Hızlı ardışık entübasyon protokolü ile endotrakeal entübasyon uygulanan hastalarda sistolik kan basıncı düşüklüğünün sıklığı ve erken dönem mortalite üzerine etkisinin prospektif incelenmesi
A prospective investigation of the frequency of low systolic blood pressure and its effect on early mortality in patients implemented endotracheal intubation with rapid sequential intubation protocol
- Tez No: 817774
- Danışmanlar: DOÇ. DR. ÖZLEM DİKME
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Acil Tıp, Emergency Medicine
- Anahtar Kelimeler: Acil servis, entübasyon, hipotansiyon, Acil servis-hastane, Acil tıp, Entübasyon-intratrakeal, Kan basıncı, Mortalite, Emergency department, intubation, hypotension, Emergency service-hospital, Emergency medicine, Intubation, Intubation-intratracheal, Blood pressure, Mortality
- Yıl: 2023
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Acil Tıp Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu tez çalışmasında primer amaç Hızlı Ardışık Entübasyon protokolü ile ileri havayolu uygulanan hastalarda Sistolik kan basıncı düşüşünün (<90 mmHg ve/veya Ortalama arteriyel basınç <65 mmHg ve/veya Delta sistolik kan basıncı değişimi ≥40 mmHg) sıklığını belirlemektir. Sekonder amaç olarak hastaların erken dönem (ilk 48 saat) mortalite ve hastanede kalış süresi üzerine etkisini incelemek ve alt grup analizleri yaparak bu durumu etkileyen faktörleri ortaya koymaktır. Gereçler ve Yöntem: Çalışma prospektif, kesitsel ve gözlemsel çalışma olarak, İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi acil servisinde 2023 yılının ilk 6 aylık döneminde hızlı ardışık entübasyon ile endotrakeal entübasyon uygulanan ve yaşamsal bulguları kayıt altına alınan hastalar üzerinde yürütüldü. Çalışmadan dışlama kriterleri olarak, çalışmaya katılmaya onam vermeyen hastalar, 18 yaş altı hastalar, hastane dışı ve içi arrest olan hastalar, üç ve üzeri başarısız endotrakeal entübasyon girişimi ve alternatif hava yolu yöntemleri ile havayolu ve solunumu sağlanan hastalar çalışma dışı bırakılacaktır. Hastaların hızlı ardışık entübasyon öncesi ve sonrası yaşamsal bulguları (sistolik kan basıncı, nabız sayısı, solunum sayısı, oksijen saturasyonu, vücut ısısı) ve hastaların acil servise başvuru özellikleri (yaş, cinsiyet, başvuru nedeni, vücut kitle indeksi) incelendi ve değişkenlerle karşılaştırıldı. Bulgular: Hastalar PEH durumuna göre ikiye ayrıldığında“PEH (+) grup”33 (%45,8) hastadan“PEH (-) grup”ise 39 (%54,2) hastadan oluştu. Çalışmaya alınan hastaların 44'ü (%61,1) erkek, 28'i (%38,9) kadındı. En çok eşlik eden komorbid hastalık sırasıyla 27 (%37,5) hastada HT, 19 (%26,4) hastada KAH ve 16 (%22,2) hastada DM idi. Başvuru şikayetleri incelendiğinde 20 (%27,5) hastada enfeksiyöz, 19 (%26,4) hastada nörolojik ve 11 (%15,3) hastada kardiyo-vasküler semptom en sık üç semptom olarak bulundu. İndüksiyon ajanı olarak 38 (%52,8) hastada ketamin, 29 (%40,3) hastada midazolam ve 5 (%6,9) hastada propofol kullanıldı. Pozitif inotrop ihtiyacı 30 (%41,7) hastada oldu. Mortalite 15 (%20,8) hastada ilk 48 saatte, 34 (%47,2) hastada ilk 90 günde gelişti. Hastalar 48. saatte mortalite durumuna göre ayrılarak yaşamsal bulguların zamansal değişimi açısından incelendiğinde; AS başvuru, 45. dk ve 60. dk SKB değerlerinde anlamlı farklılık gözlenmedi (p>0.05). HAE öncesi, 0. dk, 15. dk ve 30. dk SKB değerleri ise, mortalite olan grupta olmayan gruptan anlamlı olarak daha düşüktü (p<0.05). AS başvuru, 45. dk ve 60. dk DKB değerlerinde anlamlı farklılık gözlenmedi (p>0.05). HAE öncesi, 0. dk, 15. dk ve 30. dk DKB değerleri ise, mortalite olan grupta olmayan gruptan anlamlı olarak daha düşüktü. Sonuç: Bu tez çalışması sonucunda HAE uygulanan hastalarda PEH sıklığı %45,8 hesaplandı ve PEH gelişen hastaların hem 48. saatte hem de 90. günde mortalite gelişiminin daha fazla olduğu ortaya kondu. AS'e başvuru itibariyle HAE sonrasında ilk 60 dk içerisinde ölçülen herhangi bir SKB değerinin ya da HAE öncesi itibariyle HAE sonrasında ilk 45 dk içerisinde ölçülen herhangi bir OAB değerinin PEH tanısını dışlayabileceğini, ya da HAE sonrası 0. veya 60. dk'larda ölçülmüş bir şok indeksi değerinin PEH'i tanıyabileceği bulundu. Mortalite için ise HAE öncesi itibariyle HAE sonrasında ilk 30 dk içerisinde ölçülen herhangi bir SKB değerinin veya HAE öncesi, HAE sonrası 0. 15. ve 60. dk'larda ölçülen herhangi bir OAB değerinin mortaliteyi dışlayabileceğini ya da AS'e başvuru itibariyle HAE sonrasında ilk 45 dk içerisinde ölçülen herhangi bir şok indeksi değerinin mortaliteyi tanıyabileceği sonucuna varıldı.
Özet (Çeviri)
Purpose: The primary purpose of this thesis study was to determine the frequency of Systolic blood pressure decrease (<90 mmHg and/or Mean arterial pressure <65 mmHg and/or Delta systolic blood pressure change ≥40 mmHg) in patients who implemented advanced airway with the Rapid Sequential Intubation protocol. The secondary purpose is to examine the effect of patients on early (first 48 hours) mortality and hospitalization, and to reveal the factors affecting this situation by making subgroup analyses. Materials and methods: In our study, which was planned as a single-center, prospective, cross-sectional, and observational; patients who implemented endotracheal intubation with rapid sequential intubation in the emergency department of Istanbul Training and Research Hospital for a total of 6 months between 2022-2023 and vital signs were recorded, were included in the study. Exclusion criteria of the study; were patients who did not consent to participate in the study, patients under the age of 18, patients with out-of-hospital and in-hospital arrest, three or more failed endotracheal intubation attempts, and patients whose airway and respiration were provided by alternative airway methods. The vital signs (systolic blood pressure, pulse rate, respiratory rate, oxygen saturation, body temperature) of the patients before and after rapid sequential intubation and the characteristics of patients presenting to the emergency department (age, sex, reason for admission, body mass index) were analyzed and compared with the variables. Results: When the patients were divided into two groups according to PIH status, the“PIH (+) group”consisted of 33 (45.8%) patients and the“PIH (-) group”consisted of 39 (54.2%) patients. Of the patients included in the study, 44 (61.1%) were male and 28 (38.9%) were female. The most common comorbid diseases were HT in 27 (37.5%), CAD in 19 (26.4%) and DM in 16 (22.2%) patients, respectively. When the presenting complaints were analyzed, infectious symptoms in 20 (27.5%) patients, neurologic symptoms in 19 (26.4%) patients and cardio-vascular symptoms in 11 (15.3%) patients were the three most common symptoms. Ketamine was used as induction agent in 38 (52.8%) patients, midazolam in 29 (40.3%) patients and propofol in 5 (6.9%) patients. Positive inotropes were needed in 30 (41.7%) patients. Mortality developed in the first 48 hours in 15 (20.8%) patients and in the first 90 days in 34 (47.2%) patients. When the patients were separated according to mortality status at 48 hours and analyzed in terms of temporal change in vital signs, no significant difference was observed in ER admission, 45 min and 60 min SBP values (p>0.05). Pre-RSI, 0 min, 15 min, and 30 min MAP values were significantly lower in the mortality group than in the non-mortality group (p<0.05). No significant difference was observed in ER admission, 45 min and 60 min DBP values (p>0.05). Pre-RSI, 0 min, 15 min, and 30 min DKB values were significantly lower in the mortality group than in the non-mortality group. Conclusion: As a result of this thesis study, the prevalence of PIH in patients who underwent RSI was calculated as 45.8% and it was revealed that patients who developed PIH had a higher mortality rate both at 48 hours and 90 days. It was found that any SBP value measured within the first 60 minutes after RSI from the time of admission to the ED or any MAP value measured within the first 45 minutes after RSI from pre-RSI can exclude the diagnosis of PIH, or a shock index value measured at 0 or 60 minutes after RSI can recognize PIH. For mortality, it was concluded that any SBP value measured within the first 30 min after RSI from pre-RSI or any MAP value measured at 0, 15, and 60 min after RSI could exclude mortality, or any shock index value measured within the first 45 min after RSI from admission to the ED could recognize mortality.
Benzer Tezler
- Perientübasyon ETCO2 değerinin serebral oksimetre üzerine etkisi
Effect of peri-intubation ETCO2 value on cerebral oximetry
DUYGU KEFAL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
İlk ve Acil YardımAkdeniz ÜniversitesiAcil Tıp Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ERKAN GÖKSU
- Acil servise başvuran ve elektif entübasyon endikasyonu olan hastalarda standart hızlı ardışık entübasyon protokolünün rokuronyumun priming tekniği ile karşılaştırılması
Comparison of standard rapid sequential intubation protocol with rocuronium priming technique in patients registering to the emergency department and with indication of elective intubation
NURULLAH İSHAK IŞIK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
İlk ve Acil YardımAnkara Yıldırım Beyazıt ÜniversitesiAcil Tıp Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AYHAN ÖZHASENEKLER
- Sezaryen indüksiyonunda uygulanan süksinilkolin ve rokuronyumun anne ve yenidoğan üzerine etkilerinin propofol ve tiyopental etkisi altında karşılaştırılması
Comparison of the effects of succiniylcholine and rocuronium on mother and the fetus under the effects of thiopental and propofol during cesarean section for the induction of anesthesia
NOYAN KOROĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2000
Anestezi ve ReanimasyonDokuz Eylül ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
PROF. DR. EROL GÖKEL
- Konuşma sırasındaki artikülasyon bozuklukları ile maloklüzyonlar arasındaki ilişkiler
Relations between articulatory disorders in speech and malocclusions
MURAT HALİM PAKİR