Geri Dön

Kök kanal tedavisinin yenilenmesinde farklı final irrigasyon solüsyonları ve farklı irrigasyon aktivasyon yöntemlerinin biyoseramik esaslı kök kanal patının dentin tübüllerine penetrasyonu üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi

Evaluation of the effect of different final irrigation solutions and irrigation activation methods on the penetration of bioceramic-based root canal sealer into dentinal tubules during root canal retreatment

  1. Tez No: 1024133
  2. Yazar: GİZEM KULA SEVİNÇ
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ MERVE IŞIK AYDIN
  4. Tez Türü: Diş Hekimliği Uzmanlık
  5. Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
  6. Anahtar Kelimeler: Endodonti, Yeniden tedavi, Endodontics, Retreatment
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi
  10. Enstitü: Diş Hekimliği Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Endodonti Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Endodonti Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu çalışmanın amacı biyoseramik kanal patı kullanılarak obture edilmiş dişlerde tedavinin yenilenmesi (retreatment) sırasında farklı final irrigasyon solüsyonları (QMix ve MTAD) ile farklı irrigasyon aktivasyon yöntemlerinin (standart iğne irrigasyonu (Sİİ), pasif ultrasonik irrigasyon (PUİ), foton ile indüklenmiş fotoakustik akış (PIPS) ve şok dalgası ile geliştirilmiş emisyon fotoakustik akış (SWEEPS)) kombinasyonlarının biyoseramik esaslı kök kanal patının uzaklaştırılmasını takiben yeniden yerleştirilen kanal patının dentin tübüllerine penetrasyonu üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesidir. Mevcut çalışmaya ovallik dereceleri birbirine yakın ve tek kanala sahip 48 adet mandibular premolar diş dahil edilmiştir. Dişler kök boyu 15 mm olacak şekilde standardize edilmiştir. Kök kanalları ilk aşamada T-endo Must (Dentac, İstanbul, Türkiye) döner eğeleri kullanılarak m40'a kadar prepare edildi ve %0,1 floresin sodyum ile işaretlenmiş biyoseramik esaslı kök kanal patıyla obturasyon tamamlandı. On dört günlük bekleme süresinin ardından mevcut kök kanal dolgusu ProTaper Universal Retreatment eğeleri (Dentsply Maillefer, Ballaigues, İsviçre) ile uzaklaştırıldı ve kanal T-endo Must resiprokal eğeleri kullanılarak m50'ye kadar genişletildi. Ardından örnekler final irrigasyon protokolüne göre rastgele 8 gruba ayrıldı. İkinci aşamada ise %0,1 rodamin b ile işaretlenmiş biyoseramik esaslı kök kanal patıyla obturasyon tamamlandı. Dişlerden apikal foramen itibariyle 2 mm, 5 mm ve 8 mm seviyelerinde olacak şekilde 1 mm'lik horizontal kesitler alındı. Kesitlerden konfokal lazer taramalı mikroskop (KLTM) ile görüntüler elde edildi. Bu görüntüler üzerinde Image J programı yardımıyla maksimum tübül penetrasyon alanı, maksimum tübül penetrasyon derinliği ve penetrasyon oranı hesaplandı. Elde edilen veriler üzerinden istatistiksel analiz yapıldı. Maksimum penetrasyon alanı açısından apikal bölgede gruplar arasında anlamlı fark bulunmazken (p>0,05), orta ve koronal bölgelerde irrigasyon aktivasyon tekniğinin anlamlı etkisi olduğu belirlendi (p<0,05). Koronal bölgede özellikle SWEEPS ve PIPS uygulamaları standart iğne irrigasyonuna göre daha yüksek penetrasyon alanı sağladı; MTAD + SWEEPS kombinasyonu ise en yüksek etkinliği gösterdi (p<0,05). Maksimum penetrasyon derinliği bakımından solüsyon türü anlamlı farklılık oluşturmazken (p>0,05), irrigasyon aktivasyon tekniği tüm seviyelerde etkili bulundu. SWEEPS apikal ve koronal bölgelerde, SWEEPS ile pasif ultrasonik irrigasyon ise orta bölgede standart iğne irrigasyonundan anlamlı derecede daha yüksek penetrasyon derinliği sağladı (p<0,05). İkinci yerleştirilen kök kanal patının ilk yerleştirilen pat alanına oranı bakımından ise gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p>0,05). Sonuç olarak farklı final irrigasyon solüsyonlarının biyoseramik esaslı kök kanal patının yeniden dentin tübüllerine penetrasyonu üzerine benzer etki gösterdiği, buna karşın irrigasyon aktivasyon yöntemlerinin penetrasyonu artırmada daha belirleyici olduğu görülmüştür. Özellikle SWEEPS aktivasyonu, biyoseramik esaslı kök kanal patının dentin tübüllerine penetrasyonunu arttırarak retreatment sonrası yeniden obturasyonda avantaj sağlayabilecek umut verici bir yöntem olarak değerlendirilmiştir.

