Beyazlatılmış dentine adezivin bağlanma stabilitesinde yeşil çay kateşinlerinin etkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effect of green tea catechins on the bond stability of adhesives to bleached dentin
- Tez No: 1021478
- Danışmanlar: PROF. DR. MUHAMMET KARADAŞ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
- Anahtar Kelimeler: Beyazlatma, Dentine Bağlanması, Epigallokateşin-3-gallat, EGCG, Antioksidan, Universal Adeziv, Bağlanma Dayanımı, Dönüşüm Derecesi, Nanosızıntı, Bleaching, Dentin Bonding, Epigallocatechin-3-gallate, EGCG, Antioxidant, Universal Adhesive, Bond Strength, Degree of Conversion, Nanoleakage
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi
- Enstitü: Diş Hekimliği Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Restoratif Diş Tedavisi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu in vitro çalışmanın amacı, farklı solüsyonlarda çözünmüş yeşil çay kateşini olan EGCG'nin bir universal adezivin beyazlatılmış dentine 24 saat sonraki ve 6 ay yapay yaşlandırma sonrasındaki bağlanma dayanımına etkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada 240 adet çürüksüz insan üçüncü molar dişi; makaslama bağlanma dayanımı (SBS) testi (n=160), dönüşüm derecesi (DC) analizi ve nanosızıntı analizi (n=80) için gruplandırıldı. Dentin yüzeyleri açığa çıkarıldıktan sonra örnekler; pozitif kontrol, negatif kontrol, 2 hafta bekleme, %10 SA, %1 EGCG/su, %10 SA/DMSO, %1 EGCG/DMSO ve %0,5 EGCG/DMSO olmak üzere 8 gruba ayrıldı. Beyazlatma işlemi %35 HP ile uygulandı. Daha sonra örnekler adeziv uygulama moduna göre self-etch (SE) ve etch-and-rinse (E&R) olarak iki alt gruba (n = 20) ayrıldı. Antioksidan ajanlar 10 dk uygulandıktan sonra universal adeziv uygulanarak kompozit rezin restorasyonlar gerçekleştirildi. SBS testleri 24 saat ve 6 ay yapay yaşlandırma sonrası değerlendirildi. Kırılma tipleri stereomikroskopla değerlendirildi. DC mikro-Raman spektroskopisi ile, nanosızıntı ise taramalı elektron mikroskobu ile analiz edildi. Elde edilen veriler, bağlanma dayanımı için üç yönlü varyans analizi (ANOVA), DC için iki yönlü ANOVA ve uygun post-hoc Tukey çoklu karşılaştırma testleri kullanılarak analiz edildi (p<0,05). Bulgular: İstatistiksel analizler; grup (p<0,001) ve adeziv uygulama modunun (p<0,001) SBS üzerinde anlamlı etkisi olduğunu gösterirken, yaşlandırma işlemi SBS'yi etkilemedi (p>0,05). Negatif kontrol grubu en düşük SBS değerini gösterirken; beyazlatma sonrası iki hafta bekleme grubu ve bazı antioksidan uygulanan gruplarda daha yüksek değerler elde edildi. SE modunda, antioksidan uygulaması 24 saat sonra SBS'yi önemli derecede iyileştirmedi. 6 ay sonra, %1 EGCG, pozitif kontrol grubuyla karşılaştırılabilir SBS sağlarken, SA sağlamadı. E&R modunda hem EGCG hem de SA, SBS'yi önemli ölçüde artırarak pozitif kontrol grubunun değerlerine benzer değerler sağladı. Antioksidan uygulanan tüm gruplarda E&R modu, SE moduna kıyasla daha yüksek bağlanma dayanımı gösterdi. Kırılma tipi analizinde, hem 24 saat hem de 6 aylık örneklerde en sık görülen kırılma tipi adeziv kırılma olarak belirlendi. DC analizinde yalnızca grup faktörü anlamlı bulundu (p<0,001); negatif kontrol grubu en düşük değerleri gösterdi. EGCG ve SA uygulamaları, çözücü tipi ve konsantrasyondan bağımsız olarak DC'yi anlamlı düzeyde etkilemedi (p>0,05). Nanosızıntı analizinde başlangıçta negatif kontrol grubunda E&R modunda daha belirgin gümüş birikimi gözlenirken, 6 aylık yaşlandırma sonunda tüm gruplarda gümüş penetrasyonu arttı. Sonuç: EGCG, beyazlatma sonrası azalan dentin bağlanma dayanımının iyileştirilmesinde ve uzun dönem bağlanma stabilitesinin korunmasında SA'ya alternatif bir ajan olabilir.
