Geri Dön

Acil servise senkop ile başvuran hastalarda tüm vücut yaklaşımlı hedefe yönelik yatakbaşı ultrasonografi'nin tanısal etkinliği

The diagnostic efficiency of whole body approach targeted bedside ultrasonography in patients presenting to the emergency department with syncope

PDF İndir

  1. Tez No: 702759
  2. Yazar: GÜÇLÜHAN UÇAR
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ERSİN AKSAY
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İlk ve Acil Yardım, Emergency and First Aid
  6. Anahtar Kelimeler: Acil servis, senkop, ultrasonografi, Acil servis-hastane, Emergency department, syncope, ultrasonography, Emergency service-hospital
  7. Yıl: 2021
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Dokuz Eylül Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Acil Tıp Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş Senkop hızlı başlangıçlı, kısa süreli, bilişsel tam bir iyileşme ile ilerleyen serebral hipoperfüzyona bağlı, geçici bilinç ve postür kaybıdır. Senkop için risk sınıflandırması, etiyoloji araştırılması ve taburculuk kararı acil servis hekimleri için zorlayıcıdır Güncel tıp pratiğinde senkop ve presenkop hastalarına standardize bir yaklaşıma değerlendirilmesi ve yüksek risk faktörüne sahip hastaların tanımlanabilmesi için birçok klinik karar kuralı geliştirilmiştir. Ancak bu risk skorlamalarında henüz görüntüleme yöntemleri kullanılmamaktadır. Günümüzde acil tıp pratiğinde yüksek riskli acil servis başvurularında ultrasonografinin kullanımı standart hale gelmiştir. Acil servisteki birçok hasta grubu üzerinde yaygın şekilde USG kullanılırken, hayatı tehdit eden bir hastalığa bağlı gelişebilecek senkop veya presenkop hastaları için bir ultrasonografi protokolü henüz geliştirilmemiştir. Bizim çalışmamızın amacı çalışmamızda senkop veya presenkop ile acil servise başvuran hastalarda tüm vücut yaklaşımlı hedefe yönelik ultrasonografi (TVYUS)' tekniğinin, yüksek riskli senkop hastalarını tanıyıp tanımadığını ve hastanın tanı ve tedavi süreçlerindeki etkinliğini ortaya koymaktır. Materyal ve Metod İleri yönelik kesitsel çalışmamızda, acil servise başvuran 18 yaş üzerindeki senkop / presenkop hastaları çalışmaya dahil edildi. USG protokolü hastanın klinik bulgularından habersiz 4 uygulayıcı tarafından gerçekleştirildi. TVYUS tekniği için hastalarda karotis, akciğer, kardiyak, abdominal ultrasonografi ve derin ven trombozu incelemesi için alt ekstremitelerin kompresyon ultrasonografisi kullanıldı ve anormal bulgular kayıt edildi. TYVUS sonrası ve öncesi dönemde senkop etiyolojisi konusundaki hekim kararlarındaki değişimler değerlendirildi. USG değerlendirmesi sırasında bulunan anormal bulgular nedeniyle hastalara uygulanan tedavi girişimleri majör ve minör girişimler olarak ayrıca değerlendirildi. Anormal TYVUS bulgularının tespiti ve majör girişim gerektiren USG bulgularının tespiti için basğımsız risk faktörleri lojistik regresyon modeli ile belirlendi. viii Bulgular Çalışmaya 152 hasta dahil edildi. Hastaların yaşlarının ortancası 61,5 yıl (IQR: 41- 71,8) ve %52,6'sı (n=80) kadındı. Hekimlerin TVYUS değerlendirme süresinin ortanca değeri 14 dk (12-16 dk) olarak belirlendi. TVYUS değerlendirmesi sonucunda hastaların 54'ünde (%35,5) senkop / presenkopla ilişkili veya senkopa yol açtığı düşünülen ultrasonografik bulgu veya bulgular tespit edildi. Hastaların 29'una (%19), TVYUS değerlendirmesi ile saptanan anormal bulgulara yönelik majör girişim 68'ine (%44.7)'sine ise minör girişim uygulanmıştı. Olguların 42'sinde (%27,6) TVYUS sonrası, hekimin senkop etiyolojisi konusundaki ön tanısı değişmişti. USG sonrasında tespit edilen ön tanılar ile, son tanılar arasında yüksek düzeyde uyum mevcuttu (Kappa: 0,931, p<0,001). Başvuru sırasında, anamnez ve fizik muayene sonrasında hastaların sorumlu hekimleri tarafından 121 hastada hastane yatış gerekliği görülmezken, 31 hastada ise yatış gerekliliği görülmüştür. TVYUS sonucu öğrenildikten sonra 121 hastanın 12 (%9,9)'sinde, sorumlu hekim hastanın yatırılmaması gerektiği yönünde kararını değiştirmiştir. Yatışı gerekli olduğu düşünülen 31 hastanın 9 (%29)'unda ise TVYUS sonucu öğrenildikten sonra yatış gereksinimi olmadığı yönünde karar değişimi olmuştur. Sonuç TVYUS değerlendirmesi ile hastaların yaklaşık 1/3'ünde senkop / presenkopla ilişkili ultrasonografik bulgular tespit edildi. Anormal bulguların çoğunluğu 60 yaş üzerindeki hastalarda görüldü. İleri yaş, nabız artışı ve ESC yüksek risk kriterlerinin varlığı, anormal bulguların görülmesi için bağımsız risk faktörleri olarak belirlendi. Hastaların 1/5'lik bölümünde ise TVYUS değerlendirmesi ile saptanan anormal bulgulara yönelik majör girişim uygulanmıştı. ESC yüksek risk kriterlerinin varlığı, anormal bulgulara yönelik majör girişim uygulama için bağımsız risk faktörü olarak belirlendi. Acil servise başvuran hastalarda senkop veya presenkop hastalarında, TVYUS standart değerlendirmenin bir parçası olarak acil servis pratiğine dahil edilebilir.

