Geri Dön

Tikagrelor ilişkili dispnenin önlenmesinde fan uygulamasının etkisi

The effect of fan application in the prevention of ticagrelor-associated dyspnea

  1. Tez No: 1022828
  2. Yazar: EMİNE TUĞBA YORULMAZ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. ARZU ERKOÇ
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Hemşirelik, Nursing
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: İç Hastalıkları Hemşireliği Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu araştırma, akut koroner sendrom tanısıyla tikagrelor tedavisi başlanan hastalarda gelişen dispne üzerine fan uygulamasının etkisini değerlendirmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Yöntem: Araştırma randomize kontrollü deneysel tasarımda yürütülmüştür. Çalışmaya, bir üniversite hastanesinin Koroner Yoğun Bakım Ünitesi'nde izlenen ve tikagrelor tedavisi başlanan toplam 110 hasta dahil edilmiştir. Katılımcılar rastgele yöntemle girişim (n=55) ve kontrol (n=55) gruplarına atanmıştır. Girişim grubuna standart bakımın yanı sıra fan uygulaması uygulanırken, kontrol grubuna yalnızca standart bakım verilmiştir. Veriler; Hasta Tanılama Formu, Modifiye Borg Skalası ve pulse oksimetre kullanılarak toplanmıştır. Dispne şiddeti, dispne atak sayısı, kalp tepe atım hızı ve periferik oksijen satürasyonu değerleri tikagrelor uygulaması öncesinde (T0) ve sonrasında 30., 60. ve 120. dakikalarda değerlendirilmiştir. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, Mann–Whitney U testi, Friedman testi, Ki-kare testi ve grup × zaman etkileşimini değerlendirmek amacıyla doğrusal karma model analizi kullanılmıştır. Bulgular: Başlangıç ölçümünde gruplar arasında dispne şiddeti ve dispne atak sayısı açısından anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,05). İzlem sürecinde ise 30., 60. ve 120. dakika ölçümlerinde girişim grubunda dispne şiddeti ve dispne atak sayısının kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde daha düşük olduğu belirlenmiştir (p<0,05). Kalp tepe atım hızı açısından yalnızca başlangıç ölçümünde gruplar arasında anlamlı fark bulunurken, izlem sürecindeki ölçümlerde anlamlı farklılık saptanmamıştır (p>0,05). Periferik oksijen satürasyonu değerleri açısından 60. ve 120. dakika ölçümlerinde girişim grubunda kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek değerler belirlenmiştir (p<0,05); ancak gözlenen mutlak değişim yaklaşık %1 ile sınırlı kalmıştır. Doğrusal karma model analizi, dispne şiddeti ve dispne atak sayısı açısından grup × zaman etkileşiminin anlamlı olduğunu göstermiştir (p<0,05). Araştırma süresince fan uygulamasına bağlı herhangi bir advers olay veya istenmeyen etki gözlenmemiştir. Sonuç: Bu çalışma, fan uygulamasının tikagrelor ilişkili dispne şiddeti ve dispne atak sayısını azaltmada etkili, güvenli ve kolay uygulanabilir bir non-farmakolojik girişim olduğunu göstermektedir. Kalp tepe atım hızı ve periferik oksijen satürasyonu açısından klinik olarak anlamlı bir iyileşme gösterilememiştir. Bulgular, fan uygulamasının etkisinin oksijenizasyonu artırmaktan çok dispne algısının nörosensöryel modülasyonu yoluyla ortaya çıktığını düşündürmektedir. Bu doğrultuda fan uygulamasının, tikagrelor ilişkili dispne yönetiminde destekleyici bir hemşirelik girişimi olarak klinik uygulamalarda kullanılabileceği düşünülmektedir.

