Geri Dön

Schmittyen perspektifle 20. yüzyıl Türkiye'sinde ideolojik bölünmeler ve devletin toplumu homojenleştirme çabaları

From a Schmittian perspective, ideological divisions and the state's efforts to homogenize society in 20th century Türkiye

  1. Tez No: 1021356
  2. Yazar: SAMET KOCAMAN
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ CELAL ORAL ÖZDEMİR
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Siyasal Bilimler, Political Science
  6. Anahtar Kelimeler: Türkiye, Çatışma, Türkiye, Conflict
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu çalışmada, Carl Schmitt'in“siyasal”kavramı baz alınarak Türkiye Cumhuriyeti'nin XX. yüzyıl siyasi tarihinde devletin dışladığı unsurlar“iç düşman”kategorisinde ele alınmış ve devletin toplumu homojenleştirme çabaları incelenmiştir. Schmitt'in“siyasal olan ve iç düşman”kavramları başta olmak üzere; Giorgio Agamben'in“kutsal insan”kuramı, Ernesto Laclau'nun“popülizm”kuramı, Jacques Rancière'in“uyuşmazlık”kuramı ve Chantal Mouffe'un“agonistik siyaset”kuramı, çalışmanın kuramsal çerçevesini oluşturmaktadır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise Türkiye'nin iç düşman kategorisi içerisinde İslamcılık, Kürt siyasal hareketi, Alevilik ve Komünizm ön plana çıkmaktadır. Bu dört unsurun neden ve nasıl devlet tarafından ötekileştirildiği ve Schmittyen anlamda iç düşman olarak kategorize edildiği ise söz konusu zaman dilimi içerisinde ele alınmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise Türkiye'nin dış düşmanları belirlenmiş ve Türkiye'nin dış politikası ele alınmıştır. İkinci Dünya Savaşı'nın yarattığı büyük zaiyat sonrasında devletler, topyekûn bir savaş ve büyük yıkımlardan uzak durarak yaşanan krizleri barışçıl yöntemlerle çözme kararı almışlardır. Türkiye de sorunları barışçıl yöntemlerle çözmek için çabalamış, ancak ülke içerisindeki siyasal-ideolojik gruplar, dış politikada Türkiye'nin yaşadığı krizleri kullanarak ülke içerisinde ötekileştirmeye ve antagonistik siyaseti sürdürmeye devam etmişlerdir. Bu bağlamda Türk dış politikası, iç siyaseti şekillendirmiş ve toplumsal düzeyde dost-düşman siyasetini kuvvetlendirmiştir.

Özet (Çeviri)

This study examines the elements excluded by the state throughout the political history of the Republic of Türkiye in the 20th century as“internal enemies”, drawing on Carl Schmitt's concept of the political, and analyzes the state's efforts to create a homogeneous society. The theoretical framework of the study is primarily based on Schmitt's concepts of the political and the internal enemy, while also incorporating Giorgio Agamben's theory of Homo Sacer, Ernesto Laclau's theory of populism, Jacques Rancière's theory of dissensus, and Chantal Mouffe's theory of agonistic politics. In the second chapter, Islamism, the Kurdish political movement, Alevism, and communism are examined as the principal categories of Türkiye's internal enemies. The chapter analyzes why and how these four groups were othered by the state and classified as internal enemies in the Schmittian sense during the period under examination. The third chapter identifies Türkiye's principal external enemies and examines the country's foreign policy within this framework. Following the devastating consequences of the Second World War, states generally sought to avoid total war and large-scale destruction by resolving international crises through peaceful means. Türkiye likewise pursued peaceful methods in addressing foreign policy disputes. Nevertheless, domestic political and ideological groups continued to exploit foreign policy crises involving Türkiye in order to reinforce processes of othering within the country and sustain antagonistic politics. In this context, Turkish foreign policy not only influenced the country's domestic political landscape but also strengthened friend–enemy distinctions at the societal level.

Benzer Tezler

  1. Umutsuzluk çağında Schmittçi 'politik olan' kavramsallaştırmasını yeniden düşünmek: Derrida, Nancy, Stiegler

    Rethinking Schmittean conceptualization of 'the political' in times of despair: Derrida, Nancy, Stiegler

    ELİFSU TANYERİ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Siyasal BilimlerHacettepe Üniversitesi

    Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. RUHTAN YALÇINER

  2. Identity, interest, and politics: The rise of Kurdish associational activism and the contestation of the state in Turkey

    Kimlik, çıkar ve siyaset: Türkiye'de Kürt çıkar örgütlerinin yükselişi ve devletin mücadele alanına dönüşmesi

    AZER KILIÇ

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    2013

    Siyasal BilimlerBoğaziçi Üniversitesi

    Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYŞE HALE KAVALA

  3. Siyasal kavramı, siyasal birliğin yapısı ve düşmanlık formları: Schmittyen bir Türkiye okuması (1973-1980)

    The concept of the political, structure of political unity and forms of enmity: A Schmittian reading of Türkiye (1973-1980)

    TURGAY KAHVECİ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Siyasal BilimlerAnkara Üniversitesi

    Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NAZAN ÇİÇEK

  4. A critique of Schmittian concept of neutrality via the mirror stage

    Ayna evresi üzerinden Schmittyen tarfsızlık kavramının bir eleştirisi

    HARUN BOZOĞLU

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2023

    FelsefeOrta Doğu Teknik Üniversitesi

    Felsefe Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ JAMES EDMOND CARR GRIFFITH

  5. Carl Schmitt'in politik felsefesi açısından modern Türkiye'de güçlü devlet kavramı

    The concept of the strong state in modern Turkey in the terminology of Carl Schmitt's political philosophy

    BÜNYAMİN BEZCİ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    Kamu YönetimiUludağ Üniversitesi

    Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. ALİ YAŞAR SARIBAY