Çocuk yoğun bakım ünitesi'nde kafa travması nedeniyle yatan hastalarda görüntüleme tetkiklerinin değerlendirilmesi
Evaluation of imaging methods and frequencies in children with traumatic brain injury (TBI) in a single pediatric intensive care unit
- Tez No: 780174
- Danışmanlar: PROF. DR. MAKBULE NİLÜFER ÖZTÜRK
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2023
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Marmara Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş: Kafa travmalı hastalarda tanı ve takip görüntülemesi olarak ilk planda beyin tomografisi (BT) tercih edilmektedir. BT, anatomik ve patolojik bulguları göstermede sayısız fayda sağlasa da radyasyon maruziyetine bağlı olarak bu çocuklarda ilerleyen yaşlarda beyin tümörü ve lösemi riskinin arttığı bilinmektedir. Literatürde travmatik beyin hasarı olan seçili hastalara takip görüntüleme yöntemi olarak BT yerine manyetik resonans görüntülemesi (MR) tercih edilebileceği gösterilmiştir, ancak klinik pratikte bunu erken dönemde uygulayan merkez sayısı sınırlıdır. Amaç: Kafa travması sebebiyle hastanemiz pediatri yoğun bakıma yatırılan hastaların beyin görüntüleme tetkiklerinin sayı ve yöntemsel açıdan değerlendirilmesi, seçili hastalarda takipte BT yerine MR kullanımının operatif tedavi süreçlerine olası etkilerinin incelenmesi ve hastaların demografik özelliklerinin analiz edilmesi amaçlanmıştır. Metod: Ocak 2014-Mayıs 2022 tarihleri arasında MÜPEAH Çocuk Yoğun Bakım Ünitesi'ne kafa travması nedeniyle yatırılan hastalar retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların çekilen radyolojik görüntülemeleri, saptanan bulgular, çekim sıklığı ve sonuçlarının cerrahi müdahale kararına olan etkileri, sekonder amaca yönelik ise travma mekanizmaları, GKS, yatış süreleri ve ölüm oranları gibi veriler analiz edildi. Bulgular: Kafa travması sonrası çocuk yoğun bakıma yatırılan hasta sayısı 117 idi. Bu hastaların %60'ı erkek olup ortanca yaş 4.2 yıl (IQR 0,3-17,7) idi. Travmatik Beyin Hasarı (TBH) çoğunlukla trafik kazası ve düşme kaynaklıydı. Hastaların %29'u (n=34) hafif, %8'i (n=9) orta, %63'ü ise (n=74) ağır TBH grubunda idi. Mortalite %19 (n=22) olarak sadece ağır TBH grubunda gerçekleşti. Eksitus olanların ortalama GKS değeri 3,7 ve 1/3'ünün geliş pupilleri fiks ve dilate idi. 5 hasta (%4,5) yatış esnasında kraniyel operasyona alındı. Kontrol olarak 2020 yılı ve sonrasında MR'da artış, BT çekiminde ise azalma trendi izlendi. Yoğun bakım takibinde hastaların 45'ine (%38) kontrol görüntüleme olarak sadece BT, 18'ine (%15) T2, Difüzyon ve SWI sekanslarını içine alan hızlı MR, 14'üne (%12) ise BT ile eş veya yakın zamanlı hızlı MR çekimi yapıldı (BT/MR grubu). 40 (%34) hastaya ise kontrol görüntüleme istenmedi. BT/MR grubu görüntülemelerinde parankimal kanama, epidural-subdural kanama ve şifti saptamada MR ile BT arasında anlamlı uyum izlendi (p=0,001, p=0,016, p=0,047). Ödem tespiti için MR'ın, SAK tespiti için ise BT'nin duyarlılığı yüksek sonuçlandı (p=0,237, p=0,078). Sonuç: MR çekimine uygun, seçili hastalarda takip amaçlı hızlı MR bulgularının konvansiyonel yöntem olan BT'ye paralellik göstermektedir. Kontrol görüntüleme olarak hızlı MR sekansları, intrakraniyel patolojileri saptamada etkin olup, beyin ödemi için daha duyarlıdır. Etkin protokollerin gelişmesi ile sık CT çekimleri yapılan kafa travmalı çocuklarda radyasyon maruziyeti azaltılabilir. Ancak bu konuda protokol geliştirilmesi için daha kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır.
