Geri Dön

Kronik hepatit C'li hastalarda karaciğer yağlanmasının pegile-interferon ile kombine antiviral tedavi yanıtına etkisi

The effect of liver steatosis on anti-viral therapy in individuals with chronic hepatitis C

  1. Tez No: 171458
  2. Yazar: ŞAHİN ÇOBAN
  3. Danışmanlar: DOÇ.DR. RAMAZAN İDİLMAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Gastroenteroloji, Gastroenterology
  6. Anahtar Kelimeler: Kronik hepatit C, karaciğer yağlanması, pegile-interferon, anti viral tedavi 29, Chronic hepatitis C, liver steatosis, pegylated-interferon, anti-viral therapy 31
  7. Yıl: 2006
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

6. ÖZET Kronik Hepatit C'li Hastalarda Karaciğer Yağlanmasının Pegile-İnterferon İle Kombine Anti- Viral Tedavi Yanıtına Etkisi Giriş: Karaciğer yağlanması, kronik hepatit C'li bireylerde sık görülen bir histolojik bulgudur. Kronik hepatit C'li hastalarda bulunan karaciğer yağlanmasının, interferon ile kombine anti-viral tedaviye yanıt üzerinde etkisinin bulunup bulunmadığı literatürde netlik kazanmamıştır. Amaç: Karaciğer yağlanmasının kronik hepatit C'li hastalarda 1 yıllık pegile- interferon ile kombine anti-viral tedavi yanıtına etkisini göstermek. Gereç ve Yöntem: Kronik hepatit C tanısı alan ve 1 yıllık PEG-IFN ile kombine tedavi almış olan 112 hasta (K/E:57/55, yaş ortalaması: 50,3±10,7; sınırlar: 22-72) retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların tümünün bazal karaciğer biyopsileri vardı. Histolojik aktivite indeksi (HAİ) ve fibrozis evrelemesi, Knodell sınıflandırmasına göre yapıldı. Karaciğer yağlanma dereceleri üç gruba ayrıldı: grup 1, yağlanma yok; grup 2, %l-5; grup 3, >%5. Karaciğer yağlanmasının tedavi sonu yanıt üzerine etkisi incelendi. Ayrıca anti-viral tedavi yanıtına etki eden diğer faktörler araştırıldı. Hastaların bazal demografik ve virolojik verileri karaciğer yağlanma gruplarına göre karşılaştırıldı. Bulgular: 1 yıllık kombine anti-viral tedavi sonrası yanıt oram %73,2 (82/112) bulundu. Karaciğer yağlanması saptanan hastalarda TSY oranı yağlanma olmayanlara göre anlamlı olarak daha düşük saptandı (%67,1'e karşı %86,1; p=0.034). Tedavi sonu yanıtı azaltan faktörler şunlardı: diabetes mellitus (p=0.007); naiv olmamak (p=0.013); histolojik olarak ileri evreye sahip olmak (p=0.003); ve histolojik aktivite indeksinin yüksek olması (p=0.05). Lojistik regresyon analizinde yalnızca ileri fibrozis evresinin tedavi sonu yanıt üzerinde bağımsız olarak etkin faktör olduğu saptandı (p=0.019, OR:3.436, %95 güvenlik aralığı 1.227-9.618). Karaciğer yağlanması hastaların %67,9'unda (76/1 12) tespit edildi. Kadın ve erkek hastalar arasında yağlanma bakımından fark saptanmadı (p>0.05). Karaciğer yağlanması üzerine etkili olan faktörler şunlardı: 40 yaşın üzerinde olmak (p=0.012); fazla kilolu ve obez olmak (p=0.001); diabetes mellitusu olmak (p=0.005). Ortalama hastalık süresi karaciğer yağlanması olan grupta, yağlanma olmayanlara göre daha uzun bulundu (p=0.025). Ortalama serum AST seviyesi, karaciğer yağlanması olan grupta, yağlanma olmayan gruba göre daha yüksek saptandı (p=0.011). Ortalama serum GGT seviyesi, karaciğer yağlanması olan grupta, yağlanma olmayan gruba göre belirgin olarak daha yüksek saptandı (p=0.001). HAI, ileri derece karaciğer yağlanması olan grupta, yağlanma olmayan gruba göre daha yüksek saptandı (p=0.019). Serum trigliserid seviyeleri de ileri derece karaciğer yağlanması olan grupta yağlanma olmayan gruba göre daha yüksek saptandı (p<0.05) Multivariate analizde; VKİ, diabetes mellitus ve AST seviyeleri yağlanma ile ilişkili bağımsız faktörler olarak bulundu (p<0.05). Sonuç: Bu çalışmada elde ettiğimiz veriler doğrultusunda, karaciğer yağlanması kronik HCV enfeksiyonlu hastalarda PEG-IFN ile kombinasyon tedavisine yanıtı 28düşürmektedir. Karaciğer yağlanmasının şiddetinin kombine anti-viral tedaviye yanıtı azalttığı ileri sürülebilir. Kronik hepatit C'li hastalarda karaciğer yağlanması gelişiminde obezite, diabetes mellitus, hiperlipidemi gibi metabolik faktörlerin etkisi vardır.