Özet (Çeviri)

The aim of this study was to evaluate the effects of different final irrigation solutions (QMix and MTAD) combined with different irrigation activation techniques, including conventional needle irrigation (CNI), passive ultrasonic irrigation (PUI), photon-induced photoacoustic streaming (PIPS), and Shock Wave-Enhanced Emission Photoacoustic Streaming (SWEEPS), on the dentinal tubule penetration of a newly placed bioceramic root canal sealer following the removal of the existing bioceramic sealer during root canal retreatment. Forty-eight single-rooted mandibular premolar teeth with similar canal ovality were included in the study. The specimens were standardized to a root length of 15 mm. Root canals were initially prepared up to size M40 using the T-endo Must reciprocal file system (Dentac, Istanbul, Türkiye) and obturated with a bioceramic root canal sealer labeled with 0.1% sodium fluorescein. After a 14-day storage period, the existing root canal filling was removed using ProTaper Universal Retreatment files (Dentsply Maillefer, Ballaigues, Switzerland), and the canals were enlarged to size m50 using the T-endo Must reciprocal file system (Dentac). Subsequently, the samples were randomly divided into 8 groups according to the final irrigation protocol. In the second stage, obturation was completed using a bioceramic-based root canal sealer labeled with 0.1% rhodamine B. Horizontal sections, 1 mm in thickness, were obtained at 2, 5, and 8 mm from the apical foramen. Images of the sections were acquired using confocal laser scanning microscopy (CLSM). Maximum dentinal tubule penetration area, maximum penetration depth, and penetration ratio were measured using ImageJ software, and the obtained data were statistically analyzed. No significant differences were observed among the groups in terms of maximum penetration area at the apical level (p>0.05), whereas the irrigation activation technique significantly influenced penetration area at the middle and coronal levels (p<0.05). At the coronal level, PIPS and SWEEPS produced significantly greater penetration areas than conventional needle irrigation, with the MTAD + SWEEPS combination demonstrating the highest penetration values (p<0.05). Regarding maximum penetration depth, the type of irrigation solution did not significantly affect the results (p>0.05), whereas the irrigation activation technique significantly influenced penetration depth at all evaluated levels. SWEEPS resulted in significantly greater penetration depth than conventional needle irrigation at the apical and coronal levels, while both SWEEPS and passive ultrasonic irrigation demonstrated significantly greater penetration depth at the middle level (p<0.05). No statistically significant differences were found among the groups regarding the ratio of the area occupied by the newly placed sealer to that of the initially placed sealer (p>0.05). Within the limitations of this in vitro study, different final irrigation solutions exhibited similar effects on the dentinal tubule penetration of the newly placed bioceramic root canal sealer following retreatment. In contrast, irrigation activation techniques played a more decisive role in enhancing sealer penetration. Among the tested activation methods, SWEEPS showed the most favorable performance and may represent a promising approach for improving dentinal tubule penetration of bioceramic sealers during root canal retreatment.

Benzer Tezler

  1. Kök kanal tedavisinin yenilenmesinde kullanılan farklı irrigasyon solüsyonlarının antimikrobiyal etkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of antimicrobial effect of different irrigation solutions used in root canal retreatment

    İSMAİL İLKER PAMUKÇU

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Diş HekimliğiHatay Mustafa Kemal Üniversitesi

    Endodonti Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. PELİN TÜFENKÇİ

  2. Kök kanal tedavisinin yenilenmesinde kullanılan farklı nikel titanyum döner aletlerin yüzey deformasyonlarının incelenmesi

    Evaluation of surface deformations of different nickel titanium rotary instruments after root canal retreatment

    TAHA ÖZYÜREK

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Diş HekimliğiOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Endodonti Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. EBRU ÖZSEZER DEMİRYÜREK

  3. Kanal tedavisinin yenilenmesinde farklı genişletme ve doldurma tekniklerinin mikrosızıntıya etkisi

    The effect of various preparation and obturation techniques during endodontic retreatment on microleakage

    MEHMET EMİN KAVAL

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Diş HekimliğiEge Üniversitesi

    Diş Hastalıkları ve Tedavisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET KEMAL ÇALIŞKAN

  4. Apikal periodontitisli tek köklü daimi dişlerde kanal tedavisinin yenilenmesinde uygulanan farklı dolum tekniklerinin postoperatif ağrı ve radyografik iyileşme üzerine etkilerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the effects of different filling techniques applied in retreatment on postoperative pain and radiographic healing in single rooted permanent teeth with apical periodontitis

    MERVE IŞIK

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Diş HekimliğiBolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi

    Endodonti Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ZELİHA UĞUR AYDIN

  5. Üç farklı Ni-Ti eğe sisteminin kanal tedavisinin yenilenmesindeki etkinliğinin bilgisayarlı mikro-tomografi ile değerlendirilmesi

    Evaluation of the Efficiency of Three Different Ni-Ti File Systems in Renewal of Root Canal Treatment by Computerized Micro-Tomography

    KAAN ÖZ

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Diş HekimliğiEge Üniversitesi

    Endodonti Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET EMİN KAVAL