Geri Dön

İnşacı yaklaşım perspektifinden 2003 sonrası Türkiye'nin orta doğu politikası

After 2003 turkey's middle east policy from the perspective of constructivist approach

  1. Tez No: 598165
  2. Yazar: YUNUS EMRE ÖZBEK
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. SONER KARAGÜL
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Uluslararası İlişkiler, International Relations
  6. Anahtar Kelimeler: İnşacı Yaklaşım, Orta Doğu, Türk Dış Politikası, Kimlik, Sıfır Sorun Politikası, Arap Baharı, Orta Doğu politikası, Orta Doğu ülkeleri, Ortadoğu, Uluslararası ilişkiler, Uluslararası politika, Constructivist Approach, Middle East, Turkish Foreign Policy, Identity, Zero Problem Policy, Arab Spring, The Arab Spring, Middle East policy, Middle eastern countries, International relations, International policy
  7. Yıl: 2019
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

İnşacı yaklaşım, Soğuk Savaş sonrasında Uluslararası İlişkileri anlama ve anlamlandırmada mevcut teorilerin yetersiz kaldığı bir süreçte sosyal bir bakış açısıyla ortaya çıkmıştır. Dış politika analizlerinde söylem ve kimliklerin önem kazanmasıyla birlikte Türk dış politikasında inşacı yaklaşımın etkileri görülmeye başlanmıştır. Bu çalışmada, inşacı yaklaşımın öncüleri olarak kabul edilen Nicholas Onuf ve Alexander Wendt'in eserlerinden faydalanılarak Türkiye'nin AK Parti hükümetleri dönemi Orta Doğu politikası inşacı yaklaşım perspektifinden analiz edilmiş, aynı zamanda pozitivist teoriler tarafından göz ardı edilen kimlik, kültür, söylem, norm, dil ve kurallar gibi sosyo-kültürel faktörlerin ulusal dış politikadaki etkileri değerlendirilmiştir. Bu çalışmada, Türkiye'nin Milli Mücadele döneminden 2000'li yıllara kadar Orta Doğu'da izlediği dış politika sürecinin 2003 sonrası AK Parti hükümetleri döneminde inşacı yaklaşım temelli dönüşümü irdelenmektedir. Türkiye'nin kuruluşundan itibaren dış politikasının realizm temelinde inşa edilmesine karşın, 2003-2010 yılları arasında Orta Doğu'da girişimci, arabulucu, ekonomik ilişkileri merkeze alan, kimlik, kültür ve ortak değerler üzerinden komşularla sıfır sorun esasına dayalı bir dış politika stratejisi izlediği dikkat çekmektedir. Bu dönemde Türkiye'nin Orta Doğu'da yürütmeye çalıştığı inşacı yaklaşım ile Arap Baharı sonrasında yeniden reel politikaya dönüşümün nedenleri ortaya konulmaktadır.

Özet (Çeviri)

The constructivist approach emerged from a social perspective at a time when existing theories were insufficient to understand and make sense of International Relations after the Cold War. With the increasing importance of discourses and identities in foreign policy analysis, the effects of the constructivist approach in Turkish foreign policy began to be seen. In this study, the Middle East policy of Turkey's AK Party governments were analyzed from the perspective of the constructivist approach by using the works of Nicholas Onuf and Alexander Wendt, who are considered pioneers of the constructivist approach, at the same time, the effects of socio-cultural factors such as identity, culture, discourse, norms, speech and rules that are ignored by positivist theories have been evaluated in national foreign policy. This study describes the foreign policy process that Turkey pursued in the Middle East from the period of National Struggle to the 2000s and the foreign policy that was followed in the period of the AK Party governments after 2003 based on the constructivist approach. With the period of National Struggle, Turkey's foreign policy was established on the basis of realism, while in the post-2000 period, a foreign policy based on identity, culture and common values with its neighbours were pursued on the basis of zero problems. With the AK Party era, Turkey has sought to become a regional power in the Middle East with a more active foreign policy and an entrepreneur, mediator and economic relations centered. In this study, the Middle East policy of Turkey between 2003 and 2010, the effects of the Arab Spring process on Turkey's Middle East Policy and the return to real policy in Turkish foreign policy after the Arab Spring will be discussed.

Benzer Tezler

  1. İş kazaları: Genel değini ve üç örnek iş kolu incelemesi

    Başlık çevirisi yok

    SERPİL ERÖZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileriGazi Üniversitesi

    Kazaların Çevresel ve Teknik Araştırması Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)

  2. La Technique de persuasion dans I'Emile de Jean-Jacques Rousseau

    Başlık çevirisi yok

    DURAN NEMUTLU

    Doktora

    Fransızca

    Fransızca

    1985

    Fransız Dili ve EdebiyatıCumhuriyet Üniversitesi

    Fransız Dili Eğitimi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET YALÇIN

  3. Japonya'nın iktisadi gelişimi ve Türk-Japon dış ticaret ilişkileri

    Başlık çevirisi yok

    NURAY ŞENTÜRK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1989

    Ekonomiİstanbul Üniversitesi

    PROF. DR. IŞIL AKBAYGİL

  4. Türk-İslam Estetik'i üzerine bir deneme

    Başlık çevirisi yok

    HÜSEYİN AYKUT

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Felsefeİstanbul Üniversitesi

    Türk-İslam Düşüncesi Tarihi Ana Bilim Dalı

  5. Kentsel yakın çevre alanlarının rekreasyonel amaçlı düzenleme kararlarını belirleyen etmenler ve Antakya (Hatay) kentsel yakın çevresinde uygulanması

    The Faktors defininig the recreational planning of the urban nearby regions and the application at Antakya (Hatay) urban nearby regions

    ERDOĞAN YAŞLICA

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    Şehircilik ve Bölge PlanlamaGazi Üniversitesi

    DOÇ. DR. İBRAHİM BOYNUKALIN