Acil kritik yoğun bakım hastalarının retrospektif analizi
Retrospective analysis of emergency critical intensive care patients
- Tez No: 661709
- Danışmanlar: DOÇ. DR. YAHYA KEMAL GÜNAYDIN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: İlk ve Acil Yardım, Emergency and First Aid
- Anahtar Kelimeler: Kritik bakım, kritik hasta, acil servis, Acil servis-hastane, Acil tıp, Kritik hastalık, Retrospektif çalışmalar, Yoğun bakım, Yoğun bakım üniteleri, Critical care, critical patient, emergency departmen, Emergency service-hospital, Emergency medicine, Critical illness, Retrospective studies, Intensive care, Intensive care units
- Yıl: 2021
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Acil Tıp Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Tıp Eğitimi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Ülkemizde son yıllarda gelişme gösteren ve yeni bir yoğun bakım ünitesi olan“ Acil Kritik Bakım ”birimimizi tüm yönleriyle analiz etmeyi amaçladık. Materyal ve metot: Çalışmamız 01.01.2016 - 31.12.2018 tarihleri arasında, SBÜ Ankara SUAM Acil Kritik Bakım ünitesinde yatan 1658 hastada retrospektif olarak yapıldı. Hastaların hastane otomasyon sistemi kayıtları ve dosyaları taranarak bilgilere ulaşıldı. Çalışmamızda acil kritik bakım ünitemizde yatırılarak takip edilen hastaların epidemiyolojik verileri, tanıları, prognozu gösteren skorları, yapılan invaziv girişimler, mekanik ventilatör ihtiyaçları, özellikli tedaviler, mortalite oranları, yatış süreleri, diğer servislere olan devir oranları incelendi. Mortaliteye ve taburculuğa etki eden faktörler araştırıldı. Bulgular: Hastaların sonlanımı taburculuk, eksitus ve diğer klinik servilerine devir olarak 3 gruba ayrıldı. Hastaların %46,8'si AKBÜ'dan taburcu edilirken, %34,3'ünün devir edildiği ve %18,9'unun ise eksitus olduğu saptandı. Hastaların yaş ortancası 71 yıl olup, %43,8'si erkekti. Hastaların sonlanımı ile yaş ve cinsiyet arasında ilişki saptanmadı (p>0,05). Hastaların %69,1'inde ek komorbidite saptanmış olup, komorbidite ve sonlanım arasında ilişki saptanmadı (p>0,05). En yüksek oranda taburculuk yapılan hasta grubunun ilaç intoksikasyonları nedeniyle yatırılan hastalar olduğu (p<0,05) görülürken, en yüksek oranda eksitus olan hasta grubu ise GİS kanamaları idi. (p<0,05) Apache – II skoru, literatür ile uyumlu olarak eksitus olanlarda en yüksek, taburcu olan hastalarda ise en düşüktü (p<0,05). Çalışmamızda hastaların %37'sine çeşitli girişimsel işlemler uygulandığı tespit edilmiştir. Girişim sayısının fazla olduğu, trakeostomi ve santral katater açma işlemi uygulanan hastalarda daha fazla oranda eksitus saptandı (p<0,05). Hastaların %38,3'üne mekanik ventilatör (MV) desteği verildiği görülmüş olup; eksitus olan hastalarda MV desteği anlamlı olarak fazlaydı (p<0,05). Eksitus olan hastalarda yaşayan hastalara oranla inotrop desteği, antibiyoterapi, diyaliz ve koroner anjiyografi fazla oranda yapıldığı görüldü. (p<0,05) Sonuç: Acil kritik bakım üniteleri, özellikle acil kritik hastaların ihtiyacı olan yoğun bakım desteğinin verildiği ünitelerdir. Çalışmamızda tespit ettiğimiz gibi çok sayıda hasta acil serviste yoğun bakım yeri beklemeden ihtiyacı olan kritik bakımı almış ve yaklaşık yarısı taburcu olmuştur. Gelişmiş birçok ülkede olduğu gibi ülkemizde de acil kritik bakım üniteleri ilerleyen dönemlerde yaygın bir şekilde yerini alacaktır.
