Hiperbarik oksijen tedavisi gören hastalarda klinik ve laboratuvar bulguların diyabetik ayak osteomiyelit tanısındaki değeri
Diagnostic accuracy of clinical and laboratory testing in the diagnosis of diabetic foot osteomyelitis in patients undergoing hyperbaric oxygen therapy
- Tez No: 272308
- Danışmanlar: DOÇ. DR. GÜNALP UZUN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Deniz ve Sualtı Hekimliği, Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Marine and Underwater Medicine, Endocrinology and Metabolic Diseases
- Anahtar Kelimeler: Diabetes mellitus, Osteomiyelit, Diabetes mellitus, Osteomyelitis
- Yıl: 2009
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Gata
- Enstitü: İstanbul Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Sualtı Hekimliği ve Hiperbarik Tıp Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Çalışmamızda, diyabetik ayak osteomiyelitinde, klinik ve laboratuar bulgularının tanıdaki değerleri araştırılmıştır. Çalışmaya 2007 ve 2008 yılları arasında polikliniğimize diyabetik ayak nedeni ile başvuran hastalar arasından, klinik değerlendirmelerinde osteomiyelit şüphesi taşıyan, uygun tedaviye rağmen uzun süreli iyileşmeyen yarası bulunan ve yara zemininde kemiği açıkta bulunan toplam 65 hasta dâhil edilmiştir. Hastalar kapsamlı bir diyabetik ayak takip formu ile izlenmiş, demografik özellikleri ve yara karakteristikleri kaydedilmiş, belirli aralıklarla ayak muayenesinden geçirilmişlerdir. Osteomiyelit tanısı manyetik rezonans görüntüleme ve/veya kemik biyopsisi sonucuna göre konmuştur. Otuz dokuz (%60) hastada osteomiyelit tespit edilmiştir. Osteomiyeliti olan ve olmayan hastalar klinik ve laboratuar bulguları açısından karşılaştırıldığında, sadece eritrosit sedimentasyon hızının 70 mm/s'nin üzerinde olması ve kemik temas testi pozitifliği gruplar arasında anlamlı düzeyde farklı bulunmuştur. Eritrosit sedimentasyon hızının osteomiyelit tanısı koymadaki duyarlılığı (%66), özgüllüğü (%61), pozitif prediktif değeri (%72) ve negatif prediktif değeri (%55) olarak bulunmuştur. Kemik temas testinin duyarlılığı (%66) ve özgüllüğü (%64), pozitif prediktif değeri (%87) ve negatif prediktif değeri (%62) olarak bulunmuştur. Sonuç olarak, ayak ülseri bulunan ve klinik olarak osteomiyelit şüphesi taşıyan diyabetik hastalarda, klinik bulgular arasında kemik temas testi ve laboratuar bulguları arasında da eritrosit sedimentasyon hızının 70 mm/s'nin üstünde olması, osteomiyelit tanısını koymada değerli bulunmuştur.
Özet (Çeviri)
We investigated the diagnostic accuracy of some clinical and laboratory findings in the diagnosis of osteomyelitis of the foot in diabetes. A total of 65 diabetic patients with non-healing foot ulcers or with an exposed bone of the foot, who attended our outpatient clinic during 2007 and 2008 were included in the study. Patients were followed by a comprehensive diabetic foot form. Demographic factors and wound characteristics were recorded. Patient populations were well matched in terms of age, diabetes exposure and HbA1c levels. Osteomyelitis was diagnosed by magnetic resonance imaging and/or bone culture. Thirty nine (60%) of the patients were diagnosed to have osteomyelitis. We did not find any significant difference between the two groups in terms of wound area or depth. Among inflammatory markers, only an erythrocyte sedimentation rate higher than 70 mm/h has shown significant difference between the two groups. The sensitivity of the test in diagnosing diabetic foot osteomyelitis was 66%, specifity was 61%, positive predictive value was 72% and negative predictive value was 55%. Probe to bone test reached statistical significance between the two groups. Sensitivity, specifity, positive and negative predictive values for probe to bone test were %66, %62, %87 and %84, respectively. As a conclusion, probe to bone test and an erythrocyte sedimentation rate higher than 70 mm/h were found to be valuable tools in diagnosing osteomyelitis in patients with diabetic foot syndrome with clinical suspicion of osteomyelitis.
Benzer Tezler
- Piyoderma gangrenozum tanılı hastaların klinik özelliklerinin ve uzun dönem takip sonuçlarının değerlendirilmesi
Evaluation of clinical characteristics and long-term follow-up outcomes in patients diagnosed with pyoderma gangrenosum
SEVGİ KUZUGÜDENLİ YILMAZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Dermatolojiİstanbul ÜniversitesiDeri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ TUĞBA ATCI
- Karbonmonoksit intoksikasyonunda glukoz/laktat oranı prognoz göstergesi midir?
Is glucose/lactate ratio a prognosis indicator in carbon monoxide intoxication?
AHMET ERGUN ERCAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Acil TıpSağlık Bilimleri ÜniversitesiAcil Tıp Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SANİYE GÖKNİL ARI
- Karbonmonoksit (CO) zehirlenmelerinde CRP/Albumin oranının prognozu öngörmedeki rolü
The role of CRP/Albumin ratio in prediction of prognosis in carbon monoxide (CO) poisoning
BEYZA DURAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Acil TıpSağlık Bilimleri ÜniversitesiAcil Tıp Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. RAMAZAN KÖYLÜ
- Yanık hastalarında hiperbarik oksijen tedavisinin etkinliğinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effectiveness of hyperbaric oxygen therapy in burn patients
MERT KARTAL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Deniz ve Sualtı HekimliğiSağlık Bilimleri ÜniversitesiSualtı Hekimliği ve Hiperbarik Tıp Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ABDULLAH ARSLAN
- 2023 kahramanmaraş depremi sonrası travmatik rabdomiyoliz (crush sendromu) gelişen çocukların değerlendirilmesi
Evaluation of children who developed traumatic rhbdomyolisis (crush syndrome) after the 2023 kahramanmaraş earthquake
MERVE GÜLERYÜZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık BakanlığıÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ESMA ALTINEL AÇOĞLU