Geri Dön

Krieg und demokratie: Staats- und nationswerdung am beispiel der Türkei

Savaş ve demokrasi. Türkiye örneğinde devletleşme ve uluslaşma

  1. Tez No: 782974
  2. Yazar: ALİ DEMİR
  3. Danışmanlar: PROF. DR. DİETER RULOFF
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Siyasal Bilimler, Political Science
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2010
  8. Dil: Almanca
  9. Üniversite: Unıversıtat Zurıch
  10. Enstitü: Yurtdışı Enstitü
  11. Ana Bilim Dalı: Siyaset Bilimi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Siyaset ve Uluslararası İlişkiler Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Devletleşme ve uluslaşma bir irtifaktır. Başka hiçbir irtifakt insanların hayatını daha fazla etkilemez. C. Tilly ve B. Anderson gibi teorisyenler bu oluşumlara tarihi modernleştirici bir etki atfederler. Devletleşme ve uluslaşma modern olgulardır. Modernlik çağı Osmanlı İmparatorluğu'nda ancak 19. yüzyılda başlamıştır. O sırada imparatorluk sosyal entegrasyonun modern biçimleriyle yüz yüze geldi ve Avrupa'nın aksine buna hazırlıklı değildi. Osmanlı imparatorluğu modernliğin ve ona eşlik eden ulusal devletlerin bu meydan okumasına karşılık vermeden önce, ilk anayasayla modernlik öncesi bir hareket olarak Yeni Osmanlıcılık son bir kere sahneye çıktı: Bürokratik bir elit zümre padişaha sınırlar koydu. Böylece“özel”ve“kamusal”olanın“anayasa”yoluyla işlevsel olarak birbirinden ayrılmasıyla yurttaşın özgürleşme yolu açılmış oldu. Yurttaşın "anayasa „ya katılımı günümüze kadar etiklerini sürdüren siyasal ve sosyal hareketleri ortaya çıkardı. Çünkü hem bir kapsayıcı, hem dışlayıcı bir eğilimi barındırmak bir siyasal hareketin doğasında vardır. İlk anayasayla yapılan ilk denemenin ardandan siyaset sahnesi gittikçe daha fazla Jön Türkler tarafından işgal edildi. Bunlar Türk milliyetçiliği için güçlerini dışlamadan aldılar.

Özet (Çeviri)

Nationalization and nationalization are an artefact. No other artefact affects people's lives more. Theorists such as C. Tilly and B. Anderson attribute a historical modernizing effect to these formations. Nationalization and nationalization are modern phenomena. The age of modernity began in the Ottoman Empire only in the 19th century. At that time, the empire was confronted with modern forms of social integration and, unlike Europe, was not prepared for this. Neo-Ottomanism as a pre-modern movement with the first constitution took the stage one last time before the Ottoman empire responded to this challenge of modernity and its accompanying national states: A bureaucratic elite set limits on the sultan. Thus, with the functional separation of the“private”and“public”through the“constitution”, the way for the citizen's emancipation was opened. The participation of the citizen in the“constitution”revealed political and social movements that have maintained their ethics until today. Because it is in the nature of a political movement to have both an inclusive and an exclusionary tendency. After the first trial with the first constitution, the political scene was increasingly occupied by the Young Turks. They took their power for Turkish nationalism without excluding them.