Anaokuluna devam eden 5 yaş grubu çocuklarına kişiler arası problem çözme becerilerinin kazandırılmasında eğitimin etkisinin incelenmesi
The Examination of the effect of“problem solving”training on the arquisition of interpersonal problem solving skills by five year old children attending a kinder garten
- Tez No: 40302
- Danışmanlar: DOÇ.DR. SİBEL GÜNEYSU
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Ev Ekonomisi, Child Health and Diseases, Home Economics
- Anahtar Kelimeler: Okul öncesi çocuklar, Problem çözme, Çocuk eğitimi, Çocuk gelişimi, Çocuk gündüz bakım evleri, Preschool children, Problem solving, Child education, Child development, Child day care centers
- Yıl: 1995
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET Bu araştırma, anaokuluna devam eden 5 yaş grubu çocuklara kişiler arası problem çözme becerilerinin kazandırılmasında, problem çözme eğitiminin etkisinin incelenmesi amacı ile planlanıp yürütülmüştür. Araştırmaya 1994 yılında TC. Ziraat Bankası Kreş ve Yuvası'na devam eden 5 yaş grubu çocuklardan 34'ü kız ve 40'ı erkek olmak üzere toplam 74 çocuk katılmıştır. Bu çocukların 38'i deney ve 36'sı kontrol grubunu oluşturmuştur. Araştırma ön test - eğitim - son test düzeninde yürütülmüştür. Eğitim aşaması, ondört hafta her gün çocuklarla belirli bir süre çalışmayı gerektiren bir program şeklinde düzenlenmiştir. Toplanan verilerin istatistiksel analizinde betimsel tablolarda deney ve kontrol grupları arasındaki fark“Ki - Kare (x2) Önemlilik Testi”ile değerlendirilmiştir. Diğer tablolardaki sonuçlar“İki Eş Arasındaki Farkın Önemlilik Testi”ve“İki Ortalama Arasındaki Farkın Önemlilik Testi”ile incelenmiştir. Değişkenler arasındaki ilişkiyi incelemek için de“Pearson Korrelasyon Testi”kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, anaokuluna devam eden 5 yaş grubu çocuklara kişiler arası problem çözme becerilerinin kazandırılmasında problem çözme eğitiminin etkili olduğu görülmüştür. Araştırmaya alınan 5 yaş grubu çocukların akran ve anne ile ilgili problem durumuna verdikleri çözüm sayılarının ve kullandıkları kategori sayılarının ortalamaları incelendiğinde, eğitimden sonraki test sonuçlarında deney grubunda kontrol grubuna nazaran daha belirgin bir artış bulunmuştur (p<0.05). Ayrıca ön test - son test puanları arasındaki farklılığa bakıldığında ise iki grup arasındaki farkın son test için önemli olduğu bulunmuştur (p<0.05). Araştırmaya alman çocukların akran ve anne ile ilgili problem durumuna verdikleri çözüm olmayan cevap sayılarında hem deney hem de kontrol grubunda eğitimden sonraki test sonuçlarında önemli bir düşüş olduğu bulunmuştur (p<0.05). Araştırmaya alınan çocukların anne ile ilgili problem durumuna verdikleri tüm cevaplan tekrar etme sayılarının deney grubu ve son test için önemli olduğu bulunmuştur (p<0.05). Verilen kişiler arası problem çözme eğitimi sonucunda anne ile ilgili problemlere getirilen çözümlerdeki artışın, verilen cevaplan tekrar etme sayılarını etkilediği söylenebilir. Yapılan çalışma sonucunda elde edilen bulgulara göre, kişiler arası problemleri çözmede eğitimcilere, anne - babalara ve çocuğun eğitiminden sorumlu tüm yetişkinlere 123büyük işler düşmektedir. Bu konuda, öncelikle okulöncesi eğitimden sorumlu eğitimciler hizmet içi eğitim programından geçirilmelidir. Bu alanda çalışacak kimseler iyi yetiştirilmeli, erken yaşlarda temeli atılan kişiler arası etkileşimi ve iletişimi kolaylaştıran problem çözme becerileri konusunda bilgilendirilmelidirler. Çocuklara sağlıklı insan ilişkilerinin nasıl kurulacağı, nelere dikkat edileceği hakkında temel bilgiler verilmeli ve böylece problem çözmeye yönelik bir program oluşturulmalıdır. Ayrıca eğitimciler çevreyi, problem çözme becerilerini geliştirebilecek şekilde düzenlemeli, özellikle yaratıcı drama, sosyo-drama eğitimine ağırlık verilmeli, bu konuda uzman kişilerden yardım alınmalıdır. Konu ile ilgili yeni yaklaşımlara, sosyal ağırlıklı televizyon programlarına ve yeni araştırmalara fırsat verilmelidir. Bu eğitim sadece okulöncesi eğitim kurumları ile sınırlı kalmamalı özellikle kalabalık ilkokul sınıflarına da taşınmalıdır. 124
Özet (Çeviri)
SUMMARY This study was designed and carried out to examine the effect of“problem solving”training on the acquisition of interpersonal problem solving skills by five-year-old children. The subjects consisted of 74 five-year-olds, 34 girls and 40 boys, attending a kindergarten affiliated with TC Ziraat Bankası in 1994. Of these children, 38 were assigned to the experimental group, and 36 to the control group. The procedure consisted of pretesting - training - post - testing activities. The training phase involved a program of activities that required working with children for a certain period of time everyday for fourteen weeks. In the statistical analysis of the data collected,“Ki-Square (x2) test for significance”was used for the evaluation of the differences between the experimental and control groups in descriptive tables. The results in other tables were evaluated on the basis of“The Significance Test For The Difference Between Two Equals”and on the basis of“The Significance Test For The Difference Between Two Means”.