Kronik hemodiyaliz hastalarında iki diyaliz arasındaki volüm yükü farklılığının asimetrik dimetil arjinin üzerine etkisi
The effect of variation of fluid overload between two hemodialysis on inflamatuar parameters and asymmetric dimethyl arginine in chronic hemodialysis patients
- Tez No: 285793
- Danışmanlar: PROF. DR. M. YAŞAR TÜLBEK
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Nefroloji, Nephrology
- Anahtar Kelimeler: ADMA, Ateroskleroz, Böbrek, Böbrek hastalıkları, Böbrek yetmezliği-kronik, Renal diyaliz, ADMA, Atherosclerosis, Kidney, Kidney diseases, Kidney failure-chronic, Renal dialysis
- Yıl: 2011
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Maltepe Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmada, kronik hemodiyaliz hastalarında, iki diyaliz arasında kaçınılmaz bir şekilde oluşan volüm yükü farklılığının, etkin olarak yapılan ultrafiltrasyon sonrasında, böbrek yetmezlikli hastalarda birikime uğradığı bilinen asimetrik dimetilarjinin (ADMA) düzeyleri üzerine etkisi araştırılmıştır.Gereç ve yöntem: Çalışmaya en az 6 aydır kronik hemodiyaliz programında olan 22 hasta ve sağlıklı 23 kişi olmak üzere toplam 45 kişi alındı. Hastalar diyaliz süresince yapılan ultrafiltrasyon (UF) farklılığına göre değerlendirildi. Çalışmaya alınan hemodiyaliz (HD) hastalarına ilk uygulamada ? 2lt ultrafiltrasyon yapıldı ve bunlar I. grubu oluşturdu. Aynı hastalara ikinci uygulamada ? 3 lt ultrafiltrasyon yapıldı ve bu grup II. Grup olarak adlandırıldı. III. Grup ise kontrol grubu bireylerinde oluşmaktaydı. HD hasta gruplarında, her iki hemodiyaliz seansından önce ve sonra, AV fistülün arter hattından kan örneklemesi yapıldı. Serum ADMA düzeylerinin ölçümü için alınan örnekler pıhtı oluşturucu ve Jelli (Clot activator & gel) laboratuvar tüpüne alınıp serumları ayrıştırıldıktan sonra tetkik edilene kadar ?20?C'de saklandı. Serum ADMA düzeyi ELISA yöntemi ile ölçüldü. Elde edilen veriler SPSS (Statistical Package for Social Sciences) 14.0 Windows® programı ile değerlendirildi.Bulgular: Grup I hastalarda, diyaliz öncesi ve diyaliz sonrası ADMA düzeyleri karşılaştırıldığında, ADMA düzeyleri, diyaliz sonrasında diyaliz öncesine göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde (p<0.001) azalmış olarak bulundu. Aynı şekilde, Grup II hastalarda da diyaliz öncesi ve sonrası serum ADMA düzeyleri karşılaştırıldığında diyaliz sonrası ADMA seviyelerinin istatistiksel olarak anlamlı (p<0.001) ölçüde gerilemiş olduğu görüldü. Grup I ve Grup II, ADMA düzeylerinde diyaliz sonrası gözlenen gerileme açısından karşılaştırıldığında II. Grupta, diyaliz sonrası ADMA düzeylerindeki azalma, I. Grupta gözlenen azalmaya oranla, istatistiksel olarak anlamlı olmamakla birlikte, daha fazla idi (p=0,059).Sonuç: HD hastalarında serum ADMA düzeyleri, hemodiyaliz öncesi ve sonrasında karşılaştırıldığında, anlamlı bir azalma görülmüştür ve bu azalma, istatistiksel olarak anlamlı olmamakla birlikte, UF miktarındaki artışla paralel seyretmektedir. Bulgularımızdan çıkarılabilecek önemli sonuçlar şunlardır: (1)Serum ADMA düzeyleri kronik hemodiyaliz hastalarında yükselmektedir. (2) Hemodiyaliz tedavisi yüksek ADMA düzeylerini etkin bir şekilde düşürmektedir. (3) Serum ADMA düzeyleri hemodiyaliz sırasında yapılan UF miktarındaki yükseklik ile paralel olarak daha fazla azalmaktadır, ancak çalışmamızda bu farklılık istatistiksel anlamlılık gösterecek değere ulaşmamıştır.