Özet (Çeviri)
Objective: The aim of this research was to make a detailed analysis on a new intensive care unit, the“Emergency Critical Care”unit which has evolved in our country in recent years. Material and Method: The study was carried out retrospectively on 1,658 patients admitted to Health Sciences University Ankar SUAM Emergency Critical Care unit between January, 1, 2016 and December, 31, 2019. Hospital automation system records and files of patients were reviewed. Epidemiological data, diagnosis, prognostic scores, invasive procedures, mechanical ventilator requirements, specific treatments, mortality rates, hospitalization duration, and rates of transfer to other clinics were reviewed on all patients admitted to our emergency critical care unit within the study period. Factors affecting the mortality and discharge were analyzed. Findings: The patient endpoints were divided into 3 groups including discharge, death and transfer to other clinics. It was detected that 46.8% of patients were discharged from Emergency Critical Care Unit (ECCU), 34.4% were discharged, and 18.9% died. The median age of the patients was 71 years; 43.8% of the patients were male. There was not any association between the patient outcome and the gender as well as the age. Co-morbidity was detected in 69.1% of the patients; there was not any association between comorbidity and outcome (p>0.05). The patients who have been discharged with a highest level were those admitted because of drug intoxication (p<0.05); patients with GIS bleeding presented the highest mortality rate (p<0.05). In line with the literature, Apache-II score was the highest in deceased patients, and lowest in discharged patients (p<0.05). It was detecte din the present study that 37% of patients had different interventional procedures. Death was detected more in patients who were exposed to several interventions such as tracheostomy and central catheter (p<0.05). Mechanic ventilator (MV) support was provided in 38.3% of the patients; however, MV support was significantly higher in deceased patients (p<0.05). Inotropic agent support, antibiotherapy, dialysis and coronary angiography support was more in deceased patients when compared with those survived (p<0.05) Conclusion: Emergency critical care units provide intensive care support that emergency critical patients need. As detected in this study, many patients received the critical care thgat they need without waiting for a bed in intensive care unit; almost half of such patients were discharged. As worldwide, emergency critical care units would take place more in the future in our country.
Benzer Tezler
- Acil serviste akut iskemik inme tanısı alan hastalarda görülen elektrokardiyografik ve kardiyak enzim değişiklikleri ile kliniğe etkisi
The clinical impact of electrocardiographic and cardiac enzyme changes in patients diagnosed with acute ischemic stroke in the emergency department
ÖZGÜR ÇETİN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
Acil TıpAfyonkarahisar Sağlık Bilimleri ÜniversitesiAcil Tıp Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ŞERİFE ÖZDİNÇ
- Acil serviste yanık hastalarında kötü prognoz öngörüsünde NRBC ve immatür granülositlerin rolü
The role of nucleated red blood cells (NRBC) and immature granulocytes in predicting poor prognosis in burn patients in the emergency department
BERKAY KARADENİZ
- Çocuklarda status epileptikus: Skorlama sistemleri ile prognoz ve sonuç ilişkisinin değerlendirilmesi
Status epilepticus in children: Evaluation of the relationship between scoring systems and prognosis and outcomes
BEYZA AYDOĞAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SÜLEYMAN BAYRAKTAR
- Acil serviste sepsis tanısı almış hastalarda methemoglobin düzeyinin prognoz üzerine etkisi
Effects of methemoglobin levels on prognosis in patients diagnosed with sepsis in emergency service
LEVENT OKTAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2016
İlk ve Acil YardımSağlık BakanlığıAcil Tıp Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. RAMAZAN KÖYLÜ
- Acil serviste tanı alan akut pankreatit hastalarında mortalite prediktörü ranson, bısap ve ımrıe kriterlerine laktat düzeyi eklenmesinin mortalite öngörmedeki etkisinin araştırılması
The investigation of the effect of adding lactate level to ranson, bisap and imrie criteria for mortality prediction on acute pancreatitis patients diagnosed in the emergency department
ABİDE MERVE MANAP
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
İlk ve Acil YardımSağlık Bilimleri ÜniversitesiAcil Tıp Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. TUBA CİMİLLİ ÖZTÜRK
UZMAN BURCU AZAPOĞLU KAYMAK