Geri Dön

Clostridium difficile pozitif hastalarda norovirüs insidansının ELİSA ve moleküler yöntemlerle karşılaştırılması

Comparison of norovirus incidence with ELİSA and molecular methods inclostridium difficile positive patients

  1. Tez No: 644508
  2. Yazar: HANİFE ŞURA ASLAN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ZEYNEP ARZU İLKİ
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Mikrobiyoloji, Microbiology
  6. Anahtar Kelimeler: Clostridium difficile, Enzime bağlı immünosorbent testi, Moleküler analiz, Nörovirüs, Polimeraz zincirleme reaksiyonu, Clostridium difficile, Enzyme-linked immunosorbent assay, Moleküler analysis, Norovirus, Polymerase chain reaction
  7. Yıl: 2020
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Marmara Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Tıbbi Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

AMAÇ: Yapılan bu çalışmadaki amaç, Clostridium difficile toksin pozitif hasta örneklerinde norovirüs varlığını iki farklı yöntemle, ELISA ve Moleküler yöntemlerle saptamaktır. GEREÇ VE YÖNTEM : Ocak 2019, Mart 2020 tarihleri arasında, Clostridium difficile toksin (CerTest, GDH + Toksin A+B (BIOTEC, İspanya)) hızlı tanı kiti ile pozitif bulunmuş 82 hasta örneği çalışmaya dahil edildi. Bu örneklerde iki yöntemle norovirüs varlığı araştırılmıştır. Çalışmanın ilk aşamasında ELISA (RIDASCREEN Norovirüs kiti (R-Biopharm, Darmstdt, Almanya)) ile norovirüs antijeni aranmıştır. İkinci aşamasında ise aynı örneklerde gerçek zamanlı RT-PZR yöntemi (Corbett Rotor-Gene 6000 HRM ) kullanılarak nükleik asit aranmıştır. BULGULAR: Çalışmaya dahil edilen toplsm 82 örnekte ELISA ile norovirüs pozitifliği %3,7 (n:3) olarak bulunmuştur. Aynı örneklerin gerçek zamanlı RT-PZR sonucunda ise norovirüs pozitifliği %8, 5 (n:7) olarak değerlendirilmiştir. RT-PZR referans alındığında, ELISA testinin duyarlılığı %63,6, özgüllüğü %100 olarak tespit edilmiştir. SONUÇ : Çalışmamızda C. difficile toksin pozitif hastalarda % 8,5 oranında norovirüs ile koenfeksiyon görülmüş, bu azımsanmayacak oran literatürle uyumlu gözükmektedir. Klinisyenler özellikle uzun süreli yatış hikayesi, immun yetmezliği olan C.difficile toksin pozitif hastaları için olası norovirus enfeksiyonunu da akla getirmelidir. Uzun süren, tedavi etmekte zorluk yaşanan ishalli hastalarda, enteropatojenler arası etkileşimleri düşünmek, farklı tanı arayışlarına girmek ve tedaviyi buna göre yönlendirmek önemlidir.

Özet (Çeviri)

Objective: The aim of this study is to detect the presence of norovirus in Clostridium difficile toxin positive patients with two different methods, ELISA and Molecular methods. Material and methods: Between January 2019 and March 2020, 82 patient samples found positive with the Rapid Diagnostic Kit of Clostridium difficile toxin (CerTest, GDH + Toxin A + B (BIOTEC, Spain)) were included. In these examples, norovirus was investigated by two methods. The first stage of the study was to search for norovirus antigen by ELISA (RIDASCREEN Norovirus kit (R-Biopharm, Darmstadt, Germany)). In the second stage, nucleic acid was searched in the same samples using the real-time RT-PCR method (Corbett Rotor-Gene 6000 HRM). Results: Norovirus positivity was found as 3,7% (n: 3) by ELISA in a total of 82 samples included in the study. Norovirus positivity in real-time RT-PCR of the same samples was evaluated as 8,5% (n: 7). When the RT-PCR is taken as reference, the sensitivity of the ELISA test was 63,6% and the specificity was 100%. Conclusion: In our study, co-infection with norovirus was observed with a rate of 8,5% in C. difficile toxin positive patients, and this rate is consistent with the literature. Clinicians should consider possible norovirus infection, especially for C.difficile toxin positive patients with immunodeficiency. It is important to consider interactions between enteropathogens, to search for different diagnoses and to direct treatment accordingly in patients with long-lasting diarrhea.

Benzer Tezler

  1. Hastanede yatan çocuklarda antibiyotik ilişkili ishal sıklığı ve risk faktörleri

    Frequency and risk factors for antibiotic-associated diarrhea among hospitalized children

    DENİZ USTA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıKaradeniz Teknik Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MURAT ÇAKIR

  2. Antibiyotik kullanan hastalarda bağırsak florasının incelenmesi ve clostridium difficile toksin araştırılması

    Investigation of intestinal flora and clostridium difficile toxin at patients on antibiotics

    HANDE KOSTUL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    MikrobiyolojiMersin Üniversitesi

    Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. NURAN DELİALİOĞLU

  3. Yatan hastalarda clostridium difficile kaynaklı diyare ile gastrik asit supresyonunun ilişkisi ve gastrik asit supresör ajanların kullanımı

    Association between clostridium difficile induced diarrhea and gastric acid suppression in hospitalized patients and usage of gastric acid suppressors

    CANSU UYSAL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Eczacılık ve FarmakolojiHacettepe Üniversitesi

    Klinik Eczacılık Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SALİH KUTAY DEMİRKAN

  4. Hematoloji-Onkoloji servisinde yatan ve ayaktan takip edilen hastalarda Clostridium difficile görülme sıklığı

    Prevalance of clostridium difficile in hospitalized patients and outpatients who are followed up in the Department of Hematology-Oncology

    MEDİHA ŞAHİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HÜSEYİN TUFAN KUTLU

  5. Kritik hastalarda nozokomiyal diyare insidansı ve risk faktörlerinin retrospektif incelenmesi

    Evaluation of risk factors and incidence of nosocomial diarrhea in critically ill patients

    MUSTAFA ÖZGÜR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Anestezi ve ReanimasyonUludağ Üniversitesi

    Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. NERMİN KELEBEK GİRGİN