Geri Dön

Ruminant abomasum'larında bazı intermediyer filamanların dağılımı

Distribution of some intermediate filaments in ruminant abomasum

  1. Tez No: 806276
  2. Yazar: NURŞİN AYDIN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. M. AYDIN KETANİ
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Veteriner Hekimliği, Histoloji ve Embriyoloji, Veterinary Medicine, Histology and Embryology
  6. Anahtar Kelimeler: Abomasum, İnek, İntermediyer Filaman, Keçi, Koyun, Laminin, Keçiler, Koyunlar, İnekler, Abomasum, Cattle, Intermediate Filament, Goat, Laminin, Sheep, Goats, Cows
  7. Yıl: 2023
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Dicle Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Veterinerlik Histoloji ve Embriyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışma; inek, koyun ve keçilerin abomasum'larında sitokeratin 8/18/19, vimentin, desmin, periferin, nestin ve laminin proteinlerinin dağılımlarını incelemek ve bu dağılım paterninin türlere göre farklılık arz edip etmeyeceğini ortaya koymak amacıyla tasarlandı. Gereç ve Yöntem: Diyarbakır bölgesindeki bazı özel kesimhanelerden 24 aylık 24 adet inek, 12 aylık 20'şer adet koyun ve keçi abomasum'u temin edildi. Temin edilen abomasum organlarından kardiya, fundus ve piloris bölgelerinden olmak üzere parçalar alındı. Alınan dokular %10'luk formol-alkol solüsyonunda 18 saat süreyle tespit edildikten sonra rutin histolojik aşamalardan geçirilerek parafinde bloklandı. Hazırlanan parafin bloklarından alınan 5 µm'lik seri kesitlere; genel histolojik yapı için Crossman's Triple boyaması, IF ve laminin dağılımını saptamak için de immunohistokimya boyama yapıldı. Bulgular: Yaptığımız immunohistokimyasal çalışmada analizi yapılan tüm proteinlerin de abomasum'da dağılım gösterdiği ve yoğunluk derecelerinin farklılık arz ettiği görüldü. Sitokeratinlerin görece diğer parametrelerden daha zayıf reaksiyon gösterdiği, en yoğun olarak da periferin proteininin mevcut olduğu gözlendi. Sonuç: Sonuç olarak; epitel orijinli sitokeratinlerin, mezoderm hücre kökenli vimentinin, kas hücresi orijinli desminin, periferik sinir sistem hücresi orijinli periferinin, merkezi sinir sistem hücresi kökenli nestinin ve bazal membran glikoproteini lamininin abomasum'da farklı bölgelerde farklı yoğunluklarda olacak şekilde, özellikle de parietal hücrelerde yoğun olarak mevcut olduğu görüldü. Tüm bunlar; abomasum'un, IF'ler ve laminin tarafından desteklendiğini göstermektedir.

Özet (Çeviri)

Aim: This study was designed to examine the distribution patterns of cytokeratin 8/18/19, vimentin, desmin, peripherin, nestin, and laminin proteins in the abomasum of cows, sheep, and goats, and to determine whether these distribution patterns vary among species. Material and Method: 24 cows of 24 months, 20 sheep and goats of 12 months each were obtained from some private slaughterhouses in the Diyarbakir region. Tissue samples were collected from the acquired abomasum organs' cardiac, fundus, and pyloric regions. The collected tissues were fixed in a 10% formalin-alcohol solution for 18 hours, followed by routine histological processing and embedding in paraffin blocks. Serial sections of 5 µm thickness were prepared from the paraffin blocks. Triple staining was performed for general histological analysis, while immunohistochemical staining was conducted to determine the distribution of IF and laminin. Results: According to the immunohistochemical analysis conducted, it was observed that a total of eight parameters showed distribution in the abomasums of all three species, and their intensity levels varied. It was observed that cytokeratins exhibited relatively weaker reactions compared to other parameters, while peripherin protein was found to be present most intensely. Conclusion: In conclusion, it was observed that epithelial-origin cytokeratins, mesoderm cell-derived vimentin, muscle cell-origin desmin, peripheral nervous system cell-origin peripherin, central nervous system cell-origin nestin, and basal membrane glycoprotein laminin were present in different regions of the abomasum with varying intensities, particularly abundantly in the parietal cells. All of these findings indicate that the abomasum is supported by IFs and laminin.

Benzer Tezler

  1. Marmara Bölgesinde ruminantlarda görülen enterotoksemi olgularının histopatolojik ve immunohistokimyasal bulgularının araştırılması ve ELISA ile tiplendirilmesi

    Investigation of histopathological and immunohistochemical findings of enterotoxemia cases in ruminants in the Marmara Region and typing them with ELISA

    OSMAN DOĞAN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    PatolojiSelçuk Üniversitesi

    Veterinerlik Patolojisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUSTAFA ORTATATLI

  2. Elazığ ve çevresi illerde küçük ruminantlarda görülen enterotoksemilerin etiyopatolojisi

    Ethiopathology of enterotoxaemia in small ruminants in Elazığ and surrounding cities

    GÜLÇİN ÖZTÜRK

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1994

    PatolojiUludağ Üniversitesi

    Y.DOÇ.DR. S. DENİZ MISIRLIOĞLU

  3. Pichia pastoris mayasında rekombinant tibet öküzü kimozini ekspresyonu ve karakterizasyonu

    Expression and characterization of recombinant chymosin in Pichia pastoris

    ÖZGE ADIGÜZEL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    BiyoteknolojiAkdeniz Üniversitesi

    Gıda Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET İNAN

  4. Ruminant yemlerinin sindirilebilirliklerini saptamada uygulanan çeşitli in vitro yöntemlerinin karşılaştırılması üzerinde bir araştırma

    A comparative study on different in vitro methods used to determine the digestibility of the ruminant feeds

    NİHAT YAZCIOĞLU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    ZiraatAnkara Üniversitesi

    Zootekni Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. METİN YELDAN

  5. Ruminant beslemede kullanılan bazı yemlerin in vivo ve in vitro sindirebilirlikleri arasındaki ilişkiler

    Relationships between in vivo and in vitro digestibilities of some feeds using in ruminant nutrition

    AYDAN YILMAZ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1994

    ZiraatAnkara Üniversitesi

    Zootekni Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MURAT ZİNCİRLİOĞLU