Posterior malleol kırıklarında farklı cerrahi tespit yöntemlerinin radyolojik ve fonksiyonel sonuçları
Radiological and functional outcomes of different surgical fixation methods in posterior malleolar fractures
- Tez No: 1020747
- Danışmanlar: PROF. DR. KADİR BAHADIR ALEMDAROĞLU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
- Anahtar Kelimeler: Posterior malleol kırığı, cerrahi tespit, posttravmatik osteoartrit, AOFAS, sindesmoz, Posterior malleolus fracture, surgical fixation, post-traumatic osteoarthritis, AOFAS, syndesmosis
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, posterior malleol kırığı nedeniyle cerrahi tedavi uygulanan hastalarda, tercih edilen farklı cerrahi tespit yöntemlerinin (AP vida, PA vida, posterior plak, indirekt tespit ve non-tespit) erken dönem klinik ve radyolojik sonuçlarını değerlendirmektir. Ayrıca, uygulanan bu tespit yöntemlerinin redüksiyon kalitesi ile preoperatif basamaklanmanın, fragman boyutunun ve kırık tipinin erken dönem post-travmatik osteoartrit (OA) gelişimi üzerindeki etkilerinin belirlenmesi hedeflenmiştir. Gereç ve Yöntem: Ocak 2019 ile Ocak 2025 tarihleri arasında cerrahi olarak tedavi edilen ve en az 12 aylık klinik takibi bulunan toplam 136 hasta bu retrospektif kohort çalışmasına dahil edilmiştir. Çalışma grubundaki hastaların yaş ortalaması 44,7 yıl olup, medyan takip süresi 17,5 ay olarak kaydedilmiştir. Olgular posterior malleole uygulanan cerrahi yönteme göre; AP vida (n=22), PA vida (n=30), posterior plak (n=28), indirekt tespit (n=44) ve non-tespit (n=12) olmak üzere beş ayrı gruba ayrılmıştır. Fonksiyonel değerlendirmeler AOFAS ve OMAS skorlama sistemleri ile yapılmıştır. Radyolojik incelemelerde ise preoperatif fragman boyutu, eklem içi basamaklanma, Haraguchi sınıflaması, Lauge-Hansen sınıflaması, medial clear space (MCS), talokrural açı, tibiofibular örtüşme ve Kellgren-Lawrence (K-L) osteoartrit evrelemesi analiz edilmiştir. Verilerin istatistiksel değerlendirmesinde non-parametrik testler, robust lineer regresyon, ordinal lojistik regresyon ve ROC analizinden faydalanılmıştır. Bulgular: Univaryant analizler sonucunda cerrahi gruplar arasında AOFAS ve OMAS skorları açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmıştır (p<0,001). En yüksek fonksiyonel skorlar non-tespit grubunda (AOFAS medyan 100), en düşük skorlar ise posterior plak grubunda (AOFAS medyan 88) izlenmiştir. Ancak, posterior plak uygulanan grubun fragman boyutu (medyan 12,9 mm) ve preoperatif basamaklanma (1,9 mm) açısından diğer gruplara kıyasla çok daha ciddi kırık özelliklerine sahip olduğu saptanmıştır. Çok değişkenli regresyon analizleri; başlangıçtaki kırık şiddeti ve OA gelişimi kontrol edildiğinde, tercih edilen cerrahi yöntemin tek başına fonksiyonel sonuçlar üzerinde bağımsız ve anlamlı bir etkisinin olmadığını göstermiştir. Hastaların uzun dönem fonksiyonel başarısını belirleyen en güçlü bağımsız risk faktörünün postoperatif OA derecesi olduğu tespit edilmiştir. Preoperatif eklem basamaklanması, artan fragman boyutu ve hasta yaşı kötü fonksiyonel skor (AOFAS <80) için anlamlı klinik prediktörler olarak bulunmuştur. Ayrıca yapılan ROC analizinde, fragman boyutunun 6,7 mm ve üzerinde olmasının ileri evre OA gelişimi açısından risk teşkil ettiği doğrulanmıştır. Sonuç: Posterior malleol kırıklarının tedavisinde kullanılan farklı fiksasyon yöntemleri ile konservatif yaklaşım arasında, kırığın ciddiyeti ve morfolojisi dışlandığında, hastaların fonksiyonel sonuçları bakımından anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır. Gruplar arasında gözlenen klinik skor farklılıkları, büyük ölçüde cerrahi endikasyon yanlılığından ve kırığın başlangıçtaki şiddetinden kaynaklanmaktadır. Cerrahi tedavide klinik başarı için temel strateji, seçilen implant türünden bağımsız olarak eklem uyumunun kusursuz bir şekilde sağlanması ve uzun dönemde dejeneratif OA gelişiminin önlenmesi olmalıdır.
