Tip 2 diabetes mellitus hastalarında tıkınırcasına yeme bozukluğu sıklığı ve metabolik kontrol ile ilişkisi
Prevalence of binge eating disorder in patients with type 2 diabetes mellitus and its relationship with metabolic control
- Tez No: 1021282
- Danışmanlar: DOÇ. DR. NUSRET YILMAZ
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Beslenme ve Diyetetik, İç Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases, Nutrition and Dietetics, Internal diseases
- Anahtar Kelimeler: Antidiyabetikler, Aşırı yeme bozukluğu, Beslenme bozuklukları, Dengeli beslenme, Diabetes mellitus-tip 2, Diyet-diabetik, Kan şekeri, Karbonhidrat metabolizması, Sağlıklı beslenme, İnsülin direnci, Binge-eating disorder, Nutrition disorders, Balanced nutrition, Diabetes mellitus-type 2, Diet-diabetic, Carbohyrate metabolism, Healthy nutrition, Insulin resistance
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Akdeniz Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, Tip 2 diabetes mellitus (Tip 2 DM) hastalarında tıkınırcasına yeme bozukluğu (TYB) prevalansını belirlemek ve TYB ile sosyodemografik özellikler, antropometrik ölçümler, klinik değişkenler ve metabolik kontrol parametreleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Yöntem: Araştırma Tip 2 DM tanılı 250 hasta ile gerçekleştirildi. Katılımcılardan sosyodemografik bilgiler, antropometrik ölçümler, klinik veriler ve biyokimyasal parametreler elde edildi. TYB, Tıkınırcasına Yeme Ölçeği (TYÖ) kullanılarak değerlendirildi. TYB olan ve olmayan hastaların verileri karşılaştırıldı. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 52 yıl olup %62,8'i kadın, %37,2'si erkektir. TYB prevalansı %8,8 (n=22) olarak saptanmıştır. TYB olanlarda vücut ağırlığı, beden kitle indeksi (BKİ), bel ve kalça çevresi ortalamaları TYB olmayanlara göre anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur (tümü için p<0,001). Boy uzunluğu TYB grubunda daha düşük olup bu fark anlamlıdır (p=0,030); bel/kalça oranı açısından anlamlı fark saptanmamıştır (p=0,350). Oral antidiyabetik (OAD) ilaç ile insülin kullanımı, insülin dozu atlama durumu, kan şekeri ölçüm sıklığı, hipoglisemi varlığı ve egzersiz durumu açısından anlamlı farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Açlık plazma glukozu (APG) ortanca değeri TYB olan bireylerde 90 mg/dL, TYB olmayan bireylerde 122 mg/dL; Hemoglobin A1c (HbA1c) ortanca değeri ise sırasıyla %5,90 ve %6,60 olarak saptanmış olup her iki parametre de TYB olmayan grupta daha yüksek bulunmuştur ve istatistiksel olarak anlamlıdır (sırasıyla p=0,009; p=0,021). Diğer biyokimyasal parametrelerde gruplar arasında anlamlı fark saptanmamıştır (p>0,05). Sonuç: Tip 2 DM hastalarında TYB önemli bir sorun olup özellikle antropometrik ölçümler ile ilişkili bulunmuştur. TYB olan bireylerde APG ve HbA1c düzeylerinin daha düşük olması, bu grupta glisemik kontrolün görece daha iyi olabileceğini düşündürmekle birlikte, bu ilişkinin daha geniş örneklemlerle araştırılması gerektiğini göstermektedir. Diyabet yönetiminde yeme davranışlarının değerlendirilmesi ve multidisipliner yaklaşımların benimsenmesi önemlidir.
Özet (Çeviri)
Objective: The aim of this study was to determine the prevalence of binge eating disorder (BED) in patients with type 2 diabetes mellitus (Type 2 DM) and to examine the relationship between BED and sociodemographic characteristics, anthropometric measurements, clinical variables, and metabolic control parameters. Method: The study was conducted with 250 patients diagnosed with Type 2 DM. Sociodemographic information, anthropometric measurements, clinical and biochemical parameters were obtained from the participants. BED was assessed using the Binge Eating Scale (BES). Data from patients with and without BED were compared. Results: The mean age of the participants was 52 years, with 62.8% being female and 37.2% male. The prevalence of BED was found to be 8.8% (n=22). Body weight, body mass index (BMI), waist and hip circumference were significantly higher in those with BED compared to those without BED (p<0.001 for all). Height was significantly lower in the BED group (p=0.030); no significant difference was found in waist/hip ratio (p=0.350). No significant differences were found in oral antidiabetic (OAD) medication use, insulin use, missed insulin doses, frequency of blood glucose measurements, presence of hypoglycemia, and exercise status (p>0.05). The median fasting plasma glucose (FPG) level was 90 mg/dL in individuals with BED and 122 mg/dL in individuals without BED; the median HbA1c level was 5.90% and 6.60%, respectively. Both parameters were found to be higher in the non-BED group and were statistically significant (p=0.009; p=0.021, respectively). No significant differences were found between the groups in other biochemical parameters (p>0.05). Conclusion: BED is a significant problem in patients with type 2 DM and is particularly associated with anthropometric measurements. Lower FPG and HbA1c levels in individuals with BED may indicate relatively better glycemic control; however, this relationship should be investigated with larger samples. Assessing eating behaviors and adopting multidisciplinary approaches are important in diabetes management.
Benzer Tezler
- Tip 2 diyabet hastalarında tıkınırcasına yeme bozukluğu ve gece yeme sendromu sıklığı; depresyon ve glisemik kontrol ile ilişkisi
The prevalence of binge eating disorder and hight eating syndrome in type 2 diabetes patients; depression and relationship with glycemic control
YÜSRA KORKMAZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
PsikiyatriBursa Uludağ ÜniversitesiRuh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SALİH SAYGIN EKER
- Tip 2 diyabetli bireylerin yeme tutum ve davranışları ile yaşam kalite düzeylerinin belirlenmesi
Determination of eating behaviour, attitude and life quality level of type 2 diabetic individuals
SERAP GÜZEL
Yüksek Lisans
Türkçe
2014
Beslenme ve DiyetetikBaşkent ÜniversitesiBeslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GÜL KIZILTAN
- Tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda yeme bozukluklarının araştırılması ve hipoglisemi farkındalığı ile ilişkisinin değerlendirilmesi
Investigation of eating disorders in patients with TYPE 2 diabetus mellitus and the evaluation of their relationship with hypoglycemia awareness
LÜTFİYE KODAZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Aile HekimliğiSağlık Bilimleri ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. OKCAN BASAT
- Tip 2 diabetes mellitus hastalarında visseral ve subkutan adipoz doku 11 beta hidroksi-steroid dehidrojenaz ve hegzoz 6-fosfat dehidrojenaz enzimlerinin gen ekspresyon farklılığı
Visceral and subcutaneous adipose itsue 11-beta-hydroxysteroid dehydrogenase and hexose-6- phosphate dehydrogenase gene expression in patients with type 2 diabetes mellitus
GÖKHAN ÜÇKAYA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2006
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıGataİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. AHMET ÇORAKÇI