Çocuk istismar ve ihmalinde pediatrist ve pedodontistlerin bilgi düzeyi ve tutumunun değerlendirilmesi
Evaluation of the knowledge level and attitude of pediatrists and pediatric dentists in child abuse and neglect
- Tez No: 761151
- Danışmanlar: DOÇ. DR. MUSTAFA AYDINBELGE
- Tez Türü: Diş Hekimliği Uzmanlık
- Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
- Anahtar Kelimeler: Çocuk istismarı, İhmal, Pediatrist, Pedodontist, Diş hekimleri, Doktorlar, Çocuk diş hekimliği, Çocuk ihmali, Çocuk istismarı-cinsel, Child abuse, Neglect, Pediatrician, Pediatric Dentist, Dentists, Physicians, Pediatric dentistry, Child negligence, Child abuse-sexual
- Yıl: 2022
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Erciyes Üniversitesi
- Enstitü: Diş Hekimliği Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Diş Hekimliği Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Çocuk istismar ve ihmali, Dünya Sağlık Örgütü'ne göre çocuğun sağlığına, büyüme/gelişimine veya onuruna zarar verme ihtimali olan ya da zarar veren yetişkin kişi, toplum veya devlet tarafından bilinçli veya bilinçsiz gösterilen fiziksel ve duygusal kötü tutum, cinsel taciz, sömürü ve ihmal türlerini içine alan davranışların tümüdür. Bu araştırmanın amacı, uzmanlık/doktora eğitimini tamamlamış pediatrist ve pedodontistlerin çocuk istismar ve ihmali konusundaki eğitim deneyimlerini, bilgi düzeylerini ve tutumlarını belirleyip, gruplar arasındaki farkı değerlendirmektir. Araştırmamıza uzmanlık/doktora eğitimini tamamlamış 120 pediatrist ve 120 pedodontist katılmıştır. Çocuk istismarı ve ihmali konularında uzmanlık/doktora eğitimi sırasında eğitim alma oranları (p<0,001) ile uzmanlık/doktora eğitimi sonrasında eğitim alma oranları (p=0,043) pediatri grubunda anlamlı derecede daha yüksek olduğu saptandı (p<0,05). Çocuk istismarı ve ihmali konusunda katılımcıların bilgi düzeyleri ölçek puanlarıyla incelendiğinde, pediatri grubunda yer alanların ölçek puanlarının anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu saptandı (p=0,019; p<0,05). Pediatri grubunda yer alan katılımcıların çocuk istismarı ve ihmalinden şüphelendiğinde teşhis edebilecek donanıma sahip olma yetisinin (p=0,001), çalıştığı kurumda çocuk istismar ve ihmali şüphesini bildirmek için herhangi bir tutanak veya protokol bulunmasının (p=0,014), meslek hayatında çocuk istismar ve ihmali şüphesi ihbarında bulunmasının (p<0,001) ve son 5 yıl içerisinde çocuk istismar ve ihmali şüphesi ihbarında bulunma (p<0,001) oranlarının, pedodonti grubunda yer alanlara göre daha yüksek olduğu saptandı (p<0,05). Pedodonti grubunda yer alan katılımcıların çocuk istismarı ve ihmali konusunda daha fazla eğitim görmelerini gerektiği görüşüne, pediatri grubunda yer alan katılımcılara göre daha yüksek orana sahip oldukları tespit edildi (p=0,024; p<0,05). Sonuç olarak; pedodontistlerin pediatristlere kıyasla çocuk istismarı ve ihmaliyle ilgili lisans eğitimi ve sonrasında gerekli eğitimi almadıkları ve çocuk istismarı vakasından şüphelenseler dahi daha az bildirimde bulundukları, bu konuyla ilgili yasal sorumluluklarını daha az bildikleri saptanmıştır. Hem pediatride hem pedodontide doktora/uzmanlık ve lisans eğitimi müfredatına, çocuk istismarı ve ihmalinin daha detaylı biçimde dahil edilmesi ve seminerler ve kurslar düzenlenmesiyle çocuk istismarı/ihmalinin tanınması ve ihbar prosedürleri konusunda bilgi düzeylerinin arttırılması gerektiği değerlendirilmiştir.
Özet (Çeviri)
According to World Health Organisation, child abuse and neglect is defined as all behaviours that include intentional or unintentional physical and emotional ill-treatment, sexual abuse, neglect or exploitation which results in actual or potential harm to the child's health, growth/development or dignity imposed by an adult, society or government. The aim of this research is to determine the educational experience, knowledge level and behaviour of pediatricians and pediatric dentists who concluded their specialty/doctorate education regarding the issue on child abuse and neglect, as well as to evaluate the differences between these groups. The participants in our research are composed of 120 pediatricians and 120 pediatric dentists who concluded their speciality/doctorate pediatricians. The rate of receiving education on child abuse and neglect during speciality/doctorate education (p<0,001) and after speciality/doctorate education (p=0,043) is found to be significantly higher in pediatrician participants (p<0,05). It is observed that pediatrician group has significantly higher level of knowledge in terms of child abuse and neglect upon being measured by scale points (p=0,019; p<0,05). In comparison with pediatric dentists, pediatrician group was detected to; have higher ability to diagnose child abuse and neglect when they have suspicions (p=0,001), have a sort of procedure or a protocol in their work place to report suspicions on child neglect and abuse (p=0,014), reported a child abuse and neglect suspicion in their professional life (p<0,001) and have a higher rate in reporting a child abuse and neglect suspicion within the last 5 years. It is established that the participants in pediatric dentist group have a higher opinion rate on the need to receive further education on child neglect and abuse comparing with the pediatrician group (p=0,024; p<0,05). Conclusively, this research shows that pediatric dentists do not receive the necessary education comparing to paediatricians on child abuse and neglect during and after their undergraduate education. Moreover, even if they have suspicion on child abuse and neglect they tend to provide fewer feedback and have less information on their legal responsibilities on the issue. Including child abuse and neglect more elaborately into the curriculum of speciality/doctorate education for both pediatric dentists and pediatricians; and organising seminars and courses after undergraduate education will raise awareness in recognition of child abuse and neglect, as well as obligations of doctors to report.
Benzer Tezler
- Sağlık çalışanlarının çocuk ihmal ve istismarı hakkındaki farkındalık düzeylerinin belirlenmesi, esenler örneği
Determination of awareness levels of health care workers about child neglect and abuse, the case of esenler
BEKİR ALTIOK
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi-CerrahpaşaSosyal Hizmetler Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. REYHAN SAYDAM
- Çocuk servisleri ve acil serviste çalışan hemşirelerin çocuk istismarı ve ihmaline ilişkin bilgi ve farkındalık düzeyleri
Nurse working in child services and emergency departmentsknowledge and awareness regarding child abuse and negligencelevels
ÖMER AYDIN
Yüksek Lisans
Türkçe
2022
HemşirelikHaliç ÜniversitesiHemşirelik Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SİBEL ERKAL İLHAN
- İstanbul Üniversitesine bağlı Tıp Fakültelerinde Çocuk Sağlığı Ve Hastalıkları Anabilim Dalları ile Travma Ve Acil Cerrahi Birimlerinde gören yapan son dönem Tıpta Uzmanlık Öğrencilerinin çocuk ihmali ve istismarı konusunda bilgi, deneyim ve davranışlarını belirleme araştırması
To investigate the knowledge, skills and attitudes of residents who are being trained in the fourth or fifth year of residency at the Departments of Pediatrics, and Trauma and Emergency Surgery Units in both Medical Faculty belonging to The University of İstanbul.
ŞENOL AKÇAY
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2008
Aile Hekimliğiİstanbul ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SERPİL UĞUR BAYSAL
- Ankara ilinde görev yapan pediatri asistanları, uzmanları ve pratisyen hekimlerin çocuk istismarı ve ihmali konusunda bilgi düzeyleri ve yaklaşımlarının karşılaştırılması
Compare knowledge level and approach to child abuse and neglect in pediactic asistant, pediatric specialist and practitioners in Ankara province
ÖZLEM KARA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAnkara ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. EMİNE SUSKAN
- Üniversite öğrencisi gençlere çocuk istismarı ve ihmali konusunda yapılan eğitimin bilgi ve farkındalıklarına etkisi
The impact of training on child abuse and neglect over knowledge and awareness level on college students
HÜSNİYE ALTAN
Doktora
Türkçe
2015
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGazi ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FİGEN ŞAHİN DAĞLI
PROF. DR. IŞIL İREM BUDAKOĞLU