Geri Dön

Çocukluk çağı travmaları ile baş etme yönelimli psiko-eğitim programının psikolojik sağlamlık üzerindeki etkisi

The impact of coping with childhood traumas oriented psycho-education program on resilience

  1. Tez No: 511061
  2. Yazar: İSMAİL BALCI
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MUSTAFA ŞAHİN
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Eğitim ve Öğretim, Psikoloji, Education and Training, Psychology
  6. Anahtar Kelimeler: Çocukluk Çağı Travmaları, Psikolojik Sağlamlık, İstismar, İhmal, Öğretmen Adayları, Yarı Deneysel Çalışma, Aday öğretmenler, Başa çıkma, Psiko-eğitim programı, Travma, Ölçekler, Childhood Traumas, Resilience, Abuse, Neglect, Teacher Candidates, Quasi Experimental Study, Candidate teachers, Coping, Psycho-educational program, Trauma, Scales
  7. Yıl: 2018
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Karadeniz Teknik Üniversitesi
  10. Enstitü: Eğitim Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Yaşamın erken dönemlerinde yaşanan çocuk istismarı ve ihmali gibi pek çok stresli olay bireyin gelecekteki hayatını şekillendirmekte, yaşayabileceği yeni stresli olaylara karşı da daha kırılgan hale getirmektedir. Psikolojik sağlamlık düzeyi yüksek bireyler ise farklı zamanlarda tekrar eden travmatik yaşantılar karşısında bu süreci başarıyla atlatabilmektedirler. Bu nedenle, çocukluk çağı travması yaşamış bireyleri ele alan, sorunları ile başa çıkmalarına katkı sağlayacak ve yaşayabilecekleri olası travmatik olaylara karşı önleyici becerileri kapsayan, etkililiği ortaya konmuş psiko-eğitim programlarına ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmanın amacı, çocukluk çağı travmaları ile baş etme yönelimli psiko-eğitim programının psikolojik sağlamlık üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırma kapsamında bir deney ve bir kontrol grubu oluşturulmuş olup çalışma öntest-sontest-kontrol gruplu yarı deneysel desen ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma grubunu, 2014-2015 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde Karadeniz Teknik Üniversitesi Fatih Eğitim Fakültesi'nde öğrenim görmekte olan 879 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Demografik Bilgi Formu, Yılmazlık Ölçeği ve Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma kapsamında psiko-eğitim programına katılmaya gönüllü olan ve gruba katılım için gerekli ölçüm kriterlerini sağlayan 30 öğrenciyle bireysel olarak yapılan görüşmeler sonucunda, 15 öğrenci deney grubuna ve 15 öğrenci kontrol grubuna atanmıştır. Araştırmanın deney grubu ile 12 hafta devam eden travma odaklı psiko-eğitim programı gerçekleştirilmiş, kontrol grubuna ise herhangi bir müdahalede bulunulmamıştır. Ön-test, son-test ve izleme ölçümleri ile deney ve kontrol grubunun psikolojik sağlamlık puanları arasındaki fark ortaya konmuştur. Elde edilen verilerin analizinde SPSS 20.0 istatistik programı kullanılarak t testi, tekrarlı ölçümler için ANOVA ve nonparametrik tekniklerden Friedman ve Wilcoxon istatistik analiz teknikleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular, çocukluk çağı travması yaşamış öğretmen adaylarının psikolojik sağlamlık puan ortalamasının daha düşük olduğunu, deney grubuna uygulanan psiko-eğitim programı sonrası deney grubunun son-testteki psikolojik sağlamlık puanlarında anlamlı bir artışın olduğunu [F (1.63-45.79) = 4.78, p<0.01, ηp2 =0.14] ve deney grubunda yer alan öğretmen adaylarının son- testteki psikolojik sağlamlık puanları ile uygulamanın tamamlanmasından 4 ay sonra yapılan izleme ölçümleri arasında anlamlı bir fark olmadığını ortaya koymaktadır. Elde edilen sonuçlar ilgili alan yazın bağlamında tartışılmış, araştırma sonuçlarına ve ileride yapılabilecek çalışmalara yönelik olarak önerilerde bulunulmuştur.