Özet (Çeviri)

7. SUMMARY The Effect of Liver Steatosis on Anti-Viral Therapy in Individuals with Chronic Hepatitis C Background: Liver steatosis is a common histological finding in patients with chronic hepatitis C. Whether liver steatosis affects on the anti-viral therapy in patients with chronic hepatitis C is still under discussion. Aim: To evaluate the effect of liver steatosis on the anti- viral therapy in patients with chronic hepatitis C. Methods: We evaluated 112 (male/female 57/55, mean age 50,3±10,7; range: 22- 72) consecutive patients treated with combination therapy, retrospectively. All patients had baseline liver biopsies. Liver biopsy specimens were evaluated for stage of fibrosis and grade of activity according to Knodell scoring system and steatosis grade. Steatosis was classified as follows: group 1: no steatosis, group 2: between 1% and 5%; and group 3: more than 5%. The effect of steatosis and possible other risk factors were evaluated on the end of the treatment response of pegylated interferon and ribavirin with/without amantadin. The relationship between extent of steatosis and patients' baseline clinical, demographic, and virologic data were recorded. Results: The virological response rate to combination therapy was 73,2% (82/1 12) on the end of the treatment. Steatosis was associated with lower response rate (%67,1 vs %86,1; p=0.034). The other variables associated with lower response rates were: diabetes mellitus (p=0.007), receiving anti-viral therapy before beginning combination therapy (p=0.013), advanced fibrosis stage (p=0.003), and higher histological acticity index (p=0.05). The only independent risk factor for the end of the treatment response was advanced fibrosis stage in logistic regression analysis (p=0.019, OR:3.436, %95 CR 1.227-9.618). Liver steatosis rate was 67,9% (76/112). Steatosis rates were not statistically significant between male and female patients (p>0.05). The variables associated with steatosis were; age greater than 40 years (p=0.012), body mass index greater than 25 (p=0.001), and diabetes mellitus (p=0.005). Mean duration of chronic hepatitis C infection in patients with steatosis was longer than in those without steatosis (p=0.025). AST and GGT levels in patients with steatosis were higher than in patients without steatosis (p<0.05). Moreover, the rate of severe histological activity was higher in patients with advanced steatosis group than in those without steatosis. In multivariate analysis, body mass index, diabetes mellitus, and serum AST levels were independent risk factors associated with steatosis (p<0.05). Conclusion: Liver steatosis is a negative predictive factor in patients with chronic hepatitis C treated with combination therapy on the end of the treatment response. It may be suggested that severe liver steatosis decrease the end of the treatment response with combination therapy. Metabolic factors including obesity, diabetes mellitus, and hyperlipidemia may play a role on the hepatic steatosis development in patients with chronic hepatitis C. 30

Benzer Tezler

  1. Tez No

    80003

    Kronik hepatit C infeksiyonunda karaciğerde yağlı değişiklikler ve etkileyen faktörler

    Factors affecting steatosis in chronic hepatitis C

    ENDER BERAT ELLİDOKUZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    GastroenterolojiDokuz Eylül Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ETHEM TANKURT

  2. Tez No

    426546

    Kronik HBV ve HCV hastalarının metabolik sendrom ile ilişkisi

    Association of patients with chronic HBV and HCV with metabolic syndrome

    SEDA ÜNSAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    GastroenterolojiGaziantep Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MURAT TANER GÜLŞEN

  3. Tez No

    272697

    Kronik Hepatit B'de karaciğer yağlanması prevalansı ve karaciğer yağlanmasının oral antiviral tedavi cevabına etkisi

    Impact of hepatic steatosis on the outcome of the treatment in patients with Chronic Hepatitis B infection treated with oral anti-viral therapy

    AHMET KARAMAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    GastroenterolojiErciyes Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ŞEBNEM GÜRSOY

  4. Tez No

    203657

    Kronik hepatit B'li hastalarda hepatik steatozun,insulin direnci,nekroinflamasyon ve fibrozis ile ilişkisi:Histolojik yağlanmayla ilişkili faktörlerin belirlenmesine yönelik prospektif klinik çalışma

    Corelation of hepatic steatosis with ınsulin resistance,necroinflammation and fibrozis in patient with chronic hepatitis B: A prospectif clinical study to asses histological fatty liver related factors.

    BÜLENT YILMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    GastroenterolojiDicle Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. KENDAL YALÇIN

  5. Tez No

    625606

    Kronik hepatit B'de biyopsi ile hepatosteatoz tanısı ve biyokimyasal parametreler arası ilişki

    Diagnosis of hepatosteatosis by biopsy in chronic hepatitis B and therelationship between biochemical parameters

    EMRAH DOĞAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    GastroenterolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYŞE ÇARLIOĞLU

    UZMAN AHMED RAMİZ BAYKAN

Geri Dön