Özet (Çeviri)
Objective: The aim of this in vitro study was to evaluate the effect of EGCG, a green tea catechin dissolved in different solutions, on the bond strength of a universal adhesive to bleached dentin after 24 hours and after 6 months of artificial aging. Material and Method: In this study, 240 sound human third molar teeth were allocated for shear bond strength (SBS) testing (n=160), degree of conversion (DC) analysis, and nanoleakage analysis (n=80). After exposing the dentin surfaces, the specimens were divided into 8 groups: positive control, negative control, 2-week waiting period, 10% SA, 1% EGCG/water, 10% SA/DMSO, 1% EGCG/DMSO, and 0.5% EGCG/DMSO. The bleaching procedure was performed using 35% HP. The specimens were then divided into two subgroups according to adhesive application mode as self-etch (SE) and etch-and-rinse (E&R) (n=20). Following the application of antioxidant agents for 10 min, composite resin restorations were performed using a universal adhesive. SBS tests were evaluated after 24 hours and 6 months of artificial aging. Failure modes were evaluated using a stereomicroscope. DC was analyzed by micro-Raman spectroscopy, while nanoleakage was evaluated using scanning electron microscopy. The obtained data were analyzed using three-way analysis of variance (ANOVA) for bond strength, two-way ANOVA for DC, and appropriate post-hoc Tukey multiple comparison tests (p<0.05). Results: Statistical analyses showed that both group (p<0.001) and adhesive application mode (p<0.001) had significant effects on SBS, whereas the aging procedure did not affect SBS (p>0.05). The negative control group showed the lowest SBS values, while the 2-week waiting group and some antioxidant-treated groups exhibited higher values after bleaching. In SE mode, antioxidant application did not significantly improve SBS after 24 hours. After 6 months, 1% EGCG provided SBS values comparable to the positive control group, whereas SA did not. In E&R mode, both EGCG and SA significantly increased SBS and produced values similar to those of the positive control group. In all antioxidant-treated groups, the E&R mode demonstrated higher bond strength than the SE mode. Failure mode analysis revealed that adhesive failure was the most frequently observed failure type in both the 24-hour and 6-month specimens. In DC analysis, only the group factor was found to be significant (p<0.001), with the negative control group showing the lowest values. EGCG and SA applications did not significantly affect DC regardless of solvent type or concentration (p>0.05). In the nanoleakage analysis, more pronounced silver deposition was observed in the negative control group in E&R mode at baseline, whereas silver penetration increased in all groups after 6 months of aging. Conclusion: EGCG may be an alternative agent to SA for improving the reduced dentin bond strength after bleaching and for maintaining long-term bond stability.
Benzer Tezler
- Farklı beyazlatma maddelerinin dentin mikrosertliği üzerine etkisi
Effect of different intracoronal bleaching agents on dentin microhardness
HATİCE MİRAY UYAN
- Çeşitli intrakoronal beyazlatma ajanları ve tekniklerinin beyazlatma etkinliklerinin spektrofotometrik analiz yöntemiyle ın-vıtro olarak karşılaştırılması
An in vitro comparasion of effectiveness of various bleaching agents and intracoronal bleaching techniques using spectrophotometric measurements
MERİÇ KARAPINAR KAZANDAĞ
- Farklı CAD-CAM materyalleri kullanılarak beyazlatılmış dişlere uygulanan lamina restorasyonlarının renk değişimlerinin In-Vitro olarak incelenmesi
Color change of CAD-CAM materials used in laminate veneer restorations applied to bleached teeth
BUSE ATAK AY
Doktora
Türkçe
2024
Diş HekimliğiMarmara ÜniversitesiProtetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ŞEBNEM BEGÜM TÜRKER
- Hidrojen peroksit ile ağartılmış ve optik beyazlatılmış pamuklu kumaşlarda görülen sararmanın incelenmesi
Başlık çevirisi yok
GÜLAY KOCABAŞ
Yüksek Lisans
Türkçe
1996
Tekstil ve Tekstil Mühendisliğiİstanbul Teknik ÜniversitesiDOÇ.DR. HABİB DAYIOĞLU
- Farklı CAD-CAM materyalleri kullanılarak beyazlatılmış dişlere uygulanan laminate veneer restorasyonlarının kırılma dayanımlarının in-vitro olarak incelenmesi
In-vitro investigation of the fracture strength of laminate veneer restorations applied to bleached teeth using different CAD-CAM materials
ZELİHA TAŞTAN
Diş Hekimliği Uzmanlık
Türkçe
2022
Diş HekimliğiMarmara ÜniversitesiProtetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ŞEBNEM BEGÜM TÜRKER