Özet (Çeviri)

Ultrasonography in Patients Presenting to the Emergency Department with Syncope Introduction Syncope is a rapid-onset, short-term, temporary loss of consciousness and posture due to cerebral hypoperfusion that progresses with complete cognitive recovery. Risk stratification, etiology investigation and discharge decision for syncope are challenging for emergency physicians. In current medical practice, many clinical decision rules have been developed to evaluate syncope and presyncope patients with a standardized approach and to identify patients with high risk factors. However, imaging methods are not yet used in these risk scorings. Today, the use of ultrasonography in high-risk emergency department admissions has become a standard in emergency medicine practice. While USG is widely used on many patient groups in the emergency department, an ultrasonography protocol has not yet been developed for patients with syncope or presyncope that may develop due to a life-threatening disease. The aim of our study is to reveal whether the whole body ultrasonography (WHOBUS) technique recognizes highrisk syncope patients in patients who apply to the emergency department with syncope or presyncope, and to reveal the effectiveness of the patient in the diagnosis and treatment processes. Material and Method In our prospective cross-sectional study, syncope/presyncope patients over the age of 18 who applied to the emergency department were included. The ultrasonography protocol was performed by 4 practitioners who were unaware of the patient's clinical findings. For the WHOBUS technique, carotid, lung, cardiac, abdominal ultrasonography and compression ultrasonography of the lower extremities were used to examine deep vein thrombosis and abnormal findings were recorded. Changes in physician decisions regarding the etiology of syncope after and before WHOBUS were evaluated. Treatment interventions applied to patients due to abnormal findings found during USG evaluation were evaluated separately as major and minor interventions. Independent risk factors were determined by logistic regression model for the detection of abnormal WHOBUS findings and USG findings requiring major intervention. x Results 152 patients were included in the study. The median age of the patients was 61.5 years (IQR: 41-71.8) and 52.6% (n=80) were female. The median value of the TVYUS evaluation time of the physicians was determined as 14 minutes (12-16 minutes). As a result of WHOBUS evaluation, ultrasonographic findings or findings associated with syncope / presyncope or thought to cause syncope were detected in 54 (35.5%) of the patients. Major intervention was performed in 29 (19%) of the patients, and minor intervention was performed in 68 (44.7%) of the patients for abnormal findings detected by WHOBUS. In 42 of the cases (27.6%), the physician's pre-diagnosis of the etiology of syncope changed after WHOBUS. There was a high level of agreement between the prediagnoses and final diagnoses detected after USG (Kappa: 0.931, p<0.001). At the time of admission, after the anamnesis and physical examination, the physicians in charge of the patients did not require hospitalization in 121 patients, while hospitalization was required in 31 patients. After the TVYUS result was learned, in 12 (9.9%) of 121 patients, the responsible physician changed his decision that the patient should not be hospitalized. In 9 (29%) of the 31 patients who were thought to need hospitalization, the decision was changed that they did not need hospitalization after the WHOBUS result was learned. Conclusion Ultrasonographic findings associated with syncope/presyncope were detected in approximately 1/3 of the patients with TVYUS evaluation. The majority of abnormal findings were seen in patients over 60 years of age. Advanced age, increased heart rate, and presence of ESC high-risk criteria were determined as independent risk factors for abnormal findings. Major intervention was performed in 1/5 of the patients for abnormal findings detected by TVYUS evaluation. Presence of ESC high-risk criteria was determined as an independent risk factor for major intervention for abnormal findings. In patients with syncope or presyncope presenting to the emergency department, WHOBUS can be included in emergency practice as part of the standard evaluation.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    720148

