Ciddi aort kapak darlığı bulunan hastalarda mitral kapak kalsiyum skorunun transkateter aortik kapak implantasyonu sonrası ileti anormallikleri, rezidü mitral yetmezlik ve paravalvüler yetmezlik derecesi ile ilişkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the relationship between mitral valve calcium score and the severity of conduction abnormalities, residual mitral regurgitation, and paravalvular regurgitation in patients with severe aortic valve stenosis following transcatheter aortic valve implantation
- Tez No: 1024323
- Danışmanlar: DOÇ. DR. BİLGE DURAN KARADUMAN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Kardiyoloji, Cardiology
- Anahtar Kelimeler: Aort darlığı, Transkateter aort kapak implantasyonu, Mitral anüler kalsifikasyon, Aortikomitral bileşke kalsifikasyonu, Mitral yetersizliği, Kardiyak bilgisayarlı tomografi, Aort kapak replasmanı, Aort kapak stenozu, Mitral kapak yetmezliği, Mitral valvular apparatus, Aortic stenosis, Transcatheter aortic valve implantation, Mitral annular calcification, Calcification of the aortomitral continuity, Mitral regurgitation, Cardiac computed tomography, Aortic valve replacement, Aortic valve stenosis, Mitral valve insufficiency, Mitral valvular apparatus
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Semptomatik ciddi aort darlığı, yaşlı nüfusun artmasıyla birlikte çağımızın önemli hastalıklarından birisi haline gelmiştir. Transkateter aort kapağı implantasyonu (TAVİ), günümüzde ciddi aort darlığı olan cerrahi açıdan yüksek riskli hastalar için temel tedavi standardı olarak kabul edilmektedir. Mitral anüler kalsifikasyon (MAK) ve beraberinde sıklıkla eşlik eden aortikomitral bileşkenin kalsifikasyonunun derecesi ve lokalizasyonunun; TAVİ uygulanan hastalarda işlem sonrası rezidü mitral yetmezliği, yeni ileti defektleri gelişimi ve paravalvüler leak gelişimi açısından belirleyici olabildiği gösterilmiştir. Bu çalışma; önceden iletim sistemi anormallikleri veya mitral kapağa cerrahi müdahale öyküsü olmayan, ciddi aort darlığı nedeniyle TAVİ uygulanan hastalarda mitral anüler kalsifikasyonun TAVİ'yi takiben mitral yetersizliğin derecesi ve dinamiği üzerindeki etkilerini, yeni ileti defekti gelişimine etkisini ve paravalvüler leak gelişimi üzerine etkisini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışma, mitral anüler kalsifikasyonu bulunan ve kurumumuzda TAVİ uygulanan ardışık hastaların dahil edildiği, retrospektif, tek merkezli, tek kollu, öncesi-sonrası tasarıma sahip gözlemsel kohort çalışması olarak tasarlanmıştır. Çalışmaya uygunluk kriterlerini karşılayan toplam 86 hasta dahil edilmiştir. Hastalara ait demografik özellikler, klinik veriler, ekokardiyografik parametreler ve bilgisayarlı tomografi verileri elektronik tıbbi kayıt sistemi ile görüntüleme arşivlerinden retrospektif olarak elde edilmiştir. TAVİ öncesi ve sonrası mitral yetersizlik derecesindeki değişim, mitral kapak hemodinamikleri ve paravalvüler leak ekokardiyografik inceleme ile, ileti sistemi bozuklukları ise elektrokardiyografik inceleme ile değerlendirilmiştir. MAK ve aortikomitral bileşke kalsifikasyonu, TAVİ öncesinde rutin olarak gerçekleştirilen çok kesitli kardiyak bilgisayarlı tomografide Agatston yöntemi kullanılarak kantitatif olarak değerlendirildi; ayrıca MAK evresi, kalsiyum skoru ve anatomik lokalizasyon sınıflaması kaydedildi. Veriler IBM SPSS Statistics 24.0 yazılımı ile analiz edildi. Uygun durumlarda parametrik ve non-parametrik karşılaştırma testleri, korelasyon analizleri, ROC analizi ve çok değişkenli lojistik regresyon modelleri kullanıldı. Çalışma, kurumumuz etik kurul onayı alındıktan sonra Helsinki Bildirgesi ilkelerine uygun olarak gerçekleştirildi. Bulgular: Çalışmaya toplam 86 hasta dahil edildi. Mitral anüler kalsifikasyon evresi arttıkça TAVİ sonrası rezidüel mitral yetersizlik sıklığının, vena contracta ve efektif regürjitan orifis alanı değerlerinin anlamlı olarak arttığı, ayrıca takip sürecinde mitral kapak maksimum ve ortalama gradyanlarının daha yüksek olduğu saptandı. İleri MAK evresi, mitral yetersizliğinde gerilemenin daha az, kötüleşmenin ise daha sık görülmesi ile ilişkili bulundu. Buna karşın MAK lokalizasyonu ile primer ve sekonder sonlanım noktaları arasında anlamlı ilişki izlenmedi. CMAC varlığı, kalıcı pacemaker gereksinimi gelişen hastalarda anlamlı olarak daha sık saptandı ve çok değişkenli lojistik regresyon analizinde kalıcı pacemaker gereksiniminin bağımsız belirleyicisi olarak bulundu (OR: 19,58; %95 GA: 3,81–100,61; p<0,001). Paravalvüler kaçak gelişimi ile MAK evresi arasında anlamlı ilişki saptanmadı. İleri MAK evresi, rezidüel mitral yetersizlik ve CMAC varlığı bulunan hastalarda fonksiyonel kapasite ve yaşam kalitesindeki iyileşmenin daha sınırlı olduğu görüldü. Sonuç: Mitral anüler kalsifikasyonun kantitatif yükü, TAVİ sonrasında rezidüel mitral yetersizliğin devamı, mitral kapak hemodinamiklerinin bozulması ve klinik iyileşmenin sınırlı kalması ile ilişkili bulunmuştur. Buna karşın aortikomitral bileşke kalsifikasyonu, kalıcı pacemaker gereksiniminin bağımsız belirleyicisi olarak saptanmıştır. Bulgularımız, TAVİ öncesinde rutin olarak gerçekleştirilen kardiyak bilgisayarlı tomografi incelemesi sırasında mitral anüler kalsifikasyonun kantitatif olarak değerlendirilmesinin, işlem sonrası kapak fonksiyonları ve ileti sistemi komplikasyonlarının öngörülmesine katkı sağlayabileceğini düşündürmektedir.
Özet (Çeviri)
Objective: Symptomatic severe aortic stenosis has emerged as a major health burden in the modern era, largely driven by the aging population. Transcatheter Aortic Valve Implantation (TAVI) is currently established as the standard therapeutic approach for patients with severe aortic stenosis who are at high surgical risk. The extent and anatomical distribution of Mitral Annular Calcification (MAC), together with the frequently associated calcification of the aorto-mitral continuity, have been shown to influence post-procedural outcomes, including residual mitral regurgitation, new-onset conduction disturbances, and paravalvular leak in patients undergoing TAVI. This study aimed to investigate the impact of mitral annular calcification on the severity and temporal changes of mitral regurgitation following TAVI, as well as its association with the development of new conduction disturbances and paravalvular leak, in patients undergoing TAVI for severe aortic stenosis without a prior history of conduction system abnormalities or previous surgical intervention involving the mitral valve. Materials and Methods: This retrospective, single-center, single-arm, pre–post observational cohort study included consecutive patients with mitral annular calcification who underwent TAVI at our institution. A total of 86 patients meeting the eligibility criteria were enrolled. Demographic characteristics, clinical data, echocardiographic parameters, and computed tomography findings were retrospectively collected from electronic medical records and imaging archives. Changes in mitral regurgitation severity, mitral valve hemodynamics, and paravalvular leak before and after TAVI were assessed by echocardiography, whereas conduction disturbances were evaluated by electrocardiography. MAC and CMAC were quantitatively assessed on preprocedural multislice cardiac computed tomography using the Agatston calcium scoring method. In addition, MAC stage, calcium score, and anatomical localization were recorded. Statistical analyses were performed using IBM SPSS Statistics version 24.0. Appropriate parametric and non-parametric tests, correlation analyses, receiver operating characteristic (ROC) curve analysis, and multivariable logistic regression models were applied. The study was approved by the institutional ethics committee and conducted in accordance with the principles of the Declaration of Helsinki. Results: A total of 86 patients were included in the study. Increasing MAC stage was significantly associated with a higher prevalence of residual mitral regurgitation after TAVI, larger vena contracta width and effective regurgitant orifice area, as well as higher follow-up maximum and mean transmitral gradients. Advanced MAC stage was associated with a lower likelihood of mitral regurgitation improvement and a higher rate of mitral regurgitation progression during follow-up. In contrast, the computed tomography-based anatomical localization classification of MAC was not significantly associated with the primary or secondary study endpoints. The presence of CMAC was significantly more frequent among patients requiring permanent pacemaker implantation and remained an independent predictor in multivariable logistic regression analysis (OR: 19.58; 95% CI: 3.81–100.61; p<0.001). No significant association was observed between MAC stage and the development of paravalvular leak. Patients with advanced MAC stage, residual mitral regurgitation, and CMAC exhibited more limited improvements in functional capacity and quality of life. Conclusion: The quantitative burden of mitral annular calcification was associated with persistent residual mitral regurgitation, impaired mitral valve hemodynamics, and less favorable clinical improvement following TAVI. In contrast, calcification of the aortomitral continuity was identified as an independent predictor of permanent pacemaker implantation. These findings suggest that quantitative assessment of mitral annular calcification on routine preprocedural cardiac computed tomography may contribute to the prediction of postprocedural mitral valve dysfunction and conduction system complications following TAVI.
Benzer Tezler
- Primer antifosfolipid sendromlu hastalarda kalp tutulumunun ve sol atriyum apendiks fonksiyonlarının transözofajiyal ekokardiyografi ile incelenmesi
Başlık çevirisi yok
DOĞAN ERDOĞAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2001
Kardiyolojiİstanbul ÜniversitesiKardiyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. TANER GÖREN
- Naples Prognostik Skorunun tavı işlemine bağlı kısa ve orta dönem klinik ve ekokardiyografik sonuçlar üzerindeki prognostik değeri: Retrospektif bir analiz
Prognostic value of the Naples Prognostic Score on short- and mid-term clinical and echocardiographic outcomes after tavi: A retrospective analysis
TALHA AVCI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
KardiyolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiKardiyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. TELAT KELEŞ
- Ciddi mitral darlığı nedeni ile perkütan balon mitral valvuloplasti yapılacak hastalarda işlem sırasında transözofageal ekokardiyografi kılavuzluğunun işlem başarısı ve komplikasyonlar üzerine etkisi
The effect of the transoesophageal echocardiography guideline on procedural success and complications during the procedure percutanous balloon mitral valvuloplasty on patients with severe mitral stenosis
KAMAL ISGANDAROV
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2017
KardiyolojiEskişehir Osmangazi ÜniversitesiKardiyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. NECMİ ATA
- Ciddi aort darlığı olan hastalarda, transkateter aort kapak implantasyonu (TAVİ) sonrası sol ventrikül sistolik fonksiyonlarının 2D strain ekokardiyografik görüntüleme ile değerlendirilmesi
Evaluation of left ventricle systolic functions with 2D strain echocardiography after transcatheter aortic valve implantation in patients with severe aortic stenosis
AHMET KIVRAK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
KardiyolojiHacettepe ÜniversitesiKardiyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MEHMET LEVENT ŞAHİNER
- Ciddi aort darlığı hastalarında transkateter aort kapak implantasyonunun retinal kalınlık üzerindeki etkisinin optik koherens tomografi ile değerlendirilmesi
Assesment of the impact of transcatheter aortic valve implantation on retinal thickness as measured by optical coherence tomography in patients with severe aortic stenosis
MEHMET AKİF ERDÖL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
KardiyolojiYıldırım Beyazıt ÜniversitesiKardiyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ENGİN BOZKURT