Geri Dön

Fentanil ile farklı dozlarda uygulanan deksmedetomidinin entübasyon sırasında oluşan hemodinamik yanıtlar üzerine etkilerinin karşılaştırılması

Comparison of the effects of fentanyl and dexmedetomidine administered at different doses on hemodynamic responses during intubation

  1. Tez No: 865160
  2. Yazar: ELVAN TEKİR YILMAZ
  3. Danışmanlar: DR. SAADET DİKMEN MENTEŞ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Anestezi ve Reanimasyon, Anesthesiology and Reanimation
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2010
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Ankara Dr. Abdurrahman Yurtaslan Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

AMAÇ; Bu çalışma da, ASA I-II grup hastalarda laringoskopi ve endotrakeal entübasyonun neden olduğu hemodinamik yanıtı önlemede indüksiyon öncesi uygulanan iki farklı dozda deksmedetomidin ile fentanilin etkilerini karşılaştırmayı amaçladık. YÖNTEM VE GEREÇ; Çalışmaya ASA I-II risk grubu, 20-65 yaşları arasında, 60 genel cerrahi hastası dahil edildi. Hastaların hiçbirine premedikasyon uygulanmadı. Rutin monitorizasyona ek olarak sedayon değerlendirilmesi ve anestezi derinliğini belirlemek için Bispectral indeks ( BIS) monitörizasyonu yapıldı. F grubuna 2 µg /kg fentanil, D1 grubuna 0.5 µg/kg dexmedetomidin, D2 grubuna ise 1 µg /kg dexmedetomidin iv bolus olarak 5 ml salin içerisinde 1 dakikada enjekte edildi Enjeksiyon sonrası. 2, 5, 8. ve 10. dakikalarda hastaların sedasyon skorlaması yapıldı. Sistolik, diyastolik kan basınçları, kalp atım hızı, SpO2, BIS değerleri ve olası yan etkiler kaydedildi. 10 dakika sonra anestezi indüksiyonuna geçildi. İndüksiyon amacıyla 3 gruba da tiyopentotal 1.5-2 mg /kg 10 sn de enjekte edildi. BIS değeri 60'ın altına düşene kadar 15 sn aralıkla 25-50 mg verildi. Kas gevşemesi amacıyla 0.1 mg/kg vekuronyum uygulandı. Akciğerler 3 dk süreyle %100 O2 ile ventile edildikten sonra endotrakeal entübasyon gerçekleştirildi. İndüksiyon sonrasında (entübasyondan 1dakika önce), entübasyondan sonra 1, 3, 5 ve 10. dakikalarda SKB, DKB, KAH, BIS değerlerikaydedildi. Anestezi idamesi BIS 40-60 arasında olacak şekilde desfluran, % 30 O2, ve % 70 N2O ile sağlandı. Çalışma süresince SAB bazal değerlerin % 20' sinin üzerine yükseldiğinde 50 µg fentanil uygulandı. SAB 70 mmHg' nın altına düştüğünde 5 mg efedrin uygulandı. KAH bazal değerlerin %20' sinin üzerine yükseldiğinde 50 µg fentanil uygulandı KAH 45/dk' nın altına indiğinde 0.5 mg atropin uygulandı. Solunum depresyonu SpO2<90 olarak kabul edildi. Çalışma süresince kullanılan toplam tiyopentotal, fentanil, efedrin ve atropin dozları kaydedildi. Tüm hastalar operasyon bitiminde cilt sütürlerinin kapanmasıyla beraber desfluran sonlandırılarak % 100 O2 ile solutuldu. Reziduel nöromüsküler blok 35 µg/kg neostigmin ve 0.015 mg/ kg atropin ile antagonize edildikten sonra ekstübe edildiler. BULGULAR; Anestezi indüksiyonu öncesi, çalışma ilacı uygulandıktan sonra 2, 5, 8, 10. dakikalarda yapılan ölçümlerde SAB (sistolik arter basıncı) ve DAB (diyastolik arter basıncı) değerleri gruplar arasında farklılık göstermedi. KAH (kalp atım hızı) değerlerinde Grup D1 ve D2 arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmazken her iki gruptada, fentanil grubuna göre KAH anlamlı olarak düşük bulundu (p<0,05). Çalışma ilacı uygulandıktan sonra 2, 5, 8, 10. dakikalarda BIS değerleri, D2 grubunda, D1 ve F grubuna oranla anlamlı olarak düşük bulundu, sedasyon skorları da BIS değerleri ile uyumlu olarak D2 grubunda diğer iki gruba oranla anlamlı olarak yüksek bulundu (p<0,05). Entübasyon sonrası 1, 3, 5 ve 10. dakikalarda KAH, SAB, DAB değerleri gruplar arasında anlamlı farklılıkgöstermedi. Entübasyondan 1 dakika önceki ölçümlerde BIS değerleri D2 grubunda F grubuna oranla istatistiksel olarak anlamlı şekilde düşük bulundu (p<0,05). Entübasyon sonrası 1 ve 3. dakikalarda BIS değerleri Grup D1 ve D2 de F grubuna göre anlamlı olarak düşük bulundu (p<0,05). Entübasyon sonrası 5. ve 10. dakikalarda BIS değerlerinde gruplar arasında fark gözlenmedi. Hemodinamik parametrelerin grup içi karşılaştırılması sonucu; Entübasyondan sonraki 1. dakikada yapılan ölçümlerde D1 ve F grubunda KAH'da artış izlendi. D1 grubundaki artış anlamlı bulunmazken F grubundaki KAH artışı istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0.05). D2 grubunda ise entübasyon sonrası yapılan tüm ölçümlerde KAH'da bazal değerlere göre istatistiksel olarak anlamlı olmayan düşüklükgözlendi Her üç grupta da entübasyon sonrası 1. dakikada SAB değerleri bazal değerlere göre daha yüksekti. Ancak bu yükseklik sadece fentanil grubunda istatistiksel olarak anlamlıydı. (p<0,05). Entübasyon sonrası 3, 5, 10. dakikalarda yapılan SAB ölçümleri deksmedetomidin gruplarında bazal değerleregöreistatistikselolarakanlamlıazalırken,fentanilgrubundaancak entübasyon sonrası 10. dakikada SAB değerlerinde anlamlı azalma tespit edildi (p<0,05). Her üç grupta da entübasyon sonrası 1. dakikada DAB değerlerinde bazal değerlere göre istatistiksel olarak anlamlı yükseklik tespit edildi. D1 grubunda 5. ve 10. dakikalarda, D2 grubunda ise 10. dakikada bazal değerlere göre anlamlı azalma izlendi (p<0,05). Fentanil grubunda 10 dakikalık ölçümlerin hiçbirinde izlenen düşüş istatistiksel olarak anlamlı değildi. Anestezi indüksiyonunda kullanılan tiopental miktarı ve çalışma süresince kullanılan toplam fentanil, atropin, efedrin miktarı gruplar arasında farklılık göstermedi. SONUÇ; Operasyona alınan genel cerrahi hastalarında anestezi indüksiyonundan önce 0.5 ve 1 µg/kg İV deksmedetomidin ile 2 µg/kg fentanil uygulamalarının laringoskopi ve entübasyona verilen kalp hızı ve kan basıncı artışlarını baskıladığını saptadık. Çalışmamızda kullanılan dozlarda deksmedetomidin yüksek ve düşük dozlarının birbirine ve fentanile göre belirgin bir üstünlüğü bulunamamıştır. Ayrıca indüksiyonda kullanılan tiopental tüketimi üzerine deksmedetomidin farklı dozları ve fentanil arasında anlamlı fark bulunamazken sedasyon skorları ve BIS değerleri anlamlı farklı bulundu Bulgularımızı değerlendirdiğimizde laringoskopi ve entübasyona hemodinamik yanıtları baskılamada deksmedetomidin fentanil kadar etkili olup gerektiğinde altarnatifi olarak kullanılabilir.