Özet (Çeviri)
Objective: The aim of this study is to evaluate the long-term clinical and radiological outcomes of different surgical fixation methods (AP screw, PA screw, posterior plate, indirect fixation, and non-fixation) in patients treated for posterior malleolus fractures. Additionally, it aims to determine the effects of reduction quality, preoperative step-off, and fragment size on the development of post-traumatic osteoarthritis (OA). Materials and Methods: A total of 136 patients who underwent surgical treatment between January 2019 and January 2025 and had a minimum clinical follow-up of 12 months were included in this retrospective cohort study. The mean age of the patients was 44.7 years, and the median follow-up period was 17.5 months. Cases were divided into five groups based on the surgical technique applied to the posterior malleolus: AP screw (n=22), PA screw (n=30), posterior plate (n=28), indirect fixation (n=44), and non-fixation (n=12). Functional evaluations were performed using the AOFAS and OMAS scoring systems. Radiographic analyses included preoperative fragment size, intra-articular step-off, Haraguchi classification, medial clear space (MCS), talocrural angle, tibiofibular overlap, and Kellgren-Lawrence (K-L) osteoarthritis staging. Statistical evaluations were conducted using non-parametric tests, robust linear regression, ordinal logistic regression, and ROC analysis. Results: Univariate analysis revealed statistically significant differences in AOFAS and OMAS scores among surgical groups (p<0.001). The highest functional scores were observed in the non-fixation group (median AOFAS 100), while the lowest scores were in the posterior plate group (median AOFAS 88). However, it was determined that the posterior plate group had significantly more severe fracture characteristics regarding fragment size (median 12.9 mm) and preoperative step-off (1.9 mm) compared to other groups. Multivariate regression analysis demonstrated that when initial fracture severity and OA development were controlled, the chosen surgical method had no independent or significant effect on functional outcomes. Postoperative OA grade was identified as the strongest independent risk factor for long-term functional success. Preoperative intra-articular step-off, increasing fragment size, and patient age were found to be significant clinical predictors of poor functional scores (AOFAS <80). ROC analysis confirmed that a fragment size of 6.7 mm or larger posed a significant risk for the development of advanced-stage OA. Conclusion: There is no significant difference in functional outcomes between various fixation methods and conservative management in the treatment of posterior malleolus fractures when initial fracture severity and morphology are excluded. The observed clinical score differences are largely due to surgical indication bias and the severity of the initial injury. The fundamental strategy for clinical success should be achieving anatomical joint congruity and preventing long-term degenerative OA, regardless of the chosen implant type.
Benzer Tezler
- Cerrahi tedavi uygulanan ayak bileği kırıklarında posterior malleol fragman tespitinin klinik ve radyolojik sonuçlara etkisi
The effect of posterior malleol fragment detection on clinical and radiological results in ankle fractures undergoing surgical treatment
MESUT DEMİRKOPARAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Ortopedi ve TravmatolojiEge ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SALİH KEMAL AKTUĞLU
- Posterior malleol kırıklarının ayak bileği stabilitesindeki etkisinin sonlu elemanlar modellemesi ile incelenmesi
Finite element analysis of the effect of posterior malleolar fractures on ankle joint stability
MEHMET BAYRAM ÇAKIR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. CELAL BOZKURT
- Kemik modellerinde oluşturulan posterior malleol kırıklarında plakla tespit ve vida ile tespitin biyomekanik olarak karşılaştırılması
Biomechanic comparison of plate fixing and screw fixing in posterior malleol fractures created in bone models
SERHAT KEŞKEK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. AHMET ADNAN KARAARSLAN
- Lateral malleol kırıklarında açık ve minimal invaziv tespit yapılan hastaların karşılaştırılması
Comparison of patients who underwent open and minimally invasive fixation in lateral malleolar fractures
EMRE KURT
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Ortopedi ve TravmatolojiGiresun ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. KÜRŞAD AYTEKİN
- Haraguchi tip II posterior malleol kırıklarının diğer posterior malleol kırıklarına göre kötü prognozlu olmasının sebebi talusta meydana gelen kıkırdak hasarı mı?
Is the reason for the poor prognosis of haraguchi type II posterior malleolar fractures compared to other posterior malleolar fractures the cartilage damage occurring in the talus?
FURKAN TÜRK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. İBRAHİM ALPER YAVUZ