Özet (Çeviri)

Many stressfull events such as child abuse and neglect in early life shape the future of the individual and they make the individual more vulnerable to new stressfull events. Individuals with a high level of resilience can survive this process successfully in response to repeated traumatic experiences at different times. Thus, there is a need for effective psycho-educational programs that deal with individuals who have experienced childhood traumas that contribute to their ability to cope with their problems, and which have preventive skills against possible traumatic events that can be experienced. The purpose of this study is to examine the impact of psycho-education program within the context in coping with childhood traumas on resilience. In the content of study, an experiment and a control group are formed, and the study is carried out with a quasi experimental design includes pretest-posttest-control groups. The research group consists of 879 students at Karadeniz Technical University Fatih Education School during 2014-2015 Spring semester. Demographic Information Form, Resiliency Scale and Childhood Trauma Questionnaire are used as data collection tools in the study. In the content of study, 15 students for experiment group and 15 students for control group have been selected by interviewing these 30 students who are volunteer to attend the psycho-education program and have measurement criterions for attending the group. A twelve weeks trauma-focused psycho-education program was performed with the experimental group of the study, and no intervention was made with the control group. The difference between control and experiment groups' resilience scores were obtained by pre-test, post-test and follow-up measurements. For the data analyses, t test, ANOVA for repeated measures and, Friedman and Wilcoxon statistical analyses as non-parametric techniques are used on SPSS 20.0 statistical program. The results obtained from the findings show that teacher candidates who have experienced childhood traumas have a lower resilience mean scores, the experiment group has a significant increase on post-test resilience score after the psycho-education program [F (1.63-45.79) = 4.78, p<0.01, ηp2 =0.14] and there is not a significant difference on resilience scores between teacher candidates' post-test scores in experiment group and follow-up measurement- 4 months after the group process- scores. The results are discussed in the context of literature and suggestions towards the results and future studies are made.

Benzer Tezler

  1. Madde kullanımı öyküsü olan ergenlerde dissosiyatif yaşantıların, travma sonrası büyümenin ve stresle başa çıkma stratejilerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of dissociative experiences, posttraumatic growth, and coping strategies with stress in adolescents with a history of substance use

    ELEZ İLKİM TAŞTABANOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    PsikiyatriEge Üniversitesi

    Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ZEKİ YÜNCÜ

  2. Madde kullanım bozukluğu hastalarında çocukluk çağı travmaları, başetme ve sosyal desteğin nükse etkisi

    The impact of childhood trauma, coping with stress and social support on relaps in patients with substance use di̇sorder

    MAHSUM ARUTİ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    PsikiyatriGaziantep Üniversitesi

    Hemşirelik Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. DÖNDÜ ÇUHADAR

  3. Sağlık bilimleri fakültesi öğrencilerinin çocukluk çağı travmaları ile empati düzeyleri, şiddet eğilimleri, kişilerarası ilişki tarzları ve baş etme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

    A study on the childhood trauma and empathy levels, tendency to violence, interpersonal relationship styles and coping skills of Faculty of medical sciences students

    LEYLA ECEM YURTSEVER

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    PsikolojiÜsküdar Üniversitesi

    Çocuk Gelişimi Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ DİDEM ELİTEZ

  4. Psikiyatrik bir örneklemde premenstrüel belirtilerin çocukluk çağı travmaları, cinsel doyum ve baş etme tutumları ile ilişkisi

    The relationship between premenstrual symptoms and childhood trauma, sexual satisfaction, and coping styles in a psychiatric sample

    İREM SALİHA BİLGİLİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    PsikiyatriÇukurova Üniversitesi

    Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET EMİN DEMİRKOL

  5. Çocukluk çağı travmaları ile evlilik doyumu ilişkisinde duygu düzenleme güçlüğünün ve stresle çift olarak baş etmenin aracı rolü

    The mediator role of emotion regulation difficulties and dyadic coping in the relationship between childhood traumas and marriage satisfaction

    SİMAY YILMAZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    PsikolojiIşık Üniversitesi

    Psikoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FERYAL ÇAM ÇELİKEL