“Pearson's Correlation Test”was used to study the relationship between variables. The results showed that problem solving training was effective in helping five-year-old kindergarten children acquire interpersonal problem solving skills. When the means of the number of solutions to peer and mother related problems offered and the number of categories used by five-year-old children included in this study were considered, a more significant rise was observed in the post-training test scores obtained by the children in the experimental group than in those by children in the control group (p<0.05). In addition, when the differences between the pre-training and post-training test scores were considered, the difference between the two groups was found to be significant in post-training test scores (p<0.05). Post-training test results show significant decline in the number of non-solution responses offered by children included in both the experimental and control groups to peer and mother related problems (p<0.05). The number of times the children included in the study reiterated all their responses to mother related problems was found to be significant for the experimental group and in the post-training test (p<0.05). It can be said that increased number of solutions to mother related problems as a result of interpersonal problem solving training affects the number of times the responses are reiterated. 125The findings of this study show that all the adults, including the parents and educators, who are responsible for the education of children have much to do to help chidren acquire interpersonal problem solving skills. Educators responsible for preschool education should undergo in - service training in interpersonal problem solving. The people to work in this area should be trained well and made knowledgeable about problem solving skills, facilitating interpersonal communication and interaction, the foundation for which is laid at early ages. Children should be given basic knowledge about how to establish sound relations with other individuals, and what to be careful about in such relations. This way, a problem solving program should be devised. In addition, educators should arrange the environment in such a way as to help children develop their problem solving skills. Educators should also emphasize creative drama and socio-drama activities. In doing so, they should try to recruit help from experts in this field. Ground should be paved for new approaches, and new research as well as for socially-weighted TV programs. This type of education should not be restricted to only preschool educational institutions. It should be extended to crowded elementary school classes, as well. 126
Benzer Tezler
- Bilişsel yaklaşıma dayalı kişiler arası sorun çözme becerileri kazandırma (bsç) programının etkililiği: Okul öncesi dönem çocukları üzerinde bir araştırma
The effectiveness of the interpersonal cognitive problem-solving program: An investigation children who attend preschool
EDA KARGI
Doktora
Türkçe
2009
Eğitim ve ÖğretimAnkara ÜniversitesiEğitimde Psikolojik Hizmetler Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SELAHİDDİN ÖĞÜLMÜŞ
- Yaşam becerileri programının okul öncesi dönem çocuklarının sosyal problem çözme davranışlarına etkisi
The impact of life skills program on social problem solving behaviors of preschool children
TÜLAY İYİ
Doktora
Türkçe
2024
Eğitim ve ÖğretimHacettepe ÜniversitesiTemel Eğitim Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AYSEL ÇOBAN
- Okul öncesi çocukların ahlaki yargı düzeyleriyle kişilerarası problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi
Examination of the relationship between the levels of moral judgment and interpersonal problem solving skills of preschool children
MUKADDER DİLBER
Yüksek Lisans
Türkçe
2015
Eğitim ve ÖğretimGazi ÜniversitesiÇocuk Gelişimi ve Eğitimi Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. ÖZLEM ERSOY
- Empati eğitim programının anaokulu çocuklarının empatik ve prososyal becerilerine etkisinin incelenmesi
Analysis of the impact of empathy education program on the prosocial and empathetic skills of preschool children
GİZEM ÖZER
Doktora
Türkçe
2016
Eğitim ve ÖğretimHacettepe Üniversitesiİlköğretim Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MÜBECCEL GÖNEN
- İzmir'de özel öğretim kurumlarinda okul öncesi çocuklarda klasik bale müfredat önerisi
Classical ballet syllabus proposal for pre-school children at private schools in İzmir
ZEYNEP TANER
Yüksek Lisans
Türkçe
2017
Bale ve DansYaşar ÜniversitesiSanat ve Tasarım Ana Sanat Dalı
YRD. DOÇ. DR. ÖZGE USTA