Özet (Çeviri)

Aim: This study was conducted to evaluate the effect of fan therapy on ticagrelor-associated dyspnea in patients with acute coronary syndrome initiating ticagrelor treatment. Methods: This randomized controlled experimental study included 110 patients admitted to the Coronary Intensive Care Unit of a university hospital who initiated ticagrelor therapy. Participants were randomly assigned to either the intervention group (n = 55) or the control group (n = 55). In addition to standard care, patients in the intervention group received fan therapy, whereas those in the control group received standard care alone. Data were collected using the Patient Identification Form, the Modified Borg Scale, and a pulse oximeter. Dyspnea severity, number of dyspnea episodes, heart rate, and peripheral oxygen saturation were assessed before ticagrelor administration (T0) and at 30, 60, and 120 minutes after administration. Data were analyzed using descriptive statistics, the Mann–Whitney U test, the Friedman test, the chi-square test, and linear mixed-effects model analysis to evaluate the group × time interaction. Results: No significant differences were observed between the groups in dyspnea severity or the number of dyspnea episodes at baseline (p > 0.05). During follow-up, dyspnea severity and the number of dyspnea episodes were significantly lower in the intervention group than in the control group at 30, 60, and 120 minutes (p < 0.05). A significant between-group difference in heart rate was observed only at baseline, whereas no significant differences were found during follow-up assessments (p > 0.05). Peripheral oxygen saturation values were significantly higher in the intervention group than in the control group at 60 and 120 minutes (p < 0.05); however, the absolute increase was limited to approximately 1%. Linear mixed-effects model analysis demonstrated a significant group × time interaction for both dyspnea severity and the number of dyspnea episodes (p < 0.05). No adverse events or undesirable effects related to fan therapy were observed throughout the study. Conclusion: This study demonstrates that fan therapy is an effective, safe, and easily applicable non-pharmacological intervention for reducing the severity and frequency of ticagrelor-associated dyspnea. No clinically meaningful improvement was observed in heart rate or peripheral oxygen saturation. These findings suggest that the beneficial effects of fan therapy are more likely mediated through neurosensory modulation of dyspnea perception rather than by improving oxygenation. Therefore, fan therapy may be considered a supportive nursing intervention for the management of ticagrelor-associated dyspnea in clinical practice.

Benzer Tezler

  1. Akut koroner sendrom hastalarında tikagrelor veya klopidogrelin atriyum fibrilasyonu gelişimindeki elektro-ekokardiyografik öngördürücüler üzerine etkilerinin araştırılması

    Investigation of electro-echocardiographic predictors of atrial fibrillation in patients with acute coronary syndrome using ticagrelor or clopidogrel

    ENGİN ALGÜL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    KardiyolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    UZMAN HAMZA SUNMAN

  2. Akut koroner sendrom hastalarında tikagrelor'un koroner anjiyografi sonrası kontrast nefropati gelişimine etkisi

    The effect of ticagrelor on the development of contrast-induced nephropathy following coronary angiography in patients with acute coronary syndrome

    GÖKHAN CABRİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    KardiyolojiTokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ SEFA ERDİ ÖMÜR

  3. Akut koroner sendrom hastalarında potent oral antiagregan tedavilerin sol kalp fonksiyonlarına ve karotis intima media kalınlığı üzerine olan etkilerinin karşılaştırılması

    Comparison of the effects of potent oral antiagregan therapies on left heart functions and intima-media thickness of common carotid artery in acute coronary syndrome patients

    SİNAN SAYMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    KardiyolojiMarmara Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MURAT SÜNBÜL

  4. Primer perkütan koroner girişim uygulanan akut koroner sendromlu hastalarda ikili antiplatelet tedaviye ek olarak absiksimab uygulanmasının kısa ve uzun dönem klinik sonuçlar üzerine etkisi

    The short and long-term clinical effect of abciximab in addition to P2y12 inhibitor therapy in patients with acute coronary syndrome with primary percutaneous intervention

    ONUR ALTINKAYA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    KardiyolojiAtatürk Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUHAMMED HAKAN TAŞ

  5. Karotis arter stentleme yapılan hastalarda rutin asetilsalisilik asit ve klopidogrel direnci bakılması akut stent trombozunu azaltmada maliyet etkin bir yöntem midir? retrospektif maliyet etkinlik analizi

    Can routine acetylsalicylic acid (ASA) clopidogrel resistance testing in patients undergoing carotid artery stenting prevent acute stent thrombosis? a retrospecti̇ve cost effectivness analysis

    MUHAMMED RIDVAN ERSOYSAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    KardiyolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ŞAKİR ARSLAN