The union formation and dissolution among Turkish immigrants and their descendants in Germany
Almanya'daki Türk göçmenler ve ikinci kuşağın birliktelik kurma ve çözülme pratikleri
- Tez No: 659215
- Danışmanlar: YRD. DOÇ. DR. AYŞE ABBASOĞLU ÖZGÖREN
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Demografi, Demography
- Anahtar Kelimeler: Almanya, Birlikte yaşama, Dış Türkler, Evlilik, Göçmenler, Sosyodemografik özellikler, Türk işçi çocukları, Türk işçileri, Türkler, İkinci kuşak, Germany, Cohabitation, Turkish diaspora, Marriage, Emigrants, Socio-demographic characteristics, Children of the Turkish workers, Turkish workers, Turks, Second genaration
- Yıl: 2020
- Dil: İngilizce
- Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
- Enstitü: Nüfus Etütleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Demografi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu tez birinci ve ikinci kuşak Türk göçmenlerin Almanya'da yaygın olarak kabul edilen birliktelik kurma biçimlerine ne ölçüde yakınsadığı veya ondan farklılaştığını bulmayı amaçlamaktadır. Ġkinci Demografik Dönüşüm teorisi (SDT) Türk göçmenleri ve Almanları kıyaslamakta analize rehberlik ederken, göçmen kuşakların konumu entegrasyon hipotezlerine atıfta bulunularak değerlendirilecektir. Bu çalışma 2008-2018 yıllarına ait pairfam verisini kullanmıştır. Olay tarihçesi analizi yöntemleri (Cox orantısal hazard (risk) modeli ve Kaplan-Meier yöntemi) uygulanarak 1) bekarlıktan ilk birlikteliğe, 2) bekarlıktan ilk evliliğe, 3) bekarlıktan ilk evlilik dışı beraber yaşamaya, 4) beraber yaşamadan evliliğe ve 5) evlilikten boşanmaya uzanan geçişler analiz edilmiştir. Bu çalışmanın bulguları SDT teorisinde bahsi geçen aile kurma pratiklerinin Türk göçmenler arasında yaygın olmadığını göstermektedir. Almanlara kıyasla, birinci ve ikinci kuşak göçmenler doğrudan evlenerek daha az boşanma eğilimindedir. Evlilik dışı birlikte yaşama nadir bir pratik olarak kalırken, bunu tercih eden Türk göçmenlerin sonrasında evliliği mi yoksa ayrılmayı mı seçtikleri karşılaştırıldığında, bu birlikteliğe ilişkin tercihlerin birinci ve ikinci kuşak için aynı olmadığını göstermektedir. Birinci kuşak olabildiğince kısa süreli beraber yaşama sonrası evlenirken, ikinci kuşak bu birlikteliği uzatarak alternatif olarak ayrılma yolunu da tercih etmişlerdir. Ġlk kuşağın aksine, ikinci kuşak ilk evliliklerini önemli ölçüde ertelemektedir. Bu nedenle, ilk birlikteliğe geçiş haricinde analiz edilen dört geçişte de ikinci nesil Türk göçmenler arasında zayıf adaptasyon ile birlikte ebeveynlerinin aktardığı değer ve normlara karşı güçlü bir sosyalleşme etkisi bulunmuştur.
Özet (Çeviri)
This thesis aims to find the extent to which first-generation Turkish immigrants and their descendants converge to or diverge from the partnership practices that are commonly accepted among natives in Germany. The Second Demographic Transition (SDT) guides the analysis to compare Turkish immigrants and natives, while immigrants' position will be evaluated by giving reference to integration hypotheses. This study uses the Panel Analysis of Intimate Relationships and Family Dynamics (pairfam) survey with a reference period of 2008-2018. It employs event-history models (the Cox proportional hazard model and Kaplan-Meier survival estimates) to analyze transitions from (1) celibacy to the first partnership, (2) celibacy to the first marriage, (3) celibacy to first cohabitation, (4) cohabitation to marriage, and (5) marriage to divorce. The results show that partnership practices linked to the SDT are not prevalent among Turkish immigrants. First and second-generation tends to marry directly and divorce less than their native counterparts. While consensual unions stay uncommon, cohabitation outcomes show that preferences regarding this partnership are not the same for descendants and their parents. While the latter keep cohabitation as short as possible and proceed to marriage, second-generation extend the duration and alternatively separate from the cohabiting partner. Unlike the first generation, second-generation significantly postpone the timing of their first marriage. Therefore, strong socialization to norms and values transformed by parents and weak adaptation to the native pattern for secondgeneration Turkish immigrants are found in the analysis of all four transitions except transition to first union formation.
Benzer Tezler
- Reflections of nationalism and the role of language policies in national identity formation in post-Soviet Azerbaijan
Sovyet sonrası Azerbaycan'da milli kimlik inşasında dil politikalarının rolü ve milliyetçiliğin yansımaları
SELMA AKYILDIZ
Yüksek Lisans
İngilizce
2019
Siyasal BilimlerOrta Doğu Teknik ÜniversitesiAvrasya Çalışmaları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AYŞE CEYLAN TOKLUOĞLU
- Identity and informal social networks among Russian-speaking migrants in Türkiye
Türkiye'deki Rusça konuşan göçmenler arasında kimlik ve enformel sosyal ağlar
DANA KARIMBAYEVA
Yüksek Lisans
İngilizce
2025
Uluslararası İlişkilerİstanbul ÜniversitesiUluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HAKAN GÜNEŞ
- Uluslararası hukuk bağlamında Türk Devletleri Teşkilatı
Organization of Turkic States in the context of international law
KERİM BENLİ
Yüksek Lisans
Türkçe
2026
HukukKırklareli ÜniversitesiKamu Hukuku Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ TUĞÇE İSAYEV