. Materials and Methods: This retrospective study included 47 children aged 0–18 years who were followed with a diagnosis of DCM at the Division of Pediatric Cardiology, Ankara University Faculty of Medicine. Demographic characteristics, iron parameters [ferritin, serum iron, total iron-binding capacity (TIBC), and transferrin saturation (TS)], complete blood count parameters, N-terminal pro-B-type natriuretic peptide (NT-proBNP) levels, concomitant transthoracic echocardiographic findings, and short-term follow-up data were retrospectively evaluated. Iron deficiency was defined using ferritin, serum iron, TIBC, and TS values. Patients were compared according to the presence or absence of iron deficiency. In addition, patients with iron deficiency were further classified into absolute and functional iron deficiency subgroups. Results: Iron deficiency was identified in 22 of the 47 patients (46.7%). Among patients with iron deficiency, 63.6% had anemia and 45.4% had microcytosis. As expected, ferritin, serum iron, transferrin saturation, mean corpuscular volume (MCV), and mean corpuscular hemoglobin (MCH) values were significantly lower, whereas red cell distribution width (RDW) values were significantly higher in patients with iron deficiency. Echocardiographic evaluation demonstrated significantly lower left ventricular ejection fraction and significantly higher left ventricular end-systolic diameter (LVESd) Z-scores in patients with iron deficiency. The median LVESd Z-score was +6.0 (2.8–9.5) in patients with iron deficiency and 4.6 (2.3–9.99) in those without iron deficiency. Left ventricular end-diastolic diameter (LVEDd) Z-scores tended to be higher, whereas fractional shortening tended to be lower in patients with iron deficiency, although these differences did not reach statistical significance (p=0.084 and p=0.057, respectively). NT-proBNP levels were higher in patients with iron deficiency; however, the difference was not statistically significant (p=0.111). In multivariable analyses adjusted for age and sex, the association between iron deficiency and impaired cardiac function remained significant. Among iron parameters, serum iron and transferrin saturation showed stronger associations with cardiac function than ferritin levels. In the short-term prognostic evaluation, patients with functional iron deficiency exhibited the highest heart transplantation requirement, reaching 80% at the 3-month follow-up and 87.5% at the 6-month follow-up, and also had a longer median hospital stay; however, these differences were not statistically significant between the groups (p > 0.05). Conclusion: Iron deficiency is a common comorbidity in pediatric patients with DCM and appears to be associated not only with hematological abnormalities but also with impaired cardiac function. Patients with iron deficiency demonstrated worse systolic function and more pronounced ventricular remodeling. Functional iron parameters, particularly serum iron and transferrin saturation, showed stronger associations with cardiac function than ferritin. These findings suggest that routine assessment of iron status may be clinically beneficial in pediatric patients with DCM.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    718651

    Pediyatrik metabolik kardiyomiyopati tanılı hastaların retrospektif olarak değerlendirilmesi

    Retrospective Evaluation of Patients Diagnosed with Pediatric Metabolic Cardiomyopathy

    EZGİ TOPAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıÇukurova Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. FADLİ DEMİR

  2. Tez No

    267323

    İdiyopatik Dilate Kardiyomiyopatili hastalarda HLA doku antijenlerinin incelenmesi

    Frequency of HLA antigens in Idiopathic Dilated Cardiomyopathy

    TUĞBA GÜNEY

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Allerji ve İmmünolojiHacettepe Üniversitesi

    Pediatrik Temel Bilimler Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. F.İLHAN TEZCAN

  3. Tez No

    914727

    Kardiyomiyopati tanılı çocuklarda gelişen aritmiler, tedavi gereksinimi ve izlemi

    Arrhythmias, treatment requirements and follow-up in children diagnosed with cardiomyopathy

    RABİA AYÇA KAVRAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    KardiyolojiAnkara Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TAYFUN UÇAR

  4. Tez No

    729899

    Dilate kardiyomiyopatili hastalarda carvedilol tedavisinin yeri

    Başlık çevirisi yok

    HÜLYA KÖSE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıUludağ Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ERGUN ÇİL

  5. Tez No

    195071

    Çocukluk çağı kardiak ve nonkardiak kalp yetersizliklerinde plazma NT-proBNP düzeyleri

    Plasma NT-proBNP levels in childhood with cardiac and noncardiac heart failure

    BERNA SAYGIN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2007

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıErciyes Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NAZMİ NARİN

Geri Dön