Özet (Çeviri)
Aim: In this study, the effect of the volume burden difference, which occurs inevitably between two dialysis sessions in hemodialysis (HD) patients, over the levels of asymmetric dimethyl arginin (ADMA), which increases in patients with renal failure, was evaluated.Material and method: Forty-five subjects were included in the study. Of these, 23 were healthy controls and the other 22 were patients who have been on HD program for at least 6 months previously. The patients were evaluated according to the difference of ultrafiltration rate performed during the dialysis session. Ultrafiltration ? 2 L was performed initially on hemodialysis patients included in the study and these formed Group I. On the next session, these patients received ? 3 L ultrafiltration and formed Group II. Group III was the control group. Blood samples were obtained on the arterial line of the AV-fistula in HD patients before and after both HD sessions. Samples, used for determination of ADMA levels, were put into ?clot activator & gel? laboratory tubes and after the serums were obtained, they were kept at ?20?C until assayed. Serum ADMA levels were determined using ELISA method. Results were analyzed using a computerized statistical program (SPSS - Statistical Package for Social Sciences, 14.0 Windows®)Results: When pre- and post- dialysis ADMA levels were compared in Group I patients, post- dialysis ADMA levels decreased significantly (p<0.001). Similarly, ADMA levels also significantly decreased (p<0.001) in Group II patients when pre- and post dialysis ADMA levels were compared. When Group I and Group II were compared for the decrease in post- dialysis ADMA levels, the decrease in the post dialysis ADMA levels in Group II was higher than that of Group I; however this difference did not reach statistical significance (p=0,059).Conclusion: When pre- and post- dialysis serum ADMA levels in HD patients were compared, there is a significant decrease in post- dialysis levels and this decrease, although not significant, is correlated to the increased ultrafiltration rate. The significant conclusions that could be reached by our results are as follows: (1) Serum ADMA levels are higher in hemodialysis patients. (2) Hemodialysis treatment efficiently decreases high ADMA levels. (3) The decrease in serum ADMA levels is clearly more remarkable, parallel to the increase in the rate of ultrafiltration used during hemodialysis; however this difference did not reach a statistically significant value in our study.
Benzer Tezler
- Hipervolemik kronik böbrek yetmezliği hastalarında troponin düzeyleri ve medikal diürez tedavisinin troponin düzeyi üzerine etkileri
Troponin levels in hypervolemic chronic renal failure patients and the effects of medical diuresis treatment on troponin levels
ÜMİT YILDIRIM
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
NefrolojiVan Yüzüncü Yıl Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. YASEMİN USUL SOYORAL
- Hemodiyaliz tedavisi alan bireylerin sıvı kontrolü ve diyet tedavisine yönelik bilgi,tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi
Evaluation of knowledge,attitudes and behaviors of individuals receiving hemodialysis treatment towards fluid control and diet treatment
GÜLDANE KOYUNCUOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
NefrolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. FUNDA GÖKGÖZ DURMAZ
PROF. DR. İBRAHİM GÜNEY
- İleri evre kronik böbrek yetersizliği olup hemodiyaliz tedavisi başlamak amaçlı arteriyovenöz fistül operasyonu yapılan hastalarda preoperatif ve postoperatif sağ kalp fonksiyonları, myokardiyal work indeksi ve strain ekokardiyografik bulguların karşılaştırılması
Comparison of myocardial work parameters, strain echocardiography findings and RİGHT HEART functions before and after arteriovenous fistula operation in patients with advanced chronic renal failure
AYLİN ŞAFAK ARSLANHAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
KardiyolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiKardiyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ŞENNUR ÜNAL DAYI
- Kronik hemodiyaliz hastalarında düzeltilmiş karotid arter akım zamanı ile diyaliz hipotansiyonu arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi
Evaluation of the relationship between corrected carotid artery flow ti̇me and dialysis hypotension i̇n chronic hemodialysis patients
AHMET BİÇİCİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
İç HastalıklarıKahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ORÇUN ALTUNÖREN
- Kronik hemodiyaliz hastalarında sıvı volüm durumunun değerlendirilmesinde biyoelektriksel impedans analizinin yeri
The role of bioelectrical impedance analysis in assessment of fluid volume status in chronic hemodialysis patients
HANDE SELVİ ÖZTORUN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2013
NefrolojiAnkara Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ŞEHSUVAR ERTÜRK