    Acil servise senkop şikayeti ile başvuran yaşlı hastalarda FAINT skorlamasının validasyon çalışması

    Validation of FAINT score in elderly patients presenting to the emergency department with syncope

    ELİF KOÇKARA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    GeriatriSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. GÖKHAN AKSEL

  2. Tez No

    248335

    Acil servise senkop ile başvuran hastalarda, serum S100B protein düzeyi yüksekliği ile ilişkili değişkenlerin belirlenmesi

    Başlık çevirisi yok

    HALDUN AKOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    İlk ve Acil YardımMarmara Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ARZU DENİZBAŞI

  3. Tez No

    412509

    Acil servise senkop ile başvuran hastalarda rose ve san francısco senkop kurallarının mortalite ve morbiditeyi belirlemedeki etkinliğinin karşılaştırılması

    A comparison of the efficiency of rose and san francisco rules at predicting short and long term mortality and morbidity for patients with syncope presenting to the emergency department

    BAŞAK AK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    İlk ve Acil YardımGazi Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AHMET DEMİRCAN

  4. Tez No

    464136

    Acil servise senkop ile başvuran hastalarda kısa ve uzun dönem herhangi bir advers olay oluşma ihtimalini ekarte ettirme açısından oesıl, SFSR ve ASR klinik karar verme kurallarının klinik değerlilikleri ve asr'nin validasyon çalışması.

    Acil servise senkop ile başvuran hastalarda kisa ve uzun dönem herhangi bir advers olay oluşma ihtimalini ekarte ettirme açisindan oesil, SFSR ve ASR klinik karar verme kurallarinin klinik değerlilikleri ve asr'nin validasyon çalişmasi.

    BÜLENT TAŞKIN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    İlk ve Acil YardımMarmara Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ÖZGE ECMEL ONUR

  5. Tez No

    645645

    Acil servise senkop ile başvuran hastalarda 30 günlük kötü klinik sonlanım ve prediktörlerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of 30-day bad clinic results and predictions in patients appliing emergency with syncope

    İBRAHİM ERTAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    İlk ve Acil YardımSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖZGÜR KARCIOĞLU

Geri Dön