Locative case in Turkish temporal adverbials
Türkçe zaman zarflarında kalma durumu
- Tez No: 867307
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ ÜMİT ATLAMAZ, DR. ÖĞR. ÜYESİ ÖMER FARUK DEMİROK
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Dilbilim, Linguistics
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2024
- Dil: İngilizce
- Üniversite: Boğaziçi Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Dilbilim Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu tez, Türkçedeki zaman zarfları üzerindeki konum işaretleyicisinin dağılımını incelemektedir. Türkçede zaman ifadesinin konumsal anlamını iletmek için zaman ifadelerine konum durum işaretleyicisi eklenir. Konum hali ana cümledeki eylemin zamanını zaman zarfındaki ifadenin zaman aralığının içine sıralar. Bu tezdeki konum işaretleyicisinin allomorfi koşulları, zaman zarfları içindeki farklı türdeki zaman ifadelerinin farklı yapılara sahip olduğunu ve ölçülen zamansal isimleri ile zamansal isimler arasında ayrım yaptığını göstermektedir. Davranış farklılıkları dikkate alındığında gün adlarının zaman zarfı içinde yer alması durumunda, yapısal olarak diğer takvim adlarından farklı olduğu ileri sürülmektedir. Bu tezdeki veriler, Stowell (1996) ve Demirdache and Uribe-Etxebarria (2000)'in çalışmalarını takip ederek, zaman zarfları içindeki“Zeit Phrase”'lerin varlığını desteklemektedir. Çalışmalarında İngilizce konum edatlarını, sıralama yapan uzay-zamansal yüklemler olarak analiz etmekteler. Bu argümana dayanarak, Türkçedeki konum hali işaretleyicisini, ana cümle olayının zaman aralığı ile zaman zarfındaki zaman ifadesinin zaman aralığı arasındaki sıralamayı yapan bir uzay-zamansal yüklemi olarak analiz ediyorum. Demirdache and Uribe-Etxebarria (2007)'nın tartıştığı gibi, uzay-zamansal yüklem gizli olabilir ve yine de bir sıralama yüklemi olarak işlev görebilir. Bu tartışmanın ardından, Türkçede sade NP'lere benzeyen zaman zarflarını PP'ler olarak ve P0'i konum işaretleyicisinin ∅ allomorfu olarak analiz ediyorum. Konum işaretçisinin dağılımının zaman ifadesinin özelliklerine ve indeksselliğe bağlı olduğunu gözlemliyorum. Bu gözlemlere dayanarak bazı morfemlerin bazı engelleme etkilerini gözlemliyorum. Ayrıca konum işaretleyicisinin zaman zarf tümceleri ile dağılımını da kısaca gösteriyorum. Sonuç olarak, zaman zarflarının içindeki zaman ifadelerini ve bunların yapısal farklılıklarının zaman zarflarındaki konum belirtecinin dağılımını nasıl etkilediğini tartışıyorum.
Özet (Çeviri)
This thesis explores the distribution of the locative marker on the temporal adverbials in Turkish. In Turkish, the locative case marker is attached to the time expressions to convey the locative meaning of the time expression. It orders the time of the matrix clause event within the time interval of the temporal noun in the time adverb. The allomorphy conditions of the locative marker in this thesis show that different types of time expressions within the time adverbs have different structures, differentiating between measurement temporal nouns and temporal calendar nouns. It is claimed that the names of the days are different than other calendar nouns when they are inside a temporal adverbial, considering their behavioral differences. The data in this thesis show further evidence for the existence of Zeit Phrases inside temporal adverbs, following the works of Stowell (1996), and Demirdache and Uribe-Etxebarria (2000). The locative prepositions in English are analyzed as spatiotemporal predicates of ordering in their work. Following this argument, I analyze locative marker in Turkish as a spatiotemporal predicate of ordering, between the time interval of the matrix clause event and the time interval of the time expression in the temporal adverb. As Demirdache and Uribe-Etxebarria (2007) discusses, the spatiotemporal predicate can be covert, and still function as an ordering predicate. Following this discussion, I analyze the temporal adverbs in Turkish that look like bare NPs as PPs, the P0 being the ∅ allomorph of the locative marker. I observe the distribution of the locative marker is dependent on the features of the time expression and indexicality. Building on these observations, I also observe some intervention effects of certain morphemes. I also show the distribution of the locative marker with temporal adverbials briefly. All in all, I discuss the time expressions inside the temporal adverbs and how their structural differences affect the distribution of the locative marker in temporal adverbials.
Benzer Tezler
- Sözyitimli iki olguda Türkçe biçimbirim kullanımının betimlenmesi ve kendiliğinden iyileşmenin izlenmesi: Örnek olay çalışması
The Study of Turkish morphology (the use of nominal case markings) in aphasic language (spontaneous and structured speech) and the observation of spontaneous recovery following on set of aphasia: A case study
İLKNUR MAVİŞ
- Türkiye Türkçesinde hal (durum) kavramı ve hal (durum) eklerinin işlevleri
Conception of case in Turkey Turkish and function case's suffix
UĞUR KALKAN
Yüksek Lisans
Türkçe
2006
Türk Dili ve EdebiyatıAfyon Kocatepe ÜniversitesiTürk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. ERDOĞAN BOZ
- Tarihi ve çağdaş Türk yazı dillerinde hal ekleri ve işlevleri
Case endings and their functions in archaic and contemporary Turkish languages
ERDAL ŞAHİN
Doktora
Türkçe
2003
Türk Dili ve EdebiyatıMarmara ÜniversitesiTürk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
PROF. DR. EMİNE GÜRSOY NASKALİ
- Türkçe ad durum eklerinin gürcü öğrencilere öğretiminde karşılaşılan sorunlar
Problems encountered by georgian students in learning Turkish case suffixes
MALVINA MSAKHURADZE
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
Eğitim ve ÖğretimHacettepe ÜniversitesiTürkiyat Araştırmaları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MUSTAFA DURMUŞ
- Kutadgu Bilig'de fiillerin durum ekleri ile olan ilişkisi ve Türkiye Türkçesi ile karşılaştırılması
The relation between case suffixes and verbs in Kutadgu Bilig and its comparison with Turkish language in Turkey
ARZU KİYAT
Yüksek Lisans
Türkçe
2017
DilbilimKırklareli ÜniversitesiTürk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. YAKUP YILMAZ