Özet (Çeviri)

BACKGROUND; In this study, we aimed to compare the effects of two different doses of dexmedetomidine and fentanyl administered before induction in preventing the hemodynamic response caused by laryngoscopy and endotracheal intubation in ASA I-II group patients. MATERIAL AND METHODS; 60 general surgery patients aged 20-65 years, ASA I-II risk group, were included in the study. None of the patients were premedicated. In addition to routine monitoring, Bispectral index (BIS) monitoring was performed to evaluate sedation and to determine the depth of anesthesia. F group received 2 µg/kg fentanyl, D1 group received 0.5 µg/kg dexmedetomidine and D2 group received 1 µg/kg dexmedetomidine iv bolus injected in 5 ml saline in 1 minute. Sedation scoring was performed at 2, 5, 8 and 10 minutes after injection. Systolic and diastolic blood pressures, heart rate, SpO2, BIS values and possible side effects were recorded. After 10 minutes, anesthesia induction was started. For induction, thiopentothal 1.5-2 mg/kg was injected in 10 s in all 3 groups. 25-50 mg was given at 15 s intervals until the BIS value dropped below 60. Vecuronium 0.1 mg/kg was administered for muscle relaxation. After the lungs were ventilated with 100% O2 for 3 min, endotracheal intubation was performed. SDB, DBP, HR, HRV, BIS values were recorded after induction (1 minute before intubation) and at 1, 3, 5 and 10 minutes after intubation.Anesthesia was maintained with desflurane, 30% O2, and 70% N2O with a BIS between 40-60%. During the study, 50 µg fentanyl was administered when SAB increased above 20% of baseline values. When the SAB fell below 70 mmHg, 5 mg ephedrine was administered. When HRV increased above 20% of baseline values, 50 µg fentanyl was administered. 0.5 mg atropine was administered when HRV decreased below 45/min. Respiratory depression was considered as SpO2<90. Total doses of thiopentothal, fentanyl, ephedrine and atropine used during the study were recorded. At the end of the operation, desflurane was discontinued with the closure of the skin sutures and all patients were ventilated with 100% O2. Residual neuromuscular block was antagonized with 35 µg/kg neostigmine and 0.015 mg/kg atropine and then extubated. RESULTS; SAB (systolic arterial pressure) and DAB (diastolic arterial pressure) values did not differ between the groups before induction of anesthesia and at 2, 5, 8, and 10 minutes after administration of study drug. There was no statistically significant difference between groups D1 and D2 in HR (heart rate) values, but HR was significantly lower in both groups compared to the fentanyl group (p<0.05). At 2, 5, 8, 10 minutes after administration of the study drug, BIS values were significantly lower in the D2 group compared to the D1 and F groups, and sedation scores were significantly higher in the D2 group compared to the other two groups in accordance with the BIS values (p<0.05). At 1, 3, 5 and 10 minutes after intubation, CAD, SAB and BIS values did not differ significantly between the groups. BIS values at 1 minute before intubation were statistically significantly lower in group D2 compared to group F (p<0.05). At 1 and 3 minutes after intubation, BIS values were significantly lower in groups D1 and D2 than in group F (p<0.05). At 5 and 3 minutes after intubation At 10 minutes, no difference was observed between the groups in BIS values. The result of intragroup comparison of hemodynamic parameters; In the measurements performed at the 1st minute after intubation, an increase in HR was observed in the D1 and F groups. While the increase in the D1 group was not significant, the increase in the F group was statistically significant (p<0.05). In the D2 group, a statistically non-significant decrease in HR was observed in all measurements made after intubation compared to baseline values. In all three groups, SAB values were higher than baseline values at 1 minute after intubation. However, this increase was statistically significant only in the fentanyl group (p<0.05). SAB measurements at 3, 5 and 10 minutes after intubation decreased statistically significantly in the dexmedetomidine groups compared to baseline values, but only in the fentanyl group. A significant decrease was found in SAB values at 10 minutes after intubation (p<0.05).In all three groups, a statistically significant increase was found in DAB values at 1 minute after intubation compared to baseline values. A significant decrease was observed at 5 and 10 minutes in the D1 group and at 10 minutes in the D2 group compared to baseline values (p<0.05). In the fentanyl group, the decrease was not statistically significant in any of the 10 minute measurements. The amount of thiopental used in induction of anesthesia and the total amount of fentanyl, atropine and ephedrine used during the study did not differ between the groups. CONCLUSION; We found that 0.5 and 1 µg/kg IV dexmedetomidine and 2 µg/kg fentanyl administration before induction of anesthesia suppressed the increases in heart rate and blood pressure during laryngoscopy and intubation in general surgery patients undergoing surgery. In our study, there was no significant superiority of high and low doses of dexmedetomidine over each other and over fentanyl. In addition, no significant difference was found between different doses of dexmedetomidine and fentanyl on thiopental consumption used in induction, while sedation scores and BIS values were significantly different. When we evaluate our findings, dexmedetomidine is as effective as fentanyl in suppressing hemodynamic responses to laryngoscopy and intubation and can be used as an alternative when necessary.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    267457

    Koroner arter baypas cerrahisi uygulanan hastalarda deksmedetomidinin kardiyoprotektif etkisinin araştırılması

    The investigation of cardioprotective effect of dexmedetomidine in patients undergoing coronary artery bypass surgery

    MEHMET BAKTIR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Anestezi ve ReanimasyonErciyes Üniversitesi

    Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ZEYNEP TOSUN

  2. Tez No

    242045

    Rokuronyum ve vekuronyum kas gevşetici etkilerinin deksmedetomidin ile birlikte karşılaştırılması

    Comparison of the muscle relaxant effects of rocuronium and vecuronium with dexmedetomidine

    SİBEL KEREM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Anestezi ve ReanimasyonCelal Bayar Üniversitesi

    Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. GÖNÜL TEZCAN KELEŞ

  3. Tez No

    243391

    Pnömotik üreterolitotripsi anestezisi için intratekal uygulanan farklı dozlarda levobupivakain ve fentanil kombinasyonunun etkileri

    The effects of different doses of intrathechal levobupivacain-fentanyle combination in pneumatic uretero-lithotripsy

    NASIR MANSUROĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Anestezi ve ReanimasyonDicle Üniversitesi

    Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. ZEYNEP BAYSAL YILDIRIM

  4. Tez No

    131890

    Sezaryen anestezisi için intratekal farklı dozlarda uygulanan bupivakain ve fentanilin etkileri

    The effects of different dousages of intrathecal bupivacaine and fentanyl for caesarean anesthesia

    ALİ MENEKŞE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2003

    Anestezi ve ReanimasyonDokuz Eylül Üniversitesi

    Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. M. ALİ ÖZYILMAZ

  5. Tez No

    843266

    Lomber stabilizasyon cerrahisi sırasında farklı dozlarda uygulanan lidokain infüzyonunun postoperatif ağrı ve hemodinami üzerine etkisinin karşılaştırılması

    Comparison of the effect of lidocaine infusion applied in different doses during lumbar stabilization surgery on postoperative pain and intraoperative hemodynamics

    OZAN UYAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Anestezi ve ReanimasyonAnkara Üniversitesi

    Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. DİLEK YÖRÜKOĞLU

    DOÇ. DR. SÜHEYLA KARADAĞ ERKOÇ

Geri Dön