Hiperglisemi ile yatan diyabetli hastaların hastanede tedavi yönetimi ile taburculuk sonrası kan şekerini etkileyen faktörlerin belirlenmesi
Determination of the factors affecting blood sugar after discharge with hospital treatment management of patients with diabetes with hyperglycemia
- Tez No: 538901
- Danışmanlar: PROF. DR. RAMAZAN SARI
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Hemşirelik, Nursing
- Anahtar Kelimeler: Hiperglisemi, Diabetes mellitus, Glisemik kontrol, kapiller kan şekeri ölçümü, Glisemik indeks, Kan glükozu, Hyperglycaemia, Diabetes mellitus, Glycemic control, capillary blood glucose, Glycemic index, Hyperglycemia, Blood glucose
- Yıl: 2019
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Akdeniz Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET Amaç: Bu çalışma kan glukozu yüksekliği nedeni ile hastaneye yatan hastaların diyabet ve beslenme eğitimi verildikten, kan glukozu kontrolü sağlandıktan sonra taburculuk zamanını takip eden dönemde evde sık kan glukozu ölçümü yapanlar ile daha seyrek kan glukozu ölçümü yapanlar arasında glisemik kontrol açısından fark olup olmadığını araştırmaktır. Yöntem: Bu araştırma, Akdeniz Üniversitesi Hastanesi Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Kliniğinde yatarak tedavi edilen, insülin kullanan ve taburcu olana kadar takip edilen araştırma kriterlerine uyan rastgele olarak seçilen 100 (Tip1 ve Tip 2) hasta üzerinde yapıldı. Grup 1(sık ölçüm)'i hastaneden taburcu oldukları dönemde; 1.hafta, 2.hafta, 3.hafta ve 4.hafta, Grup 2(daha az ölçüm)'yi 1.hafta ve 4.hafta da bir gün 7 noktalı kapiller kan glukozu ölçümü yapan hastalar oluşturdu. Analizler SPSS 22,0 paket programı ile yapıldı ve p<0,05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Hastaların % 55'inin sadece insülin, % 45'inin Oral antidiyabetik (OAD) ve insülin kullanmaktadır. Her iki grubun hastanede yattıkları dönemde açlık kan glukozu ortalamaları benzerdi (p=0,268). Taburculuk sonrasında her iki grupta 7 noktalı kan şekeri değerlerinin hepsinde kötüleşme saptandı (p<0.05). Taburculuk sonrası 4. haftada Grup 1'deki hastaların AKŞ ortalaması 150,80±59,88 mg/dl, Grup 2'deki hastaların ise 199,62±81,27mg/dl olarak bulundu (p=0.002). Grup 2'deki hastalarda yatışlarından 1 yıl sonrasında HbA1c'de % 0,51 düşme olurken (p>0.05), Grup 1'deki hastalarda ise % 1,04 düşme saptanmıştır (p<0,001). Sonuç: Evde kan şekeri ölçümünün sık yapılması ve telefon ile hastalarla iletişime geçilmesi hastaların öz yönetimine katkı sağlayarak glisemik kontrolü iyileştirebilir.
Özet (Çeviri)
ABSTRACT Objective: The aim of this study was to determine whether there was a difference in the rate of glycemic control among patients who had frequent blood glucose measurements and those who had less blood glucose measurements at home in the period following discharge after diabetes and nutritional education and blood glucose control were given to the hospitalized patients due to high blood glucose levels. Method: This research, Akdeniz University Hospital of Endocrinology and Metabolic Diseases, inpatient treatment Clinic, insulin fits into use and discharge until they are followed by research criteria is randomly selected 100 (Type 1 and Type 2) was performed on the patient. When group 1(frequent measurement) was discharged from the hospital; 1.week, 2.week, 3.week and 4 th week, Group 2(less measurement), 1.Week and 4th week, one a week 7-point capillary blood glucose measurements were formed by patients. Analyzes were performed with SPSS 22.0 software package and p <0.05 was considered statistically significant. Results: 55% of the patients only use insulin, 45% of them use oral antidiabetic (OAD) and insulin. The fasting blood glucose averages were similar in both groups (p = 0.268). After discharge, worsening of 7-point blood glucose levels was observed in both groups (p <0.05). The mean glucose of patients in Group 1 at the 4th week after discharge was 150,80 ± 59,88 mg / dl, and in group 2, 199,62 ± 81,27 mg / dl (p = 0.002). In Group 2, there was a 0.51% decrease in HbA1c after 1 year of hospitalization (p> 0.05) and a decrease of 1.04% in patients in Group 1 (p<0.001). Conclusion: Frequent blood glucose measurements at home and contact with patients by phone can improve glycemic control by contributing to patients' self-management.
Benzer Tezler
- Sepsisli hastalarda inflamatuar indexler mortaliteyi öngördürebilir mi?
Can inflammatory indices predict mortality in patients with sepsis?
EZGİ BARAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
İç HastalıklarıDicle Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ALİ KEMAL KADİROĞLU
- Tip 1 diyabetes mellitus tanılı pediatrik hastaların çocuk acil servis başvuru nedenleri ve ilişkili faktörlerin değerlendirilmesi
Evaluation of emergency department admission reasons and associated factors in pediatric patients diagnosed with type 1 diabetes mellitus
BUSE KARPAT
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık BakanlığıÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ŞENAY SAVAŞ ERDEVE
- Tip 2 diyabetli bireylerin insülin uygulama hatalarının değerlendirilmesi
Evaluation of insulin application error of individuals with type 2 diabetes
SEMRA BAĞRIAÇIK
Yüksek Lisans
Türkçe
2014
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıCelal Bayar ÜniversitesiHemşirelik Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. NURGÜL GÜNGÖR TAVŞANLI
- İç hastalıkları kliniğinde yatan ve ayaktan basvuran Tip 2 diabetes mellitus hastalarda, hedefe ulaşılamayan hiperlipidemi prevelansı ve ilişkili risk faktörleri
Başlık çevirisi yok
EMRAH ATAY
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. REFİK DEMİRTUNÇ
- Tip 2 diyabetik hastalarda düzeltilmiş qt intervalinin kardiak sonlanımla ilişkisi
Relationship of corrected qt interval with cardiac outcomein type 2 diabetic patients
REMZİ YILDIZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
İç HastalıklarıSağlık BakanlığıDahiliye Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ MUSTAFA TEMİZEL