Özet (Çeviri)
Introduction: Computerized tomography (CT) is the preferred method for diagnosis and follow-up imaging in traumatic brain injury (TBI). Although CT provides numerous benefits in delineating anatomical and pathological findings, the risk of a brain tumor increases in these children at later ages due to radiation exposure. Magnetic Resonance Imaging ( MRI) is suggested over CT as a follow-up imaging method for selected patients with traumatic brain injury, but the number of centers applying this early in clinical practice is limited. Objective: The primary purpose of this study was to evaluate the number and types of brain imaging modalities in pediatric intensive care (PICU) patients admitted due to TBI. The secondary aim was to analyze the findings and possible effects of control imaging modalities on the surgical treatment process and to analyze the demographic characteristics of the patients. Method: This was a retrospective study performed in a tertiary mixed medical-surgical PICU (Marmara University Pendik Research and Training Hospital ). Pediatric patients (1 month-18 years) with TBI admitted to PICU between January 2014 and May 2022 were included. Pertinent clinical and radiologic data were obtained from electronic medical records. Results: 117 patients with TBI were included. 60% of the 117 patients were male, and the median age was 4.2 years (IQR 0,3-17,7). Most of the TBIs were due to traffic accidents and falls. 29% of the patients (n=34) had mild, 8% (n=9) had moderate, and 63% (n=74) had severe TBI. 22 patients (19%) died. All mortal cases had severe TBI with a mean GCS value of 3.7, and one-third had fixed dilated pupils at presentation. 5 patients (4,5%) underwent cranial surgery during their PICU stay. There was a trend toward less CT and more MRI use for control imaging after 2020. As control imaging modality“CT only”was used for 45 patients (38%), short“MRI only”including T2, Diffusion, and SWI sequences for 18 patients (15%), and both“MRI and CT”in 14 patients (12%). 40 (34%) patients did not have control imaging. In patients with both CT and MRI significant agreement was observed in detecting parenchymal hemorrhage, epidural-subdural hemorrhage, and shift (p=0,001, p=0,016, p=0,047). MRI was found to be more sensitive in detecting edema, while CT was more sensitive in detecting subdural hematoma (p=0,237, p=0,078). Conclusion: Short MRI sequences as control imaging are effective in detecting intracranial pathologies and are more sensitive to brain edema. Radiation exposure and associated risks can be reduced in selected children with short MRI protocols. However, more comprehensive studies are needed for the development of such protocols in this regard.
Benzer Tezler
- Çocuk yoğun bakım kliniği'ne travma nedeniyle yatan hastaların mortalite ve morbidite belirteçleri
The mortality and morbidity predictors of pediatric trauma patients in pediatric intensive care unit
ÖZLEM ÇAKICI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2017
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. AYŞE BERNA ANIL
- Travmatik beyin hasarı tanısında serum biyobelirteçlerinin kullanılması
USE of serum biomarkers in the diagnosis of traumatic brain injury
NADIRA NABIYEVA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıMersin ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ALİ ERTUĞ ARSLANKÖYLÜ
- Yoğun bakımda yatan hastaların yakınlarının beyin ölümü ve organ nakli konusundaki düşünceleri
Brain death and organ donation: Perspectives of icu patients relatives
ARZU KARAVELİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
Anestezi ve ReanimasyonAkdeniz ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. MELİKE CENGİZ
- Çocuk yoğun bakım ünitesinde travma nedeniyle ı̇zlenen hastaların değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
SÜMEYYE YAVUZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ZEYNELABİDİN ÖZTÜRK
- Çocuk yoğun bakım ünitesinde izlenen multitravma hastalarında sekonder fizyolojik bozulma belirteçlerinin mortalite üzerindeki etkisi: Retrospektif tek merkezli bir çalışma
The impact of secondary physiologic derangement markers on mortality in multitrauma patients monitorized in the pediatric intensive care unit: A retrospective single-center study
EYLÜL ÖZDEN YUVARLAKOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıManisa Celal Bayar ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. NESLİHAN ZENGİN