Geri Dön

Tavşanlarda nazal septal perforasyon modelinde amniyon zar greftinin perforasyonun kapanması ve mukoza iyileşmesine etkisi

The effect of amniotic membrane graft on closure of septal perforation and mucosa healing in nasal septal perforation model in rabbits

PDF İndir

  1. Tez No: 842790
  2. Yazar: MÜCAHİT YALÇIN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. METİN YILMAZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Kulak Burun ve Boğaz, Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
  6. Anahtar Kelimeler: Nazal septum, nazal septum perforasyonu, yara iyileşmesi, insan amniyotik zar grefti, Amnion, Cerrahi-kulak-burun-boğaz, Nazal mukoza, Tavşanlar, Transplantlar, Nasal septum, nasal septum perforation, wound healing, human amniotic membrane graft, Amnion, Surgery-otorhinolaryngologic, Nasal mucosa, Rabbits, Transplants
  7. Yıl: 2023
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Gazi Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

AMAÇ: Deneysel hayvan çalışmasında tavşanlarda oluşturduğumuz nazal septum perforasyon modelinde defekt bölgesine uygulanan amniyon zar greftinin nazal septumdaki iyileşme üzerine etkisi ve fasya grefti ile karşılaştırılması amaçlanmıştır. MATERYAL VE METOD: 18 adet Yeni Zelanda tavşanı çalışmada kullanıldı. Tavşanların nazal septumları deney öncesi muayene edildi ve herhangi bir patoloji saptanmadı. Ardınan 6'şar tavşandan oluşan 3 grup rastgele oluşturuldu. Her gruptaki tavşana kolumellanın 5 mm gerisinden 5 mm çaplı perforasyon oluşturuldu. Bir grubun perforasyon bölgesine otolog fasya lata, diğer grubun perforasyon bölgesine önceden hazırlanmış ve dondurulmuş olarak bekleyen insan amniyotik zar grefti, son guruba da amniyon zar grefti ve fasya birlikte yerleştirilmiştir. Perforasyonların yerleştirilen greftlerle tamamen kapanması sağlanmış ve hayvanlar 30 gün boyunca normal bakım şartlarında takip edilmiştir. 30 günün sonunda yüksek doz anestezi ile ötenazi uygulanmış ve tavşanların nazal septumları eksizyonel biyopsi yapılarak makroskopik ve histopatolojik olarak incelenmiştir. BULGULAR: Gruplar epitel dejenerasyonu, rejenerasyonu, granülasyon dokusu ve kollajen fibril oluşumu, fibrozis ve mukozal bezlerin dejenerasyonu, akut ve kronik inflamasyon ve dev hücre oluşumu, kıkırdak dejenerasyonu/rejenerasyonu, perikondriyum kalınlığı, kıkırdak laküna hipertrofisi, kondroblast göçü ve invazyonu ve makroskopik olarak defektin kapanma miktarı açısından değerlendirilip karşılaştırılmıştır. Makroskopik olarak amniyon zar grefti kullanılan gruplarda defektin en fazla kapandığı saptanmıştır. Amniyon zar grefti kullanılan gruplarda perikondriyum kalınlığının istatistiksel anlamlı olarak daha fazla olduğu görüldü (p<0,05). Hasar bölgesindeki kıkırdak uçlarda kondroblast göçünde ve invazyonunda artışın amniyon kullanılan gruplarda daha fazla olduğu saptandı ancak bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (p>0,05). Epitel dejenerasyonu, kıkırdak dejenerasyonu, akut inflamatuar infiltrasyon, defekt bölgesinde fibrozis, granülasyon dokusu oluşumu ve lamina propriada kollajen lif miktarı ve kıkırdak lakünalarda kondrosit içermeyen hipertrofi amniyon grefti kullanılan gruplarda istatistiksel anlamlı olarak daha az saptandı (p<0,05). Kronik inflamatuar infiltrasyon ve dev hücre oluşumunun hiçbir grupta belirgin olarak artmadığı ve gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farkın bulunmadığı görüldü (p>0,05). Kıkırdak rejenerasyonu, epitel rejenerasyonu ve submukozal bezlerde dejenerasyon açısından gruplar arasında anlamlı farklılık saptanmadı (p>0,05). SONUÇ: Çalışmamızın sonuçları amniyon zar greftinin nazal septum mukozasındaki oluşan defektler sonucunda perforasyon oluşumunu önlemede ve iyileşmeyi hızlandırmada olumlu yönde etkisi olduğu, ayrıca onarım sürecinde interpozisyonel greft olarak tek başına veya diğer greftlerle ve cerrahi yöntemlerle kombine edilerek kullanılabileceğini göstermektedir. Ancak bu alanda daha fazla çalışmaya ihtiyaç duyulmaktadır.

Özet (Çeviri)

AİM: In the experimental animal study, it was aimed to investigate the effect of amniotic membrane graft applied to the defect area on the healing of the nasal septum and compare it with fascia graft in the nasal septum perforation model we created in rabbits. MATERIALS AND METHODS: 18 New Zealand rabbits were included in the study. The nasal septums of the rabbits were examined before the experiment and no pathology was detected. Then, 3 groups of 6 rabbits each were randomly created. A 5 mm diameter perforation was created 5 mm behind the columella in the rabbits in each group. In first group, autologous fascia lata was placed in the perforation area, in the other group, a previously prepared and frozen human amniotic membrane graft was placed in the perforation area, and in the last group, amniotic membrane graft and fascia were placed together. Complete closure of the perforations was achieved with the placed grafts, and the animals were followed under normal care conditions for 30 days. At the end of 30 days, euthanasia was performed with high dose anesthesia, and the nasal septums of the rabbits were examined macroscopically and histopathologically by excisional biopsy. RESULTS: Groups include epithelial degeneration, regeneration, granulation tissue and collagen fibril formation, fibrosis and degeneration of mucosal glands, acute and chronic inflammation and giant cell formation, cartilage degeneration/regeneration, perichondrium thickness, cartilage lacunae hypertrophy, chondroblast migration and invasion, and macroscopically the defect. were evaluated and compared in terms of the amount of closure. Macroscopically, it was determined that the defect was closed the most in the groups in which amniotic membrane graft was used. It was observed that the perichondrium thickness was statistically significantly higher in the groups in which amniotic membrane graft was used (p<0.05). The increase in chondroblast migration and invasion at the cartilage ends in the damage area was found to be greater in the groups using amnion, but this difference was not statistically significant (p>0.05). Epithelial degeneration, cartilage degeneration, acute inflammatory infiltration, fibrosis in the defect area, granulation tissue formation, the amount of collagen fibers in the lamina propria, and chondrocyte- free hypertrophy in the cartilage lacunae were detected statistically significantly less in the groups where amnion graft was used (p<0.05). It was observed that chronic inflammatory infiltration and giant cell formation did not increase significantly in any group and there was no statistically significant difference between the groups (p>0.05). No significant difference was detected between the groups in terms of cartilage regeneration, epithelial regeneration and degeneration of submucosal glands (p>0.05). CONCLUSION: The results of our study show that the amniotic membrane graft has a positive effect on preventing perforation and accelerating healing as a result of defects in the nasal septum mucosa, and that it can also be used alone or in combination with other grafts and surgical methods during the repair process as an interpositional graft. However, more study is needed in this area.

Geri Dön