Geri Dön

Hemodiyaliz hastalarında kuru ağırlık tayin metodlarının değerlendirilmesi

Evaluation of dry weight determination methods in hemodialysis patients

  1. Tez No: 108195
  2. Yazar: NURHAN SEYAHİ
  3. Danışmanlar: PROF.DR. EKREM EREK
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Nefroloji, Nephrology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2001
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET Amaç; Kuru ağırlık hastanın, diyaliz sonrası ulaşılmaya çalışılan, normohidrate olduğu ağırlık olarak tanımlanabilir. Sıklıkla klinik verilere dayanılarak belirlenmektedir. Kuru ağırlık tayininde yardımcı olabileceği kabul edilen, biyoelektrik impedans analizi (BİA) ve vena kava inferior (VKİ) çapı ölçümünün klinik yararını araştırdık. Ayrıca diyaliz hastalarında sıklıkla görülen hipertansiyonun kuru ağırlık ile ilişkisini inceledik. Materyel Ve Metod; Araştırmada 19 (12E/7K, medyan yaş 46, R[20-74]) seçilmemiş kronik hemodiyaliz (HD) hastasım birbirini takip eden iki aşamada inceledik. Aşama I' de tüm hastalar fizik muayene ve telekardiyografi ile değerlendirildiler. BİA indeksleri (rezistans; Rz, reaktans; Xc, faz açısı; FA) sabit (50 kHz) frekanslı akım kullanılarak prediyaliz, postdiyaliz ve diyalizden 150 dk sonra olmak üzere toplam 3 kez ölçüldü. VKİ çaplan ise postdiyaliz 120-150. dk'lar arasında ölçüldü. Aşama H'de ilk aşamada değerlendirilen hastalardan hipertansif olan 9 (4E/5K) hasta incelendi. Hastaların kuru ağırlıkları 4-8 hafta içinde, klinik olarak normohidrate iseler %3 (n=6), klinik olarak sürhidratasyon bulguları varsa %5 (n=3) oranında azaltıldı. Bu dönem sonunda hastalar tekrar BİA ve VKİ çapı ile değerlendirildiler. Ayrıca BİA indeksleri için kontrol grubu olarak 79 (35E/44K) sağlıklı bireyin ölçümleri yapıldı. Bulgular: Aşama I'de HD ile sıvı çekilmesi ağırlıkta azalmaya ve BİA indekslerinde artmaya neden oldu. Ağnlıktaki değişim ile BİA indekslerinde olan değişim anlamlı olarak (p<0.05) koreleydi (Pearson r değerleri: Rz/b: -0.68; Xc/b: -0.69; PA: -0.48). Klinik olarak sürhidrate olan hastaların BİA değerleri normohidratelere göre anlamlı olarak düşüktü. İki grup arasında VKİ çapı yönünden fark saplanamadı. Aşama İP de kuru ağırlığın azaltılması; pre ve post diyaliz ortalama arter basınçlarında düşmeye, BİA indekslerinde ise anlamlı artmaya neden 35oldu. Prediyaliz BİA indeksleri kontrol grubu ile benzer seviyelere çıktı. VKİ çaplarında ise anlamı değişiklik olmadı Sonuç: Hipertansiyonu ve kardiak patolojisi olan hastalarda VKİ çapının ölçümü, güvenilirlik ve anlamlılık yönünden yeterli bir ölçüt olarak görülmemektedir. BİA ölçümü, VKİ çapının ölçümüne göre daha yararlı bir yöntem olarak bulunmuştur. Vücut kuru ağırlığındaki değişimler BİA analizi ile takip edildiğinde daha objektif olarak yorumlanabilir. 36

Özet (Çeviri)

ABSTRACT Purpose: Dry weight (DW), could be defined as the postHD weight where the patient is in a state of normohydration. It is usually assessed by clinical observation. We evaluated the clinical relevance of bioelectric impedance analysis (BIA) and inferior vena cava (IVC) sonography for the assessment of DW and we investigated the relationship between DW and hypertension. Material and Method: We studied 19 unselected chronic HD patients (12M/7F; median age: 46, R [20-74]) in two consecutive studies. In study I, a formal examination was performed on all patients including a chest x-ray. BIA indexes (resistance; Rz, reactance; Xc, phase angle; PA) were measured tree times (preHD, postHD, 150 mn after HD) by using a single frequency (50 kHz) current. IVC diameter was determined 120-150 mn after HD. In study II, 9 (4M/5F) hypertensive patients from first study were investigated. Their DW was reduced over a period of 4-8 week, by %3 if clinical hydration status was normal (n=6) and by %5 if clinically overt overhydration was present (n=3). After the reduction of dry weight these patients were reevaluated with BIA and IVC sonography. For obtaining normal references of BIA indexes, we performed BIA in 79 (35E/44K) healthy adults. Results: In study I; the fluid removal during HD resulted in significant reduction in body weight (BW) and rise in all BIA indexes. The changes in BW and BIA indexes were significantly (p<0.05) correlated (Pearson's r values: Rz/h: -0.685; Xc/h: -0.694; PA: -0.478). BIA measurements were significantly lower in clinically overhydrated patients than clinically normohydrated patients. IVC measurements were not different between the two groups. In study II, after DW reduction, both pre and postHD mean arterial pressure readings were significantly reduced. All BIA indexes increased significantly, and preHD measurements 37became similar with the control group. However IVC measurements didn't differ significantly from the first measurements. Conclusion: Measurements of VCI diameter do not seem helpful in patients with cardiac disease and hypertension. BIA seems more useful than VCI measurements. BIA analysis could provide a more objective method for the follow up of dry weight changes over the time. 38

Benzer Tezler

  1. Hemodiyaliz hastalarında kuru ağırlık tayininde serum ozmolaritesinin rolü

    The role of serum osmolarity in dry weight determination in hemodialysis patients

    MÜKERREM TEKOLUK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    NefrolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. EBRU GÖK OĞUZ

  2. Evre 5 KBH'lı hemodiyaliz ve periton diyalizi hastalarında akciğer ultrasonografisi, biyoimpedans analizi ve fizik muayene bilgileri kullanılarak kuru ağırlık ve volüm durumunun değerlendirilmesi

    Evaluation of DRY weight and volume status using lung ultrasound, bioimpedance analysis and physical examination in patients with hemodialysis and periton dialysis with stage 5 CKD

    GÖKHAN ÖZTÜRK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    İç HastalıklarıTrakya Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İLHAN KURULTAK

  3. Hemodiyaliz hastalarında yeni bir inflamasyon belirteç olan Sistemik İnflamatuvar Yanıt İndeksinin (SIRI) kullanımı

    Use of Systemic Inflammatory Response Index (SIRI), a new inflammation marker in hemodialisis patients

    RENGİN ESEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ENVER YÜKSEL

  4. Hemodiyaliz hastalarında prediyaliz ve postdiyaliz sodyum değerleri ile interdiyalitik kilo alımının değerlendirilmesi

    Relationship between dialysis input-output sodium valueswith interdialytic weight gain in hemodialysis patients

    DUYGU KILIÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    NefrolojiErciyes Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. OKTAY OYMAK

  5. Hemodiyaliz hastalarında, hemodiyaliz seansı öncesi ve sonrası sodyum gradienti ile sağkalımın öngörülebilmesi

    Prediction of survival in hemodialysis patients with sodium gradient before and after hemodialysis session

    PINAR YAĞCI YENİLMEZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    NefrolojiUşak Